Illugaskotta er mjög leið í dag en einnig glöð í hjarta sínu. Einhvern vegin er Illugaskotta gráti og hlátri nær. Ég komst enn og aftur nær því að dauðinn er ekki það versta í þessum heimi. Það er svo margt annað verra enn dauðinn. Lygar, svik, afbrýðissemi, undirferli, reiði, gremja, frekja, afskiptasemi og neikvæðni eru t.d fyrirbæri sem mér persónulega finnast verri en dauðinn.

Litla hjarta draugsins er leitt og smá kátt vegna þess að Raymond bróðir hans Garys, dó í dag, þann 7 nóvember. Hann Raymond er einn sterkasti maður sem ég hef kynnst. Hann mátti þola margt áður en hann komst yfir í "spirit world" eins og frumbyggjarnir segja hérna. Hann var blindur, búinn að missa báða fæturna og annan handlegginn, en alltaf var hann kátur, stríðinn og tilbúinn að ræða heimsins mál. Illugaskotta er leið vegna þess að hún saknar hans og þess að hlusta á þá visku sem í honum bjó, en hún er einnig létt í hjarta sínu vegna þess að hann er frjáls undan þeim líkamlegu þjáningum sem hann mátti ganga í gegnum dagsdaglega. Þótt ég þekkti hann ekki áður en missti útlimi og sjón þá sá ég hann aldrei sem fatlaðann mann.

Ég sá Raymond alltaf sem heilbrygða, sterka og fallega persónu.

Dagurinn í dag hefur farið í það að vera í kringum fólkið hans, fara á einn fund með Gary. Koma svo aftur heim, ná í indjánatjald, reisa það í garðinum hans Raymonds og kveikja eld inni í því. Þessi eldur er heilagur og hann mun loga í fjóra daga og fjórar nætur, sem tákn um þann eld sem bjó í hjarta Raymonds. Jarðarförin verður á laugardaginn.

Kennslan gekk vel í Háskólanum á laugardaginn, ég elska að tala um drauga og galdur, og náði stúdentunum með mér inn í undraheima íslenskrar þjóðtrúar. Það er margt að gera í þessari viku. Mun líklega ekki skrifa aftur fyrr en eftir helgi.

Það er skrítið að vera hérna þegar svona stórir hlutir gerast en þetta er víst líklega hluti af því sem ég þarf að skilja og læra áður en ég get skrifað almennilega um það. Á morgun koma líklega pow wow söngvarar til að syngja við eldinn, og ég ætla að taka þessa söngva upp.

Bestu kveðjur heim á Ísalandið frá smá leiðum draug en einnig létt í hjarta draug.

Valdís Vera vinkona mín eignaðist stelpu þann 31. október, ég vil óska henni og fjölskyldunni hennar til lukku með stúlku barnið fína sem ég var að skoða myndir af áðan.

Illugaskotta er ekkert búin að fara út í dag, hún er farin að lykta illilega af kellingalykt..oj oj...innipúka fýla öðru nafni. Það rignir svo mikið og allt verður að drullusvaði hérna úti. Ætlaði að saga fleiri tré og keyra meiri eldivið heim í dag. En hef þess í stað sinnt inniverkum eins og: pakka inn gjöf fyrir litla nýja barnið, klára að skrifa inn tvö viðtöl við Gary sem er algjör kleppur, því ég skrifa allt inn á ensku, bakka og bakka á bandinu, þarf að hlusta hvað eftir annað á það sem hann er að segja, pikka hratt inn og laga ALLAR mínar stafsetningarvillur.

En það er ótrúlega gaman að klára hvert viðtal, horfa yfir það og vera kát með sitt verk að hafa safnað vitneskju sem hefði annars glatast.

Stundum er það líka eitt mesta brjálæði sem ég veit að eiga samskipti við hann, hans móðurmál er Ojibway og mitt er íslenska, svo tölum við saman á ensku, tungmáli sem hann segir að sé valdandi mörgum vandamálum og kvölum í þessum heimi...jamm og jæja og þá vantar mig oft orð, ég er sko ekki nógu góð í ensku. Vantar oft orð fyrir skrítna smá hluti eins skrúfur, bolta, skrúfjárn, skiptilykla, spotti til að draga vél í bát í gang, drifskaft, olíusía, kúpling..og fleira og fleira. En ekkert í þessum heimi er auðvelt og fínt, því ef svo væri þá væri ekkert gaman, að þurfa ekkert að hafa fyrir hlutunum.

Ég er viss um að einn vinur minn þarna á Íslandi er með kellingarlykt...hann notar það orð líka mikið...nú hlær Illugaskotta.

Jeffrey hrýtur niðri í stofu, ég er að hugsa um að fá hann með mér í að mála einn vegg í stofunni, þótt ég hafi ekki verið beðin um það.

Illugaskotta er að fara að kenna eina kennslustund við Háskólann í Manitoba á laugardaginn, í deild sem kallast Native Studies, rannsóknir á frumbyggjum myndi það líklega þýðast. Ég ætla að tala um íslenska þjóðfræði, einn anga af henni sem eru draugar og galdrar, það er hið mesta fjörefni!....og allir verða hræddir og það er svo gaman. Hver veit, kannski verð ég orðin kennari við erlendan Háskóla...held samt ekki....vildi frekar vera veiðimaður í erlendum skógi. Nú ætla ég að hætta bullinu.

Sælt veri fólkið. Hér koma nokkrar myndir í viðbót, ég er núna í Winnipeg. Fer heim á eftir, seint um kvöld, er í heimsókn hjá vinkonu minni.

Það kemur fullt af fólki í heimsókn til Hollow Water á morgun, til að fara í sweat. Ég ætla að fara í langt ferðalag á morgun upp ánna á mínum kanú.

Hér kemur mynd af mér standandi ofan á bjórahúsinu hennar Elísabetar og einnig af mér gera nesti á einni af mörgum eyjum Lake Winnipegs...bless.

Ég sagaði niður mitt fyrsta tré í fyrradag. Það voru nú meiri lætin þegar það féll til jarðar, þetta risa tré líka. Það er mikil tækni að saga niður stór tré. Fyrst sagar maður upp það eins og munn í þá átt sem maður vill að það falli. Svo fer maður hinum megin við það og sagar að kjaftinum sem maður bjó til. Ég heyrði ekki neitt vegna hávaðans í vélsöginni sem ég var að bjástra við, svo byrjaði tréð að hreyfast. Illugaskotta hoppaði frá, og kallaði, "Timber!"...og bamm á jörðina það féll. Síðan sagaði ég það niður í eldivið. Það var gaman.

Sagaði svo mikið í gær að eigin mati að allt í einu klukkan 17:00 var ég komin með nóg. Hendurnar á mér voru lamaðar, var búin að saga svo mikið, lyfta upp drumbun og raða þeim upp í eldiviðarstaflann. Fór inn í sturtu og vinna í mínum skrifum.

Í gærkveldi kom Jeffrey svo heim eftir að hafa siglt upp ánna með sinn riffill, hann hafði víst skotið elg, en misst af honum inn í skógarþykknið. Við fórum að leita að þessum elg í morgun. Sigldum upp ánna og löbbuðum svo inn í skóginn, þetta er engin venjulegur skógur. Ég meina það eru engnir stígar, bara tré, runnar, greinar og brotin tré út um allt, svo þykkur skógur að maður verður að brjóta sér sums staðar leið út. Fundum ekki elginn, en skyldum Jeffrey eftir á sínum kanú, hann ætlaði að sigla lengra og finna fleiri elgi.

Það er sól úti, um það bil 12 stiga hiti, og smá gola. Er að fara út að saga meiri eldivið, byggja trjáhús og skafa börk á red willow, sem er lyf er Garry notar. Sýður börkinn og drekkur, góður við öllu víst segir Indjáninn.

Förum til Winnipeg á morgun til að ná í einhverja vandræða unglinga, tvö stykki eitt þessarra stykkja er víst með bleikt hár, strákur. Er varla að nenna í þessa leiðindarborg, en mun lufsast með, vil helst alltaf vera hér í sveitinni að sigla, skrifa og vinna. Þarf að nú að erindast smá í borginni.

Illugaskotta hefur það mjög gott, takk en og aftur fyrir öll kommentin og þá tölvupósta sem ég fæ, hef gaman af þessu öllu. En er ekki dugleg að skrifa tölvupósta því eins og ég hef þegar minnst á þá er netið hér í gegnum símalínuna og ég kann ekki við að hanga lengi á línunni.

Bestu kveðjur frá Björk og bjórunum sem eru farnir að reisa sér hús rétt við húsið sem ég bý í, fylgist með þeim daglega synda fram og til baka með greinar og leðju í húsið sitt. Iðnaði eins og vegagerðinni, skógarhöggi og rafmagnsgaurum er ekki vel við bjóra, því þeir raska umhverfi iðnaðarins, þess vegna skemma þessir gaurar stíflur bjóranna og sprengja upp húsin þeirra með dínamíti. Undarlegt hvað menn ráðast oft harkalega að dýrum.

Í dag er mánudagur, ég kom heim frá Winnipeg á seint á föstudagskvöldið. En þann 21. október fór ég til Gimli til að taka þátt í hátíðarhöldum varðandi 130 ára afmæli landnáms Íslendinga í Gimli. Það var fínt, fékk far með Íslendingum og við skemmtum okkar vel.

Um kvöldið kom Gary að ná í mig til þeirra. Daginn eftir komu þau síðan í heimsókn til okkar. Til að prufa sweat. Þið hafið líklega lesið orði sweat oft á þessari síðu en mörg ykkar botnið hvorki upp né niður í þessu sweat. Nú jæja þetta er gufubað indjána, ekkert flóknara en það. Það eru hitaðir steinar um það bil 30 stykki fyrir hvert sweat í eldi. Þessir steinar eru kallaði grandfaters, eða afar því þeir eru elsta efni jarðarinnar. Síðan fara allir inn í tjaldið í sínum stuttbuxum strákar en sínum síðu pilsum og stuttermabolum stelpur, og svo eru steinarnir settir inn á gafli, tjaldinu er lokað, og sá sem stýrir sweatinu setur vatn á steinana. Síðan fara allir að svitna, þarna er sungið, spilað á indjána trommu og einnig eru notaðar hristur. Hvert sweat tekur um 2-3 tíma, en ég vil taka fram að allir steinarnir eru ekki settir inn í einu,,10 stykki fyrst og svo koll af kolli. Tjaldið er opnað af og til, og allir fá að svitna all verulega í þessum hita og myrkri sem er í tjaldinu.

Íslendingarnir voru hressir með sitt sweat og ætla að koma aftur. En í dag fórum við út í Black Island, ég, Gary og Jeff. Tókum með okkur nesti, og margt fleira. Ferðin yfir vatnið tekum um hálftíma. Báturinn hoppaði og skoppaði með okkur yfir stærstu öldudalina, indjánarnir sátu sem rólegastir og Illugskotta ákvað að allt væri í lagi með þessi öldudali og þessi hopp sem báturinn tók. Við lögðum að eyjunni, og löbbuðum inn í skógarþykknið. Gary vildi sýna okkur trén sín, en í hugum frumbyggja er Black Island heilagur staður, alveg eins og White Shell. Og vá þessi tré voru um 40 metra há eða meira. Ég lagðist niður og horfði endalaust upp eftir þessum risa trjám. Við fórum svo að safna jurtum, söfnuðum eini og svo fann Gary winter mint. Sem er jurt sem smakkast eins og piparmintu tyggjó af bestu gerð, tíndum fullt af henni, en hún er góð að nota í te þegar flensan vill ekki yfirgefa mann.

Við fórum svo annars staðar á eyjuna og söfnuðum lindar vatni, en hér í Kanödu þarf að kaupa allt drykkjarvatn, en Gary veit um lind sem fáir vita um, ekkert smá gott vatn. Á heimleiðinni stoppuðum við á lítilli eyju, þar kveiktum við eld, bjuggum til te og ristuðum okkur brauð. Át ekkert smá mikið elska að éta nesti úti, svo sigldum við heim, með myrkið allt í kringum okkur. Góður dagur. Á morgum ætlum við að byrja að leggja gildrur. Förum á fimmtudaginn til Winnipeg, en þá er Jeffrey búin í sinni afeitrun og við keyrum hann á flugvöllin þar sem hann mun fljúga til Pangassi, staðarins þar sem slæmir atburðir eiga sér stað allt of oft, ég vona að hann haldi sig frá sniffinu.

Ég mun setja inn myndir þegar ég kemst í betra netsamband, af trjánum, lindinni og fleirum stöðum. Bestu kveðjur frá Kanödu til ykkar.

Góðan dag, allir! Það er gaman að setja inn myndir þegar netið virkar svona alveg brjálað. Núna er að byrja fyrirlestur um frumbyggja í Andes og baráttu þeirra til að vernda svæði sín vegna þeirra virkjana sem á að reisa þar.

Hérna koma fleiri myndir af mér á mínum kanú, ánni sem er við húsið sem ég bý í og einnig frá byggingu sweat lodge. Haustið er á leiðinni hingað. Það var gaman í þessari móttöku í konsúlatinu en ég fékk í magann af þessum snittum. Svo á morgun fæ ég far með nokkrum Íslendingum til Gimli vegna 130 ára afmælishátíðar lendingar Íslendinga þar.

Illugaskotta er núna í Winnipeg, fram yfir helgina. Símakerfið er allt í rugli þarna í Hollow Water og hef ekki komist í tölvuna. Allt gengur vel, er núna á ráðstefnu um vatn. Fer í dag í Íslenska consulate, þar verður Svavar Gestsons og einhverjir fleiri. Á föstudaginn verða 130 ár frá því að Íslendingar komu fyrst til Gimli, svo þar verða hátíðarhöld. Illugaskotta fer kannski þangað ef hún fær far, en Garry verður hér á fundum og ráðstefnum fram á helgina.

Það er farið að kólna hægt og rólega, snjósleðarnir eru tilbúnir. Nú er bara að bíða og sjá hvað gerist. Bestu kveðjur frá Björk.

Varð að bæta við hér að þetta er ég og Gary þessi mynd var tekin í seinustu viku á staðnum White Shell þar sem Gary var að segja stúdentum frá Hákólanum í Manitoba frá því hvað það er sem geri White Shell að heilögum stað í augum frumbyggja. En þar er að finna alls kyns form af dýrum sem hafa verið búin til úr steinum. Þarna halda frumbyggjar margar af sínum athöfnum. Einnig er hér mynd af flugvélinni sem ég flaug á upp til Pangassi, þar sem ég komst í gott netsamband hleð ég inn nokkrum myndum. Bestu kveðjur aftur frá Björk.

