Ég get svo svarið fyrir það að ég heyrði í lóunni í morgun, eða kannski var það einungis löngun í vorið sem olli þessari eyrnabilun.

Fékk pakka í gær frá útlöndum.

Er að fara í göngutúr í bæinn ásamt nokkrum öðrum. Lítið og ekkert eiginlega að gerast.

Illugaskotta ætlaði að fara að hitta þjóðfræðinga í gærkveldi en treysti sér alls ekki vegna þess að hún lennti í smá hrakförum. Þannig að ekkert varð af bjórdrykkju og annari snilld.

Draugurinn fór sem sagt að aðstoða vinkonu sína seinni parts dags í gær. Illugaskotta fór að passa barn sem er þriggja ára, barnið var búið að borða súkkulaðiköku og kókómjólk fyrr um daginn, hoppa og skoppa um íbúðina áður en Illugaskotta sveif inn. Illugaskotta dreif barnið í útiföt því það er glatað að sitja inni þegar veðrið er aðeins að batna.

Margt um nýjar búðir á Laugaveginum, sáum beygluhúsið, sem er Amerískt frá helvíti, varð að sjá þetta. Æddum inn, barnið æddi inn í kæli og vildi Kókó mjólk, auðvitað keypti ég hana.

Svo slafraði barnið henni í sig, en rétti Illugaskottu allt í einu fernuna og sagðist vera södd, en fernan var einungis hálf. Haldið var áfram göngunni um Laugarveginn og margt heimspekilegt rætt. Barnið fór nú að rífa upp um sig úlpuna og strjúka á sér vömbina. Illugaskotta hélt að þetta væri bara eitthvað sem hún á vana til að gera, en svo var ekki lesendur góðir. Allt í einu var barnið orðið föllt í framan, og sagðist vilja fara heim. Já en smá labb meir bara að blómunum sagði Illugaskotta. En barnið vildi ekki lengra, það stoppaði og hélt áfram að strjúka á sér magann. Illugaskotta beygði sig niður að henni og spurði galdraspurningar sem kom öllu af stað,,,,,,,,,,"Er þér illt í maganum"?

Barnið ældi í einni gusu yfir sjálfan sig og yfir Illugaskottu. Þarna stóðum við. Stjarfur draugur og starft barn. Á miðjum Laugaveginum, allar búðir að loka og við allar í ælu. Komust loksins inn á kaffihús þar sem buxur og skór voru drifnir í vaskinn. Á leið minni á kaffihúsið í stjörfum gönguhreyfinum mætti ég fyrrverandi Blönduósingi, sem vildi eitthvað ræða við Illugaskottu,,,,nei, sagði bara sæl og bless,,, Blönduósingurinn hefur líklega haldið mig mjög svo merkilega með mig, en hún sá líka ekki æluna á mér og barninu.

En þetta var samt örðuvísi dagur og öðruvísi kvöld en Illugaskotta á að venjast. Börn og draugar eiga ágætlega vel saman þegar það koma ekki endalaust óvænt atvik upp, en kvöldið var einnig áhugavert.

Sami dagur í gær og í dag, nema annað veður. Helgin að koma, og mikið er ég samt fegin að hafa ekki farið út í gærkveldi, þá væri heilinn krumpaður í dag.

Spennan er að fara með mig. Langar norður á hestbak um helgina ásamt því að hitta fjölskylduna mína. Það er ekki heilbryggt að sitja allan daginn við tölvu eða yfir bókum. Það gerir hvern draug meðal brjálaðann!!!

Ætla að vera samt í bænum yfir helgina, þarf að vinna ásamt því sem ég ætla að ganga inn í Blikadal sem mér finnst merkilegt nafn. Blikadalsá, rennur út dalinn sem er á vinstri hönd þegar komið er upp úr Hvalnum...

Ég vildi óska að allt væri klappað og klárt og smátt og skátt....prátt, mjátt, hátt,,,,,,en það er það ekki, best að una við spennu og annað fjör.

Svefninn er góður.

Draugurinn drattaðist í sund, og það var já lausn að hamast í lauginni með storminn í andlitið.

