Í dag er ég búin að vera hér í Kanödu í einn mánuð. Þetta hefur liðið hratt og margt hefur drifið á daga mína, en einnig er eins og ég sé búin að vera hérna alltaf. Ég bý í tveggja hæða timburhúsi, með 5 öðrum persónum. Það er Garry, sonur hans, kærastan hans og krakkinn hennar, einnig býr hér ungur maður sem er í afeitrun..krakkinn hennar er óþolandi lygari, kærastan er fúlari en fúlasta fúlegg, sonurinn er bara, Garry er fínn og ungi maðurinn sem er í afeitrun er fyndinn, eftir að hann stökk út úr sinni skel.

Ungi gaurinn sagði mér frá því að hann ætti hálfsystur sem hann hafi aldrei kynnst. Og þegar hann hafi komið heim í sitt samfélag eftir nokkrar mánaðar fjarveru, varð honum starsýnt á þessu flottu gellu. Hann sagði vini sínum að hann vildi fara út með þessari stelpu, vinur hann glotti og sagði: "Já með systur þinni?" Jeffrey hló bara, svo sagði hann mér í dag að það væri hræðilegt að fljúga í flugvél. Ég spurði afhverju, hann sagði:"Vegna þess að ég er næstum því úti í geimnum". Ég er enn þá að hlæja af þessu svari.

Stundum getur þetta orðið frekar pirrandi að vera innan um allt þetta fólk þótt að Illugaskotta sé vön að búa með mörgum, þá er þetta öðruvísi lið. En hvað um það.

Í gær og í dag hafa verið hérna nemendur úr grunnskóla þau eru frá 7 ára til 12 ára. Mjög skemmtilegir krakkar, indjánar. Illugaskotta hefur verið að segja þeim sögur frá Íslandi, sögur af tröllum, álfum, draugum, huldufólki, en hafmeyjur eru í uppáhaldi hjá þeim.

Hins vegar datt af þeim andlitið þegar ég fór að segja þeim frá okkar 13 jólasveinum, frá matarsiðum hennar Grýlu og einnig frá því hvað jólakötturinn gerir. Í dag vorum við að búa til Tomhahawks, sem eru axir eins og indjánar bjuggu þær eitt sinn til. Við hjuggum niður nokkur tré, og notuðum þau sem handföng á axirnar, síðan söguðum við gap upp í handföngin, náðum í flata steina og settum inn í handfangið og bundum síðan steininn fastan.

Sólin skein og allir voru kátir. Var að búa til brauðdeig en á morgun er ég að fara í tvö matarboð, og kem með mitt fjallagrasabrauð í þau bæði. Er á fullu í því að skrifa inn viðtöl og ætla að drífa mig í það núna.

Bestu kveðjur frá Illugaskottu.

Sælt veri fólkið hef ekki skrifað í smá tíma vegna anna og einnig vegna þess að netið hefur verið brjálað.

Jæja, hvað er í fréttum segja Íslendingar, en ekki Kanadamenn. Það sem er helst í fréttum er að ég er ekki búin að skjóta elg, en daginn eftir að ég hélt á þessari ávísun, þá var ég að rogast með elgsfætur, læri, og rif í frystinn hérna. Síðan ætlaði Illugaskotta að kippa elgshaus upp úr skottinum á bílnum, en ekkert gekk.

Elgurinn starði bara á mig, með sitt stóra nef og þunga haus. Jæja reyndi aftur togaði og togaði en hann rétt hreyfðist. Við tókum hann síðan tvö saman upp úr skottinu.

Veðrið hérna hefur verið yndislegt, 20 stiga hiti, gola og sól. Ég er búin að klára kanóinn minn bara eftir að mála á hann nafnið sem er: Blue Wolf woman og Míkwamí Íkwe. Þegar ég fer út á ánna er gaman, en það er ekki gaman þegar vindurinn blæs á móti mér. Þá snýst ég í hringi eins og laufblað ofan á drullupolli. Er að æfa mig með árina, en já það gengur vel þegar vindurinn heldur sig heima hjá sér.