Hér eru myndir af bjórahúsinu hennar Elísabetar bjórs, varð að kalla þennan bjór eitthvað en hún byggði húsið sitt við fjölfarinn veg, einnig er stífla hér. Einn dagin sá ég að stíflan var rofin, og hún var að gera við hana. Það sem gerist er að vegagerðarmenn eru ekki hrifnir af bjórum, sko vegna þess að þeir stífla allt og svo kemur flóð yfir veginn, þið skiljið.

Illugaskotta er að læra að nota power saw, já hvað er það á íslensku?..humm látum okkur sjá, þetta er vélknúinn trjásög, er að læra að saga í eldinn og einnig er ég búin að læra að höggva í eldinn. Þá tekur maður kubbinn sem á að höggva í sundur, lætur sprunguna sem er í honum snúa frá sér og svo heggur maður í hana, og þá hoppar kubburinn í sundur. Ekki alltaf svona auðvelt, en ég er að æfa mig.

Vélsögin er hins vegar önnur saga. Hún sagar hratt og það verður að passa margt. Að tréð detti ekki á hana, að maður sagi greinarnar frá sér og að allt sé í lagi.Einnig verður maður að passa að tréð detti ekki á mann sjálfan eða næstu menn.

Í gær settum við saman eitt stykki Sweat lodge. Fórum og klipptum 14 langar greinar, gerðum hring á jörðina. Grófum greinarnar niður og bundum þær saman, lítur út eins og kúlutjald. Sólin skein og vakti upp mína aðal óvini, flugurnar. Moskító eru farnar en þessar eru verri, svo ein þeirra beit mig fast rétt við hægra augað, þar sem ég var að skafa börk af trjágrein. Fann allt í einu sárt! og vissi strax hvað var að fara að gerast. Þegar ég vaknaði í morgun þá var augað sokkið! Meira ofnæmið!

Haustið er enn þá hér, það hefur bara einu sinni snjóað og sá snjór er farin. Það er enn þá hægt að fara á kanú lengst upp ánna sem er mjög gaman. Við fórum það á sunnudaginn með krökkunum sem komu hingað. Við fórum lengst upp ánna, á leiðinni heim varð eitthvað vesen á krökkunum við fengum að heyra það þegar heim var komið hvað hafði gerst. 3 þeirra réru upp að landi, allt í einu heyrðu þau urr og brak í greinum. Þau urðu ofsa hrædd, héldu að þetta væri Sabí, Sasquash eða eins og hann er kallaður á ensku the wilderness man. Þau voru handviss um að þetta væri hann, eða big foot eins og hann er kallaður í Bandaríkjunum. En þau sáu ekki neitt.

Í næstu viku er ég að fara á ráðstefnu um vatn, þar sem aðal fyrirlesarinn verður David Suzuki, sem er mjög frægur umhverfissinni og fyrirlesari í Kanada og víðar í heiminum. Á morgun munum við fara og hitta stúdenta upp við stað sem heitir White Shell, en þar eru hellaristur sem enginn veit hve gamlar eru. Þetta eru dýr og menn að sögn Garys, en ég fæ að sjá þetta á morgun, það er að segja ef mitt bólgna auga verður í lagi, kannski set ég upp sjóræningjaband.

Laufin falla hratt til jarðar, vildi bara segja ykkur að ég gat verið á hlýrabolnum í gær, og var að drepast úr hita.

Bestu kveðjur til ykkar, frá Illugaskottu bólgna auga, sem er mitt nýja indjánanafn.

Í dag er ég búin að vera hér í Kanödu í einn mánuð. Þetta hefur liðið hratt og margt hefur drifið á daga mína, en einnig er eins og ég sé búin að vera hérna alltaf. Ég bý í tveggja hæða timburhúsi, með 5 öðrum persónum. Það er Garry, sonur hans, kærastan hans og krakkinn hennar, einnig býr hér ungur maður sem er í afeitrun..krakkinn hennar er óþolandi lygari, kærastan er fúlari en fúlasta fúlegg, sonurinn er bara, Garry er fínn og ungi maðurinn sem er í afeitrun er fyndinn, eftir að hann stökk út úr sinni skel.

Ungi gaurinn sagði mér frá því að hann ætti hálfsystur sem hann hafi aldrei kynnst. Og þegar hann hafi komið heim í sitt samfélag eftir nokkrar mánaðar fjarveru, varð honum starsýnt á þessu flottu gellu. Hann sagði vini sínum að hann vildi fara út með þessari stelpu, vinur hann glotti og sagði: "Já með systur þinni?" Jeffrey hló bara, svo sagði hann mér í dag að það væri hræðilegt að fljúga í flugvél. Ég spurði afhverju, hann sagði:"Vegna þess að ég er næstum því úti í geimnum". Ég er enn þá að hlæja af þessu svari.

Stundum getur þetta orðið frekar pirrandi að vera innan um allt þetta fólk þótt að Illugaskotta sé vön að búa með mörgum, þá er þetta öðruvísi lið. En hvað um það.

Í gær og í dag hafa verið hérna nemendur úr grunnskóla þau eru frá 7 ára til 12 ára. Mjög skemmtilegir krakkar, indjánar. Illugaskotta hefur verið að segja þeim sögur frá Íslandi, sögur af tröllum, álfum, draugum, huldufólki, en hafmeyjur eru í uppáhaldi hjá þeim.

Hins vegar datt af þeim andlitið þegar ég fór að segja þeim frá okkar 13 jólasveinum, frá matarsiðum hennar Grýlu og einnig frá því hvað jólakötturinn gerir. Í dag vorum við að búa til Tomhahawks, sem eru axir eins og indjánar bjuggu þær eitt sinn til. Við hjuggum niður nokkur tré, og notuðum þau sem handföng á axirnar, síðan söguðum við gap upp í handföngin, náðum í flata steina og settum inn í handfangið og bundum síðan steininn fastan.

Sólin skein og allir voru kátir. Var að búa til brauðdeig en á morgun er ég að fara í tvö matarboð, og kem með mitt fjallagrasabrauð í þau bæði. Er á fullu í því að skrifa inn viðtöl og ætla að drífa mig í það núna.

Bestu kveðjur frá Illugaskottu.

Sælt veri fólkið hef ekki skrifað í smá tíma vegna anna og einnig vegna þess að netið hefur verið brjálað.

Jæja, hvað er í fréttum segja Íslendingar, en ekki Kanadamenn. Það sem er helst í fréttum er að ég er ekki búin að skjóta elg, en daginn eftir að ég hélt á þessari ávísun, þá var ég að rogast með elgsfætur, læri, og rif í frystinn hérna. Síðan ætlaði Illugaskotta að kippa elgshaus upp úr skottinum á bílnum, en ekkert gekk.

Elgurinn starði bara á mig, með sitt stóra nef og þunga haus. Jæja reyndi aftur togaði og togaði en hann rétt hreyfðist. Við tókum hann síðan tvö saman upp úr skottinu.

Veðrið hérna hefur verið yndislegt, 20 stiga hiti, gola og sól. Ég er búin að klára kanóinn minn bara eftir að mála á hann nafnið sem er: Blue Wolf woman og Míkwamí Íkwe. Þegar ég fer út á ánna er gaman, en það er ekki gaman þegar vindurinn blæs á móti mér. Þá snýst ég í hringi eins og laufblað ofan á drullupolli. Er að æfa mig með árina, en já það gengur vel þegar vindurinn heldur sig heima hjá sér.

Það snjóar í dag í Winnipeg en það er bara hvasst hér og kallt. Í dag kemur hingað kennari til að fá kynningu hjá Garry á því hvað hann kennir hér í Ravens Creek, síðan um helgina kemur heill bekkur frá Black River reserve með þessum kennara til að læra inn á siði, hefðir og menningu Ojibway indjána.

Ég var í Winnipeg í gær með Gary, ég keyri allt hér en ekki í borginni, of klikkað og rata ferlega lítið þar á bíl. Verslaði mér snjósleða buxur og snjósleða skó, ótrúlega ódýrt í búðinni Canadian Tire. Fáranlegt nafn, þessi búð er eins og Húsasmiðjan en svona 100 sinnum stærri. Einnig verslaði ég mér skinn pels, fyrir 1000 kall!, í búð sem selur notuð föt. Sumar vinkonur mínar myndu urlast ef þær færu í þessa búð hún er jafn stór og Kolaportið, full af frábærum og ódýrum fötum.

Illugaskotta varð bara þreytt að horfa yfir allt þetta fatahaf, sem hún þyrfti að fara í gegnum ef hún væri að leita sér að einhverju sérstöku, lét það eiga sig.

Thanks giving er á mánudaginn, þá éta allir kalkún. En ég, Gary og einn annar erum að fara á mánudaginn til að leggja gildrurnar. Ég verð Trapper í vetur, sem þýðir að það þarf að fara daglega og vitja um þessar gildrur. Setja í þær beitu sem oftast er kjöt eða fiskur, og taka dýrin úr gildrunum. Síðan er feldurinn á þeim unninn og seldur. Núna förum við á bátum en í vetur förum við á snjósleðum.

Í dag er ég hins vegar að fara að vinna við að búa til kennslu hús. Það verður búið til úr trjám og síðan tjald strengt yfir. Þetta hús verður hringlaga, þannig að þarna getur Gary tekið á móti hópum sem eru að koma hingað, og kennt þeim þar. Síðan verður sett viðareldavél inn í tjaldið svo hægt verður að nota það allan ársins hring.

Bið að heilsa ykkur öllum, takk fyrir kommenntin ykkar. Bestu kveðjur frá Björk.

Í gær hélt ég á 35. þúsund dala ávísun! Þetta var borgun Kandadísku ríkisstjórnarinnar til Raymonds Raven. Þeir voru að borga honum bætur fyrir það hve illa var farið með hann í hinum svokölluðu "Residential Schools", sem voru reknir af kanadíska ríkinu og Kaþólsku kirkjunni. Kaþólska kirkjan skuldar Raymond enn þá 10 þúsund dali, vegna þess að hún segist ekki geta borgað svona mikið og einnig vegna þess að hún segist ekki hafa borið ábyrgð á því að þessi skólar hefðu verið stofnaðir. En hún ber ábyrgð á þeirri misnotkun sem prestar og nunnur beittu þessi börn. Ekki trúir Illugaskotta að kirkjan hafi ekki efni á að borga 10 þúsund dali, páfinn baðar sig í gulli þarna suður í Róm!!!!

Þessi blindi, fótalausi og einnar handar maður, er einn sá sterkasti karkater sem ég hef kynnst. Hann vill lifa, hlæja og hitta fólk. Í þessum heimavistarskólum var menning, tungumál og siðir indjána barin úr þeim, með líkamlegu og andlegu ofbeldi. Raymond sagði mér að sakleysi hans hefði verið rænt frá honum þegar hann var 14 ára, það var nunna sem gerði það. Illugaskotta hugsaði sitt á meðan bílinn sem við vorum í flaug á milli húsa, garða og trjáa, á leið með okkur í bankann svo hann gæti leyst ávísunina sína út. Til að reikna út hve miklar bætur hver og einn fær sem hefur verið í Residential school, þá eru gefin stig fyrir mismunandi misnotkun, mismunandi ofbeldi, lengd dvalar, þeirra ára sem viðkomandi dvaldi í skólanum og svo framvegis.

Ég spyr mig, hvernig er hægt að mæla í punktum þjáningar fólks?

Indjáninn sat framm í, og sagði mér nánar frá hvað hann mátti upplifa. Ógleðin rann um blóðið á mér. Reiði í garð ríkisins og kaþólsku kirkjunnar kviknaði í huga mér. Hins vegar sat Raymond sterkur og sagði mér frá. Hann sagði mér að hann væri búin að fyrirgefa þeim það sem hafði verið gert í garð hans. Þeir hefðu rænt sig æskunni en hann gafst aldrei upp. Núna vill hann eyða peningum sínum fyrir fjölskylduna sína.

Hins vegar sagði hann mér einnig að saklaus hvítur maður hefði verið dæmdur í fangelsi, þar hefði þessi gaur dvalið í 4 ár. Núna fær hann bætur sem nema 1 milljón kanadískra dala á ári frá ríkinu. Hver er munurinn á þjáningu hans og þeirra indjána sem máttu dvelja í Residential schools? Afhverju fær þessi gaur hærri bætur en indjánar? Gæti það verið vegna þess að hann er hvítur?

Residential Scholls eru svartur blettur í sögu Kanada. Þar átti sér stað þjóðarmorð, sem snérist um það að eyða tungumáli indjána, láta þá hætta segja sögur eða notast við sína menningu. Ef þessi börn dirfðust til þess að tala Ojibway eða Cree tungumálið var þeim refsað með barsmíðum eða öðru verra. Þessum börnum var rænt frá foreldrum sínum af lögreglunni og þau voru færð í skóla. Langa hárið þeirra var klippt, þau látin ganga öll í eins fötum og samskipti þeirra við fjölskyldu sína og samfélag hvarf. Allt gekk þetta út á það að láta Indjána samlagast hvítu samfélagi og auðveldara væri að ánetjast auðlindir þeirra, komast yfir landið þeirra og þær auðlindir sem þar er að finna.

Gary strauk 3 sinnum úr Residential School, eftir þriðja strokið hættu þeir við að elta hann. Eftir annað strokið náði presturinn honum úti í skógi, hann hafði elt Gary, sá fótsporin í snjónum. Gary sagði að hann hefði barið sig lengi, en eins og Gary sagði: "Ég var sterkur og þrár, og ákvað að ég myndi strjúka aftur, sem ég gerði".

Jæja,,ekki fallegar sögur, fleiri sögur hef ég skráð í tölvuna en þær birtast ekki á þessu bloggi. Haustið kemur hratt hingað núna. Það er logn, skýjað og riging. Haust kveðjur til ykkar, frá Björkinni.

Núna er internetið hér í lagi, og ég nota tölvuna í dag. Fríða klukkaði mig og vill að ég segi fimm staðreyndir um sjálfa mig.

1. Ég er góður kokkur og bakri, þegar ég nenni því
2. Ég elska skyr, bláber og jarðarber.
3. Ég bý á indjána verndarsvæðinu Hollow Water í Kanada.
4. Mér finnst gaman að læra nýja hluti eins og sigla bátum og kanó.
5. Ég er óendanlega kát með lífið og tilveruna.

Verð að bæta við númer sex: Mér er illa við moskítóflugur!

Fórum til Winnipeg í dag að ná í einn indjána sem þarfnast hjálpar, hér mun Gary kenna honum að bjarga sér, í gegnum hefðir og siði indjána.

Núna er ég að fara út að klára að mála kanúinn minn svartann. Við veiddum engan elg í gær, en sáum fullt af öndum. Það eru um það bil 5 bjórahús hér við ána.

Á leiðinni til Winnipeg sá ég Bald Eagel í návígi ásamt krumma nokkrum þar sem þeir voru að gæða sér á gæs, bara si svona beint á veginum. Þessi örn er mikilfenglegur fugl. Ef við veiðum ekki elg, þá mun vera keyptur eitt stykki vísundur fyrir veturinn. Þá þurfum við að vinna hann allan, flá hann og vinna kjötið.