Í gær sagði kunningjakona mín mér frá því að hún hefði lennt í árekstri. Það var víst keyrt inn í hliðinna á henni þegar hún var að fara yfir á rauðu ljósi. Hún æddi út úr bílnum í hræðslukasti, gargaði á þá sem höfðu keyrt inn í hliðina á bílnum hennar. Þeir tveir drógu upp skilríki..og sögðu " Þér hafið lennt í árekstri við lögregluna, og við erum á ómerktum og bremsulausum bíl!" Ekki bara þetta, í kjölfar ófara hennar þá bombaði Thailensk fjölskylda aftan á hana!!!! Lögreglan ætti að skammast sín að keyra yfir á rauðu, og segja svo að þeir séu á bremsulausum bíl. Þvílíkt fordæmi.


Þessi saga er eins og hin mestu ýkjusaga, en hún gerðist hér á bæ, ásamt mörgum öðrum sögum sem aldrei verða skráðar einungis sagðar og hverfa svo í gleymskunnar dá. Á hverjum degi hér á skerinu og alls staðar annars staðar eiga sér stað sögur sem eru ótrúlega bæði að vexti og innihaldi. Ég væri til í að geta upplifað eitthvað af þeim.

Skriftir ganga vel. Sólin er farin að láta sjá sig. Liðið í sundi talaði bara um veðrið og að rokið væri það versta og leiðinlegasta. Ég segi að það sé pirrandi af og til, en það þeytir á haf út mengun og öðrum skít sem á ekkert að vera að angra okkur.

Illugaskotta átti andstyggilega nótt í turninum, andvöku nótt. Las Haustskip, át brauð, drakk vatn, snéri mér eins og hvalur sem kann ekki að vera á þurru landi, urraði að lokum á andvöku drauginn. Drapst einhvern tíma í nótt aftur, og jamm er að blogga núna.

Fór í sund í gær eftir vinnu, rakst þar á ótrúlega marga sem ég þekki og var margt skrafað í pottinum í Vesturbæjarlauginni. Sat í tvo tíma þar sem er persónulegt met og einnig pynting fyrir blóðkerfið.

Veit það ekki en þetta veður er farið að verða svoldið þreytandi, það er ekkert gaman að labba í þessu veðri, maður verður hundblautur, og svo fýkur allt út í vindinn.

Mig langar bara í snjó svo ég geti farið á skíði.

Finn ekki uppáhalds peysuna mína sem pirrar mig ógurlega, var nýbúin að kaupa hana í Skotlandi, með kraga og löngum ermum...sakna hennar, hvar er hún???

Dagurinn virðist ætla að verða góður þrátt fyrir allt dæs og væl hér á þessari færslu.

Þegar Illugaskotta er búin að losa sig við eitt atvinnutilboð þá dettur annað inn!!!!! Ekki auðveldar þetta völina, sá draugur á kvölina sem á völina. Eitt má ég segja að allar eru þessar vinnur klikkað áhugaverðar og ég vildi óska að ég gæti unnið þær allar, valið kemur brátt fram á síðum þessarar Skottu bókar.

Illugaskotta hefur ákveðið að afmælið verði haldið þann 17. apríl, langt fram á rauða og alls kyns lita nótt. Í boði verða kökur, mjólk og annar mjöður. Skrímsli og furðudýr eru sérstaklega velkomin.

Þetta á að vera skemmtilegur dagur í góðra vina hópi.

Annað er það að segja að það er gott að vinna í Tæknigarði, þarf að lesa og stúdera þegar ég er þar við vinnu. Ég æpi inni í mér yfir þeirri vitneskju að kannski get ég þetta ekki fyrir seinasta skiladag!!! og þá bara gerist það, andskotinn og allir hans niðjar mega eiga það.

Menning og umhverfi er nafn á eins dags ráðstefnu sem Sagnfræðingafélag Íslands og Þjóðfræðingafélag Íslands munu halda þann 22. maí 2004 á Draugasafninu á Eyrarbakka. Illugaskotta verður þar með einstaklega merkilegt erindi sem ber heitið,,,,veit það ekki. Nákvæmlega,,heitið sem sagt veltur á því hvert ritgerðin mun stefna, hún stefnir út í geim og svo aftur niður á jörð og inn á Íslands mið.

