Sat inni langt fram á dag við ritgerðarsmíð, dæsti, æddi um gólf, gargaði, lagðist upp í rúm. Ákvað að þetta gengi ekki lengur, hætta eða halda áfram. Ákvað að halda áfram því að hætta eða gefast upp eru orð sem eru ekki til í orðabók Illugaskottu. Hélt áfram og fékk svo góðar hugmyndir að það lá við yfirliði í hugmyndum.

Gott fólk kom í heimsókn og æddi með þessu góða fólki á magnaða myndlistarsýningu sem er haldin í sal Ásatrúarfélagsins. Myndefnið er tekið úr Gylfaginningu, sem er eitt aðal lestrarefni Illugaskottu þessa daganna. Sýning heitir: Frumkraftarnir: Eldur, vatn. loft, vatn. Hvernig allt varð til í þessum heimi. Með honum stóra hvelli segja vísindamenn, ég segi það líka, en kannski gerðist það eins og segir í Gylfaginningu og Völuspá. Hver veit?

Garry Raven, öðru nafni Morning Star sagði mér einmitt að það væru þessi fjórir frumkraftar sem gætu drepið okkur en án þeirra gætum við ekki lifað.

Er ekki alveg ákveðin enn þá með sumarið, er að hugsa um að breyta yfir í hina vinnuna! Vá ég er svo galin að það nær engri átt. Gott að vera galin og skrítin og klikkaður og allt annað, svo lengi sem maður er ekki leiðinlegur þá er allt hitt afsakanlegt. Er það ekki?

Draumurinn er að vera að vinna úti í Canödu með indíánum, sigla um á kanóum, veiða fisk eða einhver landdýr og njóta lífsins í sátt við sjálfan sig, hina og landið. Ég og mig og henni og mér langar það.

Illugaskotta hefur sett landvörðinn í sér í frí, hann var hvort sem er orðinn þreyttur og pirraður, enda er hann hvíldinni feginn og sefur vært með marbendli einhvers staðar undir sæng. Þannig að í sumar verður Illugaskotta ekki landvörður og hún verður heldur ekki að vinna í útlöndum eins og áætlanir stóðu til.

Þetta er skrítin tilfinning að æða ekki í einhvern kofa á öræfum og búa þar í sumar, en ekki vond tilfinning nei, alls ekki.

Gærkveldið var fínt, með Valdísi Veru og Laufeyju Mattíönu, átum saman fínan heimagerðan mat ásamt því að við drukkum eina rauðvínsflösku, ég og Valdís.

Nú var ég að vakna eftir góðan svefn. Er komin með meira en nóg af andvökum þær eru andstyggilegar, ég ætla líka aldrei aftur að verða stressuð, því stress veldur sjúkdómum, það er ég viss um.

Þetta er nú búin að vera meiri dagurinn. Illugaskotta sofnaði í 2 tíma, og svo var vakað. Var að drepast í maganum, hélt að ég væri að fara að fæða skrímsli, en svo var ekki.

Vinur draugsins heimtaði að fá hann í sund. Dammmm,,,,fínasta ferð í sund, hittum hana Dagnýju. Sólin skein í heiði og rætt var margt skemmtilegt.

Svo sturta, og svo átti sér mikið drama stað í kvennaklefa Vesturbæjarlaugarinnar, sem draugurinnn var vitni af, og annar aðili sem byrjaði dramað,,,,,,og allar konurnar sem hlustuðu. Þetta var mér um megn,,,,dæs er að fara í kaffi,,gangslaus dagur,,,nema kannski í vina hópi.

Það var hringt í mig í gærkveldi. Ég var víst í bekk sem hét 4A,, já og það eru 10 ár síðan við urðum stúdentar og það væru endufundir með öllum þeim árgangi þann 15. maí á þessu ári.

Illugaskotta sá líf sitt fyrir 10 árum síðan. Meðan hún var að tala við þennan gamla bekkjarfélaga, þá skrifaði hún orðið "ojbarasta".

Eina sem hefur breyst er að liðið hefur fitnað eða grennst, það hefur fjölgað sér eður ei, það hefur unnið hér og þar og fjárfest í hinu og þessu. Mér er alveg sama hvað það hefur verið að bardúsa.