Síðan ég kom til Kanada, þá hef ég t.d. lært að: Kveikja almennilegann eld, ég kann á utanborðsmótor og hvernig á að stýra. Ég er að læra á kanú, sem er frekar erfitt þegar það blæs vindur á móti, þá bara rær maður á sama stað endalaust. Einnig er ég búin að læra að slaka á! Bara nota tímann, nógur tími segir indjáninn sem hér býr, og Illugaskotta hlustar á það og vinnur sitt. Ég að ég myndi nú seint læra að slaka á, kannski mun ég einn daginn læra eitthvað fleira sem mun koma mér til góðs. Núna hlær Illugaskotta draugslegum hlátri.

Bestu kveðjur heim,,,,stundum vildi ég að þið gætuð séð hvað ég er að bjástra hérna.

Þegar ég sé að það er hríð, frost, vindur, kallt og andstyggilegt á Íslandi, verð ég enn þá kátari að vera í flatasta landi jarðarinnar. Hér er 19 stiga hiti, fallegir haustlitir, og alltaf nóg að gera.

Var að klára að mála einn kanó svartann sem ég nota hvað mest. Bjórarnir eru farnir að saga niður tré eins og brjálaðir séu. Það segir okkur að veturinn hér verður ægilega langur, kaldur og erfiður. En hvað um það. Illugaskotta er öll að hressast af ofnæminu, en þessar flugur elta mig eins og ég sé rjómaklessa með jarðarberjasultu.

Ætlaði að njóta góða veðursins áðan við ána, en hljóp inn, þær sugu og bitu drauginn sem brjálaðar væru. Dagarnir líða hratt við útistörf, jurta söfnun, báta siglingar, könnunarleiðangra, elgsveiðar á hverju kvöldi. Við siglum upp ána með þrjár gerðir af byssum, ég stýri bátnum. Býðum eftir elg, en já þeir láta ekki sjá sig.

Er að fara að veiða elg núna verð að drífa mig út. Bestu kveðjur til frostsins og ykkar allra.

Vegna lélegs internetssambands þá hef ég skrifað lítið, en í dag er það í lagi.

Jæja, margt hefur drifið á daga Illugaskottu síðan hún lenti í Kanödu fyrir um það bil tveimur vikum síðan. Ég fór á verndarsvæðið Pangassi og dvaldi þar í eina viku. Þangað flugum við á sjóflugvél sem tók upp af flugvelli í Winnipeg en lenti á vatni, rosalega flott vél. Eiginlega eins og vél frá síðari heimstyrjöldinni. En hvað um það, þennan fyrsta dag minn í Pangassi, fékk Illugaskotta mikið áfall, eiginlega svo mikið að ég varð að hugsa lengi um það hve manneskjur geta verið afskiptalausar og dofnar af því að horfa á eymd annarra, og um leið hvað fólk og börn geta farið illa með sig.

Gary var beðin um að koma á þetta svæði vegna þess að börn og unglingar þarna, frumbyggjar, eru að eyðileggja sjálfan sig. Í einu húsinu voru unglingar, strákar og stelpur, sem héldu fast utan um grænu ruslapokana sína. Eins og þeir væru þeirra dýrmætustu gripir. Í þessum pokum er bensín sem þau eru að sniffa, úti á götu ganga 2 til 8 ára börn sjálfvala allan daginn. Haugskítug, svöng, afskipt. Húsin þeirra eru með hlerum fyrir gluggum, bílarnir þeirra sem eru glænýjir eru allir beyglaðir og illa hirtir.

En já, það er hægt að hjálpa. Illugaskotta er mjög hugsi yfir því hve ríkisstjórnir geta verið afskiptalausar, svo lengi sem þær græða á því að láta hlutina eiga sig. Pangassi er staðsett á fallegu vatnasvæði, þar eru óteljandi eyjur, skógi vaxnar, gular strendur, fiskar hoppa og elgir er víða. Hins vegar hafa þeir frumbyggjar sem búa í Pangassi, misst sambandið, tengslin við landið og menninguna. Ræturnar þeirra eru lausar, hinir svokölluð "Born again christians", hafa komið inn hættulegum skilaboðum hjá þessu fólki. Að menning þeirra sé af hinu illa,að þau verði að tileinka sér menningu hvíta mannsins. Úffffff...já en þarna er nýr grunnskóli, og það er vilji hjá fólkinu að fara að breyta samfélaginu, takast á við það að tengjast menningu sinni aftur.

Við fórum í bátsferðir, gengum um þorpið, bjuggum til súlur í indjánatjald með tveimur litum indjánastrákum, og svo gerðist það. Illugaskotta veiktist. Íslendingar eins og ég eiga það til að vilja sofa við vötn, ofan á svefnpokum sínum, það gerði Illugaskotta. Moskítóflugurnar átu drauginn upp til agna. Hann varð veikur, og blossaði upp í ægilegum kýlum.

Fór til Winnipeg eftir vikudvöl í Pangassi, þar sem Atli consúlinn hér í Winnpeg, kom mér að sem fyrst á spítala. Þar fékk læknirinn áfall þegar hann sá kýlóttann drauginn,,sem fékk 3 gerðir af lyfjum og þann úrskurð að hann sé með ofnæmi fyrir Moskítóflugum. Núna er allt betra og draugur er eldhress. Var að koma úr minni fyrstu kanó ferð, það er æði að sigla hér um ána, er að læra á utanborðs mótur báta. Ásamt því sem ég skrifa og skrifa...bestu kveðjur til ykkar allra, þar til næst, múuuuuu eins og elgurinn segir.

Illugaskotta er lent i Kanödu. Hún hélt að hún myndi deyja í fluginu frá Minneapolis til Winnipeg. Flugstjórinn lét vita að loftræstiskerfið væri bilað, sem þýðir að taka varð loft frá hreyflum..ekki gott að vita fyrir flughræddann draug,,,og já skalf og svitnaði í því flugi. Svo tók ægilegt ævintýri við í tollinum þeim kanadíska,,Illugaskotta krossaði sig og blessaði fyrir að hafa fengið vottorð frá indjánanum um að hún myndi búa þar. Þetta litla blað kom mér inn í landið. Yfirheyrslur, skönnun farangurs..og endalaust bla.

Þeir tóku af mér 5 sneiðar af hangikjöti ægilegur glæpur.

Jæja en hér er um 30 stiga hiti, mikill raki, og góð lykt, eins og í frumskógum Thailands. Fór í langa bátsferð í dag um ár og vötn hér við Manitoba vatnið,,vorum að safna rekavið, og fundum risastóran lurk af rauðviði.

En á morgun held ég í einhvern tíma lengst út í óbyggðir, ég er hér í góðu yfirlæti, var að éta fisk og grænmeti. Hér sveima um moskítóflugur sem elska mig heitt og innilega, drekaflugur sveima hér einnig en þær éta moskítóflugur, hér eru indjánatjöld, en ég bý í tveggja hæða húsi við á.

Þangað til næst, bestu kveðjur, ég fer í sjóflugvél á morgun, það verður fjör, á einhverja eyju.

Í dag fer Illugaskotta til Indjánalands, er með stresshnút í maganum, en þetta er bara svona er svo mikið hross í mér, sem þýðir að ég er með taugakerfi hrossa.

Þegar þið eruð hrjótandi klukkan 5 í nótt er ég að lenda í Kanödu og á þá eftir að keyra í um það bil 3 tíma til Hollow Water verndarsvæðisins þar sem ég mun búa næstu mánuðina. Ég fer út í óbyggðir á sunnudaginn í sjóflugvél, vá það verður áhugavert að prófa.

Bið að heilsa ykkur, þar til næst, holla!

Það er komin tími til að laga uppsetningu þessa bloggs.

Huldufólk og álfar eru skemmtileg fyrirbæri, en það er ekki tekið tillit til búsvæða þeirra í bæjarskipulagi Hafnarfjarðar, þótt sá bær sé álfabærinn. Þetta finnst Illugaskottu merkilegt.

Jæja!...sterkt kaffi, hugsa og hugsa, pakka og pakka,, vinna og vinna,,,tala og tala..sofa og sofa...vera til án afskipta annarra...ég sakna Jóns Glóa, hann var góður krummi.

Bless.

Rignir..ég er í skóm. En ég er einnig máluð sem þýðir að ég er í of flegnu pilsi! Oj...það nær lengst upp á læri, draugur er eins og haugur í þessu öllu. Reyni að ímynda mér að ég sé mjög svo frábær viðskiptagella, í svörtum fötum á leið í vinnuna mína á skrifstofunni. Þar get ég komið áfram mínum efnum, haldið mér við efnið og gert eitthvað af viti,,skiti, piti,,hiti,,bryti. Ruglið er yfirþyrmandi í mínum haus, eins og að flóðgáttir opnist og þá er aldrei að vita hvað mun eiga sér stað næst.

Eitt enn, krakkaskítur á efri hæðinni grenjaði og grenjaði í morgun, ógeðis börn hugsar Skotta,,því hún er ljót rotta, með kanínutennur, sko nú er bullið farið af stað eina ferðina enn.

Ég fer á næsta fund eftir klukkustund, eins gott að vera búin að ná tökum á sér þá!...kjá og mjá..þetta er spenna sem fær að flæða hér yfir síðurnar.

Blessss

Þá er að taka á honum stóra sínum á morgun, muna að ekkert varir að eilífu, einungis í umbreyttu formi..að ég held. Norðan vindurinn er sterkur og kaldur hér á Ströndum.

Kisa litla er eitthvað að bauka undir baðkarinu, draugsi treystir sér ei í það að kíkja undir..þar gæti leynst ægilegt skrímsl..eða bara dauður fugl eða mús!!!!

Vinkona mín ein á afmæli í dag, Illugaskotta óskar Valdísi Veru innilega til hamingju með daginn. Draugur skrapp í heimsókn til fjölskyldunnar sinnar um helgina, það var gaman. Því var ekki að neita að um mig drauginn fór skringileg tilfinnig þegar hann var að kveðja fólkið sitt og dýrin í gær, mun ekki sjá þau í 5 mánuði. Hins vegar fékk draugur þær leiðinlegu fréttir í gær að hann Jón Glói krumma strákur væri dáinn. Greyið flug víst á rafmagnsvír.

Svo mitt í þessu öllu er draugsi með magapínu, kannski bara stress? Held það..þjóðmálin...já Gísli Marteinn í fyrsta sæti sjálfstæðismanna...gott sagði einhver að þeir hafi sett kjána í fyrsta sæti. Hvað fleira er í þjóðmálum? Ég barasta veit það ekki. Það væri gaman ef í þjóðmálum væri það helst að þingmenn landsbyggðarinnar hefðu ákveðið að fara að gera eitthvað sniðugt og gagnlegt fyrir landsbyggðina.

En frekar mun rigna gulli og tvíhöfða þursum heldur en að það gerist!

Hvað er Reykjavíkurpakk? Er það fólk í Reykjavík sem kaupir jarðir úti á landi og vill ekki að neinn gangi um þær, eða andi á þeim? Svo fer það í sveitina og er voða stollt af því að eiga jörð úti á landi sem enginn má ganga á nema þau, það skemmtir sér í sveitinni sinni, en gerir lítið annað fyrir það byggðarlag sem jörðin þeirra er staðsett í.

Veit það ekki,,mér er sama,,,ég er ekki Reykjavíkurpakk. En ég held samt að eftir svona 30 ár geti maður ráðið sig í vinnu við að vera fólk úti á landi. Þá þarf maður að læra að vera hitt og þetta og fá laun fyrir það, vegna þess að byggð úti á landi er að fara til andskotans. Þingmenn landsbyggðarinnar eru ekki að gera neitt fyrir fólkið sitt, þar með pakkar fólkið þeirra niður í töskur og flytur til Reykjavíkur og gerist enn eitt Reykjavíkurpakkið.

Ég veit um fólk sem vill búa úti á landi en það getur það ekki, vegna þess að það er enga vinnu að fá sem hentar því. Þetta er fáranleg þróun að allir séu Reykjavíkurpakk, það gengur ekki. Það verður líka að vera til landsbyggðarpakk. Æji ég veit það ekki, en þar er enga vinnu að fá.

Úti á landi, já hvað er svo sem úti á landi? Græn strá eins og vaxa á Austurvelli eru úti á landi. Fíflar og bílar eru úti á landi, þeir eru líka í borginni. En úti á landi eru hreint loft, lítið um stress, lítið um glæpi, lítið um atvinnu...einhæf störf..mér blöskrar..ég er komin í hring.

Þingmenn landsbyggðarinnar verða að taka sig saman í andlitinu og fara að leysa þetta mál. Illugaskotta biður þá um að valkosturinn "STÓRIÐJA" sé ekki inni á lausnarblaðinu þeirra. Takk og góða nótt.

"Ég man pistlar" eru búnir að vera, því ég man ekki neitt stundinni lengur. Kaffi, og meira kaffi er mitt besta dóp, kaffi, og sæmundur, drekkt í kaffi. Jón Glói kom í dag, hafði ekki sést í 3 daga. Hann skóflaði í sig hundamat, sagði fátt. Flaug svo í burtu með kjaftinn fullann af mat fyrir nýju vinina sína.

Krossfiskar eru undarleg dýr, var að skoða þá áðan hér við höfnina..þarna liggja þeir ofan í sjónum, hreyfa sig hægt og láta ekkert trufla sig. Illugaskotta ætlar að taka til í öllu, kveðjur frá Illugaskottu.

Ég man þegar videó kom í fyrsta skipti, því var smyglað heim til okkar það var árið 1984. Ég man að ég vildi bara horfa á videó myndina Dracúla, því Dracúla var og er ein af mínum uppáhaldssögum. Einnig man ég þegar risastór flutningabíll vallt í Langadalnum, hann var fullur af alls kyns gosi. Við drukkum gos í margar vikur eftir það, það voru dýrðardagar. Ég man eftir ógleymanlegum útilegum á Smyrlabergi, landinu sem var tekið af okkur. Þar veiddi ég minn fyrsta fisk, þar lærði ég að rota þá og rífa öngul úr, þar festist líka öngull í nösinni á mér, það var fyndið.

Þá varð Illugaskotta ægilega hrædd, en Hildur frænka var með mér, og hló ægilega mikið. Einnig fór ég í mína fyrstu almennilegu "skurðaklósett" ferð á Smyrlabergi, það var ekkert annað "Klósett" að hafa, og ekki var hægt að keyra mann niður á Blönduós, þegar heyskapur var á fullu. Í heyskapnum smurði amma niður frá ofan í okkur. Í stóran hvítan og appelsínugulann dall. Hún spurði alltaf:" Já og viljið þið ekki smurt og með því?". Það var mest spennandi í öllum heiminum að opna þennan dall þegar kaffitíminn kom í heyskapnum, þar leyndust svo góðar samlokur, og kökur að ég fæ vatn í munninn á meðan ég skrifa þetta.