Fór út að borða í hádeginu í gær með foreldrum mínum og Fannari bróður, við fórum á stað sem ég vil mæla með hér,,,"Potturinn og pannan", heimabakað brauð, tvær gerðir af súpum, fullt af grænmeti og sex heitir réttir í borðinu, og svo er einnig hægt að kaupa af matseðli. Einnig er stór plús að þessi staður er reyklaus, þjónustan er snilld og svo er þetta ódýrt og hollt.

Illugaskotta er loksins búin að sjá allar þrjár myndirnar af Hringdróttinssögu og það er gaman.

Smégol/Gollum er mín uppáhaldspersóna, yndislegur með sitt undirferli.

Hvaðan kemur allt þetta vatn sem hamast á jörðinni? Það er eins og syndaflóðið sé að láta vita af sér hér á suðurhorni þessa skrímsla skers.

Fyrsti vinnudagurinn minn í Tæknigarði er í dag það er gaman. Hef ekki heyrt né séð rottuna hér í turninum enda er hún örugglega steinsofandi í öllu þessu veðri.

Held það séu álög á mér og mínum göngutúr með vinkonu minni. Fyrir nokkrum vikum ætlaði ég að fara snemma til hennar og æða í göngutúr með henni og hundum hennar þrem, en þá kom nákvæmlega eins veður og er í dag. Ég ætla samt núna til hennar því hún býr til besta kaffi sunnan heiða.

Farin að reyna að finna út í hvaða fötum ég eigi að vera í dag, það getur oft verið hinn mesti höfuðverkur, því þau þurfa að vera hlý, ekki bert á milli, passa saman og vera flott, sem gerir þetta að enn þá meiri höfuðverk.

Gallabuxur, svartur lang erma bolur og lopapeysa???? humm ætla að prófa það,,,djöfulsins kellingarugl leynist í hugarfylgsnum mínum. Nú hlær marbendill, en ég er víst umskiptingur var mér sagt í óspurðum fréttum.

Öræfasveitin, sveitin milli sanda, litla hérað,,,,,,,,,,,hefur fengið enn eina vísuna orta um sig. Hann Steingrímur J. Sigfússon orti þennan stúf, sem mér finnst hið fínasta hraffl hjá honum. Heimild mín úr öræfa sveit klikkar aldrei.


Þú Öræfanna undra land
sem öllu færð að skarta,
með vötnin stríð um svartan sand
og sjálfan hjálminn bjarta.
Ekkert fyrr ég augum leit
sem unað slíkan veitir,
en næst við þig er Suðursveit
sem að litlu breytir.

Búin að setja dótið mitt inn í Tæknigarð, allt tilbúið og svo að mæta á morgun í lestur og ritun. Einnig verður gaman að taka upp gamlan og ljótan sið hann kallast"að henda bréfkúlum í fólk".

Þá stendur Illugaskotta ásamt meðhjálparanum sínum uppi á efstu svölum Tæknigarðs,,,en húsið er hannað þannig að það eru svalir inni í húsinu og svo getur maður séð þá sem eru að ganga á niðri á gólfinu. En sem sagt þá stundar Illugaskotta það stundum að henda krumpuðum bréfum í hausinn á fólki sem labbar fram hjá í sínu mesta sakleysi. Svipurinn á því þegar það lítur upp er magnaður og það er snilld að láta það ekki sjá sig en maður getur séð það,,,svo hrisstist Draugurinn úr hlátri og einnig meðhjálpari hans. Það er gaman að vera vondur sagði Láki jarðálfur....

Mig langar að tjá mig en hef ekki orð til þess. Hausinn er þver og þungur á mér í dag. En eitt er bjart ég er að fara að sjá Hringadrottinssögu í dag, mynd númer III, loksins. Þetta verður eitt alsherjar ævintýri.

Ætla í hádeginu á Pottinn og pönnuna að borða hádegismat með foreldrum mínum sem hendast hingað í bæinn í dag og aftur heim um kvöldið. Landsbyggðarfólk er ekki að setja það fyrir sig að skreppa í bæinn,,,bara og andskotast í öllu og svo koma sér heim sem fyrst því Reykjavík er víst full af stressi og löngum götum sem leiðinlegt er að keyra um.

