Illugaskotta er lent i Kanödu. Hún hélt að hún myndi deyja í fluginu frá Minneapolis til Winnipeg. Flugstjórinn lét vita að loftræstiskerfið væri bilað, sem þýðir að taka varð loft frá hreyflum..ekki gott að vita fyrir flughræddann draug,,,og já skalf og svitnaði í því flugi. Svo tók ægilegt ævintýri við í tollinum þeim kanadíska,,Illugaskotta krossaði sig og blessaði fyrir að hafa fengið vottorð frá indjánanum um að hún myndi búa þar. Þetta litla blað kom mér inn í landið. Yfirheyrslur, skönnun farangurs..og endalaust bla.

Þeir tóku af mér 5 sneiðar af hangikjöti ægilegur glæpur.

Jæja en hér er um 30 stiga hiti, mikill raki, og góð lykt, eins og í frumskógum Thailands. Fór í langa bátsferð í dag um ár og vötn hér við Manitoba vatnið,,vorum að safna rekavið, og fundum risastóran lurk af rauðviði.

En á morgun held ég í einhvern tíma lengst út í óbyggðir, ég er hér í góðu yfirlæti, var að éta fisk og grænmeti. Hér sveima um moskítóflugur sem elska mig heitt og innilega, drekaflugur sveima hér einnig en þær éta moskítóflugur, hér eru indjánatjöld, en ég bý í tveggja hæða húsi við á.

Þangað til næst, bestu kveðjur, ég fer í sjóflugvél á morgun, það verður fjör, á einhverja eyju.

Í dag fer Illugaskotta til Indjánalands, er með stresshnút í maganum, en þetta er bara svona er svo mikið hross í mér, sem þýðir að ég er með taugakerfi hrossa.

Þegar þið eruð hrjótandi klukkan 5 í nótt er ég að lenda í Kanödu og á þá eftir að keyra í um það bil 3 tíma til Hollow Water verndarsvæðisins þar sem ég mun búa næstu mánuðina. Ég fer út í óbyggðir á sunnudaginn í sjóflugvél, vá það verður áhugavert að prófa.

Bið að heilsa ykkur, þar til næst, holla!

Það er komin tími til að laga uppsetningu þessa bloggs.

Huldufólk og álfar eru skemmtileg fyrirbæri, en það er ekki tekið tillit til búsvæða þeirra í bæjarskipulagi Hafnarfjarðar, þótt sá bær sé álfabærinn. Þetta finnst Illugaskottu merkilegt.

Jæja!...sterkt kaffi, hugsa og hugsa, pakka og pakka,, vinna og vinna,,,tala og tala..sofa og sofa...vera til án afskipta annarra...ég sakna Jóns Glóa, hann var góður krummi.

Bless.

Rignir..ég er í skóm. En ég er einnig máluð sem þýðir að ég er í of flegnu pilsi! Oj...það nær lengst upp á læri, draugur er eins og haugur í þessu öllu. Reyni að ímynda mér að ég sé mjög svo frábær viðskiptagella, í svörtum fötum á leið í vinnuna mína á skrifstofunni. Þar get ég komið áfram mínum efnum, haldið mér við efnið og gert eitthvað af viti,,skiti, piti,,hiti,,bryti. Ruglið er yfirþyrmandi í mínum haus, eins og að flóðgáttir opnist og þá er aldrei að vita hvað mun eiga sér stað næst.

Eitt enn, krakkaskítur á efri hæðinni grenjaði og grenjaði í morgun, ógeðis börn hugsar Skotta,,því hún er ljót rotta, með kanínutennur, sko nú er bullið farið af stað eina ferðina enn.

Ég fer á næsta fund eftir klukkustund, eins gott að vera búin að ná tökum á sér þá!...kjá og mjá..þetta er spenna sem fær að flæða hér yfir síðurnar.

Blessss

Þá er að taka á honum stóra sínum á morgun, muna að ekkert varir að eilífu, einungis í umbreyttu formi..að ég held. Norðan vindurinn er sterkur og kaldur hér á Ströndum.