Ég man líka eftir því þegar Perla mín, sem var fyrsti hesturinn minn varð blind, einnig man ég eftir stórhríðum, þar sem ég var látinn sitja í bílnum, pínulítil að hlusta á Bítla plötuna "Abeey road", þetta er enn þá uppáhaldsplatan, mín. Einnig man ég eftir því þegar við fórum að gefa hrossunum niðri í haga á veturna, þessi hagi er niður við Blöndu, há brekka og svo er haginn. Það var allt í lagi að labba niður eftir í djúpum snjónum, en þegar farið var til baka, urðu skrefin þung. Ég vældi, vildi að pabbi myndi halda á mér. Hann sagði að það kæmi ekki til greina, ég yrði að sjá um mig sjálf, það var fúlt þá en í dag er ég voða stollt að hafa getað bögglast upp þessa árans brekku sjálf.

Að eiga land, er fjársjóður. Land geymir sögur, endurminningar og óendanlega möguleika fyrir kynslóðir sem lifa núna sem og komandi kynslóðir. Það var sár dagur þegar við misstum landið vegna ósanngirni og lyga, við þurftum að setja öll hrossinn í sláturhúsið, loka á minningar, hætta að fara í sveitina.

Haustið kom í morgun, ég fann það á lyktinni í morgungöngunni. Krían er hætt að garga á mig, stelkurinn er þagnaður og einnig tjaldurinn.

Flugslys í Grikklandi allir dauðir, flugslys í Suður-Ameríku, allir dauðir...Illugaskotta hugsar með hryllingi til sinna tveggja flugferða. Fimm tímar til Bandaríkjanna, og svo einn og hálfur til Winnipeg. Verst þegar þær eru að lenda, hreinn viðbjóður allt sem viðkemur flugvélum. Skelfing og angist grípur mig í hvert sinn sem flugvélar ræfillinn skelfur í loftinu.

Svo hættir hún að skjálfa en taugar draugsins eru þandar, augun stíf, og blóðið rennur aðeins hraðar, í lófunum má sjá svitadropa....flughræðsla er þetta víst kallað. Fælni, kíkið á www.doktor.is ef þið viljið lesa ykkur til um fælni og aðra krankleika.

Sólin skín en golan er köld, mjög köld. Krækiberin eru tilbúin, og einnig hvannarfræin, þarf að safna þeim. Jón Glói kemur af og til á svæðið, en hann er ekkert voða gjæfur lengur. Jú, bað um hausnudd í dag, en um draug fór hrollur því hrafninn er farinn að gogga ægilega fast, en hann lokaði sínum augum og vildi meira hausnudd.

Illugaskotta er enn harðákveðin í því að hætta að blogga.

Margt er undarlegt í heimi hér, það er hægt að fara út í geiminn, og það er líka hægt að klóna menn.

Núna ætla ég að klikka út með ofsóknarbrjæðinu mínu og segja: "Fuglaflensan kemur!"

Nú brosi ég út í annað, enda einkahúmor á milli mín og eins vinar míns.

Blogg er tilgangslaust!

Fínasta ferð austur og norður, út og suður. Hraun, gígar, vötn, plöntur, sól, rigning, tjaldsvefn, nesti, rúta, jeppi...snæaugla, gott fólk. Reykjavík. Hitta fólk, og gera sem mest í útréttingum.

Illugaskotta er í annað sinn að hugsa um að hætta að blogga, nú mun ég blogga mig niður og hætta daginn sem ég flyt út, þann 8. september. Það er komið nóg af því að skrifa um sjálfa sig, hugrenningar og pirring, gleði og annað sem hrærist um í huga draugsins.

Ég er á leiðinni austur eftir nokkrar mínútur..ég hlakka svo til að komast í ferðalagið mitt, sem ég er lengi búin að bíða eftir. 8. ágúst í dag, ég fer út eftir mánuð. Það verður nú meira ævintýrið.

Allt gengur vel, engin sól en samt gott veður.

Annað kvöld fer ég í langt frí,,,komin tími á að kíkja á Austurlandið, fljúga um sveitir,,mengast í borginni og hitta vini sína! sem ég er eiginlega búin að gleyma hvað heita og hvernig þeir líta út.

Það er heldur betur kominn tími á að breyta um umhverfi og sjá gömul andlit.

Föstudagur! Vá...og útréttingar eru aldrei fleiri en þessa daganna. Trygginamiðstöðin, Tryggingarstofnun, vottorð frá Bankanum,,,um að ég eigi aur, vottorð frá Lækninum að skrokkurinn sé í lagi. Vottorð frá indjánanum um að ég fái að dvelja heim hjá honum. Vinna í tillögu minni...taka til, pakka, finna út hvað skal koma með og hvað ekki með mér til CANÖDU.

Sólin hefur verið í fríi, veit ekki hvar. Það er 5. ágúst í dag....mér finnst maí hafa verið í fyrradag, þegar ég var að skvetta tjöru á galdrahúsið. Þarna kom Glói, og allt varð brjál.....

Mótmælendur stóriðjustefnu og virkjanna hanga á krönum uppi á hálendinu, æðarkollur hamast við að koma ungum sínum til að stækka sem hraðast, fólk æðir hingað og þangað en alltaf kemur sólin upp og sest á ný. Það kemur að ég held alltaf nýr dagur eftir þennan dag, þess vegna á kona eða kall,,barn eða umskiptingur, skoffín eða skuggabaldar alltaf að gera það besta sem þau geta við daginn.

Þess vegna á fólk alls, alls ekki að vera að spá í hvað hinum og þessum finnst um mann, segir um mann, eða flokkar mann í. Það er eyðsla á orku í óþarfa. Illugaskotta gefur þeim langt nef og löngutöng, sem eru að spá í og segja henni hvernig hún er og hvað hún er. Hún ein veit hvað er henni fyrir bestu. Kill them all.er gott lag!

Hvað er það sem lætur fólk hlaupa á eftir dauðum hlutum? Í stað þess að spá í að rækta samband sitt við fjölskylduna eða vinina.

Illugaskottu langar að vera gáfuleg í dag,,en það getur hún ekki. Er að rembast eins og rjúpan við staurinn. Eldgamla Ísafold hljómar hér á Rás 1. Greyið Ísafold, hún er tætt í sundur af heimskingjum sem ekkert skilja í því að landið er okkur allt, og með því að selja það til stórfyrirtækja úti í heimi erum við að selja sál okkar skrattanum.

Illugaskotta brunaði í gærkveldi eftir vinnu og át á söltu lambakjeti,,, með einn Íslending, einn Breta og einn Bandaríkjamann í sund á Krossnesi. Það var fjör, útlendingarnir voru að frjósa ef þeir stungu sínum öxlum upp úr vatninu..en ég og Binna erum miklir jaxlar enda Íslendingar...og stungum okkar öxlum mikið upp úr lauginni til að sýna þeim að hvorki kaldur vindur né nokkur önnur náttúruöfl myndu koma okkur í vist hjá henni Hel.

Hins vegar tjáði Bretinn mér eftir laugarferð, að hann hefði upplifað margt á sinni ævi hér og þar um heiminn. En þessi sundlaugarferð, væri eitt það eftirminnanlegasta sem hann hefði upplifað..laug niður við Atlantshafið, undir berum himni lengst norður í einhverju, eins og hann sagði. Draugur varð kátur..og svo komum við heim í nótt, þreytt en alsæl.

Það eru komin krækiber, en ekki hef ég enn þá séð bláberin góðu.

Í gær fór Illugaskotta á frábæra sýningu um Kvennaskólann á Blönduósi, sem sett var upp í skólanum sjálfum af Aðalbjörgu Ingvarsdóttur, þessi sýning er mögnuð og á lof skilið.

Annað sem ég sá er að stofna þarf aftur Kvennaskólann á Blönduósi, þar sem kenndar yrðu hinar margslungnu mataraðferðir forfeðra okkar og formæðra. Einnig yrðu hinar ýmus hannyrðir kenndar. Boðið yrði upp á hin ýmsu námskeið sem væru bæði stutt og löng í tengslum við matarmenningu og handverk ýmisskonar. Staðurinn er þarna, húsið, og allt. Það þarf einungis að koma skólanum aftur af stað. Nýsköpun og kraftur er það sem þarf inn á Blönduós. Ég skora á bæjarstjórnina á Blönduósi að taka þetta mál fyrir og koma þessu verkefni af stað. Vonandi verður það gert.

Fékk símtal frá Binnu vinkonu í dag, hún er að koma á Strandirnar í fylgd tveggja Ameríkana. Það verður nú gaman að hitta hana svölu Binnu, New York farann og konuna sem kom mér til þess að vera þrælahaldari í New York í desember 2003! Það var ein versta upplifun Illugaskotta nokkrun tíma í útlöndum.

Draugurinn er kátur vegna þess að VERSLUNARMANNAHELGIN ER BÚIN! og útvarpið getur tekið ró sína á öldum ljósvakans, nú eru þetta bara dagar,,,ekki óðsmannsæði og múgæsingar helgin brjálaða..hún er farin og kemur aldrei aftur.

Já já,,,það er að koma enn ein Verslunamannahelgin! Djö,,,, leiðist mér útvarpið um Verslunarmannahelgina..allir eru hressir að gera eitthvað ægilega sniðugt, með skuldahalann í borunni..grilla pylsur, tjalda fellihúsinu, kaupa bensín, kaupa ís, hlusta á tónlist, vera hress, leika við börnin, fá meiri skemmtiatriði, drekka meiri bjór, meiri vodka, labba á fleiri fjöll, sigla niður fleiri ár, reykja meira, tala meira...meira af öllu!

Draugur er massa fúllegg, ojbarasta! Ég er Schrooge á Verslunarmannahelgar, hef alltaf hatað þær...til skrattans með það að gera eitthvað, ætla ekki að gera neitt!..læt ekki múgæsinginn ná til mín. Nei skal liggja í bælinu, lesa endalaust af vísindalegu fræðilegu mjög alvarlegu efni sem fjallar ekki um útilegur og hvernig beri að haga sér við grillið!

Annars hef ekkert að segja sniðugt, enda eru draugar aldrei sniðugir, bara stríðnir og miklir tækifærissinnar!

Datt í það!!!!! Ægilega...en þess var þörf,,,súkkulaði, datt í það..Draugurinn situr núna ropandi og kámugur fyrir framan tölvuna. Fullur af Risa stóru rís og kúfuðum disk af kókapuffs!..ojbara..en mig langaði bara svo..og lét verða af því. Nammi namm... Jón Glói var mikið heima við í dag, æpandi af pirringi á allt og alla, milli þess sem hann sat gapandi af hita ofan á útidyrahurðinni á Galdrasýningunni. Merkilegur kvistur þessi hrafn.

Láki Jarðálfur var eitt sinn uppáhalds bók einhvers sem draugurinn þekkti, vegna þess að hann var alltaf að gera öðrum illt, en svo hætti hann að gera illt og breyttist í undurfallegt mannabarn. Þar með missti Láki af sér allt hið dýrslega útlit sem hann hafði, sem var; skott, krullótt hár, dýrslega uppmjó eyru og langleitt andlit. Merkilegt í alla staði.

Steinbítur, nýjar kartöflur, og ofur salat allt útbúið af Illugaskottu, endaði á kafi ofan í maga draugsins eftir góðan dag úti í Bjarnarfirði við vinnu. Kotbýli Kuklarans er flottur staður.

Veðrið lék við hvern sinn fingur, Jón Glói er komin með vin, eða kannsku kærustu, það er gott, enda var hann búin að vera alveg vængbrotinn eftir að Jón lærði hvarf eitthvert í bókalesturinn mikla.

Illugaskotta verður í frí um þessa annasömu helgi, ætla heim á fornar slóðir, Blönduós.

Sunnudagur,,og það er sól...og mjög hressandi vindur úti. Fjör í gær, og Kotbýlið mun slá í gegn, það er magnaður staður. Hitti mann og annan í gærkveldi...og alltaf kemst Illugaskotta betur og betur af því að Ísland er lítið..það þekkja allir alla og einhvern veginn tengjast allir öllum á óbeinann eða beinann hátt.

Illugaskottu finnst ekki gott þegar neikvæðann tón kveður í garð náttúruverndar, stundum er fjallað um þjóðgarða og vernduð svæði á Íslandi með neikvæðum undirtón. Kannski þurfa viðhorf beggja að breytast þeirra sem vilja vernda og þeirra sem vilja nýta...það heldur Illugaskotta að sé besta ráðið. Nýjasta dæmið um lítilvægann nei tón, sem ég hef rekist á er úr fréttum hjá Ríkisútvarpinu þar sem fjallað er um að nú sé verið að beita sauðkindinni á lúpínuna í Bæjarstaðarskógi sem er í Þjóðgarðinum á Skaftafelli. Fréttin endar á þessum orðum:

Gamli bóndinn í Skaftafelli sagði raunar alltaf að lúpínuvandamálið væri auðleyst með beit en ráðamenn í þjóðgarðinum og helstu postular náttúruverndar í landinu telja sauðfé ekki eiga heima í þjóðgörðum og hafa þar til í vor þvertekið fyrir að hleypa því á hina helgu staði. Postular og helgir staðir! undralegt í alla staði finnst mér að taka svona til orða. En taki hver til sín sem á.

Valdís Vera og Laufey elduðu hádegismat fyrir mig í gær og komu með hann í vinnuna, það var ljúft. Núna eru þær úti í Bjarnarfirði. Ég hlakka til ferðalagsins míns í ágúst.

Margt gesta hér á Galdrasýningunni í dag, kunningjar frá Egilsstöðum litu við..og von er á fleirum vinum og kunningjum Illugaskottu á Strandirnar í dag. Það er alltaf gaman að fá góða gesti í heimsókn.

Illugaskottu hlakkar til veislu annað kvöld, nú er gaman og nú er fjör. Sumarið er búið að líða eiginlega æglilega hratt....júlí er næstum á enda. Hvar endar þetta allt saman? Það er búið að vera mjög gaman að vinna að uppsetningu annars áfanga Galdrasýningar á Ströndum. Afsteypa var gerð af höndum draugsins, sem fannst undarlegt að takast í hendur við sjálfan sig...það var eiginlega stór furðulegt. Þessar hendur munu dvelja einhvers staðar í Kotbýlinu á komandi árum.

Sólin er í felum, en mér er sama, enda brennir hún hvíta drauga verklega!

Bullustrokkur í pörtum og stór poki af gifsi eru hlutir sem eru úti í bílnum mínum ásamt öðrum hlutum. Veðrið er himneskt,,sá ekki Jón Glóa í kvöld, vonandi er hann búin að kynnast öðrum hröfnum. Það verðu grillandi gott veður á morgun, það er gott.