Daaaa,,,,af því ég er búin að velja það að flakka um landið og heiminn og aðrar götur þá er dótið mitt í kössum hér og þar og helst myndi ég segja alls staðar. Ég mundi í gær eftir málverki sem Hulda Lilja frækna min málaði og gaf mér. Þetta er málverk af mér og henni þegar við vorum svona 8 og 9 ára, við erum að leika okkur á hól sem er á svínatúninu heima á Blönduósi og kríurnar eru að ráðast á okkur. Þessi mynd er full af litum og lífi. Ég sakna þessarar myndar. Einnig finn ég ekki Íslendingasögurnar mínar, þjóðsögurnar og Eddukvæðin mín. Þetta er hið versta ástand en ég held ég muni og vonandi bregst minnið ekki Illugaskottu í dag.

Hér á suðurhlandinu er rok og rigning. Endalaust spennandi veður hér á bæ.

Illugaskotta tekur vítamín og fær ekki kvef,hún er ekki þunglynd og nennir ekki detta lengur í það og reykir ekki. Hún bara vinnur með hausnum, hreyfir sig og étur hollt. Stundum þá finnst henni bara eintómur grænn grautur vella út úr hausnum á sér og ekkert vera þar inni.

Spurningin:" Hvernig gengur að skrifa?" er efst yfir þau atvik sem leyfa dráp á fólki!!!! Þannig að ef þið viljið hitta þá þarna hinu megin þá spyrið þessarar spurningar......

Illugaskottu vantar kaffibolla dagsins,,,farin í að búa til Delí kaffið frábæra.

Einangrun er lokið nú er Illugaskotta komin á suður horn þessa guðs volaða lands. Í gær, þá þvoði ég bílinn minn og bónaði hann, mokaði út úr fjárhúsunum með bróður mínum, við fórum svo í reiðtúr sem var frábært, heim, setja inn heyrúllu, rífa hana í sundur, hamast meir í bílnum, elda pizzu, drapst svo í heitu baði um kvöldið. Hefði ekki getað verið betri dagur.

Andskotaðist suður í dag, henntist til og frá á veginum, þetta var nú meira rokið, en hrisstir upp í fólki.

Skipulagið er það að nú mun ég vinna á einum stað og sofa á öðrum. Einbeita mér og vera með járn og stálaga á mér.

Bless

Vor í lofti og vindur hlýr, allt gengur vel. Úlfar og aðrar skepnur hitta mig hér og þar.

Það er að fara koma nóg af þessari einangrun, hef getað unnið hér, en nú er Illugaskotta búin að fá nóg. Mig langar að hitta vini mína, fara í sund í Vesturbæjarlauginni og tala við grágæsirnar á Háskóla túninu.

Illugaskotta hefur einnig ákveðið að halda upp á afmælið sitt þann 16.apríl 2004 í Reykjavík. Það er föstudagur,,,hún skottan ljóta er að verða 30 ára, það er geggjað.

Illugaskottu langar í tvennt í afmælisgjöf: Peysuföt og kápu úr hrosshúð, með faxinu og öllu á. Bestu kveðjur hér úr vorinu suður og niður.

Illugaskotta er í einangrun, ég hitti ekki neinn. Hef lítið hugsað eða pælt þessa daganna.

Vona bara að ég geti klárað ritgerðina í vor, annað var það ekki, kveðja til ykkar. Skottan

Veðrið hér í Austur-Húnavatnssýslu er eins og á falskasta póstkorti. Það er logn, frost og sól!!! Þetta er að gera mig brjálaða að hanga hér inni og vinna, jamm Illugaskotta er að vinna með heilanum. Göngutúrinn í morgun var góður, sá spor eftir alls kyns dýr og líklega skrímsli líka, því ég var ekkert að átta mig á nokkrum förum hér í fölinni.

Sólin var að rýsa úr rekkju þegar Illugaskotta drattaðist upp á miðholtið eins og það er kallað, þá komst sólin loks upp fyrir Langadalsfjallið sem er fjallið mitt. Þekki hverja sprungu og hvern stein eins og klár bóndi myndi segja.

Glúmur galdraköttur verður fyrir stanslausu áreiti þegar ég er hér, hann fær ekki að sofa, ég er stanslaust að tala við hann, klípa hann og knúsa hann, enda malar hann alltaf þannig að hann vill þetta.

