Ég eldaði tvær flatbökur í gær ásamt því að fara í reiðtúr og fá rasssæri,,,,það var gaman. Loksins finnur maður að skrokkurinn er á lífi.
Fínasti reiðtúr á honum Lýsingi og með henni Þórdísi.

Rasssærið olli því að Illugaskotta vaknaði mjög, mjög snemma og skellti sér í sund.

Fastagestirnir sem ég kannast við voru þarna á ferðinni. Þær spyrja alltaf hvor aðra afhverju þær hafi ekki mætt. Þær vita að oftast hefur eitthvað alvarlegt gengið á þegar fastagestirnir mæta ekki í langan tíma. Langur tími hjá þeim eru t.d. þrjár vikur.

Einn fastagesturinn kom inn. Hún heilsar. Hún var síðan spurð af einni gamalli hvort eitthvað mikið væri búið að ganga á í hennar lífi. Sú unga sagði að það væri margt erfitt búið að vera á ferðinni. Svo hvíslaði hún en samt heyrðist það upp og niður skáparöðina,,að hún væri með krabbamein og hún væri að fara í aðgerð.

Sú gamla tók þessu með ró, sagði hægt og lágt: "æ, æ." Sú unga sagði að svona væri þetta bara, vonandi myndi allt ganga vel, en sér fyndist óhugnanlegt hve margir væru með krabbamein og hve algengt það væri.

Illugaskotta varð hugsi. Þetta er rétt. Hvað veldur? Það er stór spurning. Myndi segja að það væru þrír megin þættir: Mengun í umhverfinu sem hefur áhrif á matinn sem menn éta ásamt því að alls kyns aðskotarefni eru alls staðar, stress er númer tvö og svo númer þrjú myndi ég segja erfðir.

Hvað er til ráða? Ekki verða stressaður, maður getur ekki slitið sig frá erfðunum, og reyna að éta hollt og íslenskt,,,ekki allt þetta drasl sem inniheldur endalaus E efni,,,og annað álíka. En hvað veit draugur að nafni Illugaskotta annað en líf hennar snýst um eina ritgerð.

Búin að fara í sund í morgun. Það var gott. Huxa mikið þessa daganna um tilgang, allt, hvers vegna, og hvað. Horfði mikið á hrafna sem voru í áköfum ástarleikjum í gær hér fyrir utan gluggann minn. Þeir svífa og svo skella þeir saman í loftinu, hrafninn er minn uppáhaldsfugl. Hans nafn á latínu er Corvus corax, ég kalla hann nú bara krumma. Krummi er samt pest þegar maðurinn fer að fæða hann óbeint, má þá nefna gorhauganna sem eru við bæinn minn fyrir norðan. Sláturhúsið þar skilur allt eftir opið og krummi nýtur góðs af, þarna er svokallað hrafnager.

Krummi verpir fyrstur hér á landi. Einu sinni björguðum við hrafnsunga úr laup, við erum nokkur úr minni fjölskyldu. Það var þegar við áttum enn þá jörðina Smyrlaberg. Þar verpa alltaf hrafnar, eitt par. Eitt sumarið þá sat einn unginn í hreiðrinu en hinir tveir flugu um loftin blá. Foreldrar krumma litla görguðu og görguðu á hann að skalla sér út í frelsið,sögðu honum að hætta að hanga heima, þar væri bara laupurinn. En krummi gargaði á móti að hann kæmist ekki úr hreiðrinu. Ég og bróðir minn fórum og athuguðum með hann krumma litla.

Þið sem ekki hafði séð hrafnslaupa gerið ykkur ekki grein fyrir því hvernig hann er. Hrafninn er ekki smekklegasti og snyrtilegasti fugl sem til er. Krummi velur allt sem er gróft og sterkt, sama úr hvaða efni það er. Þarna voru stórar greinar, ull, járnarusl eitthvað og svo var það sem hefti krumma að komast á brott, blátt baggaband. Baggabandið hafði vafist um fót krumma og stoppað blóðflæðið niður í klærnar, eins og við ökkla á manneskju. Við klipptum bandið í burtu og þá datt fóturinn af, þetta var einfættur krummi.

Við tókum hann með okkur niður á tún til að sýna einni lítilli hann, krummi gargaði næstum því úr sér tunguna. Svo slepptum við honum, hann hoppaði um túnið, gargaði ógurlega og svo flaug hann af stað. Ég hef oft hugsað hvort hann krummi einfætti sé enn þá á flugi einhvers staðar yfir þessu skrímsla landi.

Mun vinna til 17:00 í dag, hamast í þessu. Fer svo í heimsókn og þar munum við nokkrir snillingar baka flatbökur.

Áttavitinn er með skekkju í sér.

"Þetta eru allt asnar Guðjón"!, er nafn á bók sem Illugaskotta hefur ekki lesið, en hún notar þessa setningu oft.

Er heima búin að lesa Gylfaginningu, rífa úr henni það sem snertir á náttúruútskýringum, og þá kemur annað vandamál. Auðvitað verð ég að vera með kynningu á hver þessi goð eru, hverjir kraftar þeirra eru og hæfileikar. Það þýðir ekkert að segja að þegar Baldur hinn góði var drepinn með Mistilteini sem Höður hinn blindi skaut að honum, því Loki rétti honum Mistilteininn og þá bara dó Baldur og allir hlutir áttu að gráta Baldur svo hann myndi vakna aftur til lífsins, og það gerðu þeir. Steinar, dýr, mannfólk, og plöntur, en tröllkona nokkur að nafni Þökk, sagðist mundu gráta þurrum tárum. Og þess vegna var ekki hægt að fá Baldur til baka frá henni Hel. Hel er undirheima gellan, sem er með hálft andlit á lífi en hinn helmingurinn á henni er dauður.

Nákvæmlega skiljið þið eitthvað í þessu? Þetta er frekar eitthvað eins og það er í hausnum á mér. Vil hafa þetta auðvelt og áhugavert, fyndið og skemmtilegt.

Það skulu verða skrifaðar 25 blaðsíður í þessari viku, og fjandinn og allir hans árar hafi mig ef það gerist ekki.

Ég er sem sagt að skrifa um fornar útskýringar á náttúrunni, byrjaði í Konungsbók eddukvæða og er nú að garfa í Snorra-Eddu, en hann Snorri Sturluson á að hafa notað Konungsbók eddukvæða sér til halds og trausts. Langaði svo að stökkva inn í þjóðsögurnar og þjóðtrúnna okkar íslensku...setja fullt af flottum myndum með og slá í gegn, (sagt eins og í Stuðmannalaginu ógurlega)

En það er erfitt að koma þessu saman á þann hátt að þetta segi manni eitthvað, en það er mikill fróðleikur varðandi náttúruna falinn í þessum kvæðum og sögum.

Farin að skemmta mér meir...

Lífið er frábært! Alltaf eitthvað að gerast sem er ótrúlega ekki á mínum skipulagslista eða geralista....

Áttavitinn færðist vestur í mínu lífi.

Á sunnudögum á Illugaskotta frí, frá ritgerðinni þótt hún dveldi áfram í hausnum á draugnum. Gef mér þrjár vikur síðan ekki söguna meir.

Dagurinn var góður. Fór í Kolaportið með henni Guðrúnu Ósk,,,lékum okkur með fjarstýrða bíla, töluðum við eldgamlan vestfirðing sem var að selja harðfisk, hákarl og fleira íslenskt, einnig hittum við fyndna prjónakonu.

Síðan fórum við í göngutúr, svo í verslun fyrir ömmu, drukkum hjá henni kaffi, síðan fórum við í sund, fórum yfir sundlaugina í handahlaupum, það var gaman. En vorum alveg ringlaðar eftir það.....hlógum mikið, fórum einnig á einhverja sýningu í Gerðubergi bara af því við vorum þarna í Breiðholtinu.

Síðan skutlaði ég henni heim, en ég sjálf fór á Kaffi Mokka að lesa blöðin og drekka kaffi.

Verslaði svo í matinn í Krónunni, sá fyrrverandi eitthvað...sem virðist elta mig uppi þessa daganna, en ömurlegt að rekast hundrað sinnum á manneskju sem maður hefur engan áhuga á að hitta....hann var vandræðalegur og Illugaskotta varð alveg bálill út í þetta kjaftæði..,,hennti mínum bökuðu baunum í poka og strunsaði út...

Gaman að vera pirruð og hress, kex.

Er að fara að heimsækja hann Tómas sem býr hér á 3. hæðinni. Skoða hjá honum myndir svo segist hann eiga rauðvín.....hvaða hvaða!!!!

Hlátur, og enn þá meiri hlátur. Marbendill er farin að hlæja á ný, það er svo margt að gerast í þessum heimi og hvað þá á þessu skrímsla skeri.

Sat inni langt fram á dag við ritgerðarsmíð, dæsti, æddi um gólf, gargaði, lagðist upp í rúm. Ákvað að þetta gengi ekki lengur, hætta eða halda áfram. Ákvað að halda áfram því að hætta eða gefast upp eru orð sem eru ekki til í orðabók Illugaskottu. Hélt áfram og fékk svo góðar hugmyndir að það lá við yfirliði í hugmyndum.

Gott fólk kom í heimsókn og æddi með þessu góða fólki á magnaða myndlistarsýningu sem er haldin í sal Ásatrúarfélagsins. Myndefnið er tekið úr Gylfaginningu, sem er eitt aðal lestrarefni Illugaskottu þessa daganna. Sýning heitir: Frumkraftarnir: Eldur, vatn. loft, vatn. Hvernig allt varð til í þessum heimi. Með honum stóra hvelli segja vísindamenn, ég segi það líka, en kannski gerðist það eins og segir í Gylfaginningu og Völuspá. Hver veit?

Garry Raven, öðru nafni Morning Star sagði mér einmitt að það væru þessi fjórir frumkraftar sem gætu drepið okkur en án þeirra gætum við ekki lifað.

Er ekki alveg ákveðin enn þá með sumarið, er að hugsa um að breyta yfir í hina vinnuna! Vá ég er svo galin að það nær engri átt. Gott að vera galin og skrítin og klikkaður og allt annað, svo lengi sem maður er ekki leiðinlegur þá er allt hitt afsakanlegt. Er það ekki?

Draumurinn er að vera að vinna úti í Canödu með indíánum, sigla um á kanóum, veiða fisk eða einhver landdýr og njóta lífsins í sátt við sjálfan sig, hina og landið. Ég og mig og henni og mér langar það.

Illugaskotta hefur sett landvörðinn í sér í frí, hann var hvort sem er orðinn þreyttur og pirraður, enda er hann hvíldinni feginn og sefur vært með marbendli einhvers staðar undir sæng. Þannig að í sumar verður Illugaskotta ekki landvörður og hún verður heldur ekki að vinna í útlöndum eins og áætlanir stóðu til.

Þetta er skrítin tilfinning að æða ekki í einhvern kofa á öræfum og búa þar í sumar, en ekki vond tilfinning nei, alls ekki.

Gærkveldið var fínt, með Valdísi Veru og Laufeyju Mattíönu, átum saman fínan heimagerðan mat ásamt því að við drukkum eina rauðvínsflösku, ég og Valdís.

Nú var ég að vakna eftir góðan svefn. Er komin með meira en nóg af andvökum þær eru andstyggilegar, ég ætla líka aldrei aftur að verða stressuð, því stress veldur sjúkdómum, það er ég viss um.

Þetta er nú búin að vera meiri dagurinn. Illugaskotta sofnaði í 2 tíma, og svo var vakað. Var að drepast í maganum, hélt að ég væri að fara að fæða skrímsli, en svo var ekki.

Vinur draugsins heimtaði að fá hann í sund. Dammmm,,,,fínasta ferð í sund, hittum hana Dagnýju. Sólin skein í heiði og rætt var margt skemmtilegt.

Svo sturta, og svo átti sér mikið drama stað í kvennaklefa Vesturbæjarlaugarinnar, sem draugurinnn var vitni af, og annar aðili sem byrjaði dramað,,,,,,og allar konurnar sem hlustuðu. Þetta var mér um megn,,,,dæs er að fara í kaffi,,gangslaus dagur,,,nema kannski í vina hópi.

Það var hringt í mig í gærkveldi. Ég var víst í bekk sem hét 4A,, já og það eru 10 ár síðan við urðum stúdentar og það væru endufundir með öllum þeim árgangi þann 15. maí á þessu ári.

Illugaskotta sá líf sitt fyrir 10 árum síðan. Meðan hún var að tala við þennan gamla bekkjarfélaga, þá skrifaði hún orðið "ojbarasta".

Eina sem hefur breyst er að liðið hefur fitnað eða grennst, það hefur fjölgað sér eður ei, það hefur unnið hér og þar og fjárfest í hinu og þessu. Mér er alveg sama hvað það hefur verið að bardúsa.

Afhverju á draugur að hafa samband eða blanda geði við lið sem draugurinn neyddist til að vera með í skóla?

Menntaskólaárin mín voru þau ömurlegustu sem ég hef upplifað.

Ég held ég fari heldur í vorið úti á land þann 15. mai í stað þess að eyða kvöldstund með fólki sem ég man ekki lengur einu sinni hvað heitir.

Er annars andvaka sem er hið mesta fjör, þá rúllar maður í hringi í rúmminu eins og rúllupylsa, dæsir og pirrast, þar til þetta gengur ekki lengur. Er að rita þetta hér ásamt því að éta AB mjólk og morgunkorn og svo er ég að fara að vinna. Klukkan er hálf fimm um morgun.

Illugaskotta mun ekki tjá sig um frétt frá Öræfum, en marbendill hló svo um munaði, hann hló svo mikið að ég varð að segja honum að hætta svo ég gæti farið að sofa, en hann neitaði að hætta að hlæja, hann er núna í Sigga Atla herbergi að hlæja,,,,húsið hrisstist......

Illugaskotta fór á söngsýningu hjá 10 ára frænku sinni. Það var gaman að horfa á hana og allar hinar sönghetjurnar. Stigu upp á svið, kynntu sig og svo sungu þau tvö lög, með undirspil frá skemmtara og allar græjur.

Einbeitnin skein af þeim, og allir áttu góðan dag. Ég, mamma og Guðrún Ósk fórum svo á kaffihús á eftir og áttum góða stund þar.

Illugaskotta er nú heima ásamt bjórnum sínum, við erum að huxa um lífsins tilgang og annað álíka léttvægt. Bjórinn er dýrið mitt, ekki bjór til að drekka. Horfi á fréttirnar með öðru auganum en er alls staðar annars staðar en hér, ég er þar.

Sela sagan hans Sigga Atla er góð lesning, og ég mæli með að þið kíkið á hana, er með tengill inn á síðuna hans. Flottar myndir af selum hjá honum Sigga.

Nóg af hugmyndum hamast í hausnum á mér, allt að gerast. Ritgerðin er hress og svo er ég líka.