Afhverju á draugur að hafa samband eða blanda geði við lið sem draugurinn neyddist til að vera með í skóla?

Menntaskólaárin mín voru þau ömurlegustu sem ég hef upplifað.

Ég held ég fari heldur í vorið úti á land þann 15. mai í stað þess að eyða kvöldstund með fólki sem ég man ekki lengur einu sinni hvað heitir.

Er annars andvaka sem er hið mesta fjör, þá rúllar maður í hringi í rúmminu eins og rúllupylsa, dæsir og pirrast, þar til þetta gengur ekki lengur. Er að rita þetta hér ásamt því að éta AB mjólk og morgunkorn og svo er ég að fara að vinna. Klukkan er hálf fimm um morgun.

Illugaskotta mun ekki tjá sig um frétt frá Öræfum, en marbendill hló svo um munaði, hann hló svo mikið að ég varð að segja honum að hætta svo ég gæti farið að sofa, en hann neitaði að hætta að hlæja, hann er núna í Sigga Atla herbergi að hlæja,,,,húsið hrisstist......

Illugaskotta fór á söngsýningu hjá 10 ára frænku sinni. Það var gaman að horfa á hana og allar hinar sönghetjurnar. Stigu upp á svið, kynntu sig og svo sungu þau tvö lög, með undirspil frá skemmtara og allar græjur.

Einbeitnin skein af þeim, og allir áttu góðan dag. Ég, mamma og Guðrún Ósk fórum svo á kaffihús á eftir og áttum góða stund þar.

Illugaskotta er nú heima ásamt bjórnum sínum, við erum að huxa um lífsins tilgang og annað álíka léttvægt. Bjórinn er dýrið mitt, ekki bjór til að drekka. Horfi á fréttirnar með öðru auganum en er alls staðar annars staðar en hér, ég er þar.

Sela sagan hans Sigga Atla er góð lesning, og ég mæli með að þið kíkið á hana, er með tengill inn á síðuna hans. Flottar myndir af selum hjá honum Sigga.

Nóg af hugmyndum hamast í hausnum á mér, allt að gerast. Ritgerðin er hress og svo er ég líka.

Dagarnir líða og vorið er að koma rétt bráðum finnst mér.

Hvar verð ég í sumar? Það er mér hulin ráðgáta. Farin að skrifa.

Sólin er hress hér á suðurlandinu. Þórdís vinkona mín er bara úti að leika sér á hestum og að garfa í garðinum sínum, það get ég bráðum. Ég mun ekki láta freistast út, nema til að hreyfa mig sem er nauðsynlegt svo að heilinn virki.

Synti smá í gær og fór svo í göngutúr með fram Ægissíðunni í gærkveldi það var gaman, heyrði og sá nokkur sjóskrímsli.

Kaffið rennur ljúflega niður núna klukkan 9 um morguninn, svaf ógnar vel.

Er ekki búin með Haustskip en fór að lesa aðra bók sem er miklu áhugaverðarði, hún heitir "Endurminningar grænlensks galdramanns"
Þessi bók er full af einlægum texta ásamt því sem hún er ótrúlega óvenjuleg. Galdramaðurinn er fæddur 1892, og það er danskur prestur sem ákvað að skrifa niður þessa ævisögu.

Allir í sund!

Sólin sem vissi ekkert hvar hún átti eitt sinn heima eins og stendur skrifað í Völuspá, vann bug á prinsessunni þoku. En í íslenskri þjóðtrú er þokan talin hafa verið prinsessa í álögum er margur smalinn komst í kynni við.

Það eiga eftir að koma mörg hundrað góðir sólardagar, ég ætla ekki að láta þennan dag tæla mig út eða hafa áhrif á mig...fussum svei.

Þriðjudagur í dag, hún Guðrún Ósk frænka mín sem er 10 ára hefur verið að læra að syngja í vetur, draugurinn ætlar að sjá hana syngja núna á fimmtudaginn, það verður gaman. Hún syngur alla daga og er hinn mesti snillingur.