Kisa litla er eitthvað að bauka undir baðkarinu, draugsi treystir sér ei í það að kíkja undir..þar gæti leynst ægilegt skrímsl..eða bara dauður fugl eða mús!!!!

Vinkona mín ein á afmæli í dag, Illugaskotta óskar Valdísi Veru innilega til hamingju með daginn. Draugur skrapp í heimsókn til fjölskyldunnar sinnar um helgina, það var gaman. Því var ekki að neita að um mig drauginn fór skringileg tilfinnig þegar hann var að kveðja fólkið sitt og dýrin í gær, mun ekki sjá þau í 5 mánuði. Hins vegar fékk draugur þær leiðinlegu fréttir í gær að hann Jón Glói krumma strákur væri dáinn. Greyið flug víst á rafmagnsvír.

Svo mitt í þessu öllu er draugsi með magapínu, kannski bara stress? Held það..þjóðmálin...já Gísli Marteinn í fyrsta sæti sjálfstæðismanna...gott sagði einhver að þeir hafi sett kjána í fyrsta sæti. Hvað fleira er í þjóðmálum? Ég barasta veit það ekki. Það væri gaman ef í þjóðmálum væri það helst að þingmenn landsbyggðarinnar hefðu ákveðið að fara að gera eitthvað sniðugt og gagnlegt fyrir landsbyggðina.

En frekar mun rigna gulli og tvíhöfða þursum heldur en að það gerist!

Hvað er Reykjavíkurpakk? Er það fólk í Reykjavík sem kaupir jarðir úti á landi og vill ekki að neinn gangi um þær, eða andi á þeim? Svo fer það í sveitina og er voða stollt af því að eiga jörð úti á landi sem enginn má ganga á nema þau, það skemmtir sér í sveitinni sinni, en gerir lítið annað fyrir það byggðarlag sem jörðin þeirra er staðsett í.

Veit það ekki,,mér er sama,,,ég er ekki Reykjavíkurpakk. En ég held samt að eftir svona 30 ár geti maður ráðið sig í vinnu við að vera fólk úti á landi. Þá þarf maður að læra að vera hitt og þetta og fá laun fyrir það, vegna þess að byggð úti á landi er að fara til andskotans. Þingmenn landsbyggðarinnar eru ekki að gera neitt fyrir fólkið sitt, þar með pakkar fólkið þeirra niður í töskur og flytur til Reykjavíkur og gerist enn eitt Reykjavíkurpakkið.

Ég veit um fólk sem vill búa úti á landi en það getur það ekki, vegna þess að það er enga vinnu að fá sem hentar því. Þetta er fáranleg þróun að allir séu Reykjavíkurpakk, það gengur ekki. Það verður líka að vera til landsbyggðarpakk. Æji ég veit það ekki, en þar er enga vinnu að fá.

Úti á landi, já hvað er svo sem úti á landi? Græn strá eins og vaxa á Austurvelli eru úti á landi. Fíflar og bílar eru úti á landi, þeir eru líka í borginni. En úti á landi eru hreint loft, lítið um stress, lítið um glæpi, lítið um atvinnu...einhæf störf..mér blöskrar..ég er komin í hring.

Þingmenn landsbyggðarinnar verða að taka sig saman í andlitinu og fara að leysa þetta mál. Illugaskotta biður þá um að valkosturinn "STÓRIÐJA" sé ekki inni á lausnarblaðinu þeirra. Takk og góða nótt.

"Ég man pistlar" eru búnir að vera, því ég man ekki neitt stundinni lengur. Kaffi, og meira kaffi er mitt besta dóp, kaffi, og sæmundur, drekkt í kaffi. Jón Glói kom í dag, hafði ekki sést í 3 daga. Hann skóflaði í sig hundamat, sagði fátt. Flaug svo í burtu með kjaftinn fullann af mat fyrir nýju vinina sína.