Ætlaði að ræða eitthvað ógnar spennandi en það er horfið úr minum litla heila sem vill einungis fara út, og út í góða veðrið. Illugaskotta fer ekki í hesthúsin núna því þá væri hún bara þar allan daginn að ríða út og eitthvað annað að brasa.

Mýs, rottur, minkur, refur, hreindýr, uglur, hummmm okkar dýralíf hér á landi er ekki svo spennandi. Okkur vantar uppáhaldsdýrið mitt sem er bjór, þeir eru klárir. Þeir byggja sér hús og gera stífflur. Svo naga þeir niður tré, éta af þeim börkinn og naga svo af þeim greinarnar, draga með heim. Og leggja í bleyti, sum tré eru eitruð fyrir bjóra en þeir vita nákvæmlega hvað hvert tré þarf að liggja lengi í bleyti svo það sé orðið afeitrað.

Ég sakna indíánanna vina minna í Canödu og nokkurra annarra þarna í Canödu...svona er lífið, ekki allt tekið út með sældinni, ha!!!! Ég veit ekkert hvað ég mun gera í sumar, kannski barasta ekki neitt. Liggja með tær upp í loft á sólarströnd með öðrum bjánum. Hvernig væri það???!!!! HUMMMMMM ætla að huxa þessa huxun til enda. Sólar kveðjur frá Húnaflóanum og öllum þeim skrímslum sem þar búa.

Góðan daginn!!!!!. Hér fyrir norðan muggar hann, það er snjómugga á ferðinni, þétt snjókoma, en hlýtt úti. Fór í minn göngutúr sem varir um það bil í 45 mínútur, um hollt og hæðir hér við Húnaflóann.

Þegar ég kom svo heim þá sá ég sundurtættan fugl fyrir neðan svefnherbergisgluggann hjá mömmu og pabba, þetta hafði að ég held Glúmur galdraköttur gert, en ég er ekki viss, því þessi fugl var ekki þarna þegar Illugaskotta lagði af staði í göngutúrinn í morgun. Kannski er þetta óvinur Glúms sem vill láta skamma hann fyrir dráp á fuglum. Humm Illugaskottu finnst það líklegri tilgáta, því hann Glúmur galdraköttur er nú maður í álögum.

Var að hugsa margt og mikið í mínum göngutúr. Þar á meðal um fólk sem er bara neikvætt, hef hitt á stuttum tíma tvær mjög svo neikvæðar manneskjur. Þær tala um ýmsa hluti en aldrei með bros á vör það sem kemur út úr þeirra neikvæða huga og veltist um á þeirra neikvæðu tungu er: fúllt, ömurlegt, leiðinlegt, asnalegt eða alveg ómögulegt. Hvernig er hægt að vera svona leiðinlegur??

Illugaskotta reyndi fyrst að koma með tillögur eða ráð, en það var alveg glatað. Á endanum fékk Illugaskotta alveg nóg af einni manneskjunni og sagði við hana að hún væri bjargarlaus og vonlaus!!!! Því það var farið að losna um skapið hjá Skottunni þegar allt sem hún sagði var alveg glatað. Maður á ekki að eyða tíma sínum á svona lið.

Illugaskotta hefur kenningu um neikvætt fólk. Þetta fólk er svo leiðinlegt að það verður veikt af leiðindum. Pælið í því, ef maður er jákvæður þá ganga hlutirnir betur bæði líkamlega og andlega.

Og hana nú sagði hænan og velti sér á bakið!!!

Illugaskotta getur ekki hætt að bloggast!! Það er svo gott að blogga, einhvern vegin að skrifa í burtu það sem hefur verið að gerast og allt það. Hér við Húnaflóann er best að sofa, ég svaf með opinn gluggann, og vafði mig inn í sængina ásamt því að hafa kaldan norðan gustinn hvæsandi upp við eyrað á mér. Það var þægilegt.

Vaknað snemma í morgun, fór í klukkustundar göngutúr, og hef verið að vinna í allan dag, ásamt því að tala við Glúm sem er galdraköttur. Hann sefur á skrifborðinu hjá mér og talar og talar um allt það sem hefur á daga hans drifið síðan ég sá hann seinast. Hann sefur einna mest , fer af og til í göngutúra, og drepur fugla og mýs þegar honum líður þannig. Annars er hann með þrjár bjöllur á sér, og Illugaskotta hreinlega skilur ekki hversu klókur veiðiköttur þetta er. Þess vegna er hann galdrakötturinn minn........