Dagarnir líða og vorið er að koma rétt bráðum finnst mér.

Hvar verð ég í sumar? Það er mér hulin ráðgáta. Farin að skrifa.

Sólin er hress hér á suðurlandinu. Þórdís vinkona mín er bara úti að leika sér á hestum og að garfa í garðinum sínum, það get ég bráðum. Ég mun ekki láta freistast út, nema til að hreyfa mig sem er nauðsynlegt svo að heilinn virki.

Synti smá í gær og fór svo í göngutúr með fram Ægissíðunni í gærkveldi það var gaman, heyrði og sá nokkur sjóskrímsli.

Kaffið rennur ljúflega niður núna klukkan 9 um morguninn, svaf ógnar vel.

Er ekki búin með Haustskip en fór að lesa aðra bók sem er miklu áhugaverðarði, hún heitir "Endurminningar grænlensks galdramanns"
Þessi bók er full af einlægum texta ásamt því sem hún er ótrúlega óvenjuleg. Galdramaðurinn er fæddur 1892, og það er danskur prestur sem ákvað að skrifa niður þessa ævisögu.

Allir í sund!

Sólin sem vissi ekkert hvar hún átti eitt sinn heima eins og stendur skrifað í Völuspá, vann bug á prinsessunni þoku. En í íslenskri þjóðtrú er þokan talin hafa verið prinsessa í álögum er margur smalinn komst í kynni við.

Það eiga eftir að koma mörg hundrað góðir sólardagar, ég ætla ekki að láta þennan dag tæla mig út eða hafa áhrif á mig...fussum svei.

Þriðjudagur í dag, hún Guðrún Ósk frænka mín sem er 10 ára hefur verið að læra að syngja í vetur, draugurinn ætlar að sjá hana syngja núna á fimmtudaginn, það verður gaman. Hún syngur alla daga og er hinn mesti snillingur.

Fékk bréf frá indíánanum vini mínum í dag, hann sagði að það væri brjálaður snjóstormur í Manitoba núna og allir vegir að lokast eða þegar lokaðir. Það er skrítið til þess að hugsa.

Nú fer að líða að ákvörðun um sumarið,,,,hux með exi og mjög stórri exi.

Ég skoða af og til dagbækur fólks sem ég þekki ekki neitt, datt inn á dagbók Björns Bjarnasonar, sem er lúmskt fyndinn gaur. Hann er hér að tala um pistil sem hann sá í Fréttablaðinu...og vitna ég í hann hér, en kona að nafni Eva skrifaði þennan pistil þar sem hún er að tala um skoðanir sínar sem tengjast Gunnari í krossinum og Birni Bjarnasyni. Nennti ekki að lesa þetta allt en klippti hérna út úr dagbókinni hans. Vona að þetta sé í lagi herra dómsmálaráðherra?

Guðinn hans Gunnars er svo dómharður og leiðinlegur að ég næstum gubba, meðan minn er kærleiksríkur og alltumvefjandi.“ Hún segir síðar: „Birni hins vegar tækist seint að sannfæra mig um nauðsyn sérdeildarsveitar lögreglunnar og ég sat eftir með köfnunartilfinningu og óþol í sálinni, eins og alltaf þegar ég hlusta á málflutning Björns.“

Um leið og ég bendi Evu vinsamlega á að slökkva á viðtækinu eða fara á aðra rás, þegar ég birtist á öldum ljósvakans - ekki vil ég bera ábyrgð á, að hún kafni -

Farin að skrifa um tunglið, sólina, dag og nótt.

Ég horfði út um gluggann í morgun og áðan en sé ekki neitt. Það er svo mikil þoka og hún er svo þykk að það virðst vera að það sé hægt að skera hana í sneiðar.

Mér fallast oft hendur við þetta lokaverkefni. Núna er ég að vinna með þrjú kvæði úr Konungsbók eddukvæða, vingsa úr þeim það sem þau segja um sama efni en á mismunandi hátt, varðandi umhverfið, sköpun og allt það. Illugaskotta á eftir að skrifa 80 blaðsíður.....satann og djöfullll,,,það skal takast segi ég með mjórri rödd.

Í gær kláraðist kaffið mitt sem ég keypti í Delínu mínu og Binnu í New York. Besta kaffi sem um getur í sögu Illugaskottu. Hitti á hana Binnu á messanum, og þá kom í ljós að arabarnir vilja endilega senda Illugaskottu meira kaffi. Þeir eru víst alltaf að tala um drauginn, hummm,,,enda var gaman að spjalla við þá því er ekki að leyna.

Snillingar með sniðuga búð. "The Olive Tree Delhi", þar sem búðarkötturinn sefur í grænmetinu og stekkur stundum upp á axlirnar á gestum. Fór í útréttingar fyrir verkefnið mitt í dag.

Sá þá á göngu minni meðfram tjörninni að gæsirnar voru allar í baði, rifu af sér vetrarfjaðrirnar ásamt því sem þær hoppuðu um alla tjörnina til þess að ná af sér meiri skít, eða til að fá á sig meiri skít. Þegar ég fór að glápa á þær, fannst þeim eitthvað skrítið á seiði. En ákváðu svo að stressa sig ekki á mér.

Fór á málstofu um náttúruverndaráætlun, það var gaman. Þrjú með fyrirlestur, Siv ráðherra, Ari Teitsson bóndi og einhver frá sveitarstjórnum. Áhugavert að heyra sjónarhorn mismunandi hagsmunaaðila. Er nú á leið í eitt versta hús Reykjavíkur, Þjóðarbókhlöðu fjandann, þar er aldrei súrefni, bara dautt loft og enn þá dauðarar fólk.

Hef verið beðin með stuttu millibili að tala við grunnskólabörn um þjóðsögur. Illugaskottu dauðhlakkar til þess að gera börnin dauðhrædd og áhugasöm.

Nú fara mörg ríki að verða stressuð yfir því að hafa stutt heimska fíflið hann Bush!!!!! En eftir þær hörmungar sem áttu sér stað á Spáni þá myndi Illugaskotta segja að allt geti komið fyrir. Þetta skáletraða tók ég úr mogganum í morgun, en merkilegt er að þessi merkilega frétt er ekki á forsíðu Morgunblaðsisns einungis undir dálknum erlendar fréttir. Maður spyr sig margs vegna þessa.

Al-Quaeda samtökin hafa lýst ábyrgð á hryðjuverkunum á hendur sér og segja það í refsingarskyni fyrir stuðning spænsku stjórnarinnar við herförina í Írak en 90% Spánverja voru andvígir þátttöku í stríðinu gegn Saddam Hussein Íraksforseta.

Blikadalur sem er utan í henni Esju verður spændur upp í dag af tveimur skessum af norðan, síðan á að drífa sig í sund og svo heim fyrir Illugaskottu að vinna. Veðrið er með besta móti.

"Skyldi eitthvert lögmál vera fyrir því að Íslendingar gerast ævinlega drukknir þegar á reynir? Er það veðrið, eða er það ólukka landsins, eða er það einber og eilíf fátæktin"? Textin sagður af amtmanni árið 1759, tekinn af blaðsíðu 256 úr bókinni Haustskip eftir Björn Th. Björnsson.

Ég er enn þá að lesa bókina Haustskip, les oftast áður en ég er að fara að sofa og þá eru það svona fjórar síður,,,,,,,,sem sagt en bókin er að nálgast endalokin. Alltaf verið að senda fanga til Danmerkur, en hins vegar er merkilegt að þessir svokölluðu menntamenn, dómarar og sýslumenn á Íslandi, vissu ekkert hvert þessir fangar fóru þegar þeir stigu sínum þreyttu og dæmdu fótum á flata landið Danmörku.

Það voru þrír staðir sem þeir fóru á, en þeim var nokk sama um það hér á klakanum, bara ef þessar sálir myndu yfirgefa landið, þá leið þeim vel. Annars þá til að upplýsa ykkur aðeins meir, þá drápust þessir Íslendingar flestir þarna í steininum, þeir voru hýddir þar til sást í kjöt og bein, og síðan lagðist alls kyns óværa á þá. Flestir drápust innan árs, því matur var af skornum skammti ásamt því að nóg var um sjúkdóma sem Ísland var laust við. Mikið um ungt fólk sem hafði eitthvað hrasað í því að vera ekki að stela eða sofa hjá hinum og þessum. Einnig var fólk brennimerkt ef það stal, kallar á enni en konur á bak.

Ég sæi í anda ef allir þeir sem eru að sofa hjá hinum og þessum yrður dæmdir glæpamenn eða glæpakonur og send héðan frá Íslandi í fangelsi í Danmörku!

Illugaskotta dæsir og er hugsi yfir öllum sínum löndum sem drápust þarna úti rassgati í svokallaðri Kóngsins Köbenhavn, oftast vegna smáglæpa eða smá yfirsjónar. Ekkert var fangelsið hér á landi þá árið 1759 og eitthvað varð að gera við þessa glæpamenn. Sumir sýslumenn tóku upp á því að hengja þessa þjófa hér á landi, því oft var erfitt þegar ekki var skip sem fór til Danmerkur, þá sátu sýslumenn oft upp með sína fanga í heilt ár, þar til næsta haustskip myndi láta sjá sig.

Illugaskotta sá svo í sjónvarpinu um daginn fínt fólk frá Íslandi og Danmörku sem var að skoða ný uppsetna sýningu um sjálfstæðisbaráttu Íslendinga og hann Jón Sigurðsson sjálfstæðisbóndann sjálfan. Fyrst varð hún pirruð að sjá að sýningin gekk að mestu leyti út á langa texta á fínum og dýrum spjöldum og svo varð draugurinn reiður, því það er komið nóg af því að velta sér upp úr þessari andskotans sjálfstæðisbaráttu, enda er öllum sama um hana, nema kannski þeim sem vilja bara horfa á góða tíma þessa lands, og vilja ekki vita af hörmungum þeim sem Íslendingar hafa einnig gengið í gegnum.
Það ætti að gera sýningu um þá Íslendinga sem hurfu í gleymskunnar dá þarna í Danmörku. Saga þessa fólks er falin í dómsskjölum og annálum, öllum gleymd en stór partur af sögu þessa lands.

Ég kalla þetta sögurasisma. Að velja einungis að fjalla um þá sögu sem inniheldur forna dýrð og gleði en hafna því að setja upp sýninga um atburði sem ekki innhalda forna dýrð og gleði. Hugsið út í það ef sýning um hina íslensku fanga yrði sett upp í Jónshúsi í kóngsins Köbenhavn! Myndi það ekki falla í frjóann jarðveg!

Hvað finnst ykkur?

Ég get svo svarið fyrir það að ég heyrði í lóunni í morgun, eða kannski var það einungis löngun í vorið sem olli þessari eyrnabilun.

Fékk pakka í gær frá útlöndum.

Er að fara í göngutúr í bæinn ásamt nokkrum öðrum. Lítið og ekkert eiginlega að gerast.

Illugaskotta ætlaði að fara að hitta þjóðfræðinga í gærkveldi en treysti sér alls ekki vegna þess að hún lennti í smá hrakförum. Þannig að ekkert varð af bjórdrykkju og annari snilld.

Draugurinn fór sem sagt að aðstoða vinkonu sína seinni parts dags í gær. Illugaskotta fór að passa barn sem er þriggja ára, barnið var búið að borða súkkulaðiköku og kókómjólk fyrr um daginn, hoppa og skoppa um íbúðina áður en Illugaskotta sveif inn. Illugaskotta dreif barnið í útiföt því það er glatað að sitja inni þegar veðrið er aðeins að batna.

Margt um nýjar búðir á Laugaveginum, sáum beygluhúsið, sem er Amerískt frá helvíti, varð að sjá þetta. Æddum inn, barnið æddi inn í kæli og vildi Kókó mjólk, auðvitað keypti ég hana.

Svo slafraði barnið henni í sig, en rétti Illugaskottu allt í einu fernuna og sagðist vera södd, en fernan var einungis hálf. Haldið var áfram göngunni um Laugarveginn og margt heimspekilegt rætt. Barnið fór nú að rífa upp um sig úlpuna og strjúka á sér vömbina. Illugaskotta hélt að þetta væri bara eitthvað sem hún á vana til að gera, en svo var ekki lesendur góðir. Allt í einu var barnið orðið föllt í framan, og sagðist vilja fara heim. Já en smá labb meir bara að blómunum sagði Illugaskotta. En barnið vildi ekki lengra, það stoppaði og hélt áfram að strjúka á sér magann. Illugaskotta beygði sig niður að henni og spurði galdraspurningar sem kom öllu af stað,,,,,,,,,,"Er þér illt í maganum"?

Barnið ældi í einni gusu yfir sjálfan sig og yfir Illugaskottu. Þarna stóðum við. Stjarfur draugur og starft barn. Á miðjum Laugaveginum, allar búðir að loka og við allar í ælu. Komust loksins inn á kaffihús þar sem buxur og skór voru drifnir í vaskinn. Á leið minni á kaffihúsið í stjörfum gönguhreyfinum mætti ég fyrrverandi Blönduósingi, sem vildi eitthvað ræða við Illugaskottu,,,,nei, sagði bara sæl og bless,,, Blönduósingurinn hefur líklega haldið mig mjög svo merkilega með mig, en hún sá líka ekki æluna á mér og barninu.

En þetta var samt örðuvísi dagur og öðruvísi kvöld en Illugaskotta á að venjast. Börn og draugar eiga ágætlega vel saman þegar það koma ekki endalaust óvænt atvik upp, en kvöldið var einnig áhugavert.

Sami dagur í gær og í dag, nema annað veður. Helgin að koma, og mikið er ég samt fegin að hafa ekki farið út í gærkveldi, þá væri heilinn krumpaður í dag.

Spennan er að fara með mig. Langar norður á hestbak um helgina ásamt því að hitta fjölskylduna mína. Það er ekki heilbryggt að sitja allan daginn við tölvu eða yfir bókum. Það gerir hvern draug meðal brjálaðann!!!

Ætla að vera samt í bænum yfir helgina, þarf að vinna ásamt því sem ég ætla að ganga inn í Blikadal sem mér finnst merkilegt nafn. Blikadalsá, rennur út dalinn sem er á vinstri hönd þegar komið er upp úr Hvalnum...

Ég vildi óska að allt væri klappað og klárt og smátt og skátt....prátt, mjátt, hátt,,,,,,en það er það ekki, best að una við spennu og annað fjör.

Svefninn er góður.

Draugurinn drattaðist í sund, og það var já lausn að hamast í lauginni með storminn í andlitið.