Það snjóar í dag í Winnipeg en það er bara hvasst hér og kallt. Í dag kemur hingað kennari til að fá kynningu hjá Garry á því hvað hann kennir hér í Ravens Creek, síðan um helgina kemur heill bekkur frá Black River reserve með þessum kennara til að læra inn á siði, hefðir og menningu Ojibway indjána.

Ég var í Winnipeg í gær með Gary, ég keyri allt hér en ekki í borginni, of klikkað og rata ferlega lítið þar á bíl. Verslaði mér snjósleða buxur og snjósleða skó, ótrúlega ódýrt í búðinni Canadian Tire. Fáranlegt nafn, þessi búð er eins og Húsasmiðjan en svona 100 sinnum stærri. Einnig verslaði ég mér skinn pels, fyrir 1000 kall!, í búð sem selur notuð föt. Sumar vinkonur mínar myndu urlast ef þær færu í þessa búð hún er jafn stór og Kolaportið, full af frábærum og ódýrum fötum.

Illugaskotta varð bara þreytt að horfa yfir allt þetta fatahaf, sem hún þyrfti að fara í gegnum ef hún væri að leita sér að einhverju sérstöku, lét það eiga sig.

Thanks giving er á mánudaginn, þá éta allir kalkún. En ég, Gary og einn annar erum að fara á mánudaginn til að leggja gildrurnar. Ég verð Trapper í vetur, sem þýðir að það þarf að fara daglega og vitja um þessar gildrur. Setja í þær beitu sem oftast er kjöt eða fiskur, og taka dýrin úr gildrunum. Síðan er feldurinn á þeim unninn og seldur. Núna förum við á bátum en í vetur förum við á snjósleðum.

Í dag er ég hins vegar að fara að vinna við að búa til kennslu hús. Það verður búið til úr trjám og síðan tjald strengt yfir. Þetta hús verður hringlaga, þannig að þarna getur Gary tekið á móti hópum sem eru að koma hingað, og kennt þeim þar. Síðan verður sett viðareldavél inn í tjaldið svo hægt verður að nota það allan ársins hring.

Bið að heilsa ykkur öllum, takk fyrir kommenntin ykkar. Bestu kveðjur frá Björk.

Í gær hélt ég á 35. þúsund dala ávísun! Þetta var borgun Kandadísku ríkisstjórnarinnar til Raymonds Raven. Þeir voru að borga honum bætur fyrir það hve illa var farið með hann í hinum svokölluðu "Residential Schools", sem voru reknir af kanadíska ríkinu og Kaþólsku kirkjunni. Kaþólska kirkjan skuldar Raymond enn þá 10 þúsund dali, vegna þess að hún segist ekki geta borgað svona mikið og einnig vegna þess að hún segist ekki hafa borið ábyrgð á því að þessi skólar hefðu verið stofnaðir. En hún ber ábyrgð á þeirri misnotkun sem prestar og nunnur beittu þessi börn. Ekki trúir Illugaskotta að kirkjan hafi ekki efni á að borga 10 þúsund dali, páfinn baðar sig í gulli þarna suður í Róm!!!!

Þessi blindi, fótalausi og einnar handar maður, er einn sá sterkasti karkater sem ég hef kynnst. Hann vill lifa, hlæja og hitta fólk. Í þessum heimavistarskólum var menning, tungumál og siðir indjána barin úr þeim, með líkamlegu og andlegu ofbeldi. Raymond sagði mér að sakleysi hans hefði verið rænt frá honum þegar hann var 14 ára, það var nunna sem gerði það. Illugaskotta hugsaði sitt á meðan bílinn sem við vorum í flaug á milli húsa, garða og trjáa, á leið með okkur í bankann svo hann gæti leyst ávísunina sína út. Til að reikna út hve miklar bætur hver og einn fær sem hefur verið í Residential school, þá eru gefin stig fyrir mismunandi misnotkun, mismunandi ofbeldi, lengd dvalar, þeirra ára sem viðkomandi dvaldi í skólanum og svo framvegis.