Margt fólk er á tjaldstæðinu, Illugaskotta er ekki á ferðabuxum enn, en brátt tekur það smá við. Hænur skoppa um á Klúku, fimm stykki það er heimilislegt, sérstaklega fyrir utan torfbæ. Tröllin er ekki enn þá farin að skoppa fyrir utan Klúku en kannski seinna.

Getur einhver bent mér á bók sem er: fræðandi, spennandi, fyndin og skemmtileg. Draugur er í vanda, því hann finnur ekkert skemmtilegt að lesa. Þetta eru þær skemmtilegustu bækur sem ég hef lesið:
Sjálfstætt fólk, Hýbýli vindanna, Lífsins tré, Pope Joan, I heard the Owl call my name.

Veit ekki, skil ekki og hugsa mikið um vissann atburð. Enn er kallt í veðri, á morgun fer draugur í að mála hús í Bjarnarfirðinum, það er gaman.

Draugur hefur verið í fríi í dag, meðan himnarnir rifna yfir okkur og úr þeim hefur dunið hið svokallaða regn, sem er nú gott í hófi. Lesið bækur, sofið, lesið meir, eldaði pasta, vann í tölvunni..horfði á fréttir og lét allt leka í gegnum heilann á mér. Fátt gerist, dagarnir líða, sólin sest og sólin rís, eins og hún hefur gert í einhverjar þúsundir ára. Er byrjuð að lesa aftur bókina Saga Fjalla-Eyvindar. Herfilega leiðinlega skrifuð bók um mjög áhugavert efni. Kannski get ég þjösnast í gegnum hana,,,held samt ekki. Þetta kvæði samdi hann Matthías Jochumsson um Skugga-Svein, en fyrirmynd hans var Fjalla-Eyvindur.

Þú ein bauðst mér trú og tryggð
tröllum helguð fjallabyggð,
dugur, þrek og dirfskan mín
drjúgum óx við brjóstin þín.

Komið nóg af engu, góða nótt.

Jón lærði hefur ekki skilað sér heim í dag, hann var hins vegar á prikinu sínu í gærkveldi. Jón Glói er alveg pirraður og veit ekkert hvernig hann á að haga sér þegar uppáhalds bróðirinn er ekki á svæðinu. Líklega hefur hann Lærði litli fundið galdrabækur í einhverjum giljum hér á Ströndum og er að læra eins hratt og hann getur alla þá galdra sem snúa að hröfnum.

Það rignir núna, át skyr með rjóma í dag, draugurinn varð svo gráðugur að hann fyllti diskinn af rjóma, lét hann drekkja skyrfjallinu..og svo slafraði hann þessu öllu í sig eins og hann hefði aldrei borðað skyr áður. Svo varð draug herfilega illt í maganum, æ mig aumann. Og borðaði ekkert fyrr en í kvöldmatnum. Eftir góðan sundsprett í lauginni sem bætir allt.

Nú er rólegt laugardagskvöld hér á Ströndum, sólin er farin eitthvert annað. Illugaskotta er að klára að lesa bókina Lífsins tré sem er eftir Böðvar Guðmundsson. Góður og fyndinn höfundur hann Böðvar.

Hálf grillaður draugur situr hér fyrir framan tölvuna. Var að mála úti í Bjarnarfirði í dag, það var svo heitt að draugurinn reif sig úr fötum og hamaðist að vinna. Svo var bakið orðið grillað,,,og hendur..en ekki andlit,,því það var grátt og hvítt af sólarvörn. Draugur gleymdi að húðin hans er svo mikið drasl þegar sólin vill steikja hana.

Það er föstudagur, þokan er að skríða niður hlíðarnar hérna. Illugaskotta mun einnig dvelja úti í Bjarnafirði á morgun.

Eygerður og fjölskylda kom á svæðið í gær, það var gaman að hitta þau öll, og svo komu þau út í Bjarnafjörðinn í dag.

Glói og Lærði litli voru á baksíðu Morgunblaðsins í gær, en Illugaskotta átti myndina.

Bestu sumarkveðjur frá Skottu rottu...ps. Vegurinn upp í Herðubreiðarlindir er að fara í sundur eða í kaf eða bara bæði held ég, Jökulsá á Fjöllum er ekkert lamb að leika sér við.

Ég öskraði á vindinn í morgun, en hann bara hló og hélt áfram að blása inn í hausinn á mér. Hann blæs enn þá og klukkan er að ganga fjögur um dag. Illugaskotta hefur ekki bakað neitt, eða eldað að ráði. Sjónvarpsdagskráin er áhugamál hjá draugnum, sem situr oft með hundshaus yfir kassanum. Svo hefur geralistinn styðst, og núna er ég að byrja að skrifa greinargerð um verkefnið mitt í Kanödu. Það er erfitt að skrifa þessa greinargerð, vegna þess að ég verð að afmarka mig vel.

Í einum sjóði sem ég ætla að sækja um styrk í eru 500 milljónir, fimmhundruð milljónir, bara ef ég fengi svona nokkrar krónur af þessum 500 milljónum þá yrði draugurinn kátur eins og brjálaður bátur.

Það er hins vegar svo margt sem ég á eftir að gera í Kanödu, að ég fæ spenningarhnút í magann!

Núna ætla ég að éta eitthvað og halda svo áfram að pikka og stinga út hugmyndum úr mínum þykka haus inn í mína þunnu tölvu.

Hið milda Strandaveður kom í kvöld, við sátum úti á tröppum og drukkum rauðar veigar, á meðan við nutum lognsins í stað roksins ægilega sem hér hefur geisað.

Hef fátt að segja, fylgist lítið með fréttum, drekki mér í alls kyns bókum, tala við ferðamenn,,,sinni herra hröfnum og spái í sjálfa mig. Er egóisti þessa daganna, eða kannski er ég það alla dag? Eldaði kús kús í gær og í dag, merkilegur matur það. Nennti ekki í sund eftir vinnu dag, lagðist strax í mitt bæli og lagði mig.

Keypti moggann í dag, vegna þess að í honum er athyglisverð grein um mann sem er þjóðháttafræðingur plantna, eða ethnobotany. Einmitt hlutur sem Illugaskotta hefur einkar mikinn áhuga á. Vinkona mín kemst sem betur fer á fyrirlestur hans sem verður á miðvikudaginn, þá fæ ég nánari fréttir af þessum frekar áhugaverða manni.

Frí á morgun, hef margt að gera í því. Græja pappíra, pósthúsið, hringja ýmiss símtöl, tína jurtir og rætur, kannski baka brauð og gera þykka súpu úr alls kyns grænmeti. Illugaskotta er hress og dagarnir líða allt of hratt.

Að sitja hátt uppi á priki eða ljósastaur langt fyrir ofan okkur öll hin fíflin er það sem krummar vilja gera. Einnig vilja þeir éta mikið, leika sér og leggja sig af og til, þá finnst þeim einkar gott að fá gogga og hausnudd. Illugaskotta er ekkert að rugla hérna, fylgist vel með þeim félögum Lærða og Glóa. Þeir eru skemmtilegar skringiskrúfur, sem ég get endalaust fylgst með.

Nú er ekki þurrkur, það er blautt úti. Tók til í herberginu mínu, það er afrek, og setti í þvottavél. Skipulagið er að koma aftur til mín. Laugardagur á morgun, 9. júlí. Það er há sumar.

Tveir dagar í útivinnu ekki slæmt. Búin að vera að vinna úti í Bjarnarfirði við Kotbýli kuklarans, það var fjör. Skrokkurinn er allur í strengjum, fínt. Það rignir og rignir. Millt og gott veður þó. Vinna um helgina. Á sunnudaginn er Knebelsdagur, en þann 10. júlí 1907, hurfu Þjóðverjarnir Knebel og Rudlof við Öskjuvatn. Þeir fundust aldrei, en sumir segja að þeir sveimi þarna um enn í dag. Ég hef oft velt því fyrir mér hvað hafi komið fyrir þá félaga, en aldrei komist á eina niðurstöðu.

Föstudagur til föstu, sagði einhver og datt á höfuðið.

Ef allt væri eins og maður vildi hafa það þá myndi maður vilja hafa það öðruvísi.

Illugaskotta varð massa fúl í gær, því grein sem hún skrifaði og átti að birtast 19. júlí í Morgunblaðinu, birtist í gær!!! Hvaða heyksli er það? Ég er fúl út í Morgunblaðið, mér var boðið að skrifa aðra grein, stutta grein þar sem ég gæti vitnað í gömlu greinina mína. Enn þá fúlari við þetta tilboð. Draugurinn eyddi tíma og pælingum í greinina sína sem ber heitið: Landið lifir án okkar en við ekki án þess, hef engan tíma í að skrifa aðra grein. Er að skrifa svo margt annað.

Búin að vinna í dag, er á leið í sund, svo elda mér hamborgara, flaka og taka innan úr fiski, glápa á kassann,,,drekka pilsner, hugsa ekki neitt og vera ekki neitt. Það er ágætt.

Ferðin var góð suður, hitt mann og annan og miklu meira en það. Það er nú fjör að vera til eða er það ekki?

Súldin liggur hér yfir, nóg var að gera í dag. Hlautbollinn vekur forvitni hjá gestum, Illugaskotta heldur að það hafi ráðist á hana draugur í morgun, en hvað um það. Illugaskotta henntist upp í loftið og gargaði, þegar hurðin að hlautbollaherberginu lokaðist allt í einu af sjálfu sér.

Svona verða draugasögur til.

Það var svo mikil umferð suður, að ég er skil ekkert í því afhverju byggð úti á land sé ekki lögð niður af ríkisstjórninnni. Þá þarf þetta Reykjavíkur lið ekkert að fara út á land, lenda í umferðarhnútum og öllu þessu. Það getur bara verið heima með fellihýsið sitt!!!! Pakkið með hús eitthvað í eftirdragi var margt úti á vegunum í gær.

Það þarf að innleiða aðra ferðamenningu. Ekki hús í rassgatið ferðamenningu!

Illugaskotta er nú stödd í Reykjavík, á leið í brúðkaup eftir 45 mínútur. Mér var falið það verkefni að búa til brúðarvöndinn, og já það hefur verið höfuðverkur, vegna þess að í honum áttu að vera íslenskar jurtir sem tengjast þjóðtrú og lækningum. Illugaskotta er ekki vel að sér í því hvar jurtir vaxa hér á suðurtánni, þannig að draugurinn er búin að vera á hinum undarlegustu stöðum að leita að jurtum. T.d. í Grasagarðinum, Öskjuhlíðinni, skurðköntum og fleirum undarlegum stöðum sem draugar sveima stundum um á.

En vöndurinn er tilbúinn í honum eru jurtirnar: Burnirót, birki, reynir, maríustakkur, fjalladalafífill og blágresi. Ég veit ekkert hvar ég mun hitta brúðina, en venjulega reddast allt sem tengist mér og Fríðu, vegna þess að við erum hinar ótrúlegu nornir..nú hlæ ég.

Hér sit ég nýgreidd af henni Valdísi Veru snillingi, í bláum síðum kjól...og kann varla að hreyfa mig í þessu. Gaman að klæða sig upp, þetta verður góður dagur.

Komin aftur í Strandasýsluna. Ferðalagið var gott, jöklar, fjöll, jökulár, svartir sandar, rollur á stangli og túristar. Mývatnssveit, heim á Blósinn, hitti gott fólk, og skemmti mér hið besta.

Búin að sakna krummanna og það var gaman að sjá þá aftur, enda hafa þeir rifnað í sundur.

Allt gengur vel, Illugaskotta er mjög upptekin þessa dagana í því að pæla í öllu, gjörsamlega öllu, merkilegt allt saman.

Illugaskotta hefur skömm á því að ekki sé hægt að sækja um starf sem sendiherra. Heldur er þessu starfi úthlutað til einhverra og all flestir eru þessir einhverjir karlar. Ósanngjarnt og undarlegt allt saman. Ef staðan væri auglýst má segja að alls kyns hæfileikaríkt fólk myndi sækja um.

Þreyttir stjórnmálamenn,, stjórnmálamenn sem ekki er þörf fyrir lengur hér á klakanum, hátt settir embættismenn innan ríkisins og fleiri sem tengjast einhvern veginn inn í í stjórnkerfið fá þessi störf. FÁRANLEGT...og þessu ætti að útrýma úr stjórnsýlunni.

Nú ætla ég að hætta að skammast, það er líka leiðinlegt. Nú ætlar Illugaskotta að vera kát, því hún er að fara í ferðalag á fjöll og líka að fara heim til sín. Kuldinn er ægilegur hér á norðurlandinu, gróðurinn hefur haldið í sér en er rétt tekinn að lifna við.

Þangað til næst sem verður eftir viku, segir haninn:"Hana nú, nú er komið sumar".

Góður dagur í gær, það var nóg að gera á Galdrasýningunni. Illugaskotta leiðsagði fyrir 23 manna þýskan hóp, síðan komu kvikmyndagerðar mennirnir Páll Steingrímsson og Friðþjófur Helgason. Þeir eru að vinna að heimildarmynd um íslenska hrafninn, Jón lærði stóð sig sem hetja og það gerði Glóinn líka.

Síðan æddi Illugaskotta í sund og þegar heim var komið var búið að elda sel. BESTI MATURINN, þetta kjöt bráðnar í munninum á manni. Selur er þannig matreiddur að hann er soðinn í potti og salti bætt út í. Síðan er hann borðaður með soðnum kartöflum, hvítri sósu og rauðvíni ef það er til, annars er það blávatnið. Illugaskotta át eins og besti draugur,,,,smjatt smjatt.....

Kuldaboli ætlar sér að dvelja lengi hér á Ströndum, vona að hann fari að koma sér í frí eitthvert annað.

Hálendið heillar mig til sín, þangað held ég á fimmtudaginn.

Rok og rigning,,Ísland í dag. Illugaskottu var búið að hlakka til að horfa á spennumynd í sjónvarpinu í gærkveldi, en þegar til kom þá var þetta hin mesta þvæla. Fólk smitaðist af vírus, drapst en svo lifnaði skrokkurinn aftur við, og vildi bara éta annað fólk. Hvernig dettur mönnum í hug að búa til aðra eins þvælu?
Slökkti um 11 og fór snemma í bælið.

Rok er mest svæfandi fyrirbæri sem Illugaskotta veit um. Í dag eru 90 ár síðan konur fengu kosningarétt. Hátíð á Þingvöllum í dag.

Furðuleikar einnig að Sævangi í dag.

Í dag fóru Jón glói og Jón lærði í fyrsta skipti í bað, þeir steinsofnuðu á eftir sem betur fer....hættir að æpa eins ógurlega og venjulega. Bað hrafna gengur út á það að draugar hella yfir þá ísköldu vatni úr blárri fötu, þá verða hrafnarnir ægilega kátir og byrja að þrífa sig.