Kveðja í turninn og til rottunnar minnar, sem ég hef mikið gaman af.

Í dag gerði Íllugaskotta margt skemmtilegt, en hún nennir ekki að telja það upp, dagurinn var góður og það er nóg að punkta niður.

Hún sagði loksins einum vini sínum eitt lítið leyndarmál, sem hefur verið stórt leyndarmál í langan tíma. Skrítið hvernig leyndarmál virka, þau virka stór og mikil en þegar þau hætta að vera leyndarmál og breytast í almannamál þá minnka þau og hverfa í gleymskunnar dá.

Illugakotta hefur átt við það vonda vandamál að stríða núna að vera með illræmda ritstíflu sem er farin að hafa áhrif á allt hennar líf, þannig að nú er hún að pakka sér saman í ferðalag sem liggur norður og niður. Þar mun hún grafa sig lifandi á lifandi stað með dauðum bókum og garfa í sjálfri sér og sínum hugmyndum, koma einhverjum andskotanum á blað og halda verkinu áfram. Því ekkert mun gerast ef hún byrjar ekki að skrifa.

Óskin er að komast sem fyrst út til Canödu, komast til Indlands, Bangladesh því þar búa góðir vinir draugsins í turninum.

Eftir að Illugskotta kom heim til landsins bláa þá hafa margar hugsanir leitað á hana. T.d hvort hún eigi eitthvað að vera að ferðast framar. Því hún eignast vini í útlandinu, góða vini sem hún mun kannski aldrei sjá aftur og það er svo erfitt að hugsa um.

Á maður ekki bara að andskotast í það að kaupa einhverja íbúð og hola sér það niður???? Æji ég veit það ekki, langar ekki íbúð, mig langar í jörð, með fjalli og fjöru, túnum, draugum, skeljum, tófum, mórum, spóum, kríum, gróðurhús, pott, hesta, snjósleða, bókasafn, æji nú verð ég að hætta.

Núna er klukkan að verða eitt um nótt, mig langar í bréf frá Indíána í Canödu, en hann er einhvers staðar úti að leika sér. Farin í það að pakka. Ég ætla rétt að vona að ég fari að geta skrifað eitthvað, því annars verð ég eilífðar stúdent og það er viðbjóðslega hugsun!!!!!

Eitt smá kvæði hérna handa ykkur eftir hann Ólaf Jónsson, veit ekki hvenær ég skrifa næst.

Fjöllin blá.

Fylgdu mér á fjöllin blá,
fram til efstu tinda!
Þar sem breiðum fanna frá
fellur mórauð jökulsá.
Bjartar jökulbungur gljá.
Blása svipir vinda
Svanir á vötnum synda.

Það búa kátir starra vinir fyrir utan gluggann minn. Núna sitja þeir þrír hér á handriðinu og garga upp fyrir sig á hina starrana sem sitja hærra en þeir. Ég held að þessir þrír séu unglingar með viðhorf. Núna stara þeir út á Seltjarnarnes. Þeim er kallt eru allir úfnir, en syngja og kúra sig saman. Nú flugu þeir á brott.

Illugaskotta gæti fengið óvænta gjöf frá þeim einn daginn, sú gjöf eitir fló, og þá verður ekki flóarfriður fyrir þeirri bévítans fló.

Gærkveldið var eins skemmtilegt og föstudagskvöldið var leiðinlegt. Ég fór á tónleika með söngkonunni Marie Boine sem er Sami, hún notar jojokið sem er söngaðferð Sama ásamt því að blanda saman við það, trommum frá suður-ameríku, flautum, venjulegum trommmum, handartrommum, bassa, gítar, og gítar sem er spilað á með fiðluboga. Þessar samsetningar voru frábærar og tónleikarnir voru göldrum líkastir. Þessi kona er með magnaða rödd, sem syngur söngva frá fornri menningu. Ég og samferðafólk mitt langaði helst ekkert til að sitja þarna kyrr í í salnum, okkur langaði að hoppa og dansa. Oddur strákurinn hennar Önnu Fanneyjar var alveg að springa úr dansi, og hoppaði upp og niður í sætinu.