Ég spyr mig, hvernig er hægt að mæla í punktum þjáningar fólks?

Indjáninn sat framm í, og sagði mér nánar frá hvað hann mátti upplifa. Ógleðin rann um blóðið á mér. Reiði í garð ríkisins og kaþólsku kirkjunnar kviknaði í huga mér. Hins vegar sat Raymond sterkur og sagði mér frá. Hann sagði mér að hann væri búin að fyrirgefa þeim það sem hafði verið gert í garð hans. Þeir hefðu rænt sig æskunni en hann gafst aldrei upp. Núna vill hann eyða peningum sínum fyrir fjölskylduna sína.

Hins vegar sagði hann mér einnig að saklaus hvítur maður hefði verið dæmdur í fangelsi, þar hefði þessi gaur dvalið í 4 ár. Núna fær hann bætur sem nema 1 milljón kanadískra dala á ári frá ríkinu. Hver er munurinn á þjáningu hans og þeirra indjána sem máttu dvelja í Residential schools? Afhverju fær þessi gaur hærri bætur en indjánar? Gæti það verið vegna þess að hann er hvítur?

Residential Scholls eru svartur blettur í sögu Kanada. Þar átti sér stað þjóðarmorð, sem snérist um það að eyða tungumáli indjána, láta þá hætta segja sögur eða notast við sína menningu. Ef þessi börn dirfðust til þess að tala Ojibway eða Cree tungumálið var þeim refsað með barsmíðum eða öðru verra. Þessum börnum var rænt frá foreldrum sínum af lögreglunni og þau voru færð í skóla. Langa hárið þeirra var klippt, þau látin ganga öll í eins fötum og samskipti þeirra við fjölskyldu sína og samfélag hvarf. Allt gekk þetta út á það að láta Indjána samlagast hvítu samfélagi og auðveldara væri að ánetjast auðlindir þeirra, komast yfir landið þeirra og þær auðlindir sem þar er að finna.

Gary strauk 3 sinnum úr Residential School, eftir þriðja strokið hættu þeir við að elta hann. Eftir annað strokið náði presturinn honum úti í skógi, hann hafði elt Gary, sá fótsporin í snjónum. Gary sagði að hann hefði barið sig lengi, en eins og Gary sagði: "Ég var sterkur og þrár, og ákvað að ég myndi strjúka aftur, sem ég gerði".

Jæja,,ekki fallegar sögur, fleiri sögur hef ég skráð í tölvuna en þær birtast ekki á þessu bloggi. Haustið kemur hratt hingað núna. Það er logn, skýjað og riging. Haust kveðjur til ykkar, frá Björkinni.

Núna er internetið hér í lagi, og ég nota tölvuna í dag. Fríða klukkaði mig og vill að ég segi fimm staðreyndir um sjálfa mig.

1. Ég er góður kokkur og bakri, þegar ég nenni því
2. Ég elska skyr, bláber og jarðarber.
3. Ég bý á indjána verndarsvæðinu Hollow Water í Kanada.
4. Mér finnst gaman að læra nýja hluti eins og sigla bátum og kanó.
5. Ég er óendanlega kát með lífið og tilveruna.

Verð að bæta við númer sex: Mér er illa við moskítóflugur!

Fórum til Winnipeg í dag að ná í einn indjána sem þarfnast hjálpar, hér mun Gary kenna honum að bjarga sér, í gegnum hefðir og siði indjána.

Núna er ég að fara út að klára að mála kanúinn minn svartann. Við veiddum engan elg í gær, en sáum fullt af öndum. Það eru um það bil 5 bjórahús hér við ána.