Fékk bréf frá indíánanum vini mínum í dag, hann sagði að það væri brjálaður snjóstormur í Manitoba núna og allir vegir að lokast eða þegar lokaðir. Það er skrítið til þess að hugsa.

Nú fer að líða að ákvörðun um sumarið,,,,hux með exi og mjög stórri exi.

Ég skoða af og til dagbækur fólks sem ég þekki ekki neitt, datt inn á dagbók Björns Bjarnasonar, sem er lúmskt fyndinn gaur. Hann er hér að tala um pistil sem hann sá í Fréttablaðinu...og vitna ég í hann hér, en kona að nafni Eva skrifaði þennan pistil þar sem hún er að tala um skoðanir sínar sem tengjast Gunnari í krossinum og Birni Bjarnasyni. Nennti ekki að lesa þetta allt en klippti hérna út úr dagbókinni hans. Vona að þetta sé í lagi herra dómsmálaráðherra?

Guðinn hans Gunnars er svo dómharður og leiðinlegur að ég næstum gubba, meðan minn er kærleiksríkur og alltumvefjandi.“ Hún segir síðar: „Birni hins vegar tækist seint að sannfæra mig um nauðsyn sérdeildarsveitar lögreglunnar og ég sat eftir með köfnunartilfinningu og óþol í sálinni, eins og alltaf þegar ég hlusta á málflutning Björns.“

Um leið og ég bendi Evu vinsamlega á að slökkva á viðtækinu eða fara á aðra rás, þegar ég birtist á öldum ljósvakans - ekki vil ég bera ábyrgð á, að hún kafni -

Farin að skrifa um tunglið, sólina, dag og nótt.

Ég horfði út um gluggann í morgun og áðan en sé ekki neitt. Það er svo mikil þoka og hún er svo þykk að það virðst vera að það sé hægt að skera hana í sneiðar.

Mér fallast oft hendur við þetta lokaverkefni. Núna er ég að vinna með þrjú kvæði úr Konungsbók eddukvæða, vingsa úr þeim það sem þau segja um sama efni en á mismunandi hátt, varðandi umhverfið, sköpun og allt það. Illugaskotta á eftir að skrifa 80 blaðsíður.....satann og djöfullll,,,það skal takast segi ég með mjórri rödd.

Í gær kláraðist kaffið mitt sem ég keypti í Delínu mínu og Binnu í New York. Besta kaffi sem um getur í sögu Illugaskottu. Hitti á hana Binnu á messanum, og þá kom í ljós að arabarnir vilja endilega senda Illugaskottu meira kaffi. Þeir eru víst alltaf að tala um drauginn, hummm,,,enda var gaman að spjalla við þá því er ekki að leyna.

Snillingar með sniðuga búð. "The Olive Tree Delhi", þar sem búðarkötturinn sefur í grænmetinu og stekkur stundum upp á axlirnar á gestum. Fór í útréttingar fyrir verkefnið mitt í dag.

Sá þá á göngu minni meðfram tjörninni að gæsirnar voru allar í baði, rifu af sér vetrarfjaðrirnar ásamt því sem þær hoppuðu um alla tjörnina til þess að ná af sér meiri skít, eða til að fá á sig meiri skít. Þegar ég fór að glápa á þær, fannst þeim eitthvað skrítið á seiði. En ákváðu svo að stressa sig ekki á mér.

Fór á málstofu um náttúruverndaráætlun, það var gaman. Þrjú með fyrirlestur, Siv ráðherra, Ari Teitsson bóndi og einhver frá sveitarstjórnum. Áhugavert að heyra sjónarhorn mismunandi hagsmunaaðila. Er nú á leið í eitt versta hús Reykjavíkur, Þjóðarbókhlöðu fjandann, þar er aldrei súrefni, bara dautt loft og enn þá dauðarar fólk.

Hef verið beðin með stuttu millibili að tala við grunnskólabörn um þjóðsögur. Illugaskottu dauðhlakkar til þess að gera börnin dauðhrædd og áhugasöm.