Nú flauta starrarnir alveg ægilega, kannski sáu þeir sæta starra stelpu.

Það sem gerðist meir var að ljósmyndari Morgunblaðsins vildi endilega taka mynd af okkur ásamt tveimur kunningja konum Önnu Fanneyjar, það var fyndið, en kannski var þetta ljósmyndari Séð og Heyrts sem kynnti sig sem ljósmyndara Morgunblaðisins það er ekki fyndið. Ó nei, Illugaskotta vill ekki birtast í Séð og heyrt!

En það besta við þessa tónleika var að þegar þeir voru búnir og við sátum og biðum eftir að allir kæmu sér út úr salnum, þá sáum við söngkonuna koma aftur fram. Hún var að tala við einhverja æsta aðdáendur. Illugaskotta komst til hennar ásamt öðrum aðdáenda og bað hana um að taka í hendina á Oddi, sem hefði verið svo hrifinn af söngnum hennar. Þetta gerði söngkonan og Oddur sveif í himnagleði út í myrkrið, með tvær konur sér við hlið.

Bull og vitleysa gengur á í hausnum á mér. Þegar vindurinn hamast á húsinu og hríðin þá sefur Illugaskotta aldrei betur, núna var sett svefnmet í turninum, heilir 10 tímar og geri aðrir betur.
Kvöldið í gær var leiðinlegt, leigði mér tvær spólur og nennti ekki að horfa á þær. Laugardagur til laugar, og það er ég að fara að gera núna. Fara í sund, bókasafnið og eitthvað.

Hausinn á mér er að springa af svefni, svaf í hring, svaf inn í mig hausverk. Tónleikar í kvöld með Önnu Fanney og Oddi syni hennar, það verður gaman. Hitti kátann hvolp í gær sem vildi láta faðma sig og einnig láta einhver slást við sig, það var gaman.

Illugaskotta skrifast á við vin sem býr í Canödu. Við skrifum tölvupóst. Vinurinn heitir Garry Raven og hann er indíáni, frá Ojibway ættfloknum. Það sem hann gerir er að hann er kennari, hann kennir indíánum aftur inn á menningu sína. Þetta er magnaður gaur. T.d núna um helgina er hann að fara í kofann sinn sem hann á einhvers staðar úti í skógi, 3 klukkustundir á snjósleða og þar ætlar hann að vera í afslöppun í þrjá daga. Veiða, sofa og láta sér líða vel. Maður lifandi þetta er ógnar áhugavert líf.

Bréfin hans er venjulega í tölvunni á morgnana og koma mér alltaf til að hlæja eða brosa. Sem betur fer.

Nokkur hluti fjölskyldunnar minnar fyrir norðan er að koma í bæinn í dag, það verður fjör. Ég og frænkan sem er víst 10 ára, fórum í sund í gærkveldi. Svo sýndi ég henni hýbýli mín, og kenndi henni að elda indverska kartöfluréttinn minn. Það var hún ánægð með og sérstaklega vegna þess að henni fannst þetta magnaður réttur. Svo sagði hún að ég byggi í notalegri íbúð, ég var og er alveg sammála henni. Einnig sagði hún að ef ég ætti mann þá yrði hann alveg rosalega ánægður með mig, þar sem ég bý til svona góðan mat. En hún sagði að ég ætti ekki mann líklega vegna þess að ég nenni ekki að dröslast með einhvern kall alltaf mér við hlið....þetta fannst Illugaskottu mjög fyndið, og hugsaði sitt.

Ég hygg ferð út á land eftir helgi, eitthvað að hugsa um að fara í fjallaferð um þar næstu helgi sem endar í Kverkfjöllum, en er samt ekki viss. Svona er þetta, hef varla tíma fyrir fjallaferð. Það er þorrablót fyrirhugað í Kverkfjöllum þá helgina.

Farin í morgunkaffið yndislega. Brynhildur valkyrja verður að senda mér annan poka af þessu yndislega Delí kaffi sem fæst á Delínu hennar í New York, mitt er alveg að verða búið.