Á leiðinni til Winnipeg sá ég Bald Eagel í návígi ásamt krumma nokkrum þar sem þeir voru að gæða sér á gæs, bara si svona beint á veginum. Þessi örn er mikilfenglegur fugl. Ef við veiðum ekki elg, þá mun vera keyptur eitt stykki vísundur fyrir veturinn. Þá þurfum við að vinna hann allan, flá hann og vinna kjötið.

Síðan ég kom til Kanada, þá hef ég t.d. lært að: Kveikja almennilegann eld, ég kann á utanborðsmótor og hvernig á að stýra. Ég er að læra á kanú, sem er frekar erfitt þegar það blæs vindur á móti, þá bara rær maður á sama stað endalaust. Einnig er ég búin að læra að slaka á! Bara nota tímann, nógur tími segir indjáninn sem hér býr, og Illugaskotta hlustar á það og vinnur sitt. Ég að ég myndi nú seint læra að slaka á, kannski mun ég einn daginn læra eitthvað fleira sem mun koma mér til góðs. Núna hlær Illugaskotta draugslegum hlátri.

Bestu kveðjur heim,,,,stundum vildi ég að þið gætuð séð hvað ég er að bjástra hérna.

Þegar ég sé að það er hríð, frost, vindur, kallt og andstyggilegt á Íslandi, verð ég enn þá kátari að vera í flatasta landi jarðarinnar. Hér er 19 stiga hiti, fallegir haustlitir, og alltaf nóg að gera.

Var að klára að mála einn kanó svartann sem ég nota hvað mest. Bjórarnir eru farnir að saga niður tré eins og brjálaðir séu. Það segir okkur að veturinn hér verður ægilega langur, kaldur og erfiður. En hvað um það. Illugaskotta er öll að hressast af ofnæminu, en þessar flugur elta mig eins og ég sé rjómaklessa með jarðarberjasultu.

Ætlaði að njóta góða veðursins áðan við ána, en hljóp inn, þær sugu og bitu drauginn sem brjálaðar væru. Dagarnir líða hratt við útistörf, jurta söfnun, báta siglingar, könnunarleiðangra, elgsveiðar á hverju kvöldi. Við siglum upp ána með þrjár gerðir af byssum, ég stýri bátnum. Býðum eftir elg, en já þeir láta ekki sjá sig.

Er að fara að veiða elg núna verð að drífa mig út. Bestu kveðjur til frostsins og ykkar allra.

Vegna lélegs internetssambands þá hef ég skrifað lítið, en í dag er það í lagi.

Jæja, margt hefur drifið á daga Illugaskottu síðan hún lenti í Kanödu fyrir um það bil tveimur vikum síðan. Ég fór á verndarsvæðið Pangassi og dvaldi þar í eina viku. Þangað flugum við á sjóflugvél sem tók upp af flugvelli í Winnipeg en lenti á vatni, rosalega flott vél. Eiginlega eins og vél frá síðari heimstyrjöldinni. En hvað um það, þennan fyrsta dag minn í Pangassi, fékk Illugaskotta mikið áfall, eiginlega svo mikið að ég varð að hugsa lengi um það hve manneskjur geta verið afskiptalausar og dofnar af því að horfa á eymd annarra, og um leið hvað fólk og börn geta farið illa með sig.

Gary var beðin um að koma á þetta svæði vegna þess að börn og unglingar þarna, frumbyggjar, eru að eyðileggja sjálfan sig. Í einu húsinu voru unglingar, strákar og stelpur, sem héldu fast utan um grænu ruslapokana sína. Eins og þeir væru þeirra dýrmætustu gripir. Í þessum pokum er bensín sem þau eru að sniffa, úti á götu ganga 2 til 8 ára börn sjálfvala allan daginn. Haugskítug, svöng, afskipt. Húsin þeirra eru með hlerum fyrir gluggum, bílarnir þeirra sem eru glænýjir eru allir beyglaðir og illa hirtir.

En já, það er hægt að hjálpa. Illugaskotta er mjög hugsi yfir því hve ríkisstjórnir geta verið afskiptalausar, svo lengi sem þær græða á því að láta hlutina eiga sig. Pangassi er staðsett á fallegu vatnasvæði, þar eru óteljandi eyjur, skógi vaxnar, gular strendur, fiskar hoppa og elgir er víða. Hins vegar hafa þeir frumbyggjar sem búa í Pangassi, misst sambandið, tengslin við landið og menninguna. Ræturnar þeirra eru lausar, hinir svokölluð "Born again christians", hafa komið inn hættulegum skilaboðum hjá þessu fólki. Að menning þeirra sé af hinu illa,að þau verði að tileinka sér menningu hvíta mannsins. Úffffff...já en þarna er nýr grunnskóli, og það er vilji hjá fólkinu að fara að breyta samfélaginu, takast á við það að tengjast menningu sinni aftur.

Við fórum í bátsferðir, gengum um þorpið, bjuggum til súlur í indjánatjald með tveimur litum indjánastrákum, og svo gerðist það. Illugaskotta veiktist. Íslendingar eins og ég eiga það til að vilja sofa við vötn, ofan á svefnpokum sínum, það gerði Illugaskotta. Moskítóflugurnar átu drauginn upp til agna. Hann varð veikur, og blossaði upp í ægilegum kýlum.

Fór til Winnipeg eftir vikudvöl í Pangassi, þar sem Atli consúlinn hér í Winnpeg, kom mér að sem fyrst á spítala. Þar fékk læknirinn áfall þegar hann sá kýlóttann drauginn,,sem fékk 3 gerðir af lyfjum og þann úrskurð að hann sé með ofnæmi fyrir Moskítóflugum. Núna er allt betra og draugur er eldhress. Var að koma úr minni fyrstu kanó ferð, það er æði að sigla hér um ána, er að læra á utanborðs mótur báta. Ásamt því sem ég skrifa og skrifa...bestu kveðjur til ykkar allra, þar til næst, múuuuuu eins og elgurinn segir.

Illugaskotta er lent i Kanödu. Hún hélt að hún myndi deyja í fluginu frá Minneapolis til Winnipeg. Flugstjórinn lét vita að loftræstiskerfið væri bilað, sem þýðir að taka varð loft frá hreyflum..ekki gott að vita fyrir flughræddann draug,,,og já skalf og svitnaði í því flugi. Svo tók ægilegt ævintýri við í tollinum þeim kanadíska,,Illugaskotta krossaði sig og blessaði fyrir að hafa fengið vottorð frá indjánanum um að hún myndi búa þar. Þetta litla blað kom mér inn í landið. Yfirheyrslur, skönnun farangurs..og endalaust bla.

Þeir tóku af mér 5 sneiðar af hangikjöti ægilegur glæpur.

Jæja en hér er um 30 stiga hiti, mikill raki, og góð lykt, eins og í frumskógum Thailands. Fór í langa bátsferð í dag um ár og vötn hér við Manitoba vatnið,,vorum að safna rekavið, og fundum risastóran lurk af rauðviði.

En á morgun held ég í einhvern tíma lengst út í óbyggðir, ég er hér í góðu yfirlæti, var að éta fisk og grænmeti. Hér sveima um moskítóflugur sem elska mig heitt og innilega, drekaflugur sveima hér einnig en þær éta moskítóflugur, hér eru indjánatjöld, en ég bý í tveggja hæða húsi við á.

Þangað til næst, bestu kveðjur, ég fer í sjóflugvél á morgun, það verður fjör, á einhverja eyju.

Í dag fer Illugaskotta til Indjánalands, er með stresshnút í maganum, en þetta er bara svona er svo mikið hross í mér, sem þýðir að ég er með taugakerfi hrossa.

Þegar þið eruð hrjótandi klukkan 5 í nótt er ég að lenda í Kanödu og á þá eftir að keyra í um það bil 3 tíma til Hollow Water verndarsvæðisins þar sem ég mun búa næstu mánuðina. Ég fer út í óbyggðir á sunnudaginn í sjóflugvél, vá það verður áhugavert að prófa.

Bið að heilsa ykkur, þar til næst, holla!

Það er komin tími til að laga uppsetningu þessa bloggs.

Huldufólk og álfar eru skemmtileg fyrirbæri, en það er ekki tekið tillit til búsvæða þeirra í bæjarskipulagi Hafnarfjarðar, þótt sá bær sé álfabærinn. Þetta finnst Illugaskottu merkilegt.

Jæja!...sterkt kaffi, hugsa og hugsa, pakka og pakka,, vinna og vinna,,,tala og tala..sofa og sofa...vera til án afskipta annarra...ég sakna Jóns Glóa, hann var góður krummi.

Bless.

Rignir..ég er í skóm. En ég er einnig máluð sem þýðir að ég er í of flegnu pilsi! Oj...það nær lengst upp á læri, draugur er eins og haugur í þessu öllu. Reyni að ímynda mér að ég sé mjög svo frábær viðskiptagella, í svörtum fötum á leið í vinnuna mína á skrifstofunni. Þar get ég komið áfram mínum efnum, haldið mér við efnið og gert eitthvað af viti,,skiti, piti,,hiti,,bryti. Ruglið er yfirþyrmandi í mínum haus, eins og að flóðgáttir opnist og þá er aldrei að vita hvað mun eiga sér stað næst.

Eitt enn, krakkaskítur á efri hæðinni grenjaði og grenjaði í morgun, ógeðis börn hugsar Skotta,,því hún er ljót rotta, með kanínutennur, sko nú er bullið farið af stað eina ferðina enn.

Ég fer á næsta fund eftir klukkustund, eins gott að vera búin að ná tökum á sér þá!...kjá og mjá..þetta er spenna sem fær að flæða hér yfir síðurnar.

Blessss

Þá er að taka á honum stóra sínum á morgun, muna að ekkert varir að eilífu, einungis í umbreyttu formi..að ég held. Norðan vindurinn er sterkur og kaldur hér á Ströndum.

Kisa litla er eitthvað að bauka undir baðkarinu, draugsi treystir sér ei í það að kíkja undir..þar gæti leynst ægilegt skrímsl..eða bara dauður fugl eða mús!!!!

Vinkona mín ein á afmæli í dag, Illugaskotta óskar Valdísi Veru innilega til hamingju með daginn. Draugur skrapp í heimsókn til fjölskyldunnar sinnar um helgina, það var gaman. Því var ekki að neita að um mig drauginn fór skringileg tilfinnig þegar hann var að kveðja fólkið sitt og dýrin í gær, mun ekki sjá þau í 5 mánuði. Hins vegar fékk draugur þær leiðinlegu fréttir í gær að hann Jón Glói krumma strákur væri dáinn. Greyið flug víst á rafmagnsvír.

Svo mitt í þessu öllu er draugsi með magapínu, kannski bara stress? Held það..þjóðmálin...já Gísli Marteinn í fyrsta sæti sjálfstæðismanna...gott sagði einhver að þeir hafi sett kjána í fyrsta sæti. Hvað fleira er í þjóðmálum? Ég barasta veit það ekki. Það væri gaman ef í þjóðmálum væri það helst að þingmenn landsbyggðarinnar hefðu ákveðið að fara að gera eitthvað sniðugt og gagnlegt fyrir landsbyggðina.

En frekar mun rigna gulli og tvíhöfða þursum heldur en að það gerist!

Hvað er Reykjavíkurpakk? Er það fólk í Reykjavík sem kaupir jarðir úti á landi og vill ekki að neinn gangi um þær, eða andi á þeim? Svo fer það í sveitina og er voða stollt af því að eiga jörð úti á landi sem enginn má ganga á nema þau, það skemmtir sér í sveitinni sinni, en gerir lítið annað fyrir það byggðarlag sem jörðin þeirra er staðsett í.

Veit það ekki,,mér er sama,,,ég er ekki Reykjavíkurpakk. En ég held samt að eftir svona 30 ár geti maður ráðið sig í vinnu við að vera fólk úti á landi. Þá þarf maður að læra að vera hitt og þetta og fá laun fyrir það, vegna þess að byggð úti á landi er að fara til andskotans. Þingmenn landsbyggðarinnar eru ekki að gera neitt fyrir fólkið sitt, þar með pakkar fólkið þeirra niður í töskur og flytur til Reykjavíkur og gerist enn eitt Reykjavíkurpakkið.

Ég veit um fólk sem vill búa úti á landi en það getur það ekki, vegna þess að það er enga vinnu að fá sem hentar því. Þetta er fáranleg þróun að allir séu Reykjavíkurpakk, það gengur ekki. Það verður líka að vera til landsbyggðarpakk. Æji ég veit það ekki, en þar er enga vinnu að fá.

Úti á landi, já hvað er svo sem úti á landi? Græn strá eins og vaxa á Austurvelli eru úti á landi. Fíflar og bílar eru úti á landi, þeir eru líka í borginni. En úti á landi eru hreint loft, lítið um stress, lítið um glæpi, lítið um atvinnu...einhæf störf..mér blöskrar..ég er komin í hring.

Þingmenn landsbyggðarinnar verða að taka sig saman í andlitinu og fara að leysa þetta mál. Illugaskotta biður þá um að valkosturinn "STÓRIÐJA" sé ekki inni á lausnarblaðinu þeirra. Takk og góða nótt.

"Ég man pistlar" eru búnir að vera, því ég man ekki neitt stundinni lengur. Kaffi, og meira kaffi er mitt besta dóp, kaffi, og sæmundur, drekkt í kaffi. Jón Glói kom í dag, hafði ekki sést í 3 daga. Hann skóflaði í sig hundamat, sagði fátt. Flaug svo í burtu með kjaftinn fullann af mat fyrir nýju vinina sína.

Krossfiskar eru undarleg dýr, var að skoða þá áðan hér við höfnina..þarna liggja þeir ofan í sjónum, hreyfa sig hægt og láta ekkert trufla sig. Illugaskotta ætlar að taka til í öllu, kveðjur frá Illugaskottu.

Ég man þegar videó kom í fyrsta skipti, því var smyglað heim til okkar það var árið 1984. Ég man að ég vildi bara horfa á videó myndina Dracúla, því Dracúla var og er ein af mínum uppáhaldssögum. Einnig man ég þegar risastór flutningabíll vallt í Langadalnum, hann var fullur af alls kyns gosi. Við drukkum gos í margar vikur eftir það, það voru dýrðardagar. Ég man eftir ógleymanlegum útilegum á Smyrlabergi, landinu sem var tekið af okkur. Þar veiddi ég minn fyrsta fisk, þar lærði ég að rota þá og rífa öngul úr, þar festist líka öngull í nösinni á mér, það var fyndið.

Þá varð Illugaskotta ægilega hrædd, en Hildur frænka var með mér, og hló ægilega mikið. Einnig fór ég í mína fyrstu almennilegu "skurðaklósett" ferð á Smyrlabergi, það var ekkert annað "Klósett" að hafa, og ekki var hægt að keyra mann niður á Blönduós, þegar heyskapur var á fullu. Í heyskapnum smurði amma niður frá ofan í okkur. Í stóran hvítan og appelsínugulann dall. Hún spurði alltaf:" Já og viljið þið ekki smurt og með því?". Það var mest spennandi í öllum heiminum að opna þennan dall þegar kaffitíminn kom í heyskapnum, þar leyndust svo góðar samlokur, og kökur að ég fæ vatn í munninn á meðan ég skrifa þetta.

Ég man líka eftir því þegar Perla mín, sem var fyrsti hesturinn minn varð blind, einnig man ég eftir stórhríðum, þar sem ég var látinn sitja í bílnum, pínulítil að hlusta á Bítla plötuna "Abeey road", þetta er enn þá uppáhaldsplatan, mín. Einnig man ég eftir því þegar við fórum að gefa hrossunum niðri í haga á veturna, þessi hagi er niður við Blöndu, há brekka og svo er haginn. Það var allt í lagi að labba niður eftir í djúpum snjónum, en þegar farið var til baka, urðu skrefin þung. Ég vældi, vildi að pabbi myndi halda á mér. Hann sagði að það kæmi ekki til greina, ég yrði að sjá um mig sjálf, það var fúlt þá en í dag er ég voða stollt að hafa getað bögglast upp þessa árans brekku sjálf.

Að eiga land, er fjársjóður. Land geymir sögur, endurminningar og óendanlega möguleika fyrir kynslóðir sem lifa núna sem og komandi kynslóðir. Það var sár dagur þegar við misstum landið vegna ósanngirni og lyga, við þurftum að setja öll hrossinn í sláturhúsið, loka á minningar, hætta að fara í sveitina.

Haustið kom í morgun, ég fann það á lyktinni í morgungöngunni. Krían er hætt að garga á mig, stelkurinn er þagnaður og einnig tjaldurinn.

Flugslys í Grikklandi allir dauðir, flugslys í Suður-Ameríku, allir dauðir...Illugaskotta hugsar með hryllingi til sinna tveggja flugferða. Fimm tímar til Bandaríkjanna, og svo einn og hálfur til Winnipeg. Verst þegar þær eru að lenda, hreinn viðbjóður allt sem viðkemur flugvélum. Skelfing og angist grípur mig í hvert sinn sem flugvélar ræfillinn skelfur í loftinu.

Svo hættir hún að skjálfa en taugar draugsins eru þandar, augun stíf, og blóðið rennur aðeins hraðar, í lófunum má sjá svitadropa....flughræðsla er þetta víst kallað. Fælni, kíkið á www.doktor.is ef þið viljið lesa ykkur til um fælni og aðra krankleika.

Sólin skín en golan er köld, mjög köld. Krækiberin eru tilbúin, og einnig hvannarfræin, þarf að safna þeim. Jón Glói kemur af og til á svæðið, en hann er ekkert voða gjæfur lengur. Jú, bað um hausnudd í dag, en um draug fór hrollur því hrafninn er farinn að gogga ægilega fast, en hann lokaði sínum augum og vildi meira hausnudd.

Illugaskotta er enn harðákveðin í því að hætta að blogga.

Margt er undarlegt í heimi hér, það er hægt að fara út í geiminn, og það er líka hægt að klóna menn.

Núna ætla ég að klikka út með ofsóknarbrjæðinu mínu og segja: "Fuglaflensan kemur!"

Nú brosi ég út í annað, enda einkahúmor á milli mín og eins vinar míns.

Blogg er tilgangslaust!

Fínasta ferð austur og norður, út og suður. Hraun, gígar, vötn, plöntur, sól, rigning, tjaldsvefn, nesti, rúta, jeppi...snæaugla, gott fólk. Reykjavík. Hitta fólk, og gera sem mest í útréttingum.

Illugaskotta er í annað sinn að hugsa um að hætta að blogga, nú mun ég blogga mig niður og hætta daginn sem ég flyt út, þann 8. september. Það er komið nóg af því að skrifa um sjálfa sig, hugrenningar og pirring, gleði og annað sem hrærist um í huga draugsins.

Ég er á leiðinni austur eftir nokkrar mínútur..ég hlakka svo til að komast í ferðalagið mitt, sem ég er lengi búin að bíða eftir. 8. ágúst í dag, ég fer út eftir mánuð. Það verður nú meira ævintýrið.

Allt gengur vel, engin sól en samt gott veður.