Nú er það 17. júní og allir eru hressir. Gulrótarkakan ógurlega var bökuð í gær,,og hún situr nú bústin og sælleg inni í ískáp ásamt risstórri skál af þeyttum rjóma. Hef ekki enn þá dýft mér ofan í þessa köku.

Dýrindis steik beið mín þegar ég kom heim, þvílíka snilldin,,grill, salat, rauðvín. Illugaskotta er öfga kát með þetta allt saman. Hér er enn þá kuldaboli á ferð, sumarið í fyrra er ekki hér nú..skyldi engan undra.

Skyrslettur, hafa skapað af sér deilur og leiðindi. T.d. sletta krummarnir alltaf á mig skyri, ég verð ekki hrædd eða fúl. Illugaskotta þvær það bara af sér og heldur áfram með daginn. Hvað er annað hægt að gera?

Hálendið er farið að kalla á mig, og Illugaskotta fer þangað brátt. Get ekki beðið eftir að sjá fjöll, jökla, svarta sanda, jökulár. Í straumi alls þá hugsar Illugaskotta oft til fjallsins sem heitir Herðubreið, og til staðar þar sem Hvannir vaxa vel.

Í gærkveldi lagaði ég greinarkornið mitt með hjálp Binnu, hún var hrifin af greininni og ég hlakka til að koma henni frá mér. Hún á að birtast í Morgunblaðinu þann 19. júlí, næstkomandi.

Það er ekki enn þá búið að hýða þingmenn,,en kannski virka orð best?

Tveir hvalir aftur úti á firði, að blása. Fuglar í ham, sjaldan sé ég sel, bara séð einn hér á Steingrímsfirði í sumar. Krummarnir vilja láta tala við sig alla daga, þeim leiðist ef þeir fá ekki nóga athygli. 17. júní á föstudaginn, hæ og hó og jibbí jei.

Best að fara í morgunkaffið, morgunmatinn og halda áfram að lesa Híbýli vindanna. Mæli með þeim bókum, grípa hug minn og færa mig aftur til undarlegra og harðra tíma í Íslandssögunni.

Illugaskotta leggur til að ríkisstjórnin öll með tölu sé múlbundin úti á Austurvelli, með rassinn út í loftið. Svo má fólk fara í röð og rasskella með gamalli spýtu eða hrís. Hver og einn má rasskella eins oft og hann vill fyrir allt það skilingsleysi sem þessir þingmenn hafa á því sem er að gerast í landinu okkar.

Hana nú, þá yrði kannski stóriðjudraugurinn laminn úr skrokk ríkisstjórnarinnar..og kannski verður lamið í þá vit..nú hlær Illugaskotta efasemdar hlátri.

Illugaskotta þekkir mann sem hefur verið sjálfstæðismaður í um það bil 40 ár. Hann hefur skömm á Framsóknarflokknum, enda segir hann að sá flokkur sé búin að marg svíkja fólkið í landinu að það sé hætt að trúa nokkrum sköpuðum hlut,,þessi sjálfstæðiðmaður er einnig kominn með skömm á Sjálfstæðisflokknum. Þessi Sjálfstæðismaður er fastlega að hugsa um að kjósa Vinstri græna í næstu kosningum, vegna þess að sá flokkur er að berjast fyrir því sem þarf að hlúa að úti á landi. Það vantar jafnvægi á milli landsbyggðar og borgar.

Illugaskotta ætlar aldrei að festa sig í flokk, það væri frábært ef það væri hægt að kjósa menn en ekki flokka.

Kiðlingurinn var að spyrja hvort að agameðferð sú sem beitt var á hrafnana virki á börn og eignmenn. Illugaskotta hefur ekki draugslega hugmynd um það. Hröfnunum var haldið í burtu frá hvorum öðrum og látnir hlýða, ekkert hlustað á möglið og bögglið í þeim. Það virkaði á þá!

Hópnauðgun á Tjörninni, var yfirskrift á einni sjónvarpsfrétta Stöðvar 2 í gærkveldi. Illugaskotta og Siggi Atla störðu á þessa mjög svo undarlegu frétt og voru svo hneyksluð eftir þessa umfjöllun að þau áttu ekki til orð. Í stuttu máli var fréttin sú að andarsteggir á Reykjavíkurtjörn séu víst farnir að stunda hópnauðganir á æðarkollum.

Talað var við mjög svo áhyggjufulla Reykjavíkurmær sem vinnur á Kaffi Iðnó. Hún sagði að kollan hefði öll verið blóðug eftir árás fimm andarsteggja á hana. Síðan sagði þessi mjög svo áhyggjufulla og hneykslaða Reykjavíkurmær, að þetta hefði verið hræðilegt að horfa upp á. Móðir hefði komið niður að tjörninni með barn sitt og hún hefði þurft að taka fyrir augun á barninu vegna hræðilegra aðfara steggjanna að kollunni. Síðan var sagt að dýralæknir nokkur segði að þetta væri óvenjuleg hegðun hjá fugladýrunum.

Jæja segir Illugaskotta nú og dæsir. Afhverju var ekki talað við fuglafræðing í stað dýralæknis? Ég næ ekki upp í nefið á mér, það er hræðilegt þegar fréttamenn fjalla svo ófagmannlega um dýr. Sýn fólks á atferli dýra er í meira lagi undarleg, og að alhæfa um að hér hafi átt sér stað hópnauðgun, er fáranlegt. Ég hef hvað eftir annað orðið vitni að því að atferli dýra sé túlkað á fáranlegann og rangann máta í fjölmiðlum þessa lands.

Getur ekki verið að eitthvað hafi verið að kollunni og þess vegna hafi steggirnir ráðist á hana? Getur ekki verið að hún hafi verið svo vinsæl að sá sterkasti vinni hana og fær hana sem sína ektakollu?

Illugaskotta hvetur þá sem eru svona ægilega hræddir við dýraríkið að lesa um dýr, fara út fyrir bæinn og fylgjast með þeim, upplifa, sjá og skilja þau. Úfff,,Illugaskotta er einnig mjög leið yfir þessari frétt, hér kemur fram skilingsleysi, fordómar og fáfræði á náttúrunni hjá mörgum aðilum.

Jæja best að koma sér í moldarfötin, er að fara að moka mold í hjólbörur og keyra hér í grænmetiskassana sem eru í garðinum hér við Sæberg. Það eru smá skúrir úti, logn og yndislegt veður. Illugaskotta ætlar ekki að voga sér að hugsa út í hópnauðganir andarsteggja í bili að minnsta kosti.

Gaggalagú sagði haninn og velti sér á bakið, því hann hló svo mikið af heimsku mannanna.

Sunnudagur til suðurs!

Himbrimar, lómar, kríur, æðarfugl, sandlóur, álftarpar, lóa og brjálaður tjaldur eru þeir fuglar sem helst verða á leið minni á morgnana. Engan örn hef ég séð í sumar. Nóg að gera á Galdrasýningunni, og margt er þar í bígerð. Krummarnir hættu smá saman að æpa í gær, eftir að tveir einstaklingar tóku þá í agaþjálfun í því að þegja! Kötturinn lætur sjá sig hér í Sæbergi, er víst að eigin sögn fluttur inn. Hann er hættur að væla undarlega.

Það var frétt í útvarpsfréttum í dag, að örn hefði tekið lamb hér fyrir vestan. Núna þegar arnarstofninn er að styrkjast, þá verður meira vart við örn. Það er nú þannig að örninn hefur alveg jafn mikinn rétt og við mennirnir að lifa, koma afkvæmum sínum á fót, éta og vera til. Hefur maðurinn allan rétt að verja sitt, sinn æðarfugl, sín lömb og á örninn engan rétt?

Illugaskotta ætlar að taka upp hanskann fyrir örninn, vegna þess að fáir gera það. Örninn er kraftmikill og fallegur fugl sem við ættum að vera stollt af. Illugaskotta skal verja hann með kjafti og klóm, hún getur farið út í sjoppu étið eins og svín, t.d. svín, lömb eða naut á meðan örninn étur eitthvað annað sem hann tekur frjálsum klóm. Að fordæma lífsferli eins kraftmikils dýrs er eitthvað sem Illugaskotta hefur ekki mikið álit á. Hana nú sagði hænan þegar hún lagðist á bakið!!!

Sumir hafa orðið hræddir eftir þessar fréttir um að líklega geti ernir einnig tekið börn. Það er af og frá að svo fari, og vil ég biðja alla sem halda það að slaka nú aðeins á, og lesa sér vel til um örninn í hinum ýmsu fuglavísum sem til eru hér á landi.

Púfff,,úfff,,húffffff...heyrðist úti á flóa í morgun. Undarleg hljóð hugsaði ég þar sem ég lallaði í mínum göngutúr. Horfði út á flóann og sá ekki neitt. Kannski var þetta einhver vél hinu megin við flóann. Nei, þetta er eitthvað annað. Svo sá Illugaskotta hvað þetta var, tveir hvalir að fnæsa og blása úti á firði. Strókarnir stóðu upp í loftið. Merkilega skemmtilegt að fylgjast með þessum dýrum.

Sólin skein í morgun, nú er að verða skýjað. Það virðast vera hátíðir út um allt land í sumar. Hin og þessi bæjarhátíðin er orðin fastur liður í sumarpakkanum stóra sem allir taka þátt í að einhverju leyti. Hér á Hólmavík verða það Hamingjudagar. Á Blönduósi er Matur og menning orðin fastur liður. Ekkert nema gott um þessar hátíðir að segja. Svo eru alltaf búin til sönglög fyrir hverja hátíð. Kannski ættu þessi bæjarfélög að fara í söngvalagakeppni sín á milli?

Draugurinn er á leiðinni í vinnuna. Það er fjör. Hef ógnar gaman af því að segja fólki frá göldrum og galdrafárinu, þótt þetta hafi verið dökkir tíma, þá er áhugavert og gaman að fræða fólk. Hér kemur alhæfing:" Allar sögur eiga rétt á því að vera sagðar". Eða hvað?

Ferðamenn eru farnir að láta sjá sig, gaman. Svavar, Pálína og Dagbjört komu til Hólmavíkur í kvöld. Þau voru að keyra Tröllatunguheiðina í fyrsta skipti og fannst það fjör.

Fátt að frétta, draugurinn er algjör haugur, þótt hann fari í göngutúra snemma hvern morgunn, éti hollt og allt það. Þá er bara haugur í draugnum. Allt er fínt, en já draugurinn ætlar að viðurkenna eitt. Hann er dauð dauð þreyttur og kann illa að slaka á, því það er ekki til í eðli draugsins. Þetta kemur allt segja Glóarnir,,,já ef maður gæti nú öskrað stanslaust í 8 klukkustundir, þá myndir draugurinn kalla sig góðann.. En það gera krummarnir okkar,,þeir bara standa á öskrinu.

Illugaskotta ætlar bara að láta þetta sumar líða, síðan verður hægt að ákveða eitthvað með framtíðina. Get ekki tekið ákvarðanir núna, æ mig auma!!! Nú hlær marbendill. Eitt alsherjar rugl út í eitt þetta blogg.

Galdrasmyrslið er tilbúið,,næstum því, alveg. Bjó það til í gær, úr þessum jurtum: hvítsmára, rjúpnalaufi, birki, mjaðurt, blóðbergi, kerfill, draumsóley og fíflahausum. Gríðarleg blanda,,síðan er rest leyndarmálið ægilega. Á bara eftir að setja miðja á krukkurnar og striga ofan á lokin. Þetta er forneskjan sjálf.

Þarna er hjallurinn aftur risinn upp frá dauðum, það er gaman að sjá og á honum er nýtt snið. 9. júní,,,undarlegt hvað tíminn hoppar og skoppar áfram. Ég fer til Reykjavíkur í brúðkaup 2. júlí. Eitthvað fer ég á fjöll áður en að Reykjavíkur ferð kemur.

Krummarnir æpa alla daga, afhverju? Þessir krummar eru allt öðruvísi en Manga og Imba voru.

Breytt matarræði, er algjört æði. Hrökkbrauð, grænmeti, heimtilbúnir skyrdrykkir og lýsi..og margt fleira hræðilega hollt fer ofan í draugsins maga alla daga. Hins vegar hefur eitt smá gerst ef draugurinn vogar sér að borða eitthvað feitt fær hann hina svokölluðu steinsmugu. Ekki franskar, ekki hamborgara, ekki kjúkling segir maginn.

Það var hvasst í gær, en nú hefur vindurinn brugðið sér á aðrar slóðir. Því miður féll hjallurinn sem stóð fyrir utan Galdrasýninguna. Draugurinn er einnig mjög Strandakær, vill hvergi annars staðar vera. Er enn þá uppgefin í hausnum eftir ritverkið ógurlega, er þó búin að hamra saman einni blaðagrein og byrjuð að skrifa bók nr tvö.

Úr einu í annað, dauðir hlutir falla til jarðar en þegar fólk er drepið þá er það drepið. Í fréttum útvarpsins er alltaf talað um að þetta og þetta margir hafi fallið í hinum ýmsu stríðum úti í löndum. Illugaskottu finnst þetta lélégt orðalag. Hvert féllu þessir menn? Féllu þeir til jarðar af himnum ofan? Eða féllu þeir í ægilega erfiðu prófi? Sem sagt,draugurinn vonar að útvarps- og sjónvarpsfréttir fari að spá aðeins í orðið féll!!!

Stundum verður Illugaskotta óþolandi pólitísk,,,,svo óþolandi pólitísk að draugnum verður óglatt. Jæja það er runnið af mér. Á laugardaginn gerðist margt skemmtilegt, Lára sagði okkur skemmtilegar sögur og ég fékk rosa gjöf frá Hildi Eddu, Iðunni og Láru. Silfurhring sem á stendur Illugaskotta og það er skrifað með rúnum.

Skemmtileg saga fylgir hringnum. En Iðunn var að spá í stærð þar sem hún var hjá gullsmiðnum. Allt í einu segir gullsmiðurinn:"Já sem sagt stærð 58" Iðunn hrorfði á kauða með undrunarsvip og sagði:"Ég var ekki búin að segja orð, og ekki var ég heldur búin að máta mótin". Þau horfa síðan á hvort annað og bæði uppgötva að þriðji aðilinn var á staðnum, en líklega var það draugurinn sjálfur Illugaskotta, sem var að ráðleggja þeim. Iðunn og gullsmiðurinn ákveða síðan að halda sig við stærð 58 fyrst það var komið fram. Auðvitað smell passaði hringurinn, enda skjátlast draugum sjaldan.

Þetta hring snýst allt í kringum mig, draugar, árar, steinar og fjöll. Hvað skal draugur gera, annað en að reyna að vera kátur og láta pólitíkina sigla sinn sjó. En pólitík er lífið í landinu okkar. Ooooo NÚ byrjar ég aftur. Góða nótt, ætlaði að fara snemma að sofa, það gerist aldrei.