Krossfiskar eru undarleg dýr, var að skoða þá áðan hér við höfnina..þarna liggja þeir ofan í sjónum, hreyfa sig hægt og láta ekkert trufla sig. Illugaskotta ætlar að taka til í öllu, kveðjur frá Illugaskottu.

Ég man þegar videó kom í fyrsta skipti, því var smyglað heim til okkar það var árið 1984. Ég man að ég vildi bara horfa á videó myndina Dracúla, því Dracúla var og er ein af mínum uppáhaldssögum. Einnig man ég þegar risastór flutningabíll vallt í Langadalnum, hann var fullur af alls kyns gosi. Við drukkum gos í margar vikur eftir það, það voru dýrðardagar. Ég man eftir ógleymanlegum útilegum á Smyrlabergi, landinu sem var tekið af okkur. Þar veiddi ég minn fyrsta fisk, þar lærði ég að rota þá og rífa öngul úr, þar festist líka öngull í nösinni á mér, það var fyndið.

Þá varð Illugaskotta ægilega hrædd, en Hildur frænka var með mér, og hló ægilega mikið. Einnig fór ég í mína fyrstu almennilegu "skurðaklósett" ferð á Smyrlabergi, það var ekkert annað "Klósett" að hafa, og ekki var hægt að keyra mann niður á Blönduós, þegar heyskapur var á fullu. Í heyskapnum smurði amma niður frá ofan í okkur. Í stóran hvítan og appelsínugulann dall. Hún spurði alltaf:" Já og viljið þið ekki smurt og með því?". Það var mest spennandi í öllum heiminum að opna þennan dall þegar kaffitíminn kom í heyskapnum, þar leyndust svo góðar samlokur, og kökur að ég fæ vatn í munninn á meðan ég skrifa þetta.

Ég man líka eftir því þegar Perla mín, sem var fyrsti hesturinn minn varð blind, einnig man ég eftir stórhríðum, þar sem ég var látinn sitja í bílnum, pínulítil að hlusta á Bítla plötuna "Abeey road", þetta er enn þá uppáhaldsplatan, mín. Einnig man ég eftir því þegar við fórum að gefa hrossunum niðri í haga á veturna, þessi hagi er niður við Blöndu, há brekka og svo er haginn. Það var allt í lagi að labba niður eftir í djúpum snjónum, en þegar farið var til baka, urðu skrefin þung. Ég vældi, vildi að pabbi myndi halda á mér. Hann sagði að það kæmi ekki til greina, ég yrði að sjá um mig sjálf, það var fúlt þá en í dag er ég voða stollt að hafa getað bögglast upp þessa árans brekku sjálf.

Að eiga land, er fjársjóður. Land geymir sögur, endurminningar og óendanlega möguleika fyrir kynslóðir sem lifa núna sem og komandi kynslóðir. Það var sár dagur þegar við misstum landið vegna ósanngirni og lyga, við þurftum að setja öll hrossinn í sláturhúsið, loka á minningar, hætta að fara í sveitina.

Haustið kom í morgun, ég fann það á lyktinni í morgungöngunni. Krían er hætt að garga á mig, stelkurinn er þagnaður og einnig tjaldurinn.

Flugslys í Grikklandi allir dauðir, flugslys í Suður-Ameríku, allir dauðir...Illugaskotta hugsar með hryllingi til sinna tveggja flugferða. Fimm tímar til Bandaríkjanna, og svo einn og hálfur til Winnipeg. Verst þegar þær eru að lenda, hreinn viðbjóður allt sem viðkemur flugvélum. Skelfing og angist grípur mig í hvert sinn sem flugvélar ræfillinn skelfur í loftinu.

Svo hættir hún að skjálfa en taugar draugsins eru þandar, augun stíf, og blóðið rennur aðeins hraðar, í lófunum má sjá svitadropa....flughræðsla er þetta víst kallað. Fælni, kíkið á www.doktor.is ef þið viljið lesa ykkur til um fælni og aðra krankleika.