Nú fara mörg ríki að verða stressuð yfir því að hafa stutt heimska fíflið hann Bush!!!!! En eftir þær hörmungar sem áttu sér stað á Spáni þá myndi Illugaskotta segja að allt geti komið fyrir. Þetta skáletraða tók ég úr mogganum í morgun, en merkilegt er að þessi merkilega frétt er ekki á forsíðu Morgunblaðsisns einungis undir dálknum erlendar fréttir. Maður spyr sig margs vegna þessa.

Al-Quaeda samtökin hafa lýst ábyrgð á hryðjuverkunum á hendur sér og segja það í refsingarskyni fyrir stuðning spænsku stjórnarinnar við herförina í Írak en 90% Spánverja voru andvígir þátttöku í stríðinu gegn Saddam Hussein Íraksforseta.

Blikadalur sem er utan í henni Esju verður spændur upp í dag af tveimur skessum af norðan, síðan á að drífa sig í sund og svo heim fyrir Illugaskottu að vinna. Veðrið er með besta móti.

"Skyldi eitthvert lögmál vera fyrir því að Íslendingar gerast ævinlega drukknir þegar á reynir? Er það veðrið, eða er það ólukka landsins, eða er það einber og eilíf fátæktin"? Textin sagður af amtmanni árið 1759, tekinn af blaðsíðu 256 úr bókinni Haustskip eftir Björn Th. Björnsson.

Ég er enn þá að lesa bókina Haustskip, les oftast áður en ég er að fara að sofa og þá eru það svona fjórar síður,,,,,,,,sem sagt en bókin er að nálgast endalokin. Alltaf verið að senda fanga til Danmerkur, en hins vegar er merkilegt að þessir svokölluðu menntamenn, dómarar og sýslumenn á Íslandi, vissu ekkert hvert þessir fangar fóru þegar þeir stigu sínum þreyttu og dæmdu fótum á flata landið Danmörku.

Það voru þrír staðir sem þeir fóru á, en þeim var nokk sama um það hér á klakanum, bara ef þessar sálir myndu yfirgefa landið, þá leið þeim vel. Annars þá til að upplýsa ykkur aðeins meir, þá drápust þessir Íslendingar flestir þarna í steininum, þeir voru hýddir þar til sást í kjöt og bein, og síðan lagðist alls kyns óværa á þá. Flestir drápust innan árs, því matur var af skornum skammti ásamt því að nóg var um sjúkdóma sem Ísland var laust við. Mikið um ungt fólk sem hafði eitthvað hrasað í því að vera ekki að stela eða sofa hjá hinum og þessum. Einnig var fólk brennimerkt ef það stal, kallar á enni en konur á bak.

Ég sæi í anda ef allir þeir sem eru að sofa hjá hinum og þessum yrður dæmdir glæpamenn eða glæpakonur og send héðan frá Íslandi í fangelsi í Danmörku!

Illugaskotta dæsir og er hugsi yfir öllum sínum löndum sem drápust þarna úti rassgati í svokallaðri Kóngsins Köbenhavn, oftast vegna smáglæpa eða smá yfirsjónar. Ekkert var fangelsið hér á landi þá árið 1759 og eitthvað varð að gera við þessa glæpamenn. Sumir sýslumenn tóku upp á því að hengja þessa þjófa hér á landi, því oft var erfitt þegar ekki var skip sem fór til Danmerkur, þá sátu sýslumenn oft upp með sína fanga í heilt ár, þar til næsta haustskip myndi láta sjá sig.

Illugaskotta sá svo í sjónvarpinu um daginn fínt fólk frá Íslandi og Danmörku sem var að skoða ný uppsetna sýningu um sjálfstæðisbaráttu Íslendinga og hann Jón Sigurðsson sjálfstæðisbóndann sjálfan. Fyrst varð hún pirruð að sjá að sýningin gekk að mestu leyti út á langa texta á fínum og dýrum spjöldum og svo varð draugurinn reiður, því það er komið nóg af því að velta sér upp úr þessari andskotans sjálfstæðisbaráttu, enda er öllum sama um hana, nema kannski þeim sem vilja bara horfa á góða tíma þessa lands, og vilja ekki vita af hörmungum þeim sem Íslendingar hafa einnig gengið í gegnum.
Það ætti að gera sýningu um þá Íslendinga sem hurfu í gleymskunnar dá þarna í Danmörku. Saga þessa fólks er falin í dómsskjölum og annálum, öllum gleymd en stór partur af sögu þessa lands.