Í gær var Illugaskotta í uppnámi, yfir afskiptaleysi íslenskra stjórnvalda á þeim vanda sem herjar á Vestfirðina, uppsagnir fólksins. Þetta er ekki hemja hvað þetta er slæmt, og einnig sá vandi sem steðjar að fleiri stöðum úti á landi. Ef Illugaskotta væri forsætisráðherra þá hefði hún farið strax vestur til að tala við fólkið, ræða úrlausnir og ný sóknarmið. Stefna að nýsköpun, efla frumkvæði fólksins.

Hvað er Halldór og hans ríkisstjórn að gera?!!!! Afhverju hætta þeir ekki við stóriðjuárformin? Afhverju hleypa þeir erlendum auðhringjum inn í landið okkar? Afhverju fer Halldór Ásgrímsson ekki vestur og talar við fólkið sitt? Hvað er hann að hugsa þessa daganna, forsætisráðherrann okkar?!!! Úfff,,,,öll sú þekking, reynsla og elja sem er að fara í vaskinn úti á landi vegna þess að stjórnvöld sjá bara eldspúandi álver sem hina einu lausn fyrir því að redda ,,landsbyggðar vargnum vinnu, sem vill svo ekki vinna í mengunar æxlinu..ÁLVERI!!! Það þarf svo að flytja inn erlent vinnuafl.

Illugaskotta tók svo kæti sína aftur í dag. Stjórnvöld eru sjálf sér verst, og sem betur fer, verst er hve lítinn skilning þau hafa á landsbyggðinni, þeirri menningu sem þar leynist og einstökum tækifærum. Leiðari Morgunblaðsins laugardaginn 4. júní , er gjörsamlega frábær, Morgunblaðið á hrós skilið. Styrmir Gunnarsson ritstjóri skrifar leiðarann Hágengi og hagstjórn.

Illugaskotta ætlar að vitna hér í nokkrar línur úr þessum pistli.

Eins og Morgunblðið hefur bent á eru raunar fleiri ástæður fyrir því að flýta sér hægt í stóriðjumálunum; bæði nærgætni gagnvart landinu og umhverfinu og hætta á aukinni einhæfni atvinnulífsins. Steingrímur. J. Sigfússon, formaður Vinstrihreyfingarinnar-græns framboðs, hefur rétt fyrir sér er hann bendir á að stóriðjukappið má ekki verða til þess að takmarka möguleika annarra og e.t.v. arðbærari atvinnugreina. Í þessu efni þar að leita að jafnvægispunkti.

Takk fyrir þetta.

Ég mæli með að sem flestir kynni sér þessi mál, því þetta snýst um framtíðina fyrir okkur, börnin okkar og landið okkar. Álver eða önnur stóriðja fyrir börnin okkar. Er það áhugaverður og heilbrigður valkostur?

Jón glói og Jón lærði eru mikið fyrir það að éta, enda eru þeir bara með eina görn. Corvus corax, eða öðru nafni hrafn, það eru þeir félagar.

Illugaskotta á það til að reyna að láta þá þagna,,það er ekki auðvelt, þeir arga eins og lífið sé að leka frá þeim. Að flauta lag fyrir þá virkar best og gefa þeim gogga nudd, og reyni bara hver og einn þetta á þeim. Það er ekki enn þá komin rigning, jörðin er farin að skrælna og flest allt sem vex á henni líka.

Er að borða jarðaber, þau eru frosin. Allt gengur vel, nóg að gera í flestu. Á föstudaginn kemur einkun fyrir ritgerðina, get ekki sagt að ég hlakki til, bara að ég nái. Það er nú markmiðið, ef ekki þá er lífið ekki alveg nógu sniðugt, núna er það sniðugt í dag, morgun en kannski ekki hinn.

Fór í sund í morgun, var ein í lauginni...vann í dag, og svo göngutúr eftir vinnu,,,þetta var eiginlega of mikil hreyfing fyrir slappann draug..en hollt er það, jamm.

Tröllið fauk og það datt af því hausinn! Setning dagsins hjá Illugaskottu.

Sjórinn var eins og spegill klukkan 8 í morgun en nú er að hvessa upp úr hádeginu, hafgolan gamalkunna lætur sjaldan standa á sér. Það var frábært í veislunni okkar Hugrúnar á laugardaginn, mikið af góðu fólki og frábærar kökur..vá! Gulrótarkakan var æði,,og allt hitt líka.

Illugaskotta ætlaði aldrei að geta vaknaði í morgun, mánudagar eru þannig. Sýningin opnar á miðvikudaginn formlega. Bless...er að drekka jarðarberja skyrdrykk sem ég bjó til sjálf.

Tjarga, tjarga,,og tjarga. Nú er það svart sagði hún,,og datt á höfuðið.

Sólin grillar allt hér á Ströndum, hér vantar rigningu...bara þegar við erum búin að mála hús galdrasýningarinnar. Illugaskotta fer á Blósinn í kvöld, yngri systirin er að verða stúdent, og fjölskyldan ætlar að halda smá veislu. Ég mun baka gulrótarköku og fjallagrasafléttubrauð..smá langt orð.

Jæja ætla að setja framan í mig sólarvörn númer 25, er samt farin að brenna.

Bjartar nætur, kaldur vindur, þurr gróður, kátt fólk. Þannig er þetta núna. Gestir í heimsókn þar á meðal voru tveir Þjóðverjar. Illugaskotta reyndi að tala þýsku,,en talaði bara dönsku og ensku í hrærigraut..ægilegt. Ég sem lærði þýsku í fjögur ár,,og get varla sagt aukatekið orð. Sóun á tíma, myndi ég segja.

Fór í sjoppuna, vantaði súkkulaði,,,hamaðist í sundi í dag, þrekið er að byggjast upp hægt og rólega, er samt í slæmu formi. Einkun vegna ritgerðar kemur í næstu viku einhvern tíma. Illugaskottu dreymir heimsenda hverja nótt, druknun í hafi, eða hún sé stödd í lyftu sem hrapar vegna þess að vírarnir slitna.

Fórum í dag út að Kirkjubóli að ná í rekavið í borð. Tókum fram úr manni á reiðhjóli sem var íklæddur kuldagalla, hundur nokkur hljóp um götuna ráðvilltur og þreyttur. Illugaskotta starði bara og spáði í það hvort manninum væri virkilega kalt þar sem hann púlaði upp hæðina.

Fékk ægilegt hláturskast í fyrradag. Hitt orðljótasta mann sýslunnar að ég held, Siggi Atla kippti sér lítið upp við orðaflóðið ljóta, á meðan Illugaskotta starði bara, hlustaði og síðan hrisstist hún út úr húsinu vegna hláturskast af verstu gráðu. Sat í bílnum og hló svo mikið að mig verkjaði í magann, Siggi hló líka þegar hann sá það fyndna við þetta allt saman.

Næsta miðvikudag kemur 1. júní, þetta líður allt ægilega hratt, hlakka svo til jónsmessunnar...þá verður fjör að velta sér upp úr dögginni.

Það er aðeins farið að hlýna hér, sem betur fer. Nóg af gestum á Galdrasýningunni, sem er gaman. Einnig er nóg að gera í alls kyns málingavinnu og tiltekt. Illugaskotta skilur ekkert í því hvað dagarnir fljúga áfram. Bráðum er maí á enda, og júní byrjar. Árið er næstum því hálfnað. Illugaskottu er umhugsað um þessar pestir sem eru að ganga yfir heiminn, fuglaflensan í Asíu og hermannaveiki í Noregi.

Hvað ætli séu margir með fluglaflensu sem komu með forsetanum frá Kína? Umhugsunarvert, er það ekki? Eða ofsóknarbrjálæði?

Jæja, þá er það sundið og svo dund heimavið. Elda einhverja hakkkássu og hrjóta fyrir framan sjónvarpið,,,lífið er frábært eftir að ritgerð lauk, segi ekki meir.

Það er logn úti, kannski er kuldaboli að sleppa sér, sleppa klaufum sínum af norðurlandi,,á erfitt með að trúa því. Setti upp Skype í tölvunni hennar Ásdísar, en það vantar hljóðkort í tölvuna þannig að það virkar skammt. Allt er svo sem ágætt, nóg að gera. Dreymir frekar oft að ritgerðin mín sé heil hörmung og ég útskrifist aldrei! Útbræddur heili. Ætlaði að blogga eitthvað um pólitík, en nenni því ekki.

Mikið er gott að vera hress og sérstaklega í hríðinni og kuldabola sem heldur kuldaklaufum sínum vel yfir Strandasýslu og fleiri norðan sýslum þessa helbláa lands.

Breiddi nokkra klúta yfir galdrajurtirnar sem allar hríðskulfu í norðan garranum í dag. Fór í minn göngutúr, í hríðinni þann 21. maí. Undarlegt allt saman, það er eins og það sé nóvember. Var að koma úr góðu matarboði á Svanshóli, og þvílíkar kræsingar..vá. Frábært kvöld í góðra manna hópi. Illugaskotta er í andstyggilega lélegu líkamlegu formi, eftir allar þessa inniveru í vetur, en nú er draugurinn búin að taka sig á í matarræði,,ekkert gos ekkert nammi,,og hreyfingu..göngutúr einu sinni á dag,,sund og 500 metrar þá...úfff hvað það er gott að vera frjáls...

Nú liggur grátt yfir jörð,,,hvenær kemur sumarið? Vonandi sem fyrst. Illugaskotta mun fara í eitt brúðkaup á þessu ári, hélt að ég myndi ekki fara í neitt..og var farin að undrast þetta mjög mikið. Nú gefst tækifæri til að nota kjól og allt. Mikið verður þetta gaman, og draugurinn á meira að segja að búa til blómvöndinn. Íslenskar galdra-og þjóðtrúarjurtir munu draga brúðina út úr kirkjunni og lengst upp á fjall til trölla og álfa. Því skal ég lofa þér fröken brúður..!!! bráðum frú brúður!

Illugaskotta er orðin hressari,,svaf í allan dag, með norðan rokið beljandi í kringum mig, gal opinn gluggann,,fúlt herbergi með veikri manneskju það þoli ég ekki, og hef því gluggann gal opinn.

Norðan kuldi beljar enn,,,kuldaboli vill ekki gefast upp...ekki fyrr en í júní.

Jæja,,komin tími á að fara í sjónvarpsgláp.

Illugaskotta er með ælupest, beinverki og hita. Gat unnið í dag, en um fimm leytið byrjuðu herlegheitin. Jæja þessu verður að taka..bara undarlegt að fá pest að vori til þetta tilheyrir dimmum vetri.

Garðurinn fyrir utan Galdrasýninguna verður sífellt flottari, Siggi Atla er að smíða algjörlega frábærlega hannað borð, úr rekaviði og hnúfubaks kjálkabeinum. Og ímyndi hver og einn sér hvernig það lýtur út.

Fór í dag í jurtaferð, til að ná í Burnirót í galdragarðinn. Vindurinn er napur, norðan garri, en sólin skín flesta daga.

Sá ekki söngvakeppnina, lá milli heims og helju,,í mínu hitamóki, gæti ekki verið meira sama um búning Selmu, söng hennar eða frammistöðu. Undarlegt hvað þessi þjóð verður alltaf óð í allt. Óð í sódastream, fótanuddtæki, fellihýsi, megurnarkúra, risa stóra ameríska jeppa,,,og nenni ekki að telja upp meir sem þessi þjóð hefur verið óð í eða er óð í.

Veður úr einu í annað,,og svo er annað einkenni sem er hið algjöra minnisleysi, eitthvað gerist í samfélaginu og allir búnir að gleyma því eftir svona 2 vikur. Merkileg og nothæf staðreynd sérstaklega fyrir stjórnmálamenn sem eru ótrúlega duglegir að slá ryki í augu kjósenda...enda kjósa flesti flokka eins og fótboltalið.

Farin að lesa Pope Joan, gríðarlega merkileg bók, um kvenpáfa sem var víst við stjórnvöllinn í Vatikaninu árið 890 og eitthvað í tvö ár. Enginn vissi að hún væri kona, fyrr en hún varð ólétt. Eftir fæðingu barnsins var hún grýtt til dauða á götum Rómar, en barnið, ég veit ekki hvað varð um það.

Illugaskotta er búin að fara á Blönduós,,,síðan á Hólmavík. Fyrsti vinnudagurinn var í dag, frábært að vera úti í garðvinnu. Gæti ekki verið betra að vera drepast í öllum vöðvum, Illugaskotta er lifandi draugur. Galdrajurtirnar koma vel undan vetri, það vantar nokkrar en ekkert mál að redda þeim, ásamt því að bæta smá mold á þær allar.

Á morgun höldum við Siggi Atla áfram að laga garðinn, síðan verður byrjað að mála hús Galdrasýningarinnar að utan í vikunni. Það verður fjör, því draugurinn er ægilega lofthræddur.

Fór í Bjarnarfjörðinn eftir vinnu í dag, lá í pottinum þessum náttúrulega eins og skata, meðan fuglar alheimsins sungu endalaust um ástina, vorið og allt þetta tilfinningalega dæmi. Þetta er besti pottur sem Illugaskotta hefur legið í..það er ekkert betra en að vera í góðri vinnu og búa úti á landi í friði frá mengun og ólátum borgarinnar. Eða hvað,,,???? er ekki að koma ægileg mengun úti á land???

Ég er sveitavargur númer eitt!!!!!! Sem er komin með nóg af heimskulegum álvershugmyndum, er ekki komin tími á eitthvað nýtt og uppbyggilegra en mengunahús úti á landi????

"Álver hér,,og mér líður vel",,,þetta segir Valgerður "Álgerður" þar sem hún leikur sér með landakortið og hendir teningum yfir það til að ákveða hvar næsta mengunaræxli landsins muni rísa. Svona sér Illugaskotta þetta fyrir sér, kannski er þetta ekki svona,,en þetta er martröð mín.

Við verðum að fara að hugsa út í það að með því að reisa álver erum við að menga landið okkar, vatnið okkar og andrúmsloftið. Þessar auðlindir er ekki auðvelt að endurheimta þegar þær eru mengaðar eða glataðar eins og land sem fer undir uppistöðulón fyrir virkjun. Það verður að fara að finna eitthvað annað fyrir fólk úti á landi en stóriðju. Fá unga fólkið aftur heim í héröðin með sína menntun og bjóða upp á nýsköpunarstyrki fyrir hverja sýslu sem atvinnuskapandi fólk getur sótt í sem vill vinna út frá atvinnuskapandi hugmyndum, en ekki áli takk!

Frændi minn einn er Akureyringur, hann er með hálendisvegi yfir Arnarvatnsheiði og hann er með því að hringvegurinn hætti að fara í gegnum Blönduós. Enda býr hann í einum af fimm bæjum landsins, aðrir bæir eru ekki til á landakortum stjórnmálamanna. Þessir bæir eru: Akureyri, Egilsstaðir, Höfn, Reykjavík og Ísafjörður. Hálendisvegur yfir Arnavatnsheiði er ömurlegasta hugmynd allra tíma, segir Illugaskotta. Þessi vegur yrði á sömu hæð og Langardalsfjallið,,,sem þýðir klikkuð veður yfir vetrartímann...og annað afhverju ekki að leyfa einu svæði á hálendinu að vera án vegs og annarra mannvirkja.