Í gær sagði kunningjakona mín mér frá því að hún hefði lennt í árekstri. Það var víst keyrt inn í hliðinna á henni þegar hún var að fara yfir á rauðu ljósi. Hún æddi út úr bílnum í hræðslukasti, gargaði á þá sem höfðu keyrt inn í hliðina á bílnum hennar. Þeir tveir drógu upp skilríki..og sögðu " Þér hafið lennt í árekstri við lögregluna, og við erum á ómerktum og bremsulausum bíl!" Ekki bara þetta, í kjölfar ófara hennar þá bombaði Thailensk fjölskylda aftan á hana!!!! Lögreglan ætti að skammast sín að keyra yfir á rauðu, og segja svo að þeir séu á bremsulausum bíl. Þvílíkt fordæmi.


Þessi saga er eins og hin mestu ýkjusaga, en hún gerðist hér á bæ, ásamt mörgum öðrum sögum sem aldrei verða skráðar einungis sagðar og hverfa svo í gleymskunnar dá. Á hverjum degi hér á skerinu og alls staðar annars staðar eiga sér stað sögur sem eru ótrúlega bæði að vexti og innihaldi. Ég væri til í að geta upplifað eitthvað af þeim.

Skriftir ganga vel. Sólin er farin að láta sjá sig. Liðið í sundi talaði bara um veðrið og að rokið væri það versta og leiðinlegasta. Ég segi að það sé pirrandi af og til, en það þeytir á haf út mengun og öðrum skít sem á ekkert að vera að angra okkur.

Illugaskotta átti andstyggilega nótt í turninum, andvöku nótt. Las Haustskip, át brauð, drakk vatn, snéri mér eins og hvalur sem kann ekki að vera á þurru landi, urraði að lokum á andvöku drauginn. Drapst einhvern tíma í nótt aftur, og jamm er að blogga núna.

Fór í sund í gær eftir vinnu, rakst þar á ótrúlega marga sem ég þekki og var margt skrafað í pottinum í Vesturbæjarlauginni. Sat í tvo tíma þar sem er persónulegt met og einnig pynting fyrir blóðkerfið.

Veit það ekki en þetta veður er farið að verða svoldið þreytandi, það er ekkert gaman að labba í þessu veðri, maður verður hundblautur, og svo fýkur allt út í vindinn.

Mig langar bara í snjó svo ég geti farið á skíði.

Finn ekki uppáhalds peysuna mína sem pirrar mig ógurlega, var nýbúin að kaupa hana í Skotlandi, með kraga og löngum ermum...sakna hennar, hvar er hún???

Dagurinn virðist ætla að verða góður þrátt fyrir allt dæs og væl hér á þessari færslu.

Þegar Illugaskotta er búin að losa sig við eitt atvinnutilboð þá dettur annað inn!!!!! Ekki auðveldar þetta völina, sá draugur á kvölina sem á völina. Eitt má ég segja að allar eru þessar vinnur klikkað áhugaverðar og ég vildi óska að ég gæti unnið þær allar, valið kemur brátt fram á síðum þessarar Skottu bókar.

Illugaskotta hefur ákveðið að afmælið verði haldið þann 17. apríl, langt fram á rauða og alls kyns lita nótt. Í boði verða kökur, mjólk og annar mjöður. Skrímsli og furðudýr eru sérstaklega velkomin.

Þetta á að vera skemmtilegur dagur í góðra vina hópi.

Annað er það að segja að það er gott að vinna í Tæknigarði, þarf að lesa og stúdera þegar ég er þar við vinnu. Ég æpi inni í mér yfir þeirri vitneskju að kannski get ég þetta ekki fyrir seinasta skiladag!!! og þá bara gerist það, andskotinn og allir hans niðjar mega eiga það.

Menning og umhverfi er nafn á eins dags ráðstefnu sem Sagnfræðingafélag Íslands og Þjóðfræðingafélag Íslands munu halda þann 22. maí 2004 á Draugasafninu á Eyrarbakka. Illugaskotta verður þar með einstaklega merkilegt erindi sem ber heitið,,,,veit það ekki. Nákvæmlega,,heitið sem sagt veltur á því hvert ritgerðin mun stefna, hún stefnir út í geim og svo aftur niður á jörð og inn á Íslands mið.

Fór út að borða í hádeginu í gær með foreldrum mínum og Fannari bróður, við fórum á stað sem ég vil mæla með hér,,,"Potturinn og pannan", heimabakað brauð, tvær gerðir af súpum, fullt af grænmeti og sex heitir réttir í borðinu, og svo er einnig hægt að kaupa af matseðli. Einnig er stór plús að þessi staður er reyklaus, þjónustan er snilld og svo er þetta ódýrt og hollt.

Illugaskotta er loksins búin að sjá allar þrjár myndirnar af Hringdróttinssögu og það er gaman.

Smégol/Gollum er mín uppáhaldspersóna, yndislegur með sitt undirferli.

Hvaðan kemur allt þetta vatn sem hamast á jörðinni? Það er eins og syndaflóðið sé að láta vita af sér hér á suðurhorni þessa skrímsla skers.

Fyrsti vinnudagurinn minn í Tæknigarði er í dag það er gaman. Hef ekki heyrt né séð rottuna hér í turninum enda er hún örugglega steinsofandi í öllu þessu veðri.

Held það séu álög á mér og mínum göngutúr með vinkonu minni. Fyrir nokkrum vikum ætlaði ég að fara snemma til hennar og æða í göngutúr með henni og hundum hennar þrem, en þá kom nákvæmlega eins veður og er í dag. Ég ætla samt núna til hennar því hún býr til besta kaffi sunnan heiða.

Farin að reyna að finna út í hvaða fötum ég eigi að vera í dag, það getur oft verið hinn mesti höfuðverkur, því þau þurfa að vera hlý, ekki bert á milli, passa saman og vera flott, sem gerir þetta að enn þá meiri höfuðverk.

Gallabuxur, svartur lang erma bolur og lopapeysa???? humm ætla að prófa það,,,djöfulsins kellingarugl leynist í hugarfylgsnum mínum. Nú hlær marbendill, en ég er víst umskiptingur var mér sagt í óspurðum fréttum.

Öræfasveitin, sveitin milli sanda, litla hérað,,,,,,,,,,,hefur fengið enn eina vísuna orta um sig. Hann Steingrímur J. Sigfússon orti þennan stúf, sem mér finnst hið fínasta hraffl hjá honum. Heimild mín úr öræfa sveit klikkar aldrei.


Þú Öræfanna undra land
sem öllu færð að skarta,
með vötnin stríð um svartan sand
og sjálfan hjálminn bjarta.
Ekkert fyrr ég augum leit
sem unað slíkan veitir,
en næst við þig er Suðursveit
sem að litlu breytir.

Búin að setja dótið mitt inn í Tæknigarð, allt tilbúið og svo að mæta á morgun í lestur og ritun. Einnig verður gaman að taka upp gamlan og ljótan sið hann kallast"að henda bréfkúlum í fólk".

Þá stendur Illugaskotta ásamt meðhjálparanum sínum uppi á efstu svölum Tæknigarðs,,,en húsið er hannað þannig að það eru svalir inni í húsinu og svo getur maður séð þá sem eru að ganga á niðri á gólfinu. En sem sagt þá stundar Illugaskotta það stundum að henda krumpuðum bréfum í hausinn á fólki sem labbar fram hjá í sínu mesta sakleysi. Svipurinn á því þegar það lítur upp er magnaður og það er snilld að láta það ekki sjá sig en maður getur séð það,,,svo hrisstist Draugurinn úr hlátri og einnig meðhjálpari hans. Það er gaman að vera vondur sagði Láki jarðálfur....

Mig langar að tjá mig en hef ekki orð til þess. Hausinn er þver og þungur á mér í dag. En eitt er bjart ég er að fara að sjá Hringadrottinssögu í dag, mynd númer III, loksins. Þetta verður eitt alsherjar ævintýri.

Ætla í hádeginu á Pottinn og pönnuna að borða hádegismat með foreldrum mínum sem hendast hingað í bæinn í dag og aftur heim um kvöldið. Landsbyggðarfólk er ekki að setja það fyrir sig að skreppa í bæinn,,,bara og andskotast í öllu og svo koma sér heim sem fyrst því Reykjavík er víst full af stressi og löngum götum sem leiðinlegt er að keyra um.

Daaaa,,,,af því ég er búin að velja það að flakka um landið og heiminn og aðrar götur þá er dótið mitt í kössum hér og þar og helst myndi ég segja alls staðar. Ég mundi í gær eftir málverki sem Hulda Lilja frækna min málaði og gaf mér. Þetta er málverk af mér og henni þegar við vorum svona 8 og 9 ára, við erum að leika okkur á hól sem er á svínatúninu heima á Blönduósi og kríurnar eru að ráðast á okkur. Þessi mynd er full af litum og lífi. Ég sakna þessarar myndar. Einnig finn ég ekki Íslendingasögurnar mínar, þjóðsögurnar og Eddukvæðin mín. Þetta er hið versta ástand en ég held ég muni og vonandi bregst minnið ekki Illugaskottu í dag.

Hér á suðurhlandinu er rok og rigning. Endalaust spennandi veður hér á bæ.

Illugaskotta tekur vítamín og fær ekki kvef,hún er ekki þunglynd og nennir ekki detta lengur í það og reykir ekki. Hún bara vinnur með hausnum, hreyfir sig og étur hollt. Stundum þá finnst henni bara eintómur grænn grautur vella út úr hausnum á sér og ekkert vera þar inni.

Spurningin:" Hvernig gengur að skrifa?" er efst yfir þau atvik sem leyfa dráp á fólki!!!! Þannig að ef þið viljið hitta þá þarna hinu megin þá spyrið þessarar spurningar......

Illugaskottu vantar kaffibolla dagsins,,,farin í að búa til Delí kaffið frábæra.

Einangrun er lokið nú er Illugaskotta komin á suður horn þessa guðs volaða lands. Í gær, þá þvoði ég bílinn minn og bónaði hann, mokaði út úr fjárhúsunum með bróður mínum, við fórum svo í reiðtúr sem var frábært, heim, setja inn heyrúllu, rífa hana í sundur, hamast meir í bílnum, elda pizzu, drapst svo í heitu baði um kvöldið. Hefði ekki getað verið betri dagur.

Andskotaðist suður í dag, henntist til og frá á veginum, þetta var nú meira rokið, en hrisstir upp í fólki.

Skipulagið er það að nú mun ég vinna á einum stað og sofa á öðrum. Einbeita mér og vera með járn og stálaga á mér.

Bless

Vor í lofti og vindur hlýr, allt gengur vel. Úlfar og aðrar skepnur hitta mig hér og þar.

Það er að fara koma nóg af þessari einangrun, hef getað unnið hér, en nú er Illugaskotta búin að fá nóg. Mig langar að hitta vini mína, fara í sund í Vesturbæjarlauginni og tala við grágæsirnar á Háskóla túninu.

Illugaskotta hefur einnig ákveðið að halda upp á afmælið sitt þann 16.apríl 2004 í Reykjavík. Það er föstudagur,,,hún skottan ljóta er að verða 30 ára, það er geggjað.

Illugaskottu langar í tvennt í afmælisgjöf: Peysuföt og kápu úr hrosshúð, með faxinu og öllu á. Bestu kveðjur hér úr vorinu suður og niður.

Illugaskotta er í einangrun, ég hitti ekki neinn. Hef lítið hugsað eða pælt þessa daganna.

Vona bara að ég geti klárað ritgerðina í vor, annað var það ekki, kveðja til ykkar. Skottan

Veðrið hér í Austur-Húnavatnssýslu er eins og á falskasta póstkorti. Það er logn, frost og sól!!! Þetta er að gera mig brjálaða að hanga hér inni og vinna, jamm Illugaskotta er að vinna með heilanum. Göngutúrinn í morgun var góður, sá spor eftir alls kyns dýr og líklega skrímsli líka, því ég var ekkert að átta mig á nokkrum förum hér í fölinni.

Sólin var að rýsa úr rekkju þegar Illugaskotta drattaðist upp á miðholtið eins og það er kallað, þá komst sólin loks upp fyrir Langadalsfjallið sem er fjallið mitt. Þekki hverja sprungu og hvern stein eins og klár bóndi myndi segja.

Glúmur galdraköttur verður fyrir stanslausu áreiti þegar ég er hér, hann fær ekki að sofa, ég er stanslaust að tala við hann, klípa hann og knúsa hann, enda malar hann alltaf þannig að hann vill þetta.

Ætlaði að ræða eitthvað ógnar spennandi en það er horfið úr minum litla heila sem vill einungis fara út, og út í góða veðrið. Illugaskotta fer ekki í hesthúsin núna því þá væri hún bara þar allan daginn að ríða út og eitthvað annað að brasa.

Mýs, rottur, minkur, refur, hreindýr, uglur, hummmm okkar dýralíf hér á landi er ekki svo spennandi. Okkur vantar uppáhaldsdýrið mitt sem er bjór, þeir eru klárir. Þeir byggja sér hús og gera stífflur. Svo naga þeir niður tré, éta af þeim börkinn og naga svo af þeim greinarnar, draga með heim. Og leggja í bleyti, sum tré eru eitruð fyrir bjóra en þeir vita nákvæmlega hvað hvert tré þarf að liggja lengi í bleyti svo það sé orðið afeitrað.

Ég sakna indíánanna vina minna í Canödu og nokkurra annarra þarna í Canödu...svona er lífið, ekki allt tekið út með sældinni, ha!!!! Ég veit ekkert hvað ég mun gera í sumar, kannski barasta ekki neitt. Liggja með tær upp í loft á sólarströnd með öðrum bjánum. Hvernig væri það???!!!! HUMMMMMM ætla að huxa þessa huxun til enda. Sólar kveðjur frá Húnaflóanum og öllum þeim skrímslum sem þar búa.

Góðan daginn!!!!!. Hér fyrir norðan muggar hann, það er snjómugga á ferðinni, þétt snjókoma, en hlýtt úti. Fór í minn göngutúr sem varir um það bil í 45 mínútur, um hollt og hæðir hér við Húnaflóann.

Þegar ég kom svo heim þá sá ég sundurtættan fugl fyrir neðan svefnherbergisgluggann hjá mömmu og pabba, þetta hafði að ég held Glúmur galdraköttur gert, en ég er ekki viss, því þessi fugl var ekki þarna þegar Illugaskotta lagði af staði í göngutúrinn í morgun. Kannski er þetta óvinur Glúms sem vill láta skamma hann fyrir dráp á fuglum. Humm Illugaskottu finnst það líklegri tilgáta, því hann Glúmur galdraköttur er nú maður í álögum.

Var að hugsa margt og mikið í mínum göngutúr. Þar á meðal um fólk sem er bara neikvætt, hef hitt á stuttum tíma tvær mjög svo neikvæðar manneskjur. Þær tala um ýmsa hluti en aldrei með bros á vör það sem kemur út úr þeirra neikvæða huga og veltist um á þeirra neikvæðu tungu er: fúllt, ömurlegt, leiðinlegt, asnalegt eða alveg ómögulegt. Hvernig er hægt að vera svona leiðinlegur??