Sólin skín en golan er köld, mjög köld. Krækiberin eru tilbúin, og einnig hvannarfræin, þarf að safna þeim. Jón Glói kemur af og til á svæðið, en hann er ekkert voða gjæfur lengur. Jú, bað um hausnudd í dag, en um draug fór hrollur því hrafninn er farinn að gogga ægilega fast, en hann lokaði sínum augum og vildi meira hausnudd.

Illugaskotta er enn harðákveðin í því að hætta að blogga.

Margt er undarlegt í heimi hér, það er hægt að fara út í geiminn, og það er líka hægt að klóna menn.

Núna ætla ég að klikka út með ofsóknarbrjæðinu mínu og segja: "Fuglaflensan kemur!"

Nú brosi ég út í annað, enda einkahúmor á milli mín og eins vinar míns.

Blogg er tilgangslaust!

Fínasta ferð austur og norður, út og suður. Hraun, gígar, vötn, plöntur, sól, rigning, tjaldsvefn, nesti, rúta, jeppi...snæaugla, gott fólk. Reykjavík. Hitta fólk, og gera sem mest í útréttingum.

Illugaskotta er í annað sinn að hugsa um að hætta að blogga, nú mun ég blogga mig niður og hætta daginn sem ég flyt út, þann 8. september. Það er komið nóg af því að skrifa um sjálfa sig, hugrenningar og pirring, gleði og annað sem hrærist um í huga draugsins.

Ég er á leiðinni austur eftir nokkrar mínútur..ég hlakka svo til að komast í ferðalagið mitt, sem ég er lengi búin að bíða eftir. 8. ágúst í dag, ég fer út eftir mánuð. Það verður nú meira ævintýrið.

Allt gengur vel, engin sól en samt gott veður.

Annað kvöld fer ég í langt frí,,,komin tími á að kíkja á Austurlandið, fljúga um sveitir,,mengast í borginni og hitta vini sína! sem ég er eiginlega búin að gleyma hvað heita og hvernig þeir líta út.

Það er heldur betur kominn tími á að breyta um umhverfi og sjá gömul andlit.

Föstudagur! Vá...og útréttingar eru aldrei fleiri en þessa daganna. Trygginamiðstöðin, Tryggingarstofnun, vottorð frá Bankanum,,,um að ég eigi aur, vottorð frá Lækninum að skrokkurinn sé í lagi. Vottorð frá indjánanum um að ég fái að dvelja heim hjá honum. Vinna í tillögu minni...taka til, pakka, finna út hvað skal koma með og hvað ekki með mér til CANÖDU.

Sólin hefur verið í fríi, veit ekki hvar. Það er 5. ágúst í dag....mér finnst maí hafa verið í fyrradag, þegar ég var að skvetta tjöru á galdrahúsið. Þarna kom Glói, og allt varð brjál.....

Mótmælendur stóriðjustefnu og virkjanna hanga á krönum uppi á hálendinu, æðarkollur hamast við að koma ungum sínum til að stækka sem hraðast, fólk æðir hingað og þangað en alltaf kemur sólin upp og sest á ný. Það kemur að ég held alltaf nýr dagur eftir þennan dag, þess vegna á kona eða kall,,barn eða umskiptingur, skoffín eða skuggabaldar alltaf að gera það besta sem þau geta við daginn.

Þess vegna á fólk alls, alls ekki að vera að spá í hvað hinum og þessum finnst um mann, segir um mann, eða flokkar mann í. Það er eyðsla á orku í óþarfa. Illugaskotta gefur þeim langt nef og löngutöng, sem eru að spá í og segja henni hvernig hún er og hvað hún er. Hún ein veit hvað er henni fyrir bestu. Kill them all.er gott lag!

Hvað er það sem lætur fólk hlaupa á eftir dauðum hlutum? Í stað þess að spá í að rækta samband sitt við fjölskylduna eða vinina.

Illugaskottu langar að vera gáfuleg í dag,,en það getur hún ekki. Er að rembast eins og rjúpan við staurinn. Eldgamla Ísafold hljómar hér á Rás 1. Greyið Ísafold, hún er tætt í sundur af heimskingjum sem ekkert skilja í því að landið er okkur allt, og með því að selja það til stórfyrirtækja úti í heimi erum við að selja sál okkar skrattanum.