Hætt núna,,,það sprakk einhver hugsunar æð í hausnum á mér. Farin að sá kryddjurtum.

Föstudagurinn þrettándi,,,,er enn í Reykjavík. Bílinn er blindfullur af bónusvörum, drasli, og töskum sem ég á og svo á eftir að troða dótinu hennar Hugrúnar systur inn, þetta lítur út eins og tveir sveitarvargar séu algjörlega að flytja í burtu úr borginni, sem við erum að gera. Þarf aðeins að koma við á einum sveitabæ því ég get ekki látið neinn sveitavarg vera sem ég þekki.

Ég horfði á kassana mína um daginn þar sem þeir eru í geymslu, hugsaði um hvort ég myndi nokkuð taka eftir því ef þeir myndu hverfa!,,,þetta eru bækur, og fleiri bækur...dröslast með þetta drasl nenni ekki að hugsa um það. Illugaskotta er fíkill á tvennt...kaffi og bækur, hún á svo erfitt með sig í bókabúðum að það er hlægilegt. Það að kaupa bók gefur henni dóp í æðar sem hvergi er hægt að nálgast nema í bókabúðinni.

Kaffið er gott. Er búin að dvelja á Dunhaganum hjá henni Iðunni sem var frábært. Takk Iðunn fyrir þetta. Ævintýri sumarsins eru að byrja.

Krummi hann er fuglinn minn..

Illugaskotta var að tala við vin sinn Manju sem er að vinna að MA ritgerðinni sinni, harði diskurinn í tölvunni hans er ónýtur og ritgerðin hans Manjus er horfin. Kannski getur einhver tölvusnillingur bjargað honum, en ég veit hvernig honum líður. Vona að allt reddist hjá honum, en öll gögnin hans frá rannsókninni hans á Indlandi voru í tölvunni. Hræðilegt ef það er ekki hægt að redda þessu. Þá getur hann vinur minn ekki útskrifast í haust.

Tæknin getur gert komið aftan að manni þegar hún klikkar illilega. Alltaf að vista allt á 3 stöðum segir Eygerður vinkona mín, og ég gerði það. Skila á eftir, þusa í Þjóðarbókhlöðunni, hitta Hugrúnu, hitta ömmu, snúast, ná í Laufey Mattíönu á leikskólann, snúast meir, pakka, hitta Önnu Fanney og Eygerði, pakka meir,,,klikkast brjálast og njóta lífsins...norður.

Vorið er minn uppáhaldstími, þá vaknar allt af vetrardvalanum, menn, dýr og gróður. Birtan eykst og allir verða einhvern vegin lífsglaðari. Sá kríuna í gær, sendlinga, sandlóur, grágæsir, margæsir, æðarfugl, stokkendur, hettumáva, veiðibjöllur, skógarþresti, spóa og starra. Það var allt brjálað þar sem ég var í fuglaskoðun.

Ritgerðin kom úr prentun í dag, en vegna þess að Illugaskotta er nákvæm þá fletti hún í gegnum allt, og þá kom í ljós að mistök hefðu verið gerð í þremur eintökum af fimm, þannig að ég gat ekki skilað henni í dag. Hún fer á sinn stað á morgun. Það verður svo margt skemmtilegt að gera í sumar að ég veit varla á hverju ég á að byrja. Yfirgefa Reykjavík á vorin er það besta, hér er ágætt að vera en bara stutt.

Hitti Hugrúnu litlu systur í dag á Laugarveginum þar sem hún var að rogast með stúdentshúfuna sína í poka.

Gera listinn minn er óendanlega langur en það hefur mikið saxast á hann í dag. Þarf að hitta fullt af fólki á morgun, erindast og snúast. Svo er það Húnavatnssýslan um helgina svo er það Strandasýslan. I

llugaskotta er kát vegna þess að hún er frjáls frá ritverkinu ógurlega. Vegna þessa lokakafla þá var framin "rites of passage", eða svona nokkurs konar athöfn sem tekur mann frá einu stigi yfir á annað. Ragga vinkona varð vitni af þessu. Illugaskotta sem sagt skrúfaði pinnan úr tungunni á sér, og mikið er gott að hann er farin alveg eins og ritgerðin. Þessi pinni var settur í tunguna á mér í Glasgow árið 1998 að mig minnir, það var komin tími á breytingar þá eins og nú. Úff hvað það er leiðinlegt að vera andvaka. Er búin að harka mér í gegnum margar vefsíður hjá fólki sem ég hef aldrei hitt, lesa moggann, éta ristað brauð, drekka djús...lesa meir.....andstyggilegt. En þetta er hið svokallaða spennufall.

Í kvöld eru eldhúsdagsumræður. Fyrir ári síðan tók Ögmundur Jónasson upp óréttlætið sem tengdist fánamálinu fræga, allt varð brjálað og svo hætti allt að vera brjálað. Illugaskotta er kát yfir því að allt sé hætt að vera brjálað, og hún ætlar að horfa hin rólegasta á eldhúsdagsumræður, og vera voða ánægð með alla þessa þingmenn, hvað er annað hægt? Þeir eru hvort sem er þarna og við kusum þá þangað. Pollýana í mér í dag.

Jákvæðin drepur engan. Í nótt þegar ég fór að sofa þá sá ég blaðsíður, blaðsíður og fleiri blaðsíður sem svifu um í mínum tóma þverhaus. Úfff,,,reyndi að hugsa mig í burtu frá þessu en ekki hægt. Heilinn hélt áfram að stríða mér, segja mér hvað ég ætti að gera í dag, búa til geralista þegar hann átti að vera að hvíla sig. Sussum svei en ég get ekkert tjónkað við þennan heila, enda er ég kleifhugi ímynda ég mér.

Ef ég hefði staðið við orðin um að snerta ekki mitt hár fyrr en ritgerðin væri tilbúin þá væri ég ekki búin að fara í klippingu í heilt ár, en gerði það fyrir mömmu að láta snyrta makkann um jólin, enda var það orðið slæmt. 150 síður, af Goðsögum á stjarnhimni, óendanlegt gæti það líka verið, en punkturinn kemur í dag, sá seinasti.

Megi Morrinn gleypa mig og alla mína ára. Stress er ekki mitt uppáhalds ástand, en það hefur yfirtekið hug minn, algjörlega. Best að fara í bakaríið og fá sér eitthvað róandi,,,ég gær ruglaði ég orðum, sagði til vínrauðið í staðinn fyrir rauðvínið.

Ekki gott ástand, þess vegna er það bakaríið!,,en ekki Apótekið.

Föstudagur til fjárans,,fjársins, fjár, mjár og skjár. Stundum tala ég bara með orðum sem ríma, í rími. Hef ekki enn þá séð kríuna, fer af og til smá út fyrir bæinn til að heyra vorsöngva og finna lyktina af vorinu sem er alltaf ógnar góð. Allur gróður að vakna og jarðvegur að afþýðast.

Ég er núna hjá Svavari hann er að lesa yfir náttúrusýnar kaflann minn. Gott að fá gagnrýni frá honum. Náði í kápu fyrir ritgerðina á Félagsvísindadeild áðan, og allt er þetta hægt og rólega að smella saman. Mun láta prenta 5 eintök. Þessi rigerðarsmíð hefur verið rosaleg reynsla, eiginlega einskonar eldskírn. Lærdómsrík eldsskírn.

Mig langar óendanlega mikið að sjá vinkonur mínar í Danmörku, Fríðu og Eydísi, börnin þeirra. Spjalla við þær og hafa gaman. Bráðum, einhvern tíma. Illugaskotta er kát og hlakka mikið til sumarsins. Ég byrja að vinna 16. maí á Galdrasýningunni. Þá verð ég flutt á Strandir.

Þótt ég væri hvalur þá væri ég ekki búin að drekka meira vatn, Illugaskotta er alltaf þyrst. Held að heilastarfsemin geri þetta allt saman, hann er loksins farin að virka heilinn.

Fyrir tveim dögum breytist Illugaskotta í frökin Þus. Illugaskotta fór á Þjóðarbókhlöðuna og þusaði og þusaði um að hún skuldaði sko ekki neina bók, og hún draugurinn sjálf myndi og hefði aldrei týnt bók á sinni löngu ævi. En í tölvan sagði það að Illugaskotta lægi á tveimur bókum eins og ormur á gulli. Nei, það er ekki rétt þusaði Illugaskotta, glætan og hefði aldrei gerst. Endaði með því að draugurinn sveimaði af stað með bókasafnsverði og viti menn, dýr, skrímsli og draugar. Illugaskotta fann aðra bókina, hún var þarna inni á bókasafninu...en hin bókin fannst ekki. Bókin var straujuð inn á meðan draugurinn stóð þarna sigri hrósandi, og fékk framlengingu á hina bókina! Það var nú ekki eitthvað sem Illugaskotta vildi, þannig að hún þarf að vera Fröken Þus aftur á morgun.

En hvað tölvur og önnur tækni getur verið pirrandi þegar eitthvað svona gerist. Meira mark tekið á vél en draug! Ekki gott.

Var að týna fífla hausa og blöð, einnig kerfil það er lakkgríslykt af honum. Er byrjuð aftur að spá í jurtir og lækningarmátt þeirra. Fífillinn og hvönnin er miklar lækningajurtir, sem vaxa gjörsamlega alls staðar. Er einnig að vinna í ritgerðinni, allt gengur vel, hægt og bítandi.

Miðvikudagur. Framsóknarflokkurinn og Jónas frá Hriflu. Þarna á milli er órjúfanlegur þráður, sterkari en orð fá lýst. Aðdáun framsóknarmanna á Jónasi er ósvikin, enda stofnaði hann flokkinn. Hins vegar er Illugaskottu spurn hvort að aðdáun Jónasar væri jafnmikil á flokknum ef Jónas væri á lífi? Jónas var mikill aðdáandi allrar sveitarmenningar hvaða nafni sem hægt var hana að nefna. Ekki sé ég mikinn stuðning frá Framsóknarflokknum við það að styðja við landsbyggðina og framfarir þar á bæ. Hins vegar slefa þeir ef minnst er á Jónas.

Illugaskotta er engin aðdáandi Framsóknarflokksins eða Jónasar, áhugaverðir punktar hér og þar, en nei. Jónas valdi t.d. hvað væri úrkynjuð list og hvað ekki. Hvað er það? Hvernig er hægt að segja að eitt sé fallegt og annað ljótt? Smekkur, gildi og val fólks er mismunandi.

Vinir mínir sumir hafa sagt að Jónas frá Hriflu hafi verið fasisti. Illugaskotta hefur ekki skoðun á því máli. Einnig segja margir þeirra að Framsóknarflokkurinn og Sjálfstæðisflokkurinn séu fasistaflokkar, sem troði sínum skoðunum upp á fólk og komi sínum markmiðum í gegnum þingið, sama hvað tautar og raular.

Jamm og já...eitt er hins vegar öruggt. Að það er engum hollt að stjórna of lengi, svo er einnig með ríksstjórnina okkar. Hún er þreytt, stíf og komin með verklega vöðvabólgu. Hún þarf að fara frá völdum. Það er komin tími á nýjar hugmyndir, hugsjónir og baráttumál. Jæja ég er farin upp á himininn með norrænu goðsögunum,,,

Kuldaboli var duglegur í nótt að dreifa hvítu efni yfir Bláfjöllin og hana Esju gömlu. Illugaskotta fór snemma í sund, síðan í blóðprufu verð að vita ástandið í blóðfitunni, ætla alls ekki að láta hana koma aftan að mér, skal vera fyrri til að drepa hana. Prentaði út fröken ritgerð 135 síður án mynda, búin að lesa minn hluta. Kolla vinkona er að lesa yfir 40 síður, varðandi stafsetningu. Á morgun hitta Gísla og Þorra smá fundur varðandi útfærslu á praktíska hlutanum,síðan set ég inn myndir og myndaskrá, með dyggri hjálp frá henni Röggu vinkonu og tölvusnillingi.

Síðan klára að lesa yfir á miðvikudaginn. Fínpússa og setja sem fyrst í prentun.

Ég get varla sleppt hendinni af þessu barni. Er það tilbúið að fara út í hinn stóra heim? Án mín? Án þess að ég sé að segja því til og halda verndarhendi yfir því? Þór og Óðinn ég veit það ekki....!!! Best að anda rólega og sleppa þessu barni brátt út í hinn stóra heim.

Mark vinur minn hringdi áðan, frá Skotlandi. Hann fer til Eistlands eftir nokkra daga, til Tallin. Það hljóta að vera áhugaverð lönd: Eistland, Lettland og Litháen.

1. maí er í dag. Nú er svo stutt í bjartar sumarnætur, með fuglum í móa og draugum á sveimi. Það var samt kalt í gærkveldi. Var í Hafnarfirðinum í gærkveldi í heimsókn hjá henni Sirru sem mun eignast barn eftir að ég held 29 daga. Við átum ís og spjölluðum um margt.

Illugaskotta hefur ekki áhuga á því að festa líf sitt í steinsteypu. Af og til hellist yfir mig að ég verði að eiga heima einhvers staðar, eiga hús, vera í fastri vinnu, detta í hinn reiknanlega pakka. Vinna frá 8-17..frí um helgar, versla í Bónus á föstudögum, skreppa af og til út úr bænum, eiga kall og buru. Æji nei, þetta er svo óáhugavert sem frekast getur. Þetta skipulagða líf, úff...nei, ég held ég haldi áfram að njóta frelsisins, prófi nýja hluti og kynnist fleira fólki.

Ég hef átt íbúð með fullt af dauðu drasli, það var ágætt en svo kom ekkert meir,,,ég var alltaf að bíða eftir að eitthvað fleira spennandi myndi gerast. Þá vildi ég kaupa fleiri dauða hluti, áklæði á sófann, mála þetta og hitt og eiga hitt og þetta, og allt í einu þá bara vildi Illugaskotta ekki eiga dauða hluti.

Hún bara fór út í hinn stóra heim með hjartað í buxunum og kom heim til baka með hjartað á réttum stað.
Það sem ég var stressuð þegar ég fór í fyrsta skipti til útlanda. Réð mig í 7 mánaða vinnu á Jersey sem er í Ermasundinu, 22 ára og hafði bara aldrei farið á stóra flugvelli, ratað á einhver flughlið, notað vegabréf eða undarlega flugfarseðla. Núna tek ég ekki eftir þessu þegar ég ferðast, nema ég er sífellt að passa það að ég týni ekki vegabréfinu eða flugmiðanum. Margt er merkilegt í hinum stóra kýrhaus.