Ég kalla þetta sögurasisma. Að velja einungis að fjalla um þá sögu sem inniheldur forna dýrð og gleði en hafna því að setja upp sýninga um atburði sem ekki innhalda forna dýrð og gleði. Hugsið út í það ef sýning um hina íslensku fanga yrði sett upp í Jónshúsi í kóngsins Köbenhavn! Myndi það ekki falla í frjóann jarðveg!

Hvað finnst ykkur?

Ég get svo svarið fyrir það að ég heyrði í lóunni í morgun, eða kannski var það einungis löngun í vorið sem olli þessari eyrnabilun.

Fékk pakka í gær frá útlöndum.

Er að fara í göngutúr í bæinn ásamt nokkrum öðrum. Lítið og ekkert eiginlega að gerast.

Illugaskotta ætlaði að fara að hitta þjóðfræðinga í gærkveldi en treysti sér alls ekki vegna þess að hún lennti í smá hrakförum. Þannig að ekkert varð af bjórdrykkju og annari snilld.

Draugurinn fór sem sagt að aðstoða vinkonu sína seinni parts dags í gær. Illugaskotta fór að passa barn sem er þriggja ára, barnið var búið að borða súkkulaðiköku og kókómjólk fyrr um daginn, hoppa og skoppa um íbúðina áður en Illugaskotta sveif inn. Illugaskotta dreif barnið í útiföt því það er glatað að sitja inni þegar veðrið er aðeins að batna.

Margt um nýjar búðir á Laugaveginum, sáum beygluhúsið, sem er Amerískt frá helvíti, varð að sjá þetta. Æddum inn, barnið æddi inn í kæli og vildi Kókó mjólk, auðvitað keypti ég hana.

Svo slafraði barnið henni í sig, en rétti Illugaskottu allt í einu fernuna og sagðist vera södd, en fernan var einungis hálf. Haldið var áfram göngunni um Laugarveginn og margt heimspekilegt rætt. Barnið fór nú að rífa upp um sig úlpuna og strjúka á sér vömbina. Illugaskotta hélt að þetta væri bara eitthvað sem hún á vana til að gera, en svo var ekki lesendur góðir. Allt í einu var barnið orðið föllt í framan, og sagðist vilja fara heim. Já en smá labb meir bara að blómunum sagði Illugaskotta. En barnið vildi ekki lengra, það stoppaði og hélt áfram að strjúka á sér magann. Illugaskotta beygði sig niður að henni og spurði galdraspurningar sem kom öllu af stað,,,,,,,,,,"Er þér illt í maganum"?

Barnið ældi í einni gusu yfir sjálfan sig og yfir Illugaskottu. Þarna stóðum við. Stjarfur draugur og starft barn. Á miðjum Laugaveginum, allar búðir að loka og við allar í ælu. Komust loksins inn á kaffihús þar sem buxur og skór voru drifnir í vaskinn. Á leið minni á kaffihúsið í stjörfum gönguhreyfinum mætti ég fyrrverandi Blönduósingi, sem vildi eitthvað ræða við Illugaskottu,,,,nei, sagði bara sæl og bless,,, Blönduósingurinn hefur líklega haldið mig mjög svo merkilega með mig, en hún sá líka ekki æluna á mér og barninu.

En þetta var samt örðuvísi dagur og öðruvísi kvöld en Illugaskotta á að venjast. Börn og draugar eiga ágætlega vel saman þegar það koma ekki endalaust óvænt atvik upp, en kvöldið var einnig áhugavert.

Sami dagur í gær og í dag, nema annað veður. Helgin að koma, og mikið er ég samt fegin að hafa ekki farið út í gærkveldi, þá væri heilinn krumpaður í dag.

Spennan er að fara með mig. Langar norður á hestbak um helgina ásamt því að hitta fjölskylduna mína. Það er ekki heilbryggt að sitja allan daginn við tölvu eða yfir bókum. Það gerir hvern draug meðal brjálaðann!!!

Ætla að vera samt í bænum yfir helgina, þarf að vinna ásamt því sem ég ætla að ganga inn í Blikadal sem mér finnst merkilegt nafn. Blikadalsá, rennur út dalinn sem er á vinstri hönd þegar komið er upp úr Hvalnum...

Ég vildi óska að allt væri klappað og klárt og smátt og skátt....prátt, mjátt, hátt,,,,,,en það er það ekki, best að una við spennu og annað fjör.

Svefninn er góður.

Draugurinn drattaðist í sund, og það var já lausn að hamast í lauginni með storminn í andlitið.

Í gær sagði kunningjakona mín mér frá því að hún hefði lennt í árekstri. Það var víst keyrt inn í hliðinna á henni þegar hún var að fara yfir á rauðu ljósi. Hún æddi út úr bílnum í hræðslukasti, gargaði á þá sem höfðu keyrt inn í hliðina á bílnum hennar. Þeir tveir drógu upp skilríki..og sögðu " Þér hafið lennt í árekstri við lögregluna, og við erum á ómerktum og bremsulausum bíl!" Ekki bara þetta, í kjölfar ófara hennar þá bombaði Thailensk fjölskylda aftan á hana!!!! Lögreglan ætti að skammast sín að keyra yfir á rauðu, og segja svo að þeir séu á bremsulausum bíl. Þvílíkt fordæmi.


Þessi saga er eins og hin mestu ýkjusaga, en hún gerðist hér á bæ, ásamt mörgum öðrum sögum sem aldrei verða skráðar einungis sagðar og hverfa svo í gleymskunnar dá. Á hverjum degi hér á skerinu og alls staðar annars staðar eiga sér stað sögur sem eru ótrúlega bæði að vexti og innihaldi. Ég væri til í að geta upplifað eitthvað af þeim.

Skriftir ganga vel. Sólin er farin að láta sjá sig. Liðið í sundi talaði bara um veðrið og að rokið væri það versta og leiðinlegasta. Ég segi að það sé pirrandi af og til, en það þeytir á haf út mengun og öðrum skít sem á ekkert að vera að angra okkur.

Illugaskotta átti andstyggilega nótt í turninum, andvöku nótt. Las Haustskip, át brauð, drakk vatn, snéri mér eins og hvalur sem kann ekki að vera á þurru landi, urraði að lokum á andvöku drauginn. Drapst einhvern tíma í nótt aftur, og jamm er að blogga núna.

Fór í sund í gær eftir vinnu, rakst þar á ótrúlega marga sem ég þekki og var margt skrafað í pottinum í Vesturbæjarlauginni. Sat í tvo tíma þar sem er persónulegt met og einnig pynting fyrir blóðkerfið.

Veit það ekki en þetta veður er farið að verða svoldið þreytandi, það er ekkert gaman að labba í þessu veðri, maður verður hundblautur, og svo fýkur allt út í vindinn.

Mig langar bara í snjó svo ég geti farið á skíði.

Finn ekki uppáhalds peysuna mína sem pirrar mig ógurlega, var nýbúin að kaupa hana í Skotlandi, með kraga og löngum ermum...sakna hennar, hvar er hún???

Dagurinn virðist ætla að verða góður þrátt fyrir allt dæs og væl hér á þessari færslu.

Þegar Illugaskotta er búin að losa sig við eitt atvinnutilboð þá dettur annað inn!!!!! Ekki auðveldar þetta völina, sá draugur á kvölina sem á völina. Eitt má ég segja að allar eru þessar vinnur klikkað áhugaverðar og ég vildi óska að ég gæti unnið þær allar, valið kemur brátt fram á síðum þessarar Skottu bókar.

Illugaskotta hefur ákveðið að afmælið verði haldið þann 17. apríl, langt fram á rauða og alls kyns lita nótt. Í boði verða kökur, mjólk og annar mjöður. Skrímsli og furðudýr eru sérstaklega velkomin.

Þetta á að vera skemmtilegur dagur í góðra vina hópi.

Annað er það að segja að það er gott að vinna í Tæknigarði, þarf að lesa og stúdera þegar ég er þar við vinnu. Ég æpi inni í mér yfir þeirri vitneskju að kannski get ég þetta ekki fyrir seinasta skiladag!!! og þá bara gerist það, andskotinn og allir hans niðjar mega eiga það.

Menning og umhverfi er nafn á eins dags ráðstefnu sem Sagnfræðingafélag Íslands og Þjóðfræðingafélag Íslands munu halda þann 22. maí 2004 á Draugasafninu á Eyrarbakka. Illugaskotta verður þar með einstaklega merkilegt erindi sem ber heitið,,,,veit það ekki. Nákvæmlega,,heitið sem sagt veltur á því hvert ritgerðin mun stefna, hún stefnir út í geim og svo aftur niður á jörð og inn á Íslands mið.

Fór út að borða í hádeginu í gær með foreldrum mínum og Fannari bróður, við fórum á stað sem ég vil mæla með hér,,,"Potturinn og pannan", heimabakað brauð, tvær gerðir af súpum, fullt af grænmeti og sex heitir réttir í borðinu, og svo er einnig hægt að kaupa af matseðli. Einnig er stór plús að þessi staður er reyklaus, þjónustan er snilld og svo er þetta ódýrt og hollt.

Illugaskotta er loksins búin að sjá allar þrjár myndirnar af Hringdróttinssögu og það er gaman.

Smégol/Gollum er mín uppáhaldspersóna, yndislegur með sitt undirferli.

Hvaðan kemur allt þetta vatn sem hamast á jörðinni? Það er eins og syndaflóðið sé að láta vita af sér hér á suðurhorni þessa skrímsla skers.

Fyrsti vinnudagurinn minn í Tæknigarði er í dag það er gaman. Hef ekki heyrt né séð rottuna hér í turninum enda er hún örugglega steinsofandi í öllu þessu veðri.

Held það séu álög á mér og mínum göngutúr með vinkonu minni. Fyrir nokkrum vikum ætlaði ég að fara snemma til hennar og æða í göngutúr með henni og hundum hennar þrem, en þá kom nákvæmlega eins veður og er í dag. Ég ætla samt núna til hennar því hún býr til besta kaffi sunnan heiða.

Farin að reyna að finna út í hvaða fötum ég eigi að vera í dag, það getur oft verið hinn mesti höfuðverkur, því þau þurfa að vera hlý, ekki bert á milli, passa saman og vera flott, sem gerir þetta að enn þá meiri höfuðverk.

Gallabuxur, svartur lang erma bolur og lopapeysa???? humm ætla að prófa það,,,djöfulsins kellingarugl leynist í hugarfylgsnum mínum. Nú hlær marbendill, en ég er víst umskiptingur var mér sagt í óspurðum fréttum.

Öræfasveitin, sveitin milli sanda, litla hérað,,,,,,,,,,,hefur fengið enn eina vísuna orta um sig. Hann Steingrímur J. Sigfússon orti þennan stúf, sem mér finnst hið fínasta hraffl hjá honum. Heimild mín úr öræfa sveit klikkar aldrei.


Þú Öræfanna undra land
sem öllu færð að skarta,
með vötnin stríð um svartan sand
og sjálfan hjálminn bjarta.
Ekkert fyrr ég augum leit
sem unað slíkan veitir,
en næst við þig er Suðursveit
sem að litlu breytir.

Búin að setja dótið mitt inn í Tæknigarð, allt tilbúið og svo að mæta á morgun í lestur og ritun. Einnig verður gaman að taka upp gamlan og ljótan sið hann kallast"að henda bréfkúlum í fólk".

Þá stendur Illugaskotta ásamt meðhjálparanum sínum uppi á efstu svölum Tæknigarðs,,,en húsið er hannað þannig að það eru svalir inni í húsinu og svo getur maður séð þá sem eru að ganga á niðri á gólfinu. En sem sagt þá stundar Illugaskotta það stundum að henda krumpuðum bréfum í hausinn á fólki sem labbar fram hjá í sínu mesta sakleysi. Svipurinn á því þegar það lítur upp er magnaður og það er snilld að láta það ekki sjá sig en maður getur séð það,,,svo hrisstist Draugurinn úr hlátri og einnig meðhjálpari hans. Það er gaman að vera vondur sagði Láki jarðálfur....