Fór í langan göngutúr í gær, svo að horfa á fimleikaatriðið sem var niðri á Austurvelli, síðan skellti ég mér á opnun myndlistarhátíðar það var gaman. Áhugaverðar ljósmyndir og svo var hljóðverk, en þau eru í sérstöku uppáhaldi hjá mér. Tveir gaurar að tala saman, voru á krossinum, eins og jesú. Oft voru þeir að tala um hluti þannig að manni langaði að setja orð í belg með þeim. Frekar fyndið.

Svo bara horft á keppnina sem var hrikaleg, en hélt með henni Ruslönu enda vann hún, sem betur fer.

Seinasta vikan að renna upp þar sem ég verð að vesenast í að lesa greinar, ljósrita og panta fleiri greinar. Síðan er ráðgert að fara austur í Öræfasveit, skoða Bæjarstaðarskóg í Morsárdal og kíkja kannski aðeins á hana Skeiðará og hitta gott fólk.

Hellt úr fötu veður. Teiknaði tvær myndir áðan af svörtum draug með elds augu og í stað munns var hann með eld. Það er verið að ýta á mig að flytja til Canödu í vetur, fer allt eftir því hvort ég haldi áfram að vera aumingi með hor og ekki klára þetta rxxxxxxxx hxxxxxx! ef ég klára í sumar þá er ég frjáls.

Ojbarasta hvað ég er leiðinleg í dag, enda eru bara leiðinlegir hlutir búnir að gerast í dag....hvað geta manneskjur verið skrýtnar? Alla leið til tunglsins og aftur til baka.

Átta ár í dag síðan ég fór í fyrsta skipti til útlanda, og þá var ég búin að ráða mig í vist til sjö mánaða á eyjunni Jersey í Ermasundinu. Ein eftirminnilegasta ferð sem ég hef farið í ásamt því að reynsla og fólkið sem ég kynntist þarna er ómetanlegt...samt vorum ég og Eydís alveg að mygla um haustið og fram í desember. En þá fórum við til Parísar, dvöldum þar í nokkra daga og tókum svo Ermasundslestina til London, fengum ótrúlega ódýra miða vegna þess að bruninn í göngunum var ný búin að eiga sér stað...allt saman frekar fyndið.

Ég hef ekki stoppað að fara til útlanda síðan þetta allt gerðist, það er gaman.

Gúrku og tómatatíðin mikla, er núna. Í dag er gaman, nóg að gera og vinna og bardúsa....hlakka samt til að fara að vinna bara frá eitthvað til hitt.

Er í Tæknigarði, hér er erfidrykkja, heitt í þessari tölvustofu. Skrifa einhvern tímann næst...

Í dag fór ég í sveitina Dalland, skoðaði nýju folöldin tvö, spjallaði við Þórdísi, gróðusetti tómataplöntur og gúrkuplöntur, mokaði hrossaskít í holur, og reif arfa. Frábær dagur með góðu fólki. Allir í góðu skapi á Dallandi og hressir. Svart og hnífur.....

Hef komist að því að fólk sem er leiðinlegt er hætt að koma mér á óvart, fólk sem heldur að það sé merkilegri en aðrir er óþolandi fólk. Enda reynir draugurinn að forðast það sem heitann eldinn að umgangast þannig fólk, en stundum þarf maður að gera fleira en gott þykir.....segi ekki meir.

Upplifði mig í gær, sem risastórt tröll, stóra og mikla, með háa rödd..kannski er ég þannig,,,og fólkið í kringum mig var svo minna en ég og lágværara og í fínni fötum og eitthvað svo dannað. Ég á svo ekki heima í borg.

Draugur, vildi ekki fara út í gær. Var eitthvað slappur. Reyndi að vinna, en datt í holuna mína hvað eftir annað, sem er:bælið, rekkjan, grenið eða rúmið. Sem sagt var inni í allan gærdag, fram yfir kvöldfréttir, þá draugaðist draugur út ásamt hjólinu sínu. Farið á fund sem olli draugnum þreytu eftir að búið var að koma hinum ýmsu málum á hreint, þreytan/leiðast kom óvart fram. Ætlaði ekkert að sýna að ég væri hætt að fylgjast með,geispaði, og geispaði hátt,,,,,,,,aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!! Þessi geyspi þýðir:Nú er komið nóg af kjaftæði, vil fara út að leika mér. Svo gott að komast út, á hjólið og þeytast um bæinn.

Svona var nú það. Í dag mun ég vinna í að leita á netinu, svo er ég að fara í sveitaferð til Dallands, svo í mat til herra Muzaks og hans fjölskyldu, ég á að búa til salat og koma með brauð. Á morgun verður gaman, en það er leyndarmál afhverju.

Krían er komin í hólmann sinn á Reykjavíkurtjörn. Það er gaman að sjá hana þar.

Gaf blóð í gær í 16 skipti, Bjarni bróðir var að gefa í fyrsta skipti og stóð sig sem mesta hetja. Það liggur þoka yfir vesturbænum, klukkan er að verða 7 um morgun. Ég nenni ekki að vera vöknuð. Allt gengur fínt.

Nýjustu fréttir eru þær að draugur nokkur sprakk af bræði, en hélt þó andlitinu hjá tollinum. Þar sem Mark vinur minn sendi gjöf í gegnum netið þá er eins og ég hafi verið að kaupa þessa gjöf handa sjálfri mér, sem þýðir að ég þarf að borga toll af minni eigins afmælisgjöf....

Réttlætið er flott hér á landi...en ég neita að borga, og neita að leysa gjöfina út,,ég mun sigra.

Núna er Illugaskotta í tollinum, reiðin ólgar í mér....ætli ég þurfi að borga fyrir afmælisgjöfina mína??? Fer allt eftir því hvort tollverðir hafi átt góða helgi eður ei!!!!!!!

Mánudagur 10. maí til mæðu.

Innrásardagurinn á Ísland,,fyrir einhverjum árum, þegar heimstyrjöldin var.

Í gær sá ég í fréttunum bandaríska hermenn með vélbyssur á Íslandi!!!, vegna komu einhvers skips hér við Suðurnesin. Þetta fannst Illugaskottu nóg. Vil ekki sjá þessa hermenn á mínu landi og hvað þá sprangandi um með vélbyssur. Vil herinn í burt, vil að við getum sagst vera þjóð sem er án hers, og að við höfum friðarstefnu að leiðarljósi hér á landi.

Vá Bush og Blair eru búnir að biðja Íraka afsökunnar mikið eru þetta skilningsríkir og auðmjúkir menn. En hvaða lagar það? Ekki neitt, þetta eru bara orð ríkjandi herra. Þessu fólki heldur áfram að líða ömurlega eftir að hafa orðið fyrir barðinu á bandarískum og enskum hermönnum. Mér er alveg sama um innihaldslausar afsakanir og þeim líklega líka. Eina lausnin er að herinn drulli sér í burtu í frá Írak, þetta er land Íraka og þeirra óskipulag. Það á að treysta fólkinu að byggja upp sitt land og sína stjórn, án íhlutunnar USA eða UK.

Hvað kom eiginlega fyrir? Afhverju líta Bandaríkin á sig sem hina einu rétthugsandi og líknandi þjóð í heiminum? Afhverju er allt gott sem þeir segja? Afhverju eru okkar ríksstjórn fylgjandi Bandaríkjunum? Bush og hans félagar ættu að fara að hugsa um sinn rass og taka sig á heima fyrir, en í staðinn vilja þeir skoða annarra landa rassgöt sem þeir hafa ekki hundsvit á.

Þetta get ég þusað um, en mér er ekki sama að hafa verið dreginn undir stríðshatt ríkisstjórnarinnar, sem er bara fólk sem áttar sig ekki á því að Íslendingar dauðskammast sín fyrir það að styðja stríðið í nafni ríkisstjórnar Íslands. Svo senda þeir bara peninga út til að laga eftir stríðið, hvaða rugl og rykhernarður í augu almennings er þetta?,,,,,,,,,,,Hef sagt það áður og segi það nú, það þarf nýtt fólk inn á þing, fólk með reynslu úr mismunandi geirum atvinnulífsins. Ekki endalausa stuttbuxnastráka,,,,,,nú þegir draugurinn er orðin alveg sjóð dýr vitlaus í hausnum við allar þessar hugsanir.

Vá hvað það er mikið af fólki hérna á Þjóðarbókhlöðunni, eins og flóðið af nördum hafi ákveðið að flytja hingað inn, og ég með talin.

Ég er of mikil verkkona í mér til þess að vera hangandi yfir bókum, heimildum, tölvu, skrifum, kenningum, heitum og hvað þetta heitir allt saman. Sat heima til 14:00 í dag. Fór þá að ná í hjólið mitt, síðan í göngutúr sá þá kríuna sem gargaði heil ósköp. Svo í heimsókn til Svavars, síðan í sund að synda! ekki hanga í pottum eða sólböðum. Gargandi börn út um allt, fékk bólur og ofnæmiskast, teigði á og skundaði á braut frá gargandi skrímslum og fljótandi líkum,,,,,sem flutum hægt um og ekki var hægt að synda fyrir.

Síðan já, síðan fór ég heim, gekk frá las moggann,,,,og fór á leikritit sem Siggi Atla leikur í "Kleinur", ég fór á hjólinu mínu. Vá!!! hvað það er gaman að hjóla, flaug um bæinn og ætlaði varla að nenna á leikrit í þessu veðri, en það var þess virði að fara á leikritið.