Illugaskotta brunaði í gærkveldi eftir vinnu og át á söltu lambakjeti,,, með einn Íslending, einn Breta og einn Bandaríkjamann í sund á Krossnesi. Það var fjör, útlendingarnir voru að frjósa ef þeir stungu sínum öxlum upp úr vatninu..en ég og Binna erum miklir jaxlar enda Íslendingar...og stungum okkar öxlum mikið upp úr lauginni til að sýna þeim að hvorki kaldur vindur né nokkur önnur náttúruöfl myndu koma okkur í vist hjá henni Hel.

Hins vegar tjáði Bretinn mér eftir laugarferð, að hann hefði upplifað margt á sinni ævi hér og þar um heiminn. En þessi sundlaugarferð, væri eitt það eftirminnanlegasta sem hann hefði upplifað..laug niður við Atlantshafið, undir berum himni lengst norður í einhverju, eins og hann sagði. Draugur varð kátur..og svo komum við heim í nótt, þreytt en alsæl.

Það eru komin krækiber, en ekki hef ég enn þá séð bláberin góðu.

Í gær fór Illugaskotta á frábæra sýningu um Kvennaskólann á Blönduósi, sem sett var upp í skólanum sjálfum af Aðalbjörgu Ingvarsdóttur, þessi sýning er mögnuð og á lof skilið.

Annað sem ég sá er að stofna þarf aftur Kvennaskólann á Blönduósi, þar sem kenndar yrðu hinar margslungnu mataraðferðir forfeðra okkar og formæðra. Einnig yrðu hinar ýmus hannyrðir kenndar. Boðið yrði upp á hin ýmsu námskeið sem væru bæði stutt og löng í tengslum við matarmenningu og handverk ýmisskonar. Staðurinn er þarna, húsið, og allt. Það þarf einungis að koma skólanum aftur af stað. Nýsköpun og kraftur er það sem þarf inn á Blönduós. Ég skora á bæjarstjórnina á Blönduósi að taka þetta mál fyrir og koma þessu verkefni af stað. Vonandi verður það gert.

Fékk símtal frá Binnu vinkonu í dag, hún er að koma á Strandirnar í fylgd tveggja Ameríkana. Það verður nú gaman að hitta hana svölu Binnu, New York farann og konuna sem kom mér til þess að vera þrælahaldari í New York í desember 2003! Það var ein versta upplifun Illugaskotta nokkrun tíma í útlöndum.

Draugurinn er kátur vegna þess að VERSLUNARMANNAHELGIN ER BÚIN! og útvarpið getur tekið ró sína á öldum ljósvakans, nú eru þetta bara dagar,,,ekki óðsmannsæði og múgæsingar helgin brjálaða..hún er farin og kemur aldrei aftur.

Já já,,,það er að koma enn ein Verslunamannahelgin! Djö,,,, leiðist mér útvarpið um Verslunarmannahelgina..allir eru hressir að gera eitthvað ægilega sniðugt, með skuldahalann í borunni..grilla pylsur, tjalda fellihúsinu, kaupa bensín, kaupa ís, hlusta á tónlist, vera hress, leika við börnin, fá meiri skemmtiatriði, drekka meiri bjór, meiri vodka, labba á fleiri fjöll, sigla niður fleiri ár, reykja meira, tala meira...meira af öllu!

Draugur er massa fúllegg, ojbarasta! Ég er Schrooge á Verslunarmannahelgar, hef alltaf hatað þær...til skrattans með það að gera eitthvað, ætla ekki að gera neitt!..læt ekki múgæsinginn ná til mín. Nei skal liggja í bælinu, lesa endalaust af vísindalegu fræðilegu mjög alvarlegu efni sem fjallar ekki um útilegur og hvernig beri að haga sér við grillið!

Annars hef ekkert að segja sniðugt, enda eru draugar aldrei sniðugir, bara stríðnir og miklir tækifærissinnar!