Illugaskotta reyndi fyrst að koma með tillögur eða ráð, en það var alveg glatað. Á endanum fékk Illugaskotta alveg nóg af einni manneskjunni og sagði við hana að hún væri bjargarlaus og vonlaus!!!! Því það var farið að losna um skapið hjá Skottunni þegar allt sem hún sagði var alveg glatað. Maður á ekki að eyða tíma sínum á svona lið.

Illugaskotta hefur kenningu um neikvætt fólk. Þetta fólk er svo leiðinlegt að það verður veikt af leiðindum. Pælið í því, ef maður er jákvæður þá ganga hlutirnir betur bæði líkamlega og andlega.

Og hana nú sagði hænan og velti sér á bakið!!!

Illugaskotta getur ekki hætt að bloggast!! Það er svo gott að blogga, einhvern vegin að skrifa í burtu það sem hefur verið að gerast og allt það. Hér við Húnaflóann er best að sofa, ég svaf með opinn gluggann, og vafði mig inn í sængina ásamt því að hafa kaldan norðan gustinn hvæsandi upp við eyrað á mér. Það var þægilegt.

Vaknað snemma í morgun, fór í klukkustundar göngutúr, og hef verið að vinna í allan dag, ásamt því að tala við Glúm sem er galdraköttur. Hann sefur á skrifborðinu hjá mér og talar og talar um allt það sem hefur á daga hans drifið síðan ég sá hann seinast. Hann sefur einna mest , fer af og til í göngutúra, og drepur fugla og mýs þegar honum líður þannig. Annars er hann með þrjár bjöllur á sér, og Illugaskotta hreinlega skilur ekki hversu klókur veiðiköttur þetta er. Þess vegna er hann galdrakötturinn minn........

Kveðja í turninn og til rottunnar minnar, sem ég hef mikið gaman af.

Í dag gerði Íllugaskotta margt skemmtilegt, en hún nennir ekki að telja það upp, dagurinn var góður og það er nóg að punkta niður.

Hún sagði loksins einum vini sínum eitt lítið leyndarmál, sem hefur verið stórt leyndarmál í langan tíma. Skrítið hvernig leyndarmál virka, þau virka stór og mikil en þegar þau hætta að vera leyndarmál og breytast í almannamál þá minnka þau og hverfa í gleymskunnar dá.

Illugakotta hefur átt við það vonda vandamál að stríða núna að vera með illræmda ritstíflu sem er farin að hafa áhrif á allt hennar líf, þannig að nú er hún að pakka sér saman í ferðalag sem liggur norður og niður. Þar mun hún grafa sig lifandi á lifandi stað með dauðum bókum og garfa í sjálfri sér og sínum hugmyndum, koma einhverjum andskotanum á blað og halda verkinu áfram. Því ekkert mun gerast ef hún byrjar ekki að skrifa.

Óskin er að komast sem fyrst út til Canödu, komast til Indlands, Bangladesh því þar búa góðir vinir draugsins í turninum.

Eftir að Illugskotta kom heim til landsins bláa þá hafa margar hugsanir leitað á hana. T.d hvort hún eigi eitthvað að vera að ferðast framar. Því hún eignast vini í útlandinu, góða vini sem hún mun kannski aldrei sjá aftur og það er svo erfitt að hugsa um.

Á maður ekki bara að andskotast í það að kaupa einhverja íbúð og hola sér það niður???? Æji ég veit það ekki, langar ekki íbúð, mig langar í jörð, með fjalli og fjöru, túnum, draugum, skeljum, tófum, mórum, spóum, kríum, gróðurhús, pott, hesta, snjósleða, bókasafn, æji nú verð ég að hætta.

Núna er klukkan að verða eitt um nótt, mig langar í bréf frá Indíána í Canödu, en hann er einhvers staðar úti að leika sér. Farin í það að pakka. Ég ætla rétt að vona að ég fari að geta skrifað eitthvað, því annars verð ég eilífðar stúdent og það er viðbjóðslega hugsun!!!!!

Eitt smá kvæði hérna handa ykkur eftir hann Ólaf Jónsson, veit ekki hvenær ég skrifa næst.

Fjöllin blá.

Fylgdu mér á fjöllin blá,
fram til efstu tinda!
Þar sem breiðum fanna frá
fellur mórauð jökulsá.
Bjartar jökulbungur gljá.
Blása svipir vinda
Svanir á vötnum synda.

Það búa kátir starra vinir fyrir utan gluggann minn. Núna sitja þeir þrír hér á handriðinu og garga upp fyrir sig á hina starrana sem sitja hærra en þeir. Ég held að þessir þrír séu unglingar með viðhorf. Núna stara þeir út á Seltjarnarnes. Þeim er kallt eru allir úfnir, en syngja og kúra sig saman. Nú flugu þeir á brott.

Illugaskotta gæti fengið óvænta gjöf frá þeim einn daginn, sú gjöf eitir fló, og þá verður ekki flóarfriður fyrir þeirri bévítans fló.

Gærkveldið var eins skemmtilegt og föstudagskvöldið var leiðinlegt. Ég fór á tónleika með söngkonunni Marie Boine sem er Sami, hún notar jojokið sem er söngaðferð Sama ásamt því að blanda saman við það, trommum frá suður-ameríku, flautum, venjulegum trommmum, handartrommum, bassa, gítar, og gítar sem er spilað á með fiðluboga. Þessar samsetningar voru frábærar og tónleikarnir voru göldrum líkastir. Þessi kona er með magnaða rödd, sem syngur söngva frá fornri menningu. Ég og samferðafólk mitt langaði helst ekkert til að sitja þarna kyrr í í salnum, okkur langaði að hoppa og dansa. Oddur strákurinn hennar Önnu Fanneyjar var alveg að springa úr dansi, og hoppaði upp og niður í sætinu.

Nú flauta starrarnir alveg ægilega, kannski sáu þeir sæta starra stelpu.

Það sem gerðist meir var að ljósmyndari Morgunblaðsins vildi endilega taka mynd af okkur ásamt tveimur kunningja konum Önnu Fanneyjar, það var fyndið, en kannski var þetta ljósmyndari Séð og Heyrts sem kynnti sig sem ljósmyndara Morgunblaðisins það er ekki fyndið. Ó nei, Illugaskotta vill ekki birtast í Séð og heyrt!

En það besta við þessa tónleika var að þegar þeir voru búnir og við sátum og biðum eftir að allir kæmu sér út úr salnum, þá sáum við söngkonuna koma aftur fram. Hún var að tala við einhverja æsta aðdáendur. Illugaskotta komst til hennar ásamt öðrum aðdáenda og bað hana um að taka í hendina á Oddi, sem hefði verið svo hrifinn af söngnum hennar. Þetta gerði söngkonan og Oddur sveif í himnagleði út í myrkrið, með tvær konur sér við hlið.

Bull og vitleysa gengur á í hausnum á mér. Þegar vindurinn hamast á húsinu og hríðin þá sefur Illugaskotta aldrei betur, núna var sett svefnmet í turninum, heilir 10 tímar og geri aðrir betur.
Kvöldið í gær var leiðinlegt, leigði mér tvær spólur og nennti ekki að horfa á þær. Laugardagur til laugar, og það er ég að fara að gera núna. Fara í sund, bókasafnið og eitthvað.

Hausinn á mér er að springa af svefni, svaf í hring, svaf inn í mig hausverk. Tónleikar í kvöld með Önnu Fanney og Oddi syni hennar, það verður gaman. Hitti kátann hvolp í gær sem vildi láta faðma sig og einnig láta einhver slást við sig, það var gaman.

Illugaskotta skrifast á við vin sem býr í Canödu. Við skrifum tölvupóst. Vinurinn heitir Garry Raven og hann er indíáni, frá Ojibway ættfloknum. Það sem hann gerir er að hann er kennari, hann kennir indíánum aftur inn á menningu sína. Þetta er magnaður gaur. T.d núna um helgina er hann að fara í kofann sinn sem hann á einhvers staðar úti í skógi, 3 klukkustundir á snjósleða og þar ætlar hann að vera í afslöppun í þrjá daga. Veiða, sofa og láta sér líða vel. Maður lifandi þetta er ógnar áhugavert líf.

Bréfin hans er venjulega í tölvunni á morgnana og koma mér alltaf til að hlæja eða brosa. Sem betur fer.

Nokkur hluti fjölskyldunnar minnar fyrir norðan er að koma í bæinn í dag, það verður fjör. Ég og frænkan sem er víst 10 ára, fórum í sund í gærkveldi. Svo sýndi ég henni hýbýli mín, og kenndi henni að elda indverska kartöfluréttinn minn. Það var hún ánægð með og sérstaklega vegna þess að henni fannst þetta magnaður réttur. Svo sagði hún að ég byggi í notalegri íbúð, ég var og er alveg sammála henni. Einnig sagði hún að ef ég ætti mann þá yrði hann alveg rosalega ánægður með mig, þar sem ég bý til svona góðan mat. En hún sagði að ég ætti ekki mann líklega vegna þess að ég nenni ekki að dröslast með einhvern kall alltaf mér við hlið....þetta fannst Illugaskottu mjög fyndið, og hugsaði sitt.

Ég hygg ferð út á land eftir helgi, eitthvað að hugsa um að fara í fjallaferð um þar næstu helgi sem endar í Kverkfjöllum, en er samt ekki viss. Svona er þetta, hef varla tíma fyrir fjallaferð. Það er þorrablót fyrirhugað í Kverkfjöllum þá helgina.

Farin í morgunkaffið yndislega. Brynhildur valkyrja verður að senda mér annan poka af þessu yndislega Delí kaffi sem fæst á Delínu hennar í New York, mitt er alveg að verða búið.

Góðan daginn!

Ég hljóp um Þjóðarbókhlöðuna eins og brjálæðingur í gær að leita að skjölum, bókum og öðru þvílíku. Heilinn dó allt í einu í miðri leit. Tölvukerfið er svo hægvirkt að maður getur hitað kartöflur og étið þær áður en næsta færsla birtist á skjánum, það að bíða gerði mig gargandi brjálaða. Enda langaði mig að garga á alla sem voru eitthvað að flækjast fyrir mér þegar ég var við leit í hillunum, mig langaði að sótbölvast. En Illugskotta fór þá að hugsa jákvætt og þá gekk þetta betur.

Hitti margt áhugavert fólk. Spjallað um aðbúnað fólks fyrr á öldum, hvað það át, hvernig það svaf í rúmunum sem eru nógu stór fyrir dverga, hvernig konur pissuðu þegar þær voru úti á hafi. Þær notuðu víst hrútshorn var mér sagt í gær, sem þær pissuðu í gegnum. Hún Þuríður formaður átti víst hið besta horn. Annað merkilegt var að konur dóu hvað mest úr blöðrubólgu því allar brækur voru opnar. Þetta eru nú meiri upplýsingarnar.

Illugaskotta hefur mikið velt því fyrir sér, hvað fólk notaði sem klósettpappír áður fyrr, eða getnaðarvarnir, eða hvað konur notuðu þegar þær voru á blæðingum. Þessar upplýsingar hafa einhvern vegin horfið, fólk er ekkert mikið að tala um þessa hluti. Einhvers konar klofbannsumræða á þessum hlutum.

Er nú á Þjóðarbókhlöðunni að halda áfram með það sem frá var horfið í gær. Margt að gera í dag.
Fara á fund klukkan 11:00 hjá bókaútgáfunni Sölku.
Ná í miða á tónleikana sem verða á laugardaginn.
Borga reikning sem ég átti víst að fá gíróseðil fyrir, en sem sagt er komin á svartan lista þarna hjá einhverri ráðstefnunefnd, mér var sendur tölvupóstur um að borga.....áhugavert.
Hitta Guðrúnu Ósk snilldarfrænku og fara með hana í menningarferð, hún er 9 ára.

Það rignir með mesta móti, mér er sama. Fór í sund, og er aldrei hressari en eftir þá skrokka og sálar lyftingu.

Leti, regn, rok. Þjóðarbókhlaðan ógurlega. Vonandi er hann Funi galdraköttur í anddyri Þjóðarbókhlöðunnar,,,,ooooo,,jamm og já,,,mig vantar þræl sem ég get sennt út og suður. En ég sjálfur draugurinn Illugaskotta get setið heima, lesið og grúskað, meðann þrælinn hendir í mig,bókum, skjölum og öðrum nauðsynjum.

Farin út í veðrið.

Fannar Bjarnason, yngsti bróðir minn er 18 ára í dag! Til hamingju stóri bróðir með daginn!!!!

Illugaskotta les hverja frábæru bókina á fætur annari. Nú er það bókin Haustskip eftir Björn Th. Björnsson. Þetta er hin mesta skemmtun að lesa, fjallar um Íslendinga sem einhverra hluta vegna enduðu í fangelsi í Kaupmannahöfn um 1780. Bókin er þannig skrifuð að það er ekki hægt að hætta að lesa, fyndinn og spennandi texti.

Það er fróðlegt að lesa um aðstæður fátækra á Íslandi og hverju þessu fólk var að stela til þess að lifa af, síðan var þetta lið sennt til Danmerkur í afplánun, brennimerkt á ennið eins og búpeningur og þarna týndi það flest líftórunni. Einnig er áhugavert að lesa um dómara, sýslumenn og annað pakk sem nýtti sér vald sitt til hins ítrasta og oft út fyrir öll velsæmismörk.

Keypti einnig frábæran disk á útsölu í Skífunni, það er hann Neil Young, og diskurinn heitir Harvest Moon.

Í seinustu viku hitti ég steinakallana vini mína, þeir og ég ræddum margt, en það sem stóð upp úr var umræðan um fyrsta og eina fjöldamorðingja Íslandssögunnar, hann Axlar-Björn sem bjó á Snæfellsnesi. Hann myrti 18 manneskjur, með hjálp konu sinnar sem hét Steinunn. Þau voru dæmd til dauða á Brekkuþingi árið 1597. Ungur maður að nafni Ólafur var fenginn til að lífláta Axlar-Björn. Fyrst voru leggirnir brotnir með trésleggju og haft lint undir svo kvölin yrði meiri.

Axlar-Björn kveinkaði sér ei. Þegar allir útlimir Axlar-Bjarnar voru brotnir sagði kona hans við þá er voru viðstaddir:"Heldur saxast á limina hans Björns míns." Þá sagði Björn:" Einn er þó eftir og væri hann betur af." Og var hann þá höggvinn. Dys Axlar-Bjarnar sést enn í dag í túninu á Laugarbrekku, dysin er úr grjóti og er orðin grasi vaxin, er hún kölluð Axlar-Bjarnardys. (Jón Árnason, II)

Það væri magnað að til væri safn um þennan óþokka, því þetta er líka saga þessa lands. Það væri hægt að gera ótrúlega spennandi, hryllilegt og áhugavert safn út frá þessari sögu. Ég vil ekki einu sinni fara að láta mig dreyma, en eitt er víst og svo öruggt að fólk vill vera hrætt og það vill upplifa viðbjóð og spennu.

Höfðabrekku-Jóka er farin að banka upp á hjá mér á kvöldin, þannig að mér er ekki farið að verða um sel. Því mun ég ekki svíkja hana eins og einhver annar hefur þegar gert. Hér koma seinust erindin í þessu kvæði, sem hann Ólafur Jónsson samdi.

Illa segja ýtar mig.
Eg skal hata þá.
Aðeins börnin ómálga
elska Jóka má.
Þeim varð aldrei heift í hug
hrein er þeirra sál,
þekki ekki þessa heims
þyngstu vandamál.
Ungabörnin eru vís,
eldri verða flón.
Reykjarsvæla röm og stæk
rýkur yfir frón.
Vertu ekki að vola,
vesalings drengurinn!
Skilurðu ekki skriftirnar,
Skælu-Bárður minn?

Vertu ekki að væla lengur,
vot er lítil kinn.
Ekki þarf að óttast neinn,
aulabárður minn.
Blundaðu, barnið gott,
byrgðu tára lind.
Höfða-Jóka hampar þér,
herleg kind.

Sællt veri fólkið í þessari meiriháttar vorblíðu hér á suðurlandinu sem er að gera mig hressari en ella. Ísinging var þykk á bílrúðunni í morgun, hin besta líkamsrækt fyrir þá sem eru alltaf veikir. Illugaskotta er að þykjast að vera gera eitthvað hér á Þjóðarbókhlöðunni. Það er staður sem henni verður eiginlega aldrei neitt úr verki nema hún viti nákvæmlega hvað hún er að fara að gera þar og hvað hún er að sækjast eftir þar.

Í anddyri Þjóðarbókhlöðunnar var undarlegur náungi sem virtist vera búin að eigna sér hina heitu rist sem er inn við útidyrahurðina. Þessi náungi, sat þarna á ristinni, í gulum fötum að hlýja sér á tánum. Enginn virtist veita honum athygli nema Illugaskotta. Enda var þetta köttur að nafni Funi, sem býr hér á melunum. Einhvern vegin hefur hann smeykt sér inn um dyrnar og þarna unir hann hag sínum vel.

Ég klappaði honum og spjallaði aðeins við hann, hann sagðist vera eitur hress og væri einungis að hlýja sér á tánum, ekkert sjálfsagðara, finnst mér.

Svo fór ég að fylgjast með úr fjarlægð hvor fólk sæi hann Funa eiturhressa eitthvað, og svo var ekki. Fólk skundar eins hratt og það getur inn og út úr þessu húsi, með augun og öll önnur skilningarvit lokuð.

Merkilegt hvað fólk er blint, eða kannski er Funi galdraköttur sem einungis Nornin í mér sér.

Kvæði kemur seinna í dag.

Hvað get ég sagt í dag annað en það að vindurinn og rigning tóku aldeilis til í þessari borg, sópuðu í burtu mengun og skít,,,loftið er hreint og fínt í dag, enda allir sofandi nema ég og fáeinar aðrar hræður hér í Reykjavík.

Ég les nú mér til gamans en einnig til upprifjunar allt um þjóðfræði til þess að vekja upp minn gamla heila og margt er að koma á daginn sem ég var barasta búin að gleyma. Svo hef ég hugsað mér í dag að labba í bæinn og fá mér kannski kaffibolla á Mokka og skrifa í alvöru dagbókina mína. Þessi dagbók eru svona hreinsuð, eins og ég hef áður sagt þið fáið aldrei að kíkja lengst inn í mín hugarskot þótt sum þeirra séu dregin hér fram.

Sagan hennar Höfðabrekku-Jóku heldur hér áfram, þeir sem ekki hafa lesið allt, þá er hún Jóka að koma honum Bárð skælu inn í draumalandið.

Mér er jafnan morð í hug
meina finn ei bót.
Heimska mín um hefndir bað,
af hatri varð ég ljót.
Aldrei lít ég æðra ljós,
innri vitund dimm.
Afglaparnir óttast mig
af því verð ég grimm.
Sumir þylja særingar,
söngla stefin forn.
Geigur þeirra og galdrakukl
gerðu úr mér norn.
Komi ég á bóndabæ,
burtu skrýllinn flýr,
af því get ég öskrað hátt
eins og villidýr.
Fordæðunni færir þrótt
fólksins djöflatrú.
Bíum, bíum Bárður!
Blundaðu nú!

Mun halda áfram að skrifa kvæðið hennar Höfðabrekku-Jóku sem er eftir hann Ólaf Jónsson, og er að finna í bókinni
Fjöllin blá . Ég vil ekki drepa alla úr mínum náttúruverndarpælingum sem duttu inn hér fyrir neðan. En þessar pælingar eru nauðsynlegar.

Áratugi tvo ég hef
til að svala lund.
Enginn vill mér flutning fá
fram um Eyjasund
Argur þræll í Eyjunum
unir sínum hag,
ætti að hljóta allt um það
endalokadag.
Ef hann kemur eitthvert sinn
upp á þessa strönd
reyni ég að kyrkja karl,
klæjar mína hönd.
Við mér tekur vítiskvöl,
völt er heimsins náð.
Þá koma dagar,
og þá koma ráð.

Eigi er það gott með öllu að ekkert heyrist í Landsvirkjun öðru nafni Illvirkjun eða Náttúruverndarsamtökunum. Þögnin er slæm, hún er lognið á undan storminum. Kárahnjúkar er búið spil, því verðum við að taka og þeir sem eru með þeim framkvæmdum fagna.

Það eru fleiri svæði sem stendur ógn af Illvirkjun,,,það eru t.d. Langisjór, en planað er að veita Skaftá inn í Langasjó og gera það merkilega svæði að uppistöðulóni, því hann er hið besta uppistöðulón frá náttúrunnar hendi. Engin skrifar neitt um hann, ekki fyrr en allt er farið af stað þá vill fólk hlaupa til handa, fóta og hausa og stoppa framkvæmdirnar,,,en þá er hið stóra EN komið inn í myndina. Allt er komið af stað, afhverju sögðuð þið ekki eitthvað áður en við fórum að fara í þessar pælingar???? Þið þarna verndunar bjánar,,,farið bara í rass og rófu,,við erum með þetta svæði segir Illvirkjun/Landsvirkjun.

Ég sé Landsvirkjun/Illvirkjun og framkvæmdagreddu stjórnvalda sem hina mestu ógn við þetta land og komandi kynslóðir. Það er meira til en virkjun og annar iðnaður. Náttúra þessa lands á engan sinn líkann í öllum heiminum, hún er svo verðmæt að ekki nokkur hagfræðingur getur treyst sér til þess að setja verðmiða á hana, því allt sem er fágætt og einstakt er verðmætt. Þannig virkar hagfræðin einnig umhverfishagfræðin.

Með þessum pælingum mínum um Langasjó fylgir önnur tilfinning. Mikil kvíða og stress tilfinning um að mér takist ekki að bjarga þessum svæðum eða sjá þau áður en Landsvirkjun/Illvirkjun fer að sprengja þau í loft upp, stífla ár og dali, grafa niður fjöll og hnjúka og bora sig út og suður um landið.

Hvað er að okkar þjóð að líta ekki til annara þjóða sem hafa sprengt sitt land í loft upp, stíflað ár og dali, grafið niður fjöll og hnjúka, og borað sig út og suður um landið? Þessar þjóðir gerðu mistök sem þær geta ekki tekið til baka. Þurfum við þá líka að gera þessi mistök?

Svar mitt er nei, en stjórnvöld þessa bananalýðveldis virðast líta upp til annara landa og taka þau til fyrirmyndar, eins og barn sem getur ekki sleppt hendinni frá pabba eða mömmu, óöruggt barn sem hefur engan dug í sér að sýna frumkvæði á annan hátt en foreldrar þess.

Ég vil sjá Langasjó og einnig vil ég að komandi kynslóðir þessa lands fái að sjá hann án þess að framkvæmda gredda Landsvirkjunar/Illvirkjunar nái til hans.

Þið fáið ekkert kvæði í dag um hana Höfðabrekku-Jóku því þið eigið að pæla í því sem ég er að segja, þetta er líka ykkar land, en ekki land Landsvirkjunar/Illvirkjunar.

Jæja nú faðma ég klósettið og er nú ekki gaman af því..úffff, ég er að drepast, það er þriðja pestinn að angra mig. Einhver er að senda mér sendingar það er ég viss og fari sá eða sú norður og niður. Ég er farin í stórkaupa leiðangur fyrir vítamín,,,skrokkurinn er í hakki.

Það er frábært veður úti, mikil rigning og rok. Hér kemur erindi tvö í kvæðinu Höfðabrekku-Jóka syngur við Bárð skælu. Þið eruð kannski búin að fatta að hún er afturganga.

Afbrýðinnar eiturhjör
inn í hjartað sker.
Það eins og brenni bál
í brjóstinu á mér.
Aldrei skulu ókindurnar
ástar njóta seims.
Það að kvelja þrái ég
þessa og annars heims.
Óskin mín að afmá Gvend
úr mér gerði draug.
Aftur sálin andsælis
inn í búkinn smaug.
Þótt mér heppnist hefndin sú,
hvíld ég enga finn.
Berðu þig að blunda
Bárður auminginn!

Ég er í hamfarahug, og fer hér hamförum í því að vinna, lesa, skrá og pæla. Allt gengur vel, en gleymdi að hreyfa mig í gær, sem þýddi andvökunótt, allt of mikið af hugsunum í gangi. Ætla að synda í dag mikið og fá góðan svefn.

Gott að framkvæmdir dragast á langinn við Kárahnjúka og að veðrið vinni á móti þeim, meigi allir kraftar þessa lands vinna á móti þessari fáranlegu framkvæmd.

Er mikið heima við, ásamt rottunni minni. Bý mér til öndvegis kaffi. Er alltaf til í að fá heimsóknir vinir, þótt ég sé að vinna.

Þar sem ég er farin að setja kvæði inn á bloggið þá mun ég halda því áfram því hann Ólafur Jónsson á það skilið, hann er kvæða hetjan mín. Hann gerði kvæði um konu nokkra sem var svikin af karlmanni, Kvæðið heitir
Höfðabrekku-Jóka syngur við Bárð skælu

Nú er hann á norðan
með nóga brælu og reyk.
Útburðir og afturgöngur
allar fara á kreik.
Blundaðu Bárður
byljir þjóta um tind.
Skal nú Jóka skemmta
skælukind.
------

Eitt sinn var ég ung og kát
unni réttri trú,
eftirsótt og ástargjörn
átti fagurt bú.
Hjartað þráði hýran svein
honum blíðu gaf,
ekki samt hann átti mig,
ekkju bar ég traf.
Aðra kaus sá,yngri hrund,
okkar kynnum sleit
Gvendur vildi gifta sig,
en grimm varð Jóka og beit.
Auðna smá er ungri mey
að elska þvílíkt skarn.
Vertu ekki að væla,
vesalings barn!

Eitt af mínum uppáhalds skáldum er Ólafur Jónsson frá Akureyri sem fáir þekkja eða vita að hafi verið til. Hann var áhugamaður um Ódáðahraun og það svæði. Ólafur Jónsson kannaði svæðið í 20 ferðum á árunum 1933-1945 og gaf síðan út þriggja binda ritsafn um ferðir sínar, Ódáðahraun I-III.

Mörg ljóða hans tengjst sögu og umhverfi þessa svæðis, draugar, útilegumen og tröll eru þarna á ferð. Þegar ég les þessi ljóð þá man ég hvað það er sem ég sæki á fjöll: Það er frelsið. Ljóðabókin, Fjöllin blá kom út árið 1947, þar eru ljóðin sem ég kíki oft á.

Kvæðið Strýtur, fjallar um Kjöl. Tek hér tvö erindi úr því.

Vikur, ár og aldir líða
yfir þessa fjallaþröng.
Dunur vatns og vetrarhríða
vofleigan kyrja söng
Ljós þótt deyi, dagar þjóti,
dyngjur hyljast köldum snjó,
Strýtur efst á storknu grjóti
standa vörð með kaldri ró.

Stirðnuð tröll að steypuverki
stóðu meðan grjótið rann
eru nú sem minnismerki
móðu hrauns, er þarna brann.
Eldsins mikla ólguróti
iðin breytir tímans hönd.
Nornir báls, í nökkva grjóti,
nátttröll verða á gígsins rönd.

Ég er að drepa tímann, uppgötvaði Íslendingabók aftur. Það var nú meira fjörið, fór að skoða ættir hennar mömmu sem tengjast Snæfellsnesi og Grímsnesinu. Rakti margt og sniðugt fram.

Oddur Álason forfaðir minn og bóndi á Ströndum var veginn 1234. Svo er ég skild honum Þorsteini "alviðrukappa" Þórðarsyni sem var fæddur 905., einnig honum Úlfi "skjálga" Högnasyni, landnámsmanni á Reykjanesi. Svo fann ég hann Hrafn Oddsson 1125 er hann fæddur og hann afrekaði það að verða goðorðsmaður, síðar hriðstjóri í Noregi og það sem er mergjaður sannleikur, hann var riddari!!!!,,,,það var rómantískur riddari í minni ætt, hann bjó einnig á Eyri í Arnarfirði og á Glaumbæ í Skagafirði. Einnig hann Jón"langur" Sveinsson, hann varð nú einungis ríkishöfðingi á Stóruvöllum 1330, svo fann ég eitt skáld, hann Einar"Ölduhryggjarskáld" Snorrason, 1465, hann var nú bara prestur og skáld á Staðarstað. Svo er hitt liðið ókannað, en einn forfaðir minn var eitthvað að vesenast á Ási í Þingeyjarsýslu

Mikið rosalega er þetta skemmtilegt, á eftir að finna forfaðir minn einn sem var tekinn af lífi á Þingvöllum.

Ég er alveg að sofna, hvar er Spánverjinn minn knái?

Er enn þá vakandi, en nóg að horfa á í sjónvarpinu. Hef ekki skoðun á neinu. Frétti það að sumum finnst ég hafa breyst í umskipting, þegar ég mætti aftur á fjöll í fyrra. Þetta er magnað, Illugaskotta er umskiptingur, í gervi draugs. Það virkar ekki þjóðfræðilega séð,,,,gargar og argar eins og versti umskiptingur.

Umskiptingar voru þegar ungabörn tóku umskiptum hjá mannfólki. Þá var talið að álfkona hafi tekið hið mennska barn en komið álfi fyrir í staðinn. Barnið argaði og gargaði,,,og hægt var að lemja þetta úr því., þá var komið aftur með hið mennska barn
Ekki mér, því ég er draugur og umskiptingur

Annar þá sit ég í turninum, með bókastaffla fyrir framan mig, og allt í röð og reglu hér í íbúðinni. Endalaust eitthvað fólk og koma og spyrja um lykla hvað!!!! og skrúfur, og skrúfjárn og annað. Illugaskotta horfir á fólkið furðulostin og það á hana. Hvað vill þetta fólk?
Á ég að hjálpa því eitthvað?

Því finnst það og dregur Illugaskottu út á hárinu, með ásökunaraugnarráði svo hún hjálpi því eitthvað varðandi hurðir.
Ég er bara draugur á háaloftinu, látið þið mig vera!!!
Afdrifarík eldgos, nú eru það náttúruhamfarirnar. Móðuharðindin, Skaftáreldar, Katla, Hekla, Heimaey....Surtur læðist um með logandi sverð. Farin að horfa á imbann og hætta að hugsa, núna!!!!!

Ég varð örugglega geðveik í gær, þvílíki textinn hérna frá því í gær.

Vaknaði klukkan 5 í morgun til að byrja á ritgerðinni, nú er klukkan 7 og ég hef farið hamförum í ritgerðarbeinagrindar smíðinni. Nú ætla ég að fara í sund í Vesturbæjarlauginni. Ræða lands- og heimsmálin.

Margt liggur fyrir í dag:
Bókasafnið, ná í alls kyns bækur.
Félagasstofnun stúdenta: fá útskrift af íbúðum fyrir Bjarna bróður, ef einhver veit um íbúð til leigu núna þá væri það vel þegið að fá upplýsingar um þá holu.
Skrifstofuheimsóknir.
Hitta þjóðfræðinema klukkan 17:00 í Odda, óformlegt rabb um þjóðfræði og umhverfið, dvöl mína í Canödu og fleira. Sem betur fer varð ég geðveik í gær en ekki í dag.

Ég er sybbin en eigi verður lagst í koju í dag, nú er það vinna, vinna, vinna.

10. febrúar, já nú man ég, ég verð að vera heima í kvöld, þarf að vinna verkefni nokkurt fyrir mann sem ég þekki.

Vá,,,þetta eru einar verstu og lengstu hugmyndafæðingarhríðir sem ég hef gengið í gegnum á ævi minni og er hún nú orðin löng. Sat hér í allan dag til klukkan 16:00, skrifaði rugl og varð pirraðri og pirraðri. Svo ákvað ég að þetta gengi ekki lengur, æddi út. Er búin að reyna við þessa ritgerðarbeinagrind í um það bil 3 vikur!!!! Djöfull og andskotar hans allir fari þeir og veri.

Fór í Blóðbankann og viti menn, ég fékk hjúkku sem stakk á æðina þannig að blóðið spýttist út í allar átti, dauði og djöfull. En hún var voða hress, sagði mér að hún stoppaði alltaf á kaffihúsinu á Blönduósi, því heimatilbúni ísinn þeirra væri sá besti sem hún hefði smakkað. Hún og vinkonur hennar taka alltaf smurt og með því með sér í ferðir út á land, en eftir að þær uppgötvuðu Árbakkann á Blönduósi, þá væru þær hættar því. Þetta var gaman að heyra. Loksins eitthvað jákvætt um bæinn minn.

Jæja, fékk mér kaffi með hinum blóðgjöfunum, eitthvað var ég skrítin vegna þess að ég var eiginlega ekkert búin að éta í dag. Fór í sund, og þá fór huxið af stað, þetta bara gengur ekki að skrifa um þetta efni sagði skynsemin við mig. Ég neitaði að hlusta á þessa andskotans skynsemi. Sat í pottinum eins og ljótur pottormur, og neitaði að fara upp úr. Svo komu sundæfingar krakkarnir ofan í pottinn, fór að tala við þau. 7 ára snillingar.

Stóð upp loksins eftir mikið hux, og þá bara leið næstum því yfir slækið!!!! Of mikill hiti, of lítið blóð, of mikið hugsað...þurfti að stoppa setja hausinn niður við jörð,,,auli, sturta, geðvonska og meiri geðvonska...ræddi þessi ritgerðarmál við klárann vin minn.

Bölvaði og ragnaði,ég væri hætt við þetta allt, ég myndi bara skrifa um þjóðgarða og þeirra kosti og vandamál. En leiðinlegt efni,,,,,,,,,,,,,,ég vil skrifa um pælingar fólks áður fyrr á umhverfinu og hvernig það fór af því að skilja allt hér áður fyrr í náttúrunni.

Þá kom hugmyndin loksins, hún fæddist þar sem ég öskraði af reiði inni í bíl í símann minn sem var að grilla á mér heilann!!!! Svona er þá að fæða barn. Ég er svo aldeilis hissa. Nú held ég áfram að hugsa án geðvonsku heldur með bjartsýni í hausnum.

Kom við í Subway og bullaði bara eitthvað við stelpurnar þar, ég er eins og hálfdrukkin manneskja, án 450 millilítra. Nú er ég farin að sofa í hausinn á mér.

Sendi hrafnasparkið mitt til Stranda Jóns,,,en hann má eyða því og henda því á hauganna.....Jón, ég er komin með þetta.

Klukkan er 15:00 og ég hef ekki stigið fæti út úr turninum mínum og rottu helvítið sefur værum blundi. Illugaskotta er komin með ægilega dynnti út af kaffinu sínu. Nú sem sagt er mjólkin hituð í potti og kaffið látið sjóða í könnu á hellunni. Þetta eru ógurlegar serimóníur sem kalla á rólegheit í eldhúsinu og það er svo gott.

Ég er að vinna í beinagrind ritgerðarinnar og stressast upp þegar ég sé alla vinnuna sem er fram undan, en það þýðir ekkert.

Rigningin lemur húsið að utan og ég tel regndropana sem voru einhvers staðar uppi á himninum áðan.

Smá fræðsla hérna um skagann fræga í Húnavatnssýslu.

Mikið var um selbúskap á Skaganum, því lítið sem ekkert jarðnæði er við ströndina en beitiland er gott á Skaganum sjálfum. Mörg þessara selja voru tekin til ábúðar þegar þrengdist um jarðnæði. Víða liggja selrústir við gönguleiðir og er vel þess virði að stoppa við og hugsa út í þær aðstæður sem fólk bjó við á þessum tímum. Veturinn 1881-1882 bjó í Hraunsseli einsetukona, Guðrún Ólafsdóttir að nafni. Fékkst hún nokkuð við að kenna börnum kristinfræði enda talin greind kona. Stuttu eftir hríðarveður 24. febrúar 1882 fannst Guðrún helfrosin, föst í eldhússtrompinum. Hugðu menn að Guðrún hefði farið út að gefa kindum sínum hey og notað strompinn sem útgönguleið, því fennt hafði fyrir útidyrnar. En er hún kom aftur frá því að gefa kindunum hafi strompurinn reynst of þröngur fyrir hana klökuga og fannbarða, og hún látið þar lífið.

Já ekki hress saga, en samt lítið brot af sögu þessa svæðis.

Ég ætla að gefa blóð í dag, synda og halda áfram að vinna. Góðar kveðjur til ykkar, og nei, það er leyndarmál hvar mér hefur verið boðin vinna. En tvær eru þó í útlöndum.

Mér bjóðast 4 vinnur næsta sumar!!! Þetta er erfitt og vandasamt val fyrir Illugaskottu. Útlönd eru þarna í tveimur tilboðum. Vandasamt er að velja lífsins braut þegar margt er í boði. Illugaskotta verður eins og vandlát hæna í innkaupaleiðangri. Jú ég ætti að velja þetta, en þá gerist þetta og það vill hún ekki. Humm hux og meiri pælingar og úthugsun.

Konur eru svona og kallar eru svona....ooooo, hvað ég er leið á þessari umræðu. Það er allt of mikið pælt í þessu hér á Íslandi. Þetta er núna í útvarpinu. Hvað með að segja: Fólk og persónuleikar eru mismunandi.

Gærdagurinn var með besta móti. Hitti frænfólk frá Danmörku, skellti mér í hárgreiðslu hjá hárgreiðslumeistaranum mínum og svo á opnun sýningar á Kjarvalsstöðum. Það var hin mesta skemmtun að sjá allt þetta fólk maður!!!! Hvaðan koma allar þessar listaspírur? Sýningin er fyndin og skemmtileg. Ég er ánægð með það að hafa unnið þarna við að setja þetta upp og vera persónuleg senditík fyrir Þórdísi vinkonu mína og listamann.

Spjallað margt mismunandi vitsmunalegt eins og alltaf, drukkið glas af hvítvíni og svo rak nú aldeilis stórann reka á fjörur Illugaskottu. Hún hitti þarna Skota nokkurn sem er að sýna þarna líka og hann var með Whisky á sér, malt whisky sem var svo gott að það var eins og maður væri að éta skoskan jarðveg og sögu þegar maður innbirti þennna lífsins vökva. Þetta bjargaði öllu.

Matur til hárgreiðslumeistarans og aðstoðarmanns hans. Og ekkert farið á djammið, nei, ágætist kvöld fyrir framan sjónvarpið ásamt góðu fólki.

Núna er gott skíðafæri en ég er farin að vinna í lokaverkefninu mínu, því hann Jón Strandamaður kom mér á sporið. Nú er hann farin norður og ég er hér með rottu helvítinu sem er hið besta skinn.

Það er eins og glugginn sé að koma inn eða út úr falsinu. Ég vaknaði við ógurleg læti hér í portinu, og gluggalæti. Klukkan er 524 um morgun.

Það var gaman í gær á safnafundinum. Það sem er megingalli flest allra safna á Íslandi er að það er allt of mikill texti á sýningum þeirra. Merkilegt, þetta grunaði mig nú fyrir en gott að fá staðfestingu á þessu frá gaur sem hefur farið um flest öll söfn Íslands.

Söfn þurfa að verða meira lifandi, fólk þarf að fá að koma við, lykta, hlusta og upplifa þannig. Einnig eru mörg söfn peningasvelt. Sýndar voru myndir frá hinum ýmsu söfnum, t.d. bara geymslu söfnum. En þar eru heilu haugarnir af gömlum hlutum hrúgað saman og litlar sem engar upplýsingar með þeim.

Fyrir hvern eru þessi söfn? Það vantar sérsýningar um atburði sem hafa ekki haft jákvæðar tilfinningar eða atburði í för með sér því það er líka sagan og þetta eru atburðir sem hafa átt sér stað.

Það þýðir ekkert að fjalla einungis um það sem hefur verið gott, fallegt, þjóðlegt og áhugavert. Það vantar að fjallað sé um sögur af hungri, vosbúð, sveitaómagar, hið leynda líf fólks, nasistar á Íslandi, morð á Íslandi, svik og prettir, lygar og djöfulskapur, framhjáhöld, brjóstarhöld,,,nei var að grínast með brjóstarhöld rímar bara saman,,,og fleiri svona dæmi, aftökur, aðbúnað fólks í fangelsum, framkoma við fanga á Íslandi og í Danmörku. Hvað varð um þá Íslendinga sem fóru í fangelsi í Danmörku eða á Íslandi???

Allt er þetta saga sem ber að miðla til þjóðarinnar. Ekki bara Hannes Hafstein og hans heimastjórn!!! Ekki er neitt spennandi við hann, eða það finnst mér ekki. Nema hann kaus sig sjálfur eins og stolltur kálfur.

Andvökur koma af stað pælingum. farin í bælið.

Bloggarar fara sjaldan yfir ósýnilegu línuna. Ég er þannig bloggari, var að blogga fyrir Fríðu vinkonu beint inn á spallrásina sem við vorum bara tvær inn á.

Bloggaði eins og ég væri til í að blogga. Hún flissaði og sagði að margir yrðu nú fúlir ef ég myndi blogga þannig. Það er að segja, segja sannleikann í lífi mínu. Hvað sé að gerast í raunveruleikanum og hvað ég sé að hugsa í dekkstu hornum hugar míns.

Ég vaknaði í morgun eftir þungan svefn, ætlaði aldrei að geta vaknað því það er svo gott að sofa með hríðina og vindinn lemjandi húsið/turninn að utan. Rottu helvítið svaf vel, ekki gaulaði hún neitt í morgun. Tók mig til í andlitinu. Bjó til arabískt kaffi, hitaði mjólk út í kaffið sem er hin mesta snilld.
Svo var sest fyrir framan vininn trausta/ tölvuna og byrjað að vinna.

Ég er frá á fæti í dag, mun skoppa um borgina í útréttingum. Enda minn dag á Mokka við skriftir í dagbókina mína, alvöru dagbók sem ég er að klára. Hugsanir, pælingar og myndir sem ég set í þá dagbók.

Jón Strandamaður og ég förum á fyrirlestur í kvöld kl 2030 ef einhver hefur áhuga,, hann er í Sögusundi,,,æji þarna í húsi Sögufélagsins í Fischersundi, þar á að vera fyrirlestur um sýningar, söfn. Hvað sé gott við söfn í dag og hvað slæmt, hvað sé hægt að gera til að gera söfn virkari, meira lifandi...held það allavegana. Þetta verður gaman.

Fara á opnun listasýningar á morgun á Kjarvalsstöðum og svo á Kapital um kvöldið á tónleika með Trabant. Hitta þar Láru kláru og hafa gaman af kvöldinu.

Samsærið er fundið! Það á ekki að fá Óla grís aftur sem forseta. Þess vegna er allt í háaloft. Þegar er verið að skemma fyrir forseta vorum. Eigi er þetta samsæri gott með öllu en því verðum við að taka eins og bestu þrælar og lyddur.
Því ekkert er hægt að sanna og allt eru þetta sæmsæriskenningar hinar bestu að mínu mati.

Ég er búin að vinna í dag. Hamaðist við að líma risa ljósmyndir inn í fataskáp.

Verslaði í matinn í Nettó það hef ég aldrei gert áður, en þvílíkt ódýrt miðað við ránbúðina hana Nóatún sem er í húsinu mínu.

Illugaskotta passar sig á því að horfa sem minnst á fréttir eða lesa hin íslensku blöð. Fréttir eru ritskoðaðar og hreinsaðar, fjölmiðlar vorir eru ekki marktækir lengur.

Hvernig getum við þá fengið rétta sín á þetta mjög svo litla þjóðfélag og hvar er hið sterka aðhald?

Afhverju eru ekki fjölmiðlar að garfa í því að vinna vel að rannsóknum á málum sem snerta heil samfélagins og koma svo fram með haldbærar sannanir sem krefja stjórnvöld eða aðra stjórnendur til þess að gera endurbætur á þeim málum sem eru að fara illa með alþýðu þessa lands? Sem krefja fram svör strax!!!!!

Þeir sem hafa völdin hafa þá ekkert í höndunum, þeir verða að svara.

DV er einn andskotans sori og leiðindar fréttamennska. Fréttablaðið er hið besta flettiblað, og Morgunblaðið er blátt í gegn og allt of hreinsað og ritskoðað,, orðið sem ég er að leita að er kallað,,,,já nú er heilinn botnfrosinn. Morgunblaðið er passasamt og afturhaldssamt. Þar kom það.

Fjölmiðlar eiga að vinna fyrir fólkið í landinu, draga fram mál og sannanir til þess að koma hlutunum í rétt horf. Fjölmiðlar eiga að vera pressan sem kemur þeim valdamiklu til þess að æða ekki eins hratt fram og þeir gera. En samt eru völdin þar sem þau eru. Ég er skák og mát með mínum pælingum. Farin að hrjóta með rottu helvítinu.

Illugaskottu finnst ógnar gaman að skrifa alvöru bréf. Handskrifuð bréf í dag eru núna kölluð alvöru bréf. Hefði maður sagt þetta fyrir svona 10 árum þá hefðu allir haldið að maður væri að tala bull. Þá voru aðallega til alvöru bréf en tölvupósturinn var að taka völdin.

Í alvörubréf er hægt að setja hluti sem hægt er að koma við, skoða, lykta af og t.d. hengja upp á vegg eða á sjálfan sig. Tölvubréfin eru sjáanleg hægt að prenta út en hönd skrifarans er falin bak við skjá. Tilfinningar, pælingar og skap skrifarans koma betur fram í alvöru bréfum.

Í dag skrifa ég enn þá bréf af og til, ég set oftast eitthvað með í umslagið frá þeim stað sem ég bý á. Mér finnst leiðinlegt hve fáir skrifa alvöru bréf í dag og vonandi fara ekki bréfsefna fyrirtæki á hausinn!

Það snjóar hér í borginni. Ég setti skíðinn á pallinn þegar ég var fyrir norðan, og kannski kem ég mér á skiði á morgun. Ég er komin aftur með kvef, ég er ekki að skilja þetta kvefrugl.

Bjó til kort yfir þau lönd sem ég hef farið til.

England, Frakkland, Skotland, Orkneyjar, Danmörk, Grænland, Thailand, Canada, Bandaríkin.



create your own visited country map
or write about it on the open travel guide

Góður vinnudagur. Endaði daginn á því að fara með þrjá íslenska hunda í göngutúr í hressandi roki uppi í sveit, það var gaman.

Hef ekkert annað að segja.

Illugaskotta viðurkennir að henni leiðist eitthvað sem hún veit ekki hvað er. Hef reynt að finna út hvað þetta er með öllum illum látum en ekkert gerist.

Kannski þarf þessi draugur að koma sér í burtu aftur frá þessu landi og hefja þar annað líf?

Skúlptúrar og aðrar furðuverur umkringja mig nú. Ég hoppa og skoppa hér um Kjarvalsstaði með áhugaverðu fólki og skringiskrúfum.

Veðrið er æði úti, mig langar í heita laug úti í óbyggðum ásamt góðum vinum. Er ekki á heimavelli hér í Reykjavík, er útlendingur hér. Stefnan er tekin norður sem fyrst.

Hef ekki velt miklu fyrir mér þessa daganna. Einungis byggist upp stress og spenna út af lokadæminu merkilega.

Á sunnudaginn gerðist sá merki atbuður að ég ældi í klósett í Mývatnssveit og þar með hvarf hugmyndin af ritgerðinni. Ekki er hægt að lýsa eftir ritgerðinni eða hugmyndinni því hún drukknaði í þessu svellgolandi og brjálaða vatnsklósetti.

Mér er skemmt og skrattanum líka.

Eigið þið góðan dag.

Er núna á Kjarvalsstöðum, þar er hægt að komast í tölvu. Búin að vera að taka listaverk úr pokum og kössum. Nóg að gera.

Hlakka til að sjá þetta allt verða fulltilbúið.

Ég er komin á suðurlandið. Besta ferð hingað, sól og þvílíka útsýnið að ég var að deyja að hafa engan með til að dást af Tröllakirkju og allri þessar dýrð norðan heiða.

Það fyrsta sem blasti við mér þegar ég var að keyra inn í Reykjavík var bílslys, bílar í hakki og fólk eitthvað líka.

Sól og blíða hér í Reykjavík. Ég er farin að vinna.

Fór austur í Mývatnssveit í gær á þorrablót fyrir fjóra. Það var gaman, átum hamborgarahrygg og hákarl. Veðrið var eins og á póstkorti í Mývatnssveit í dag, logn, frost og sól. Þvílíka blíðan, æddi vestur í dag. Illugskotta heldur nú suður á bóginn á morgun.

Bauðst vinna í viku á Kjarvalsstöðum við að vera aðstoðarmaður í að setja upp sýningu sem mun verða opnuð á laugardaginn kemur. Hlakka til að sjá verkin hennar vinkonu minnar og spjalla við hana margt vitsmunalegt á meðan við setjum allt upp.

Var í stósvörtu éli á Víkurskarðinu í dag, fór þá að hugsa um orðatiltækið, "Öll él birtir upp um síðir". Passar fínt.

Át besta hangikjöt norðan heiða áðan ásamt heimatilbúnu fjölskylduleyndarmálsuppskriftar laufabrauði. Er nú farin í rúmmið, með þunnan haus og þreyttan skrokk. Ég hlakka til að hitta turnrotturnar.

Ég Húnvetningurinn sjálfur ætti að skammast mín þar sem ég hef lítið sem ekkert skoðað af Skaganum sjálfum sem er fullur af merkilegum fyrirbærum, sögum og þjóðtrú.

Óvíða er jafn mikið um álagabletti, tjarnir, þúfur og steina og á Skaganum. Gullsteinn heitir mikið bjarg norður frá Nesvatni. Sú sögn fylgir þessi bjargi að þar sé falinn fjársjóður en munu þeir einir geta velt steininum sem eru fæddir þríburar í Kelduvík og aldir á kaplamjólk fyrstu 12 árin. Fyrir þá sem ekki vita, þá er kapla mjólk merarmjólk og sögð einna líkust mannamjólk.

Árið 1909 lennti bóndinn í Ketu í átökum við skrímsli við Skálavatn. Bóndinn hafði lagt sig til svefns í Fölskubrekku, sem er brekka vestur frá vatninu. Nú dreymir bónda að óvættur sæki að sér, grípi á fæturna á honum og reyni að draga hann í vatnið. Bóndi vaknaði í stimpingunum og var hann þá kominn fram á vatnsbakann og verkjaði mjög í fæturna. Þar var hann heppinn bóndinn sá.

Farin að gleypa í mig fleiri fræði og tryllast enn þá meir.

Það væri gaman að fara á Strandir á þorrablót. Mun pæla í því Snúlla.

Kuldaboli býr fyrir utan hjá mér. Fínasta veður hér fyrir norðan. Dreymdi svo súran draum að ég ætla bara að setja smá bút hér inn frá honum.

Hross nokkurt var í þessum draum, en það talaði mannamál. Þetta hross var með skreytingu inn í kjaftinum sem var einhvern vegin fest upp í nefið! Jæja sem sagt var að festa þessa skreytingu í hross greyið sem stóð gapandi og stynjandi á meðan ég bjástraði í kjaftinum á því. Þetta voru silfurskeiðar. Þóttist vera búin með verkið, snéri mér við í annað súrt verk í þessum draum, en þá fór hrossið að hósta og ég heyrði köfnunarhljóð úr því.

Snéri mér við, jú, ein skeiðin hafði losnað og sat föst í kokinu á hrossinu, á þverveginn. Ég æddi með hendina ofan í kokið á hrossinu og eftir mikið streð þá náði ég að losa skeiðina og festi hana betur í þessa furður skreytingu.

Ég er svo aldeilis hissa. Draumar og ég, eigum vel saman.

Ekkert markvert annað, Fannar bróðir og Hugrún koma í dag í helgarfrí. Hér er éljagangur, ég pínist hér með mína ritstíflu, sem er ekki skemmtileg, en held þó áfram að puða.

Tröll og aðrar vættir eru skemmtilegar verur. Margt af orðum í íslenskri tungu hafa komið frá þeim, má þá nefna orðið að tryllast.

Menn voru sagðir tryllast þegar tröll voru búin að ná þeim til sín og þegar þessi menn eða konur fóru að taka á sig tröllsmynd. Að lokum þegar þessar mennsku verur voru endalega orðnar trylltar þá voru þær farnar að afneita guði sínum og taka átrúnað á trunt trunt og tröllin í fjöllunum.

Nú tryllist ég!!!

Ég sef eins og steinn, enda öskrar vindurinn hér úti og ruggar mér í svefn. Það er frábært þetta myrkur og þessi vindur er enn þá betri. Glúmur galdraköttur vill alls ekki vakna eins og ég, hann rétt stekkur út fyrir landareignina til þess að gera sín skítverk og svo stekkur hann inn aftur.

Húnaflóinn er úfinn, það er éljagangur og ég sé ekki Strandafjöllin sem eru hin mesta prýði þegar það er gott veður.

Fimmtudagur í dag, ég er að fara að lesa í gegnum alla bókastaflann minn. Sú bók sem ég er að lesa mér núna til skemmtunar heitir "Kajak drekkhlaðinn af draugum". Þjóðsögur frá Inúítum frá Grænlandi og Canödu, þessi bók er frábær.

Bestu kveðjur frá Björk

Illugaskotta er andsetin af flensudraugnum ógurlega sem hefur heltekið hana af lífi og sál. Ég berst um á hæl og hnakka og mun sigra þetta auma en lúmska gerpi.

Ég fékk bókina Strandanornir í jólagjöf í gær, kláraði hana bara núna fyrir 10 mínútum síðan. Þessi bók er hin mesta skemmtun. Hló alveg ógurlega mikið og fannst textinn skemmtilega byggður upp, þar sem mikið var um galdra og skemmtilegt umhverfi.

Glúmur köttur og maður í álögum, liggur og sefur alla daga, hann þolir ekki þennan kulda. Vælir á mig þegar ég er að reyna að vekja hann. Hann vill liggja í vetrardvala. Hann verður samt settur upp í hesthús bráðlega þegar frostið minnkar, til þess að fara á músaveiðar. Pabbi þolir ekki þegar hann er að gefa og það skoppa kátar mýs út úr heyinu. Viðbjóður segi ég nú bara, þessar pissu mýs.

Sælt veri fólkið. Ég var fjóra tíma norður því ég talaði svo mikið í símann, og það var ógnar hálka á sumun stöðunum.

Póstfjallið sem beið eftir mér var ægilegt, og að taka sig til og opna þetta allt var klikkun. Enda var þetta að mestu leyti póstur frá einhverjum BT banka,,,og Landsbankanum og já bullið maður. En er búin að útretta allt í dag. Ég reif upp hvert umslagið á fætur öðru eins og brjálaður krakki við jólatré, meira en helmingur alls þessa pósts er kominn í ruslið.

Úti á landi tekur þetta enga stund. Maður þarf ekki að sýna skírteini, því það þekkja mann allir. Tryggingar, pósthúsið og bankinn bara tók eina klukkustund að græja allt og annað. Þjónustan er meira en fyrsta flokks, hún er persónuleg og það er ekki hægt að verðleggja.

Nú get ég horfið á ný eitthvert út í buskann.

Ég sakna vina minna í Kanödu.

Nú er ég farin frá turninum, Sigga Atla og rottunni. Ég er farin norður og niður, en áður en það gerist þá fer ég í Bónus að gera alsherjar innkaup fyrir heimilið fyrir norðan, svo fer ég í besta kaffi sunnan heiða hjá vinkonu minni og svo verður brunað af stað norður.

Muna að athuga olíuna!!!! Allt er tilbúið, tónlistin, ég sjálf þó aðallega, tek með sundföt og svefnpoka. Ætla að kíkja aftur á Grettislaug, en gleyma sundfötunum fyrir þá laug, hann Grettir býr í lauginni það get ég sagt ykkur. Þvílíka snilldin þessi laug.

Rakst á frábært kort í haust á bensínstöðinni á Blönduósi, þetta kort heitir;
Gönguleiðir í Austur-Húnavatnssýslu og Skagafirði.. Þarna eru gönguleiðir merktar inn, eyðibýli og ártal sem segir hvenær það fór í eyði, GPS punktar.

Það sem mér finnst hvað best við þetta kort er að það eru upplýsingar um staðina aftan á kortinu, hvernig þessir staðir koma inn í söguna, hvers lags náttúrugæði eru þarna og svo fram vegis. T.D. sagt frá Spánverjadrápunum sem tengjast Spánskunöf á Skaga.

Sagan segir að á þessum stað hafi spænskir sjóræningjar gengið á land og stefnt að prestsetrinu á Höskuldsstöðum. Prestur safnaði saman mönnum og stóðhrossum, lét binda hrísklyfjar á þau og kveikja í klyfjunum. Síðan keyrðu menn stóðið með miklum látum á móti Spánverjunum og féllu sumir þeirra á melunum en aðrir hröpuðu fram af björgunu. Af atburðum þessum er nafnið dregið

Mun rita meira næst um mína sýslu hér á þetta blogg.

Fuglar á ferð og flugi um bíótjaldið ásamt snilldartónlist, þetta er mynd sem er vert að sjá. Upp vöknuðu alls kyns spurningar um fugla. Einnig var lítið talað í myndinni,,,,sem var það besta.

Áhorfendur hlógu, gripu andann á lofti, og lokuðu augunum,,,minn bíófélagi hann tók oft fyrir augun þegar eitthvað var að koma fyrir fuglana, t.d. þegar þeir voru skotnir niður og þess háttar. Raunveruleiki fugla,,,,hann er einnig settur fram,,ekki bara dúllu fuglar,,,,allt fallegt,gott, sætt og dúllulegt, nehey!!!!

Ég hef mikið velt fyrir mér hvað gæsirnar á Háskólatúninu eru að tala um, og einnig því hvernig fuglar skipta um stöðu í oddaflugi.

Hvað segja þeir? Segja þeir bara:" Hey núna þú fremst að brjóta loftið því ég get ekki meir, næsti"?

Núna bættust við fleiri spurningar.....

Tónlistin er þess virði að kaupa. Eitt sem skyggði á var að myndin var í litlum sal, sem er fáranlegt því umhverfið sem fuglarnir eru í er gjörsamlega stórkostlegt og einnig eru þessi fuglar stórkostlegir. Í þessari mynd er farið út um allan heim. Krían er sigurvegari í langflugi, hún flýgur 20 þúsund kílómetra á sínu flakki.

Frönsk kvikmyndahátið er svöl......allir að kíkja á eitthvað sniðugt þar,,,

Þessa mynd ætla ég að kaupa.

sunnudagur til sudda

gaf öndum, gæsum og álftum brauð í dag, það var gaman.

þessi dýr eru fyndin, dugleg að láta mata sig og sniðug að lifa góðu lífi í Reykjavík.

Sá frænkur mínar tvær, önnur er stór og hin er lítil

Er svo á leið núna á franska mynd um fugla heimsins. Já ég er fuglaáhugastelpa. Víst algjör snilld þessi fuglamynd, sá sýnt úr henni í sjónvarpinu í gær.

Át fjórar ristaðar brauðsneiðar með rifsberjasultu og skyri, drakk danskan bjór með.

"Im að complete nutter", hver sagði þessa setningu fyrir framan 20 manns án þess að blikna og hvenær var þetta sagt???? þeir sem vita svarið fá fría leiðsögn niður á tjörn og brauð til að gefa öndun, gæsum, álftum og dúfum.

Búin með hörmulegann inngang og enn þá hörmulegra efnisyfirlit. En þetta er þó byrjunin ég ætlaði ekki að blogga um helgina en bara varð.

Ég fór í Kringluna í dag á honum Rauð. Allt gekk vel, var að versla smá í matinn, fór í Body Shop keypti mér góða lykt, og afmælisgjöf var á leið í afmæli til hennar Guðrúnar Óskar, bróðurdóttur minnar sem varð 10 ára um daginn. Jæja síminn hringdi þegar ég var að troða öllu mínu drasli inn í bílinn, sem sagt farþega meginn og fram í.

Ég tók heilann úr sambandi sem ég geri venjulega þegar ég tala í gemsa, setti allt dótið inn í bíl, stakk lyklunum í svissinn, talaði og talaði, og stóð enn þá fyrir utan bílinn nota bene,,,og svo bara skellti ég í lás!!!! Með símann í hendinni, og það seinasta sem ég sagði var:" Ég kem eftir 10 mínútur í afmælið". En það áttu eftir að líða fleiri mínútur en einungis 10.

Ég var búin að læsa lyklana inni í bílnum!! !Djöfull varð ég pirruð út í heila lausu Illugskottu mig. Þetta er í annað skiptið sem ég geri þetta, og til hvers í andskotanum, það veit ég ei. Jú líklega til þess að biðja vini mína og gesti og gangadi til þess að hjálpa mér.

Hringt í bjargvættinn sem býr á Jöklinum og hann bjargaði Illugaskottu úr leiðindarveseni. Aukalykill heima í turninum hjá honum Sigga Atla sem var ekki með sjálfum sér því tölvan hans er líklega horfin til forfeðra sinna.

Komst ekki í afmælið, það var búið og allir að fara eitthvað annað, fer á morgun í heimsókn að sjá gömlu frænku og þá nýju. Ég var frekar pirruð en já allt hefur sinn tilgang.

Sunnudagur á morgun. Fer norður á mánudaginn ein með sjálfri mér, sem er best.

Nú gerist það, ég er að fara að skrifa innganginn og efnisyfirlitið. Það er mjög svo markverður atburður í lífi mínu.

3 bréf í tölvunni í morgun frá vinum í Canödu, mikið væri nú gaman að bulla með Manju í dag. Ræða við Deb og hitta hana Kimberley. Öll vilja þau fá mig aftur til Canödu en hér sit ég við tölvuna mína frábæru og hörð á því að það hafi verið rétt ákvörðun að koma heim til þess að skrifa.

Það er að koma helgi, búin að vera á landinu í tvær vikur og allt gengur eins og í hinu besta ævintýri. Hef ekki hitt helming vina minna og það er mitt skipulag, óskipulag sem veldur því.

Mér líður frábærlega í nýja húsnæðinu, hér er allt til alls. Nóatún, Krónan, Lyf og Heilsa, fiskbúðin, Hrói Höttur, Subway....sítenging,,,,og náttúrulega hann Siggi Atla og rottu helvítið.

Fór í Góða hirðinn í dag, sem er verslun sem selur notaða heimilishluti, sem áttu að fara á hauganna. Keypti þetta rosalega flotta vöfflujárn sem er búið til í Bandaríkjunum. Stærstu vöfflur Íslands koma úr þessu járni, þetta járn er þvílíkt stórt smíðað í stíl Elvis og Marilyn Monroe. Hver tröllkarl og tröllskessa á Íslandi yrði stollt að bjóða vinum og ættingjum í vöfflur sem eru búnar til í þessu járni.

Skil ekki þessa hor framleiðslu í hausnum á mér, hvernig verður allt þetta hor til? Vitleysa, þarf ekkert að vita allt. Bara sumt.

Keypti einnig í Góða hirðinum tvær bækur. Íslenskar kvenhetjur sem kom út árið 1948 og Gunnlaugs sögu Ormstungu sem er sérstök útgáfa fyrir æsku þessa lands, kom út 1954, myndskreytt. Ég mæli með því að Íslendingasögurnar séu gefnar út í svona litlu broti. Þú gætir t.d keypt Egilssögu og hún væri myndskreytt. Þetta myndi leiða til meiri lesturs hjá ungu kynslóðinni á þessum frábæru sögum.

Búin að setja myndirnar inn í tölvuna mína. Myndir frá Canada, New York og Skotlandi. Á eftir að setja nöfn á allar þessar myndir, engin smá vinna, mig vantar ritara. Ég er afleitur ritari því mér leiðast endurtekningar.

Dagurinn fór í að fara á náttfötunum niður í Nóatún, elda hádegismat, lesa bækur, fara að hitta fólk, ekkert meðal fólk. Arkar og Pétur frá Ófeigsfirði. Fórum að skoða báta í Garðabænum og Hafnarfirði. Það er heil speki að kaupa bát eða pæla í bát, bátaspeki.

Ég væri til í að komast á sjóinn. Hala inn fisk, gera sjálf að honum og koma svo stollt og hress heim, með minn afla, syngjandi sjómannalög og hlusta á rás 1 á leiðinni heim í höfn. Þvílíkur draumur,,ég sé þetta í anda. Sjófuglar að elta mig og einnig selir og aðrar sjávarverur. Hafmenn og hafmeyjar, hrosshveli og hafstrambar.

En ég er bara turnrotta í auganblikinu, heyri ekkert í rottu helvítinu hans Sigga.

Ég kemst af stað á morgun að klára minn lista, hitta fleira fólk og skipuleggja mig í verkefnið.

Ég veit ekkert hvenær ég fer norður. Það kemur bara að því.

Ef ég væri selur þá myndi ég búa á Grænlandi og fara í sumarfrí á Orkneyjum. En svo er ekki. Mark vinur minn vill frekar fara til Vínarborgar að borða Sachetertu og drekka austurríska líkjöra með sinni kærustu en hann segir nei við Hvannadalshnjúk. Furðulegt. En fjallið fer ekki neitt, en tertan og líkjörarnir gera það.

Ég er að hressast og það er æði. Langar að gera allt í dag, en mun taka því rólega því mér gæti slegið niður eins og eldingu og þá er ég aftur löggst í rúmið.

Nóg af þusi og skusi. Ég er ekkert byrjuð á lokaverkefninu og það eru ekki nýjar fréttir. Ég bý í rosalega fínu húsi, með frábært herbergi, og er með sítengingu á netinu sem er með því besta sem ég veit.

Nú er það arabískt kaffi, bók og sígó,,,nei ég reyki ekki fannst það bara passa inn í þessa atburði. Bók, kaffi og hugsanir. Ragga kemur í hádegismat, ætla að gefa henni reykt svínseyru og þurrkaðann hund að borða.

Góðan dag aftur. Illugaskotta fór í klippingu í morgun það var gaman og gott. Mig dreymdi mjög svo áhugaverða drauma í nótt sem hæfa ekki þessu bloggi, þá þarf að ritskoða áður en þeir verða við hæfi Bjarna eða við hæfi barna.

Í gær lá ég hér í turnherberginu mínu og Siggi var að prufa tölvuna mína að nota hana sem síma!!! já, tala til útlanda ódýrt með einhverju öfga sniðugu forriti. Ég hló svo mikið að ég sprakk næstum því. Siggi hringdi til Danmerkur í vinkonu sína. Hún heyrði ekkert í honum en hann allt í henni. Siggi talaði inn í tölvuna, færði hausinn til hægri, vinstri og meira að segja bakvið tölvuna. Rödd vinkonunnar kom út úr tölvunni minni. Halló, halló.....og Siggi bullaði og bullaði við tölvuna. Þetta var eins og besta bull. En svo fattaðist að það er engin svona hátalari í minni tölvu. Virkar hins vegar hjá Sigga.

Tölvur eru galdratól nútímans.

Siggi gaf mér margmiðlunardisk Galdrasýningarinnar. Þessi diskur er æði. Hann er besta gjöf í heiminum til þeirra sem búa í útlöndum og tala ensku......þvílíkt svalur diskur. Maður fær bara gæsahúð þegar verið er að tala um þá sem voru teknir af lífi og afhverju. Þvílíkt litlar sakir í dag, en stórar þá. 1650 var verið að taka fólk af lífi fyrir galdur á Íslandi. Svo stutt síðan að ég fæ gæsahúð við tilhugsunina.

Ég er enn þá veik, sem er hundleiðinlegt. Er að hressa mig við með því að hanga á netinu ætti frekar að vera í gufubaði, mínu einka gufubaði og svitna þessu út.

Góðan dag. Illugaskotta er veik. Svaf í lopapeysunni og bráðnaði en flensan fór ekki. Þetta er leiðinlegur dagur.

Friðrik og Gyða eiga afmæli í dag. Til hamingju gott fólk.

Áðan var það vinstri nösin sem var stífluð en nú er það hægri nösin, ég er með hita. Púff og dæs, er eiginlega aldrei lasin, en þegar það gerist þá vorkenni ég mér ægilega, er eins og versta kelling sem um getur í sögu kellinga.

Fór til ömmu, étin hin mesta mánudagssteik, soðin ýsa, kartöflur, rúgbrauð, smjör og vatn. Át eins og mjög svöng kelling. Hlustuðum á fréttir, veðurfregnir og dánarfregnir og jarðarfarir. Einnig margt skrafað.

Fór í Hafnarfjörðinn að ná í tölvuna mína, villtist í þessum bæ, fann ekki þessa götu, allt einstefnur. Ákvað svo bara að keyra eitthvað inn í hverfið og viti menn þá fann ég götuna. Það var farið að rjúka úr hausnum á mér af geðvonsku og óþolinmæði. Neitaði að gefast upp. Var með götukort og allt, en þar er ekki tekið fram að það sé einstefna eða ótrúlega þröng gata.

Þar sem hitinn er komin þá kom ég mér ekki til þess að hitta vissa manneskju, verð að vera með heilabúið í lagi þegar ég er að fara að tala um hluti sem eru mikilvægir fyrir landið mitt og sjálfa mig.

Á morgun er þriðjudagurinn 20. janúar. Bóndadagurinn er á föstudaginn og þá eiga kallarnir að hlaupa í kringum húsið sitt einungis klæddir í aðra skálmina, er það ekki sniðugt? Ég sé alla þessa reykvísku karlmenn hlaupa í kringum raðhús, blokkir og önnur hús, einungis íklæddir annari skálm bróka sinna. Hlátur....ahahhahaa
Illugaskottu finnst vera allt of fáir dagar í íslenska dagatalinu sem tilheyra köllum, bara þessi bóndadagur, greyið kallarnir.

Ég er með meira kvef en seinast, sem þýðir að ég kafnaði næstum því í nótt í eigin hori. Viðbjóður.

Ég mun neyða mig til þess að klára þennan útpáraða og krumpaða verkalista, sem ég kalla "Geralista"

Fæ mér nú Ameríska kaffið mitt, blönduna frá Aröbunum. Svo trylla af stað niður og út og suður og norður...ég hlakka svo til að komast norður. Hitta liðið og öll dýrin. Glúmur soldán hefðarköttur, Fluga meri, og Skjóni hestur.

Nú er leiðinlegt því Illugaskotta er aftur komin með kvef og kemst ekki að gefa blóð á morgun. Skottan er að springa úr blóði. Eitt sem MÉR FINNST MJÖG SVO ÓSANNGJARNT ER AÐ KONUR MEIGA BARA GEFA Á 4 MÁNAÐA FRESTI EN KALLAR Á 3 MÁNAÐAR FRESTI. Svona er þetta ekki í Kanödu, þar gefa allir á 3 mánaðar fresti. Þessu vilL Illugskotta breyta, ég er farin að hugsa um Blóðbankann all oftast þegar það eru 3 mánuðir síðan ég gaf seinast.

Þetta er ekkert annað en misrétti sem er reyst á fáranlegum rökum. Að konur meigi nú ekki við þessu þar sem þær fara á blæðingar, bull og vitleysa, þvaður og kellingarbækur!!!!. Þessu tekur Illugskotta ekki þegjandi lengur, ég vil losna við mitt blóð sem fyrst og ég vil breyta þessari reglu. Takk og bless. T.d er ég í keppni við Arkar vin minn hver hefur gefið oftar og auðvitað er hann að ná mér því hann fær að gefa oftar en ég. Ósanngjörn regla.

Annars góður göngutúr, í skaffrenningi, yfir frosna og bólgna á, sáum Glaldrastafninn Vegvísi á hellu við gönguskilti. Sá stafur er einn af mínum uppáhalds stöfum, því hann kemur í veg fyrir að maður villist af leið. Hittum hressa hesta, fórum í sund og átum svo vöfflur heima hjá Hildi Eddu með Valgeir með okkur sem er hinn mesti Víkingur og kraftajötunn.

Góður dagur eftir allt saman. Rottu helvítið er farið að láta heyra til sín, Siggi át hana ekki. Jæja farin að gera allt.

Ég hitti ekki neina púka. Þetta var bara allt í lagi djamm,,,ég er samt með svona náladofa í heilanum. Mig langar ekki að hugsa, hugsanirnar eru þungar og það gerir mig fúla. Ég er fúlegg.

Mér leiðist að horfa á fullt fólk, ég var bara eitthvað mikið að glápa á allt þetta fulla fólk. Já kallast menningarsjokk. Var að djamma með barnafólki, sem þurfti að vera komið heim klukkan eitthvað visst. Það var ný reynsla fyrir Illugaskottu, sem fylgdist auðmjúk með klukkunni með móður barns.

Komst heim með einkabílstjóranum mínum, sem þurfti að hlusta á þusið í mér. Vildi ekki vakna í morgun, úff allt bara virðist svo fúllt, grátt, tilgangslaust og asnalegt eftir að hafa drekkt heilanum í alkahóli.

Ég er fegin að ég mun aldrei fá skalla, það þó einn ljós punktur í tilverunni í dag.

Heiðmörk, göngutúr, sund og samræður við heilbryggða manneskju mun koma Illugskottu aftur af stað.

Rottu helvítið lætur ekkert bæra á sér í dag, kannski át Siggi hana í nótt. Hlátur sé hann í anda ráðast inn í vegginn, klóra sig að henni og hakka hana í sig.