Nú á morgun verður farið í það að leysa út afmælisgjöfina mína sem er að koma frá Mark vini mínum, en hún lennti í klónum á tollinum, sem mér finnst vera mjög pirrandi að þurfa mjög líklega að borga fyrir að fá afmælisgjöf frá útlöndum. Hvað þýðir þetta lesendur góðir? Við búum í eftirlits þjóðfélagi af hæstu gráðu. Einnig þarf ég að hanga og vinna á bókasafninu.

Sprengju fréttir daglega í fjölmiðlum, er hætt að taka eftir þessu..

Siggi á Hnappavöllum í Öræfasveit á afmæli í dag, til lukku með daginn!! Það var sól hjá honum eins og fleirum sunnanlands fólki í dag.

Frábær dagur í gær, fór með 3 vinkonum mínum til Sólheima en áður en stoppað var þar, þá stoppuðum við á Selfossi fyrri sund, átum nestið okkar úti í móa við Þrastarlund, keyrðum svo á Sólheima, þar var þetta snildar leikrit. Áður en farið var í nestis át þá var stoppað í áfengsverslunni, til að kaupa rauðvín og bjór. En Illugaskotta fékk allt í einu ákafa þörf fyrir rauðvín, drakk heila flösku alein!!!! Leyfði einni samferða konu minni að fá smá sopa, en hélt svo fast utan um mína bokku,,,enda var þetta bara pínulítil rauðvínsflaska, frá Chile....en ógnar gott með brauði og túnfisksalati..

Veðrið var sól og blíða, og dagurinn vel heppnaður. Er að drekka kaffið mitt, og hugsa um hvort ég ætti að fara í göngutúr og sund, eða fara að vinna og síðan göngutúr og sund? Ætla að byrja að vinna, það virkar betur.

Það er logn úti og skýjað, fínasta gönguveður.

Nú er förinni heitið á Sólheima, til þess að sjá leikritið Latabæ, ásamt því að skoða vorið og allt sem því fylgir. Tók til í bréfabunnkunum og bókahaugunum í herberginu mínu í gær.

Næsta helgi gæti orðið ein mesta djammhelgi ef ég nennti því, en það er önnur saga. Á föstudagskvöldið er próflokapartý hjá Yggdrasli, sem er félag umhverfisfræðinema. Á laugardaginn á að gæsa Láru, sem er eitthvað sem er gert fyrir konur áður en þær gifta sig. Um kvöldið er endurfunda partý hjá árgangi 1994 frá Menntaskólanum við Sund. 10 ár síðan ég útskrifaðist sem stúdent. Einnig er partý með Láru þetta kvöld. Nenni ekki að drekka lengur, heilinn í mér verður rykugur. Slæðingur af hausverk, velgju og pirringi. Sem draugar get vel lifað án.

Var einkabílstjóri foreldra minna í gær ásamt því að vinna eitthvað. Rottan sefur vært.

Ætli Björn Bjarnason sé núna að æfa sig með vélbyssu eða að keyra skriðdreka í Blóðríkjunum, eins og Árni Hósearson, kallar Vesturheiminn.

PS: Skrifa seinna meira um gæsun..hef samt verið að velta því fyrir mér að þegar fólk skilur, þarf þá ekki að afgæsa það og afsteggja???

Föstudagurinn 7. maí....dagarnir líða svo hratt. Er byrjuð aftur á skrímslinu mínu, sem er ritgerðin.

Fór í sund snemma í morgun, sól og rokið er að lægja sem betur fer. Synti mína 500 metra, teygði á,,,,kom svo heim banhungruð.

Vinna í allan dag, sitja heima og stauta....ætla svo í göngutúr seinni partinn.

Hef heyrt þó nokkrar sögurnar frá Kárahnjúkavirkjun. Heimilisruslið fýkur niður í Laugavallardal, engin aðstaða fyrir þetta fólk að eiga frítíma og fleira og fleira neikvætt og leiðinlegt.

Í gær heyrði ég sögu sem ég veit ekki hvort er fyndinn eða sorgleg en sem skákar samt flestum þeirra sagna sem ég hef heyrt frá svæðinu. En Egilsstaðarbúar voru að ræða saman í heita pottinum þar um jeppahvarf nokkurt sem hafði átt sér stað við Kárahnjúkavirkjun. Jeppinn fannst síðan undir malarhaug nokkrum, því menn fóru að velta fyrir sér afhverju þessi malarhaugur væri þarna úti á miðju plani. Settu gröfu í það að ýta honum í burtu og viti menn þá var þarna hinn glænýji Toyota Hilux sem mikið var búið að leita að!!!!

Það sem hafði sem sagt gerst, var það að Ítalarnir vildu ekki tilkynna enn einn bílinn skaddaðann og mikið bilaðann, þannig að þeir héldu að enginn myndi taka eftir því þótt einn jeppi af svo ótrúlega mörgum myndi bara hverfa!!! Þeir sem sagt náðu bara í gröfu eina og hún mokaði allri mölinni yfir hinn nýja jeppa!!!

Þetta er rugl allt sem er í gangi þarna upp frá, svo er hagvöxtur okkar að vaxa!!!

Kannski munu iðgjöld okkar Íslendinga hækka vegna mikilla tjóna á bílum þeirra verktaka sem eru að vinna við Kárahnjúkavirkjun??? Þá verður draugurinn mjög, mjög fúll.

Það er skrítið með stjórnmálamenn að þeir geta aldrei viðurkennt mistök sín. Hvað veldur? Eru þeir bara mistaka fríir? Björn Bjarnason er núna í Bandaríkjunum ásamt ríkislögreglustjóra vors lýðræðislega ekki lands. Að funda um öryggismál, merkilegt, hvað það er hægt að sækja mikinn fróðleik alla leið til Bandaríkjanna. Afhverju leitar hann ekki til fornar þekkingar og tekur upp sverð og skildi gamla víkingasamfélagsins? Alveg jafn ógnvekjandi og bandarískur lögguleikur, nema að það væri íslenskur veruleiki að eiga sér stað á Íslandi en ekki bandarískur löggu og hryðjuverkarleikur að eiga sér stað á Íslandi.

Hryðjuverk hafa valdið því að stjórnvöld hafa nú afsökun til þess að minnka persónufrelsi fólks á rökum þess að það sé verið að hugsa um öryggi . Kannski má segja að þessi hryðjuverkaalda hafi gefið stjórnvöldum margra ríkja nýtt og gífurlega öflugt vopn í hendurnar. Persónufrelsis vopnið.

Allt er svo ógnar merkilegt í huga mér í dag.

Þann 5. júní mun Lára æskuvinkona ganga í hnapphelduna. Það verður gaman. Þessi dagur er pakkaður hjá draugnum, því Ragga vinkona mun einnig halda veislu því hún verður 30 ára.

Hlakka til alls.

Það er oft talað um Steinu frænku í fjölskyldunni hennar Röggu vinkonu. Steina frænka er ekki lengur á lífi en hún sagði margt fyndið sem oft er haft eftir. Margar sögur til af henni kellingunni, hún var það sem er kallað orðheppin. Einu sinni var verið að smyrja flatbrauð af miklum krafti af fjölskyldunni hennar Röggu. Steina frænka var þar líka, hún vildi koma sínum athugasemdum á framfæri og sagði með sinni orð ratvísi: Muna svo að smyrja barmanna vel Steini minn. Ekki man ég hvað hann sagði....en margir hlógu.

Ég vil sem sagt koma þessari athugasemd á framfæri til allra þeirra sem eru duglegir að smyrja nestið sitt...að muna þetta vel. Nú hlær Marbendill....hátt og snjallt.

Einnig er til góð saga af því afhverju henni fannst gott að vera í fótanuddtæki, en sú saga er ekki til að birta hverjum sem er...eitthvað verður að vera geymt í munnlegri geymd.

Nú er kallt, svo kallt að það er ekki hægt að setja kartöfflur niður í frosinn svörðinn. Svaf með húfu í nótt, og í peysu og í buxum...til þess að svitna út kvefinu, og berjast á móti kuldabola sem hefur styggt drauginn svo um getur.

Rottan lætur illa alla þessa rokdaga, hún argar og andskotast..hún vill fá sumar, eins og fleiri. Fór í klippingu í gær,,,jamm og draugurinn lét lita líka á sér hárið, er með fjólublátt hár með grænum strípum. Eða sko ímyndaði mér það...er ljóshærð.

Það eru slæmir hlutir að gerast í málum sem eru tengd landvörðum og störfum þeirra.

Illugaskotta er agndofa, hugsi og leið fyrir hönd þeirra landvarða sem ekki hafa fengið vinnu.

Annars fór í keilu í dag, með Laufeyju...hún vann, enda var Illugaskotta ekki í besta formi.....er með beinverki, og líður eins og síveikri geðveikri,,,kellinnnnngggggguuuuuu!!!!! Væl og hor, og hóst, og póst....

Ef maður hangir of lengi inni þá kemur kerllingarlykt af manni. Þetta sagði mamma hennar Láru alltaf við okkur þegar við vorum litlar og vildum ekki vera úti að leika okkur......

Vika síðan ég missti vitið gjörsamlega. Samt hefur ekkert gerst þannig séð, dagarnir fljúga áfram, fuglar eru að frjósa í hel þarna fyrir norðan og Illugaskottu langar að bjarga öllum hrossagaukunum sem eru með frosin nef undir húsgöfflum.

Dreymdi í alla nótt að ég væri að reyna að útskýra á einfaldann hátt hvað Eddukvæðin væru,,,,hummmm,,,,,það gekk ekki. Þvílíka bullið og steypan í hausnum á mér. Er að lesa mikið í bókinni: Íslenskar lækningajurtir. Það er gaman að stúdera þetta á kvöldin þegar maður er að detta inn í draumalandið. Horfði á myndina 101 Reykjavík, súr mynd en fyndin. Einnig á frábæra japanska framtíðar teiknimynd, um baráttu góðs og ills, en nú var veiruhernaður í gangi. Veirur sem eru örvélar, jafnstórar og rauð blóðkorn en tvístra öllu í líkama mannsins. Frábær mynd.

Mússí, Mússí,,,,segir maður þegar maður tekur upp símann í Japan. Er enn þá með kvef, hálsbólgu og hósta, kannski af því ég hef ekki borðað fisk í langan tíma.

Himinn og jörð ferst ekki þótt að.....og mér er sko alveg sama, eins og mér sé ekki sama,,jú mér er sko alveg, skalveg sama!!!!

Þannig er nú það. Er búin að vera með hæsi og hósta í meira en viku,,hálsbólgu og kvef. Ét vítamín, hreyfi mig, en ét líklega ekki nógu fjölbreytt. Gekk um bæinn í gær, hitti skringiskrúfur á Mokka, labbaði svo til Vesturbæjarlaugarinnar þar sem ég synti 500 metra, bara svona temmilegt. Hitti svo Svavar vin minn sem vinnur á Morgunblaðinu, ræddum hvar veikleikar umhverfissinna liggja.

Jú, þeir eru oftast í skotgrafarhernaði. Sem þýðir t.d. lítum á Kárahnjúkavirkjun, störf fyrir Austfirðinga og náttúruverndarpakkið fyrir sunnan er svo á móti störfum fyrir Austfirðinga. Rétt, helvítis pakk!!! En svo sagði Svavar svoldið sem er snilld. Það þarf að tala við fólkið áður en stjórnvöldum dettur í hug að andskotast í eina virkjunina enn. Tala við fólkið sem býr á þessum svæðum, sjá og vinna í því hvað það vill gera. Búa til óska og hugmyndalista fólksins í landinu, senda beint til stjórnvalda. Þá þarf þeim ekki að detta endalaust stóriðja í hug,,,fólkinu er þá þegar búið að detta annað í hug, sem er þeirra.

Þeirra saga og þeirra vitneskja er það sem gengur í hugmyndum um störf fyrri þeirra landsfjórðung.

Tók til í fötunum mínum, hennti drasli, setti í þvottavélina, hékk á netinu eins og besta kónguló, sendi sms í gegnum siminn.is, hékk meira á netinu, las bók um ferðalög um eyðilendur Kanödu, át ristað brauð, át ab mjólk og morgunkorn, tók vítamín og lýsi, hóstaði. Labbaði út, er á leið á geðveikrahælið mitt, mitt eigið einka geðveikrahæli.

1. maí var flottur, sól og blíða, fórum á Bæjarins skvestu, bestu..ég og Idda. Hitti Láru í gærkveldi, hún var þunn, Illugaskotta nennir ekki að vera þunn....er að vesenast í plöntufræðum ásamt því sem ég er að skríða saman eftir mitt niðurrifs dæmi, sem var nú með þeim bestu. Húrra fyrir draugnum..hann er risinn upp frá dauðum!!!!

Er að fara að leita að stokkandar kallinum risa stóra, hann er jafnstór og grágæs,,sem er mjög stór stokkönd, kannski er hann stökkbreyttur eða bara ævaforn???

Sól og rok, hressandi veður.

Hvað ætli gerist í sumar? Held margt og mikið.

Farin að fá mér kaffi. Svaf í næstum 12 tíma! sem er met. Ekkert í fréttum og heilinn er dauður í mér. Rok og annað veður úti.

Hvað segir maður 1.maí? Gleðilegann verkalýðsdag? veit það ekki, en ég ætla bara að fá mér kaffi.

Fylgist með dagbók umhverfisráðherra, hún er núna í New York á þingi hjá Sameinuðuþjóðunum. Ég hef ekki mikið álit á stjóriðju í samkrulli við þjóðgarða, það er bara þannig að mannanna verk eru ekki náttúrunnar verk. Ekkert flókið.

Tók þessar línur úr dagbók umhverfisráðherra:
Í móttökunni var margt um manninn, en þar var t.d. Wade, umhverfisfulltrúi Alcoa. Ræddum við m.a. um þjógarðamál á Íslandi, en Alcoa hefur mikinn hug á að styðja okkur í þeim málum.

Alcoa vill einmitt styðja okkur í að fegra landið okkar, þeir eru bara að menga það aðeins með sínum framkvæmdum. Ég brjálast þegar ég hugsa um þetta, gjörsamlega tryllist. Bandrískt auðhringja fyrirtæki, með mengunarstrafsemi sína ætlar að styðja þjóðgarð!!!! Er ekki verið að grínast í mér??? Siðferðið er tvöfallt í þessu máli. Göfugt og fallegt að stofna þjóðgarð, en til hvers við hliðina á stórframkvæmdum???

Kannski til að sýna að svona hefðum við nú ekki átt að gera, en þessi stórframkvæmd hefði bara verið það eina sem íslenskum stjórnvöldum datt í hug, og jamm og já, allir þurfa nú að læra af mistökum sínum, og svona verður nú aldrei aftur gert....þetta voru nú bara mistök, en þetta er allt í lagi, því Alcoa studdi okkur í að stofna þjóðgarð í staðinn.

Dæs, þessar framkvæmdir eru byrjaðar, landinu blæðir eins og skáldið sagði: Ekkert var skapað úr engu.

Sund í morgun, það er stress að lenda á milli sundkennslu eða gamla fólksins sem vill helst fljóta um sundlaugina í rólegheitunum. Var komin á flug og þá skall sundkennslan á. Við sem vorum að synda hratt vorum þrjú, komum okkur fyrir á einni braut og gamla fólkinu var þeytt til og frá, við skriðsunduðum fram hjá því og skvettum yfir það, þvílíkar aðfarir en nú var komin tími til að synda!!!! Illugaskotta lét ekkert stoppa sig, nú skyldi skriðsundið æft af kappi, hjartað hamaðist, og allt gekk vel, var í kappi við nokkra sem gerði þetta enn þá skemmtilegra. Hef bætt á mig vetraspeki sem er farið að fara mikið í taugarnar á mér, nú er komið vor...og þetta skal leka af mér.

Sótti um vinnu á netinu, í Cambódíu af öllum stöðum. Sem landvörður, veit nú ekki, en ákvað að láta slag standa! Og sendi inn starfsferlis skránna mína sem er til á ensku og sagðist hafa mikinn áhuga að vera í frumskógum Cambódíu, með rifill við hönd og berjast við veiðiþjófa. Ég veit ekki hvað kom yfir mig en hef engu að tapa allt að vinna.

Það mun ekkert gerast. En betra er að taka þátt heldur en ekki.

Nú svo er bara sumarið komið í gróðurinn, börnin farin að öskra úr sér lungun þegar þau koma í sund, sem lætur eyrnaskítinn stingast út úr eyrunum á manni, og allt er í besta standi þannig séð.

Draugar eru lífsseigar skepnur!

Samkvæmt snorra -eddu og konngsbók eddukvæða þá var heimurinn búinn til úr Ými, en Ýmir var jötunn sem varð til við samruna hins kalda Niflheims og hins heita Múspellsheims, þessir kraftar mættust í Ginnungagapi þar sem var ekkert og úr varð jötuninn Ýmir. Síðan drápu bræðurnir Óðinn, Vili og Vé hann Ými og sköpuðu alheiminn úr líkamspörtum hans.

Auðvitað hefur Einar Beneditkssona ritað kvæði um þetta og með sínum stíl sem er rosalega stór stíll,en flottur, því er ekki að neita.
Hér kemur fjórða erindi úr kvæðinu:

Ýmir

Hver lífsglóð var alslokkin innst í kjarna.
Á öræfum himnanna blakkti ei stjarna.
Tíminn var sjálfur eitt skugga-skar,
sem skímu ei átti á gröf sinna barna.
En Ýmir gnæfði af rökkri ragna,
í rishæð og vídd yfir Ginnungamar.
Framliðinn svip yfir brá hann bar
og blik þau í sjón er heldýpi fagna.

Pælið í því, hann talar um öræfi himnanna??? nú er einungis talað um öræfi Íslands, og þau eru nú full af ítölskum skít, landsvirkjunar skít, íslenskra stjórnvalda skít, og alls kyns öðrum skít. Illugaskotta sér stundum myndir frá Kárahnjúkasvæðinu, ljótt, ekkert annað hægt að segja um þær myndir.

Sól og blíða, best að drífa sig í sund í Vesturbæjarlauginni. Vildi alls ekki vakna. Dreymdi að ég væri á ferðalagi um Jersey, sem er eyjan í Ermasundinu sem ég bjó eitt sinn á. Var þar á hjólinu mínu, það var ótrúlega mikil þoka. Kannski ætti ég frekar að fara til Jersey í maí? En ekki Danmerkur. Eða bara vera á Íslandi í maí og skoða mig um þar, taka því rólega og vera í friði og ró.....eldurinn í rassgatinu á mér segir þó nei við seinustu tillögunni.

Allt veltur þetta á því að ég geti klárað fyrir 10. maí, ef ekki klára þá, þá er útskrift í haust og ég þarf að vinna í þessu í maí.

Fyrsti kaffibolli dagsins er alltaf bestur.

Það getur nú varla breytt miklu?! Siggi Atla er að æfa eitthvað handrit,,skil ekkert hvað hann er að segja,,,,,,,,, hann er búin að segja "Það getur nú varla breytt miklu" á svona 30 vegu í framburði,,,,kleinur,,,,hvað ertu með? Kleinur, tveir dagar til stefnu segir, hann, svo segir hann:" Kleinur, kleinur,,,,kleinur, kleinur, kleinur, kleinur. Kleinurhrúga!!!!"

Góður dagur, er búin að labba í svona fjóra klukkutíma, fara á kynningu á meistarprófsritgerð, og Gísli er að skoða hrafnasparkið mitt, það verður áhuga vert að vita hvað gerist í þeim málum.

Farin að lesa skáldsögu.

Svefninn er góður. Í gær ætlaði ég að slappa af á Mokka, en þá var þar kall sem var að taka videó myndir af öllum. Illugaskotta stífnaði í baki og hálsi,,,vildi alls ekki að hann kæmi til mín. Hann færði sig hægt um staðinn sem er mjög lítill. Valdi fólk af handahófi og tók bara myndir af því í margar mínútur. Fólk virtist vera upp með sér, Illugaskotta horfði með hryllingi á þennan furðulega mann, sem ætlaði að dirfast til að leyfa sér að taka videó mynd af henni.

Hennti öllu ofan í bakpokann og æddi út áður en hinn furðulegi kvikmyndamaður myndi ná draugnum á filmu. Er annars hás, með endalausann kverkaskít, sem veldur því að mér finnst ekkert gaman að tala. Fékk taugaáfall í gær, hélt að tölvan væri að hrynja en bara klaufaskapur í draugnum.

Annað fór þá að hugsa að allar mínar tilfinningar og hugsanir renna inn í maskínuna tölvu. Hvað er það?

Annars hann Einar Benediktsson var flott skáld. Hann orti t.d. kvæði um hvarf séra Odds frá Miklabæ. En Oddur hvarf og talið var að kvendraugur, Sólvegi að nafni hafi valdið hvarfi hans. Oddur sveik hana í lifandi lífi, hún framdi því sjálfsmorð.

En hálfur máni af himinleið
slær heljarbjarma á mannanna ríki
og merkir skarpt þína miðnæturreið
á melinn í risalíki.
Þín fylgja, hún vex og færist þér nær,
þótt á flóttanum heim þú náir,
því gleymskunnar hnoss ei hlotið fær
neitt hjarta, sem gleymsku þráir.

Sögn er, að eitt sinn um úthöf reið
Óðinn og stefndi inn fjörðin.
Reiðskjótinn, Sleipnir, á röðulleið,
renndi til stökks yfir hólmann, á skeið,
spyrnti í hóf, svo að sprakk við jörðin-
sporaði byrgið í svörðinn.

Svona varð nú Ásbyrgi til,,,,,gott fólk. Þetta er "Sumarmorgun í Ásbyrgi"

Hádegi, mánudagur. Skila fyrstu drögum eftir hádegi. Er að bíða eftir tölvupósti frá Örnefnastofnun, varðandi Heinberg og Ásbyrgi.

Ætla svo að anda í dag, snattast fyrir Fannar bróður, hitta kannski ömmu og fara á Mokka kaffi, skrifa í dagbókina mína, þessa alvöru og fá mér gott kaffi. Er að fara að vinna í styrkumsókn til KB banka, en útskriftarstyrkur í boði þar, fæ aldrei neitt, en ætla samt að taka þátt.

Er með áhyggjur af Náttúruverndarmálum á Íslandi. Hugsa um þetta og reyni að finna flöt á þessu sem gæti komið að góðum notum, en er alveg skák og mát. Fræðslan er lítil sem engin, en fræðsla um þessi mál er allt of lítil ásamt því að vekja fólk upp á jákvæðan hátt um að umhverfið sé það sem bera þarf virðingu fyrir og hvers vegna

Illugskotta skríður hratt inn í grenið sitt og hugsar sitt. Á næturnar gengur best að vera til, segir lágfóta, einnig á morgnana.

71 blaðsíða án mynda. Þetta er allt að koma. Búin að vera að vinna síðan 10 í morgun. Klukkan er að verða 19 núna, ætla í bíltúr og í göngutúr. Síðan heim að halda áfram að vinna, þarf að hringja eitt símtal meir í dag varðandi ritgerðina. Vantar að finna ljóðið "Sumar í Ásbyrgi" sem er eftir Einar Benediktsson, en þar lýsir hann hvernig Sleipnir spinnti í bergið og bjó til Ásbyrgi.

Úff,,,skila af mér fyrstu drögum á morgun til Gísla. Halda áfram að vinna þótt hann sé búin að fá eitthvað í hendurnar. Afþakkaði að fara á stökkva fram af skipum í dag út í sjóinn, sat bara hér og bræddi út á mér heilann.

Illugaskotta er þráa draugur...ég skal, ég skal og aldrei mun ég gefast upp.

Rigningin hefur komið gróðrinum af stað á suðurtá landsins. Vaknaði ekki hress klukkan 7 í morgun ákvað að leyfa mér að sofa og svaf til 9, vantaði það.

Vann með Röggu vinkonu í gærmorgun að finna myndir fyrir ritgerðina, það tók miklu styttri tíma en ég hélt. Langar að benda ykkur á frábæran vef mats.is. Þar er að finna alls kyns landslagsmyndir frá Íslandi, og ekkert mál að fá leyfi til að nota allar þessar myndir, búin að tala við þennan gæja. Iðunn vinkona las yfir, lagaði eftir hana. Hringdi í Kvískerja bóndann Sigurð, sem allt veit um sagnfræði, sögu og annan fornan fróðleik. Við vorum að ræða Heinbergs nafnið, hvað er Heinberg?

Sigurður heldur að það sé gömul mynd af orðinu stuðlaberg, og þá ef það er rétt, þá bjó Þór Þrumuguð, öll stuðlabergin til!!!! Nú er ég hissa. Hann ráðlagði mér að tala við málfræðing og það mun ég gera strax á morgun. 10. maí er dagurinn sem allt stefnir á. Frelsi eða áfram fangelsi? Einungis að bíða og sjá.

Get ekki beðið eftir að komast í vorið og sumarið á Ströndum.

Humm fékk upplýsingar sendar í pósti áðan að Sigurður bóndi á Kvískerjum hefði átt afmæli í gær, hann varð 87 ára í gær. Til hamingju Sigurður Björnsson.

Hóst, hæsi, hálsbólga, kvef, ég elska þetta helvíti. Snérist um hausinn á sjálfri mér í stress hvirfilvindi í gær. Andskotaðist á Þjóðarbókhlöðunni og önnur leiðindi. Svaf lítið sem ekki neitt vegna brjálaðra hugsana.

Hef setið mikið nálægt einum sem er alveg snarbrjálaður og stundar Þjóðarbókhlöðuna. Hann situr oft við tölvurnar, muldrar við sjálfan sig og oft koma upp setningar og orð sem koma manni til þess að hugsa um það hvort ég sé ekki alveg eins brjáluð og hann. Því ég er líka farin að tala við sjálfan mig.
Ég hef verið að segja:" Djöfull er ömurlegt loft hérna inni". "Nú klikkast ég", og áfram og áfram.

Hann segir muldrandi en þó hátt t.d. "Þetta eru allt helvítis þjófar". "Andskotinn sjálfur, já svona á þetta að vera". Svo grúfir hann sig yfir sína endalausu rannsókn alveg eins og ég. Sat bara og starði á hann fyrst, var að hugsa að það væri nú frábært að vera ekki eins klikkuð og hann, en svo fór hann að tala, alveg eins og ég. Þá runnu tvær grímur á Illugaskottu. Síðurnar urðu 64 í gær þegar ég var að lesa yfir og bæta inn í. Las ekki yfir allt, er að fara að setja myndir inn í dag. Skrifa í kvöld og morgun. Lesa yfir annað kvöld til þess að laga og bæta. Senda í yfirlestur til tveggja vina minna. Skanna inn myndir með Sigga. Laga eftir þeirra gagnrýni og senda til kennarans.

Veit ekki, naga á mér handabökin, hugsa og hrissti hausinn. Afhverju Illugaskotta? Afhverju fattaði hún þessa ritgerð ekki fyrr???? Kannski vegna þess að hún var ekki undir tímapressu? Kannski.

Sólin skríður fram úr skýjum. Vonandi étur úlfurinn hana ekki í dag. Krían kom víst í gær til Hafnar í Hornafirði. Það er gaman.

Nú er Illugaskotta stressuð!!! Hún á að skila þessari ritgerð fullbúinni þann 10. maí. Ekkert rugl og bull. Alveg innbundinn og allt það. Þetta er ein stress bomba. FARIN á þessa skrattans Þjóðarbókhlöðu til að nota bækur sem má bara alls ekki lána út. Asnalegt, handbækur...

Setja inn myndir á morgun, skrifa um 19. aldar pælingar á sunndaginn, skanna inn myndir á mánudaginn. Lesa yfir, laga og lemja endahnútinn á þetta. Senda í gagnrýni, svo til kennarans. Laga og láta prenta fjögur eintök sem skila skal 10. maí inn á skrifstofu Félagsvísindadeildar...nú er gaman, nú er fjör.

60 síður maður!!! 60 síður af snilld eða bulli? Það er stóra spurningin???? Sumardagurinn fyrsti er búin að vera æði, sól, logn og ótrúlegur hiti. Ég inni, en fór út klukkan 17 í dag. Eftir að hafa hrotið í sófanum í Tæknigarði í klukkutíma.

Veitti áfallahjálp í dag, vini sem ég vissi ekkert hvað ég ætti að segja við. Hlustaði og sagði fátt. Gengum út í vorið, heyrði í hrossagauk hann hneggjaði í vestri. Víst ekki góð spá það, segir þjóðtrúin. Man samt ekki hvað vestur spáin þýðir. Sáum margar feitar æðarkollur, sendlinga, og grágæsirnar vinkonur mínar.

Úff, vona og vil og skal klára þetta þessa ritgerð. Er með hausverk, hjartað er í vinstra heilahveli.

Gleðilegt sumar!

Ég er komin með 54 blaðsíður,,,,,og plús 10 af myndum sem sagt 64 blaðsíður, þetta skal takast, ég gefst aldrei upp. Fór í bíó áðan, fékk boðsmiða á Touching the Void,,sem sagt bókin sem ég var að byrja að lesa, nú þarf ég aldrei að lesa hana. Ótrúleg fjallasaga, mig langar aldrei að vera fótbrotin á fjalli, falla ofan í sprungu og síga lengri ofan í hana, klifra upp úr henni fótbrotin og skríða yfir skriðjökul og stórgrýtis urð með lag með hljómsveitinni Boney M glymjani í höfðinu á mér. En þetta gerði hann Joe, hann skreið í 4 daga, án matar og drykkjar með þetta ömurega lag á heilanum, hann komst þetta áfram með því að setja sér markmið, 20 mínútur þetta og 20 mínútur hitt,,hann komst til félaga sinna. En þeir héldu að hann væri dauður.

Góð bresk mynd um atburði sem áttu sér stað í Suður-Ameríku árið 1988.

Nú sit ég og les og spái og bölva mér að hafa ekki fattað þetta allt fyrr sem ég er að fatta núna. Sendi inn spurningu á stjörnuáhugamannafélag seltjarnarness og það sem svörin hafa dottið inn. Þvílíkt góðir gaurar þar. Hafa verið að svara mér hvaða stjarna Aurvandilstá sé, sem Þór kastaði á himininn. Þetta er sagt vera stjarnan Ríge sem er í Óríon eða Veiðimanninum, Aurvandill er forn íslenskt heiti á Óríon, sá sem gengur um með björtu skini. Aur er birta en vandill er ferðamaður.

Nú er komið nóg, ég er farin að sofa og vakna aftur í þetta.

Mér leiðast stjórnmál, en samt skipta þau miklu máli og manni á ekki að vera sama. Hvað er ríkisstjórnin að liggja á þessari fjölmiðlaskýrslu????, mikið er ég orðin leið á þessum stjórnmálamönnum. Alltaf sama fólkið inni á þingi, ekkert breytist í framkomu ríkisstjórnarinnar í garð fólksins í landinu. Sjálfstæðisflokkurinn og framsóknar bullið ættu að fara að pakka saman, það er komin tími á að fá nýtt blóð inn á þing. Framsókn er bara sjálfstæðið og sjálfstæðið er bara framsókn....ojbarasta.

Sko ég myndi bara gera þetta þannig að gera þeim auðvelt sem eru að skulda mikið en eru að vinna að góðum verkefnum, vera með góðar stefnur í garð umhverfisins, dýra, barna og barnafólks...og vera vond við vondu gæjana.

Illugaskotta vill byltingu. Umturnun og óskipulag sem leiðir af sér nýtt skipulag og nýjar hugmyndir ásamt almennri ánægju fólksins.

Hvar er kerlingin sem stóð við Drangey og hvenær drapst hún? Það er að segja brotnaði mélinu smærra? Annað vitið þið nokkuð hvort menn séu að síga í hið svokallað Heiðnaberg í Drangey? En Guðmundur biskup góði ákvað að blessa það ekki, og leyfa hinum vondu að vera einhvers staðar. Mjög áríðandi að fá svar.

Klukkan er hálf átt um morgun er að tala við Manju vin minn á messanum, sakna þessa brjálæðings og rugludalls. Erum að bulla á netinu nú. Hann bjargaði lífi mínu í skólanum, enda drep fyndinn og ekki að taka hlutina alvarlega.

Er að missa röddina, og datt öfga hugmynd í hug fyrir nokkru og ætla að framkvæma það í sumar, það sem ég mun ekki gera í sumar það er ótrúlegt. Það að vera ekki landvörður í sumar kemur mér til að hugsa á annan hátt og annað, gefur mér tækifæri til að gera hluti sem mér hefði aldrei dottið í hug að gera.

Farin í mína 10 tíma törn í Tæknigarði.

Bjórinn minn kúrir sig undir sæng en Illugaskotta er að drekka eldsterkt kaffi sem andskotar henni af stað. Ég vann í 10 tíma í gær og vona að það gerist líka í dag. Tók utan af kaktusnum sem Pétur í Ófeigsfirði gaf mér í afmælisgjöf. Þessi kaktus er eina pottablómið í turninum og hann sómir sér vel hér.

Er hins vegar í vandræðum að koma DVD diskunum mínum til að virka í tölvunni. Þeir vilja ekki spilast, líklega vegna þess að maskínan er keypt í Ameríku, finnst alltaf jafn furðulegt að skrifa Ameríka, að ég hafi verið þar. Er ekki enn þá að fatta það.

Illugaskotta hló svo mikið af sambýlingi sínum að hún fékk magakrampa, hún hló af honum í þynnku sinni. Er að fá hæsi og kvef, það er vegna þess að draugurinn hefur vanrækt að taka þessi blessuðu vítamín. Í dag er 20. apríl, vorið er komið og lóan líka, heyrði í henni í gær. Ætla að fara að líta eftir margæsunum sem stoppa við á Bessastöðum á leið sinni til Canödu.

Illugaskotta er mikið að hugsa um að fara til Ameríku aftur í haust. Áttaði mig líka á því afhverju mér hefur liðið eins og hálfri persónu, það er vegna þess að Illugaskotta stendur í skilnaði við svæði sem er norðan Vatnajökuls.

Hún stendur í skilnaði við tvö fjöll, eitt vatn, eina jökulsá og stærsta hraunflæmi Íslands, sjálft Ódáðahraun. Þetta eru engar smá persónur, líður alveg eins og þegar ég ákvað að vera ekki kærasta meir. Var ekki viss um að þetta væri rétt ákvörðun en samt ólgaði inni í mér að ég yrði að koma mér á nýja staði og kynnast öðru fólki.

Kannski var þetta rétt ákvörðun, veit það ekki, ákvarðanir sem snerta líf manns og allt það eru mjög oft erfiðar. En indíáninn vinur minn og ég erum að hugsa um að brasa eitthvað saman í haust, það er að segja ef guð lofar og allt það. Allt getur gerst og lífið er spennandi, bara svoldið furðulegt að vera að skilja við landsvæði en ekki manneskju.

Land býr yfir persónuleika.

Mikið er það rosalega leiðinlegt að vera með þynnku. Ég svaf til klukkan 15:00,,,vaknaði þá við jamm,,,,,,hausverk og asanalegar hugsanir sem verða til í þunnum hausum. Ákvað að fara í föt, drattaðist í sund. Þegar Illugaskotta gekk fram hjá ísbúðinni á Hagamelnum þá ákvað hún að Íslendingar væru furðulegur þjóðflokkur. Þar var biðröð í hring, því enginn vildi standa úti,,,,,,,allir í kremju inni í ísbúðinni, og sól og hress vindur voru úti.

Fór í sund, stóð í útiklefanum og lét vindinn sjá um að vekja mig,,,,,,,lá í gufunni og gufaði öllu mínu eitri yfir fólkið........sem sagt enginn dagur, en þess virði........því afmælið var frábært. Nú verður aldrei drukkið meir,,,og unnið í tvær vikur stanslaust í ritgerðinni sem ég mun klára nú.

Mig dreymdi rosalegann draum, Illugaskotta roðnar þegar hún hugsar um hann, hvað er að gerast í hausnum á manni þegar manni er að dreyma?

Þetta var rosalega skemmtileg veisla, allt kláraðist.

Margir góðir gestir komu og margt var spjallað.

Við erum búin að taka til og allt er fínt og flott.

Ég fékk frábærar gjafir líka, takk fyrir það.

Ég er að ég held farin að leggja mig aftur.............sé til.

Svaf sem steinn, eftir að hafa lesið mig til suður ameríku árið 1988, þar sem tveir fjallgöngumenn eru að fara af stað í skelfilegann leiðangur. Sem sagt en þeir lenda í slysi, eru báðir að fara að drepast og það sem gerist er að það verður að bjarga lífi, bestu vinir. Skera á línu, annar hverfur hinn kemst niður í búðirnar. Stendur allt aftan á bókinni.

En jamm og já, það er ótrúlegt magna af áfengi hér á bæ inni í íbúðinni, mér verður óglatt við tilhugsunina að vakna í fyrramálið! En gott er að eiga afmæli og bjóða góðu fólki.

Er farin í vinnuna, svo að ná í kökuna mína um, síðan heim að umbreyta íbúðinni og bíða eftir veislunni....

Gönguferð sumarsins hún verður farin einhvers staðar þarna á Ströndum. Takk öll fyrir góðu kveðjurnar, þið þarna í Danmörku og þið hjúin í Englandi, þið í Kanödu og Skotlandi og ekki síst allir hér á Íslandi!!! Nú hlæ ég þegar ég les yfir þessar þakkir eins og ég sé einhver alheims draugur.

Bjó til kaffi í morgun sem ég hef ekki gert lengi... djöfull var það gott.

Illugaskotta er 30 ára í dag. Það er gaman. Búin að fá ótrúlega mikið magn af símtölum, búin að hringja þó nokkuð athygglisvert í dag, ásamt því að fá tvær afmælisgjafir. Koníak og ótrúlegt blóm frá Jóni og Sigga, Vöðvaolíu frá Þórdísi og bók frá sjálfri mér. Prúttaði hana niður í ekki neitt....

Dagurinn er búin að vera frábær, fór í sund snemma í morgun, svo út í sveit í göngutúr með Þórdísi og hundum hennar, svo í Kringluna að hitta Bjarna og Svövu,,,svo í bæinn að hitta norðlendinga og kaka og kaffi, og einn bjór,,,,,búin að njóta þess að vera til og eiga frábæra vini.

Á morgun verður svo veislan og er að fara að versla í hana núna með hjálpartólinu henni Röggu. Sumarið leggst vel í mig, er með fullt af hugmyndum um hvað sé sniðugt að gera,,,,

Draugurinn fékk fyrsta símtalið klukkan 6 í morgun alla leið frá Skotalandi.....keypti mér Avena Sativa úr heilsuhúsinu sem á að auðvelda manni að sofa, er komin með meira en nóg af andvökum og slíku....Segi það aftur og enn,,,,,,,,allur aldur er skemmtilegur og sérstaklega er gaman að eiga afmæli.

Skoða lóðina og húsið hvern einasta dag. Það sem draugnum langar í þennan stað. 2.2 hektara lóð, sumarhús á henni, sem bara á eftir að leggja rafmagn í og vatn. Þetta er draumur fyrir einfara og drauga eins og Illugaskottu. Þarna get ég sett upp gróðurhús, verið með hundinn minn sem ég á eftir að fá mér. Sett allt draslið mitt, upp með bækurnar og verið í friði og ró þarna.

Svo geta vinir og vandamenn notað húsið þegar þeir koma í heimsókn, hvenær sem er. Því draugar eru gjafmildir. Þarna er gróðursælt, þarna er gott að vera. Örugglega líka ótrúlega gott að sofa þarna úti í móa.

Vann í dag, við það eitt að skrifa ekki. Bara hugsa og lesa. Nóg að gera. Var að ræða það við vin minn hvað það er til allt of mikið af vitleysingjum það er óþolandi, þeir skemma allt.

Á morgun mun ég byrja daginn snemma, fara í sund um 730, synda og láta mér líða vel. Fer svo upp í Dalland til hennar Þórdísar til að ræða ýmiss mál ásamt því að fá mér góðan göngutúr með henni. Fara svo til ömmu í Kópavoginn. Síðann fara með Röggu að versla fyrir veisluna, bjór og snakk og svo ætlum við í Bláa Lónið, svona kannski. Þá verður draugurinn búinn að fara tvisvar sinnum í bað í dag, og bæði skiptin undir berum himmni, en því miður í sundfötum!!! Þoli ekki sundföt.

Svo er kvöldið óákveðið. Kannski bara fara aðeins út og hitta einhverja góða félaga. Sé til. En þessi dagur á að vera góður á morgun.

Er að telja hvað margir koma kannski í veisluna, líklega um 30 manns. Það verður gaman. Er búin að panta 20-25 manna tertu sem ég fæ með ríflegum afslætti í gegnum bróður minn.

Illugaskotta er svo þreytt, hún var andvaka aðra nóttina í röð. Hef svo margt að huxa sem vill ekki hverfa þegar draugurinn leggur þreyttann kollinn á koddann þar sem bjórinn, dýrið bjór, sefur líka. Kannski of margir sem liggja á þessum svæfli?

Illugaskotta verður 30 ára á morgun, það verður fjör, það verður fjör, það verður öfga fjör.

Draugurinn hefur haft furðulegar hugmyndir um aldur í gegnum tíðina. Einu sinni hélt hann að allt væri bara búið og skeð og allt þegar hann yrði 25 ára. Þá væri þessi svokallaði staðlaði pakki í höfn: Hús, bíll, börn og kall. Nei í staðinn þá umturnaðist draugurinn, og uppgötvaði að þessi pakki er bara ekki allra.

Svo héllt draugurinn að hann myndi bara vera á grafarbakkanum þegar árin 30 kæmu. Nei svo er ekki, hef aldrei verið hressari og mun láta til mín taka svo um munar þegar ég kemst út úr þessu skóla skriffli.

Farin í vinnuna. Mun taka mér frí frá störfum á morgun.

Heili draugsins er að lamast, hann er að kafna úr rakspíra fýlu!!!!! Táfýla er betri!!! Gaur með mér á skrifstofu sem notar svo mikinn rakspíra að það veldur því að svifagnir þær sem eru í súrefninu mettast og mengast af ilmvatni sem er svo ónáttúrlegt að það jaðar við umhversspjöll að setja það á sig!!!!

Varð að pústa smá áður en draugurinn ræðst á kauða, rétt held draugnum rólegum sem var að detta inn í einhvern vinnu trans!!!! Annars er lífið frábært og ekkert hægt að stóla á drauga sem bera heiti eins og skotta eða móri.....farin inn í rakspýralandið!!! Bestu kveðjur til ykkar allra.

Á baksíðu Morgunblaðsins í dag er mynd af engum öðrum en Funa galdraketti!!!! Þetta er magnað. Var að drekka kaffi og fletta mogganum margt af góðum fréttum í Morgunblaðinu í dag en einnig slæmum.

Dagurinn tekinn snemma. Illugaskotta er á labbinu því hún er að stirðna upp á allri þessari setu.
Þjóðarbókhlaðann...tölvukerfið þar er freðið, tekur um 5 mínútur að fá upp færslur þegar verið er að leita að bókum á þessu bókasafni.

Hins vegar lá hann Funi galdraköttur núna í anddyrinu, hann lá á mottunni í sólbaði. Vældi ógurlega þegar ég tók upp á því að klappa honum, fólk bara glápti á hann þar sem hann flatmagaði á gólfinu sem hinn bestir húsvörður. Þessi köttur á skilið að fá fálkaorðuna að flytja inn í Þjóðabókhlöðuna og brjóta upp á hversdagsleikann sem er þar við völd.

Randaflugur á sveimi, trén að blómgast og hettumávurinn er líka kominn, hann argar alveg ógurlega hátt og frekjulega sá fugl.

Afmælispartý Illugaskottu verður haldið á laugardaginn, um kvöldið í turninum þar sem hrafnar og draugar sveima um. Þetta verður allt saman alveg ógurlega skemmtilegt.

Í gær varð vinur Illugaskottu bensínlaus og svo fór bílinn ekki í gang, þegar bensínið var komið á hann. Náð var í Rauð sem er enn þá á skaflajárnunum, og Gráni gamli dreginn af stað. Hann komst í gang og er víst hinn sprækasti að ég held eftir þennan drátt.

Það er slydda úti, ég er svo hissa. Gæsir og annar búfiðraður er að maka sig alla daga, gaman að fylgjast með því,,hrafnar að krúnka sig saman, álftir að para sig og fleiri fuglar. Sá mikið af fuglum í gær.

Fátt annað. Illugaskotta dreymir sig bara út og suður, það er það sem hún gerir best.

Mánudagar sem eru sunnudagar eru furðulegir. Allir að sunnudagast eitthvað þótt það sé mánudagur, en vinnuvikan er stutt hjá þeim sem vinna eitthvað,,,annað en Illugaskotta gerir,,,hún bara situr fyrir framan tölvu og bætir á sig kílóum og grömmum, hef aldrei áður verið með bumbu,,,hummm, en þá er hægt að ganga hana af sér eða synda. Ég hlakka svo til sumarsins, það verður fjör með sjávarlykt i nösum og galdraskræður í augum.....nú verð ég að fara að læra að galdra upp á gamla siðinn, kann það nú alveg,,,en alltaf gott að æfa sig.

Ástargaldrar, og svo eru það matargaldrar og hestagaldrar,,,,Hlakka til alls en kvíði ekki neinu, það er góð tilfinning.

"Sjaldan ætlar sá góðs af öðrum sem er vondur sjálfur". Þetta er sá málsháttur sem Illugaskotta fékk úr páskaeggi sínu. Humm,,stundum hef ég tekið málsháttum þannig að þeir eigi að passa við eitthvað í lífi manns, kannski get ég fundið það út með þennan.

Í gærdag, þá gerði ég við stórt gat á hurðinni á bílnum mínum, rygðað í gegn, það var gaman. Nota trimmara til að hreinsa allt, pússa, og líma í, láta harðna og pússa meir, mála svo yfir og gatið er horfði. Var bara fyrst að taka í burtu ryð, skrúfjárnið fór bara í gegn!!!! þannig að þá varð bara að laga.

Svo var ætt á svo sem ágætt leikrit, of mikið öskrað fannst Illugaskottu og það hefði mátt taka á krassandi málum í þessar brúðkaupsveislu sem var verið að setja upp. Síðan um kvöldið þá fór Skottan á sveitaball á Blönduósi. Það var fyndið, þarna er sama liðið síðan ég var á ballast. En breytt andlit, sem sagt það sem ég meina er að það eru og verða alltaf til sömu týpurnar af fólki. Flottu gæarnir, nördarnir, bólufésin, fínu píurnar og hinar sem sjást ekki svo mikið. Þetta var ótrúlegt, mér fannst ég hafa stigið aftur í tímann, en þarna voru ekki: Gummi, Svavar, eða Ragga, Iðunn, Lára og,,,,,allir hinir sem eru hættir að fara á þessi böll, þau heita eitthvað annað núna.

Dansaði og skemmti mér vel.

Margt mis áhugavert rætt, kom heim um klukkan 3 og át tvær risastórar samlokur og las gamla mogga.

Páskaeggið mitt er nú hálfklárað, ég nenni ekki neinu, systkini mín eru dauð í sitthvoru herberginu, pabbi farin í húsin og mamma að bardúsa eitthvað í eldhúsinu, Glúmur galdraköttur er með meiddann framfót, halltrar eins og versti róni.

Ég er farin að hressa mig við.

Vindurinn blæs kaldur að norðan, svo kaldur vindur að hann bítur í beinin. Hvítt niður í miðjar hlíðar Langadalsfjallsins.

Í fyrradag, fór Illugaskotta ásamt 10 ára frænku sinni að leita að tröllum. Fórum inn í Vatnsdal og fram að Þingeyrum, en tvö tröll eiga að hafa dagað uppi inni í Vatnsdal, og eitt af þessum tröllum átti að hafa hennt staf sínum að Þingeyrarkirkju. Stafurinn brotnaði á miðri leið, kom hálfur niður rétt við kirkjuna, hann var síðan notaður sem hestasteinn, en skessan var svo reið og pirruð út í kirkjuna að hún gleymdi sér og sólin gerði hana að steini. En við fundum engin tröll, en keyrðum um fallega sveit í góðu veðri.

Allt er svo sem ágætt, get ekki kvartað.

Merkilegt hvað ég hef mikla þolinmæði til að bíða eftir að netsíðan birtist hér á þessum skjá á þessari fornaldartölvu sem ég er að nota.

Dagurinn hefur farið í að fatta að ég sé fyrir norðan en ekki fyrir sunnan. Hér er best að sofa, sjávarloftið er einstakt. Fór í húsin í morgun með henni systur minni. Étinn var grjónagrautur og slátur í hádeginu. Pælt í mörgu og margt hugsað. Hér er nóg að éta, kjúklingur í kvöld. Illugaskotta finnst hún blása út eins og hinn besti loftbelgur.

Það er apríl, hlakka til sumarsins. Að takast á við ný verkefni og kynnast alls kyns fólki.

Ég er komin heim í heiðan dalinn ég er komin heim við sjó og grjótafjöru, grjótafjöru sem þakka má Blönduvirkjun og Landsvirkjun... (SYNGIST SEM "ÉG ER KOMIN HEIM Í HEIÐANN DALINN")

Sólin skín í heiði, Strandafjöllin og Vatnsnesið eru hress að mér sýnist. Það eru að koma páskar.

En hvað það er gott að vera í burtu frá Reykjavík og öllu því sem þar býr.

Hvað er í gangi?!!! Þessi frétt Morgunblaðsins er ein sú furðulegasta sem Illugaskotta hefur séð,,,kannski finnst mogganum þetta áhugavert vegna þess að þetta gerist í Ríkisstjórnar Íslands heittelskuðu Bandaríkjunum!!!!!

Þekking á sögu Íslands kom sér vel fyrir 14 ára bandarískan skólapilt því hún varð til þess að hann vann landafræðikeppni Georgíuríkis í Bandaríkjunum.
Robert Nuttall frá borginni Decatur vann keppnina er hann vissi svarið við lokaspurningunni en þar var spurt hvaða land milli Grænlandssunds og Noregshafs hefði á sínum tíma lotið yfirráðum Noregs og Danmerkur.

Ísland, sagði Nuttall og hafði sigur í keppninni sem fram fór í bænum Milledgeville á föstudag. Fráfarandi meistari, Martin Ocon frá bænum Cumming, sagði Grænland og varð því annar í keppninni.

Að launum fær Nuttall þátttökurétt á bandaríska landfræðimeistaramótinu í Washington í lok maí.

Sem sagt alveg furðuleg frétt....Ísland er komið á spjöld sögunnar í bandarískum spurningarkeppnum....

Jamm og já. Illugaskotta sólbrann í gær, fór aðeins í sund, draugsins viðkvæma andlit er ekki mikið fyrir sól. Vesturbæjarlaugin var mannsins draumur í gær, sólin skein í heiði og allir voru kátir. Fór svo í hitta vin minn sem vinnur á Morgunblaðinu og þar var margt pískrað og rætt. Hygg á norðurferð á morgun, vinna í dag og koma ýmsu á hreint.


Er komin með góða hugmynd af starfsvettvangi fyrir drauga frá hausti fram að jólum, bara eftir að koma því á framfæri.

Það er vor, vor úti,,,,brjálað vor. Er að fara í hjólatúr og fulgaskoðun með sjálfri mér. Sá hegra um daginn rétt við Dalland þar sem ég var á hestbaki, hélt fyrst að þetta væri fljúgandi dreki, en svo var þetta hegri. Þeir eru með vænghaf frá 170 cm til 195, ég er svo hissa. Var að lesa fuglahandbókina mína.

Já, afmælið var hin mesta skemmtun en drakk ekki neitt, var bara alveg siðprúð, en át vel af bestu snittum sem ég hef bragðað á. Gaman að hitta fólk og spjalla.

Það eru 12 dagar í að ég verði fullorðin. Hvernig ætli það sé að verða fullorðin? Iðunn segir að það sé engin breyting, þannig að ég held að það muni ekkert gerast. Og svo hef ég heldur aldrei verið mikið fyrir það að verða fullorðin.

Það gengur ekki neitt með þessa ritgerð, ég meina ég skrifa ekki neitt. Er að lesa og pæla og pæla og lesa. Finnst allt freðið í hausnum á mér og skil ekkert í því að dagarnir líða og ég bara sit í sama fúla hjólfarinu, spóla mig niður í helvíti kannski!? Æji maður, þetta er eitthvað svo asnalegt, finnst ég vera búin að týna áttum einhvern vegin. Er sem sagt búin að rífa allt út um upprunaskýringar úr Eddunum og er núna að finna uppruna útskýringar í þjóðsögunum varðandi fyrirbæri sem eru í náttúrunni. Svo á ég eftir að finna myndir, skrifa um 19. aldar goðafræði náttúrupælingar sem voru þó nokkrar þá ásamt því að túlka það sem ég er búin að rífa úr eddunum og þjóðsögunum. Þetta er gaman.

Bestu kveðjur frá Skottu rottu.

Fátt og lítið og ekkert að gerast. Er að klikkast en það er ekkert nýtt. Samt verður gaman í dag, fer í afmæli sem mun vara langt fram á rauða nótt. Draugurinn er hress þótt hann sé að klikkast þannig heldur hann sér á lífi. Ákvað að láta gott af mér leiða, gaf ormi einum sem ég þekki og hans umsjónaraðila leikhúsmiða á Dýrin í Hálsaskógi, átti gjafakort sem var farið að rykfalla.

Er á leið í skítabað, svo í rölt um bæinn síðan í afmæli og svo mun ég missa vitið í drykkju og algleymi. Úlfar eru dýr ásamt bjórum sem ég vildi óska að ættu heima á þessu skrímslaskeri. Það er hægt að læra svo margt af þessum dýrum, t.d. að búa til stífflur og byggja sér moldarhús eins og bjórarnir gera og veiða í hóp eins og úlfarnir gera.

Sælt veri fólkið vildi segja að krakkarnir fylltust áhuga á draugum og öðrum verum eftir að Illugskotta var búin að þruma yfir þeim flest allt sem hún veit um drauga. Eftir daginn voru þau beðin um að skrifa hvað þeim fannst og hve mikið þau hefðu áhuga á þjóðsögum. Einn strákurinn skrifaði:
"Ég ætla að verða þjóðfræðingur eins og hún Björk". Draugurinn ég varð hress við þessi orð, gaman að geta frætt og kætt.

Þegar Illugaskotta hamaðist eins og vilteysingur við að lesa og hugsa í morgun á bókasafni Árnastofnunar þá sá hún að það var verið að hringja í hana frá útlöndum. Það var Kris Logan, snillingur með meiru. Hann hafði frá mörgu að segja. Góða fréttir og afar slæmar fréttir. Góðu fréttirnar voru þær að fyrirtækið hans er að stækka og allt gengur vel þar.
Þær slæmu eru þær að besta vinkona dóttur hans Kris, var myrt fyrir þrem vikum. Það fór hrollur um mig. Ég þekkti þessa konu, ekki vel en var málkunnug henni. Hún var ein af þeim sem alltaf komu í stóra hópnum á kránna okkar á Jersey. Hún var sú sem kom öllum til að hlæja og var alltaf með hávaða. Hún var skemmtileg og hress.

Illugskotta er búin að vera hugsi í dag, og hefur ekkert getað unnið. Vandamál draugsins eru ekki neitt miðað við þetta. Draugurinn er sorgmæddur í dag.
Ég er þakklát fyrir það sem ég hef, ég hef allt sem hægt er að kjósa sér.

Ráðum við einhverju um okkar líf eða hvað? Hux......

Ég ætla í göngutúr og láta þetta hverfa.

Snjórinn er farin í vatnaferð, Illugaskotta er ekki mikill penni þessa daganna. Það er komin 2. APRÍL!!!!,,og ég er alveg hress.

Fór í Góða hirðinn í gær í einni pásunni minni, þar keypti ég þrjár bækur og einn tappatroðara, gamladags. Hitti þar gamlan vinnufélaga og það var gaman. Bækurnar þarna kosta 200 krónur og þarna er fullt af eigulegum hlutum fyrir þá sem eru ekki alltaf að flytja, ég nenni ekki að eiga sófasett eða annað drasl. Seldi Röggu vinkonu rúmmið mitt fyrir ári síðan því ég var orðin svo leið á að flytja það alltaf með mér.

Er núna í Árnagarði er að fara að lesa bækur á bókasafninu þar. Annars þá virka engin bókasöfn hér á landinu, fyrr en 5. apríl. Eins gott að muna hvar þær bækur eru sem ég þarf að nota.

Ég er svo aldeilis hissa, nú er ég svo hissa, undrandi að það er að koma heilanum á mér á flug. Fréttir þær er ég fékk í símtali fyrir klukkustund síðan sannfæra mig fullkomlega að þetta eru allt asnar Guðjón! Fólk er fífl og þaðan af verrra, en mér sko sama, mér er alveg sama.

Farin að hitta Iðunni 30 ára gömlu vinkonu á Kaffibarnum, kannski hefur hún breyst.

Ps hef ekki skrifað staf í dag, nú er það lestur og aftur lestur. Hugmyndir fæðast hratt og drepast einnig ógnar hratt. Ef þær myndu líta út eins og risaeðlur þá væri Illugaskotta á kafi í dauðum risaeðlu hugmynda líkum......hvað er að gerast í kollinum á draugnum?

Allt hvítt úti, allt blautt líka. Iðunn vinkona er 30 ára í dag. Mér finnst stutt síðan ég var að fara í 10 ára afmælið hennar. Tíminn flýgur hraðar en allt, en stundum held ég að einn dagur séu tveir dagar, það sé bara verið að plata okkur með þessari klukku og þessu dagatali.

Illugaskotta fór á mannbætandi og snilldar góða mynd í bíó í gærkveldi. Myndin heitir "Whale rider". Hún gerist á Nýja Sjálandi í samfélagi frumbyggja þar á okkar tíma. Ég hef sjaldan farið á eins eðlilega mynd, manni líður vel þegar gengið er heim eftir svona mynd.

Annars fátt eitt sem hægt er að segja. Páskar á næsta leiti, norður, hestar, stússast í bílnum mínum og vera með fjölskyldunni minni.

Það liggur gult ský yfir Reykjavík, mengun frá bílum. Ekki að undra að margir séu með hina ýmsu sjúkdóma, þetta er óheilbryggt umhverfi, hávaði, mengun, og allt of mikið um ljós á kvöldin. Draugar eru ekki fyrir þessa neikvæðu hluti.

Þriðjudagur til þrautar. Þórsdagur í dag, þess vegna ætlar Illugaskotta að berjast eins og hinn versti þurs við allt sem heitir skipulag og taka á því. Heiðni og kristni, myrkur og ljós. Andstæður og allt það, dragast að hvor annarri, en það sem er eins er ekki að meika það í sama bás. Hvað er að veltast um í mínum rugluhaus?

Það væri svo magnað ef hægt væri að taka drauma og hugsanir upp á myndband, þá gæti maður t.d. á morgnana horft á draumfarir sínar og svo gæti maður í enda dagsins sest fyrir framan skjáinn og horft á allar sínar ljótu og fallegu hugsanir lifna til lífsins á skjánum!!!

Ekkert að gerast annað en það að ég held áfram með mitt verkefni, en þetta er samt betra en að vera atvinnulaus, ég hef að einhverju að stefna og það er gott.

Trén hér á suðurlandinu er farin að bruma, mig langar að heyra í spóanum því hann vellir graut og mig langar að fylgjast með álftunum sem búa við Álftavatn uppi í Herðubreiðarlindum. Þær koma þangað hvert sumar, fljúga alla leið frá Skotlandi og upp á hálendið. Önnur þeirra er merkt og ég sendi númerið til Náttúrufræðistofnunar Íslands fyrir 2 árum, þá kom fram að þessi álft er fædd árið 1991 og er hinn mesti ferðalangur. Merkilegt hvað fuglar eru ratvísir.

Þetta er nú búin að vera meiri dagurinn. Fór upp í Grafarholt í morgun, nánar tiltekið í Ingunnarskóla. Þar var ég að segja 10 og 11 ára börnum frá því hvað þjóðsögur væru og frá einkennum nokkurra íslenskra drauga. Tölvuleikir og dvd og video, virðist hafa glapið sum þeirra. Þau nenna ekki að lesa, vilja horfa og hlusta. En ég gat vakið áhuga þeirra ásamt því að gera þau hrædd og Illugaskotta fékk margar skemmtilegar spurningar og athugasemdir.

"Ertu skyggn?"

"Ég er hræddur við þig, þú ert alveg eins og draugur!"

"Hvar er þessi steinn sem þeir settu yfir Djáknann á Myrká?, ég vil sjá þennan stein!"

"Afhverju verða draugar til?"

"Bróðir minn er skyggn"

"Geta draugar drepið mann?"

Ég sýndi þeim myndir af Skottu, Móra, Þorgeirsbola, útburði, Djáknanum á Myrká og draugnum sem vildi komast ofan í gröfina sína eftir að hann hafði barnað konu,,en honum var ekki hleypt ofan í gröfina fyrr en hann sagði frá því hver yrðu örlög þessa draugamannsbarns......

Þetta var frábært og skemmtilegt. Þjóðsögur eru þessum börnum og líklega foreldrum þeirra sem lokuð bók. Þegar þessari bók er lokið upp þá flæðir fram frábær heimur sem á svo skilið að vera kynntur fyrir fleirum á þessu landi og einnig erlendis. Margir þessara krakka ætluðu að fara á bókasafnið og leigja þjóðsagnabækur

Illugaskotta var hress eftir þessa skemmtilegu framsögu.

Fór svo í að hitta Fannar bróðir, fengum okkur að éta. Svo á fund hjá kennaranum mínum og svo með Fannari í varahlutainnkaup.

Svo margt fleira sem var ekki alveg klárað. Nú er klukkan að verða 1730

Það var tekið frí frá tölvunni og martröðinni um helgina. Illugaskotta verður með smá kynningu á þjóðfræði og draugum í Ingunnarskóla á morgun, fyrir 10 og 11 ára börn. Það verður gaman. Er búin að útbúa glærur af nokkrum draugum, mæli eindregið með bók Skúla Gíslasonar, Sagnakver. En þar eru hinar fínustu teikningar af hinum ýmsu fyrirbærum úr íslenskum menningararfi.

Fór í Þjóðarbókhlöðuna í dag, og viti menn , þar var hann Funi galdraköttur. Hann lá við innganginn á hitaristinni og með sólina skínandi á feldinn sinn. Tók mynd af honum og hann brosti fínt, eins og hinn besti herraköttur.

Illugaskotta hefur einnig verið mikið í því að skoða upp í kjaftinn á sér,,önnur frammtönnin er að fara fram fyrir hina,,hin mesta kvöl og pína að horfa upp á þetta, og fattaði í dag, afhverju þetta er að gerast. Er alltaf að ýta tungunni í augntönnina sem ýtir svo á framtönnina. Þessum kjæk verð ég að hætta. Réðst svo með sandpappír á yfirborðsskemmd, ætlaði að pússa hana í burtu. Þetta er lítill brúnn blettur, en það gekk ekkert. Sem þýðir að hann Gunnar Guðni tannlæknir fær bráðum heimsókn frá draugnum.

Færslan þar sem ég talaði um baktal og illt umtal og allt það var leiðinleg, en varð að skrifa þetta og þá fer það úr hausnum á mér. Nú líður draugnum miklu betur og er með hreinann haus. Er samt ekki enn þá búin að ákveða neitt með sumarvinnu eða vinnu almennt. Langar að vinna eins og brjálæðingur í sumar og fram á haustið. Er orðin jarðar óðari en áður, og hef alveg gríðalega góða hugmynd um það hvað ég vil gera á jörðinni minni.


Það snjóar nú í borginni af og til, heilinn er svolítið krumpaður eftir rauðvínsdrykkju í gær,,,en það er ágætt af og til. Fannar bróðir kemur í bæinn í kvöld, krummi krunkar úti og allt gengur vel.

Fór í alls kyns útréttingar í dag. Keypti glærur, tók bækur á bókasafninu, kom bókinni minni í sölu í anddyri Þjóðarbókhlöðunnar, hitti fólk, ræddi málin og varð margs vísari. En hvað það er gott að vera inni þegar það er hvasst úti.

Allt er ágætt, þótt ég hafi vælt eins og versti ræfill fyrr í dag. Stundum er draugur bara fúll.

Föstudagsmorgun, blaðsíðurnar urður ekki 25 í þessari viku þær urðu 11, en fúllt. Gengur samt allt saman, það er nú önnur saga.

Illugskotta á í miklum vandræðum með sjálfa sig. Hún getur ekki, alls ekki frá helvíti tekið ákvarðanir sem varða líf hennar. Það er hennar mesti galli að hún breytir og breytir, klikkast og svo velur hún eitthvað. Það er voða sniðugt í smá tíma, en missir svo ljómann. Hvað er til ráða?

Til ráða er kannski að verða fullorðinn, hætta að flækjast og skjóta rótum. Gef skít í fyrra líf og byrja eitthvað nýtt. Æji hvað það er leiðinlegt að vera í tilvistarkreppu. Það verð ég að segja. Var að vakna, klæddi mig og datt inn í tölvuna. Hef ekkert étið í morgun, því mig langar ekki að borða, mig langar ekki að gera neitt. Sit hér nudda á mér ennið, dæsi og vesenast í hausnum á sjálfri mér sem gerir út af við mig. Samt á Illugaskotta að vera ánægð, hún er ekki með sjúkdóm, allir hressir í fjölskyldunni hennar, hún á góða vini og býr á frábæru landi. Hvað er þá að?

Hvað í andskotanum er að Illugaskottu? Hún vill skapa og hafa mikið að gera, en það er ekki að gerast núna. Þannig að nú verður hún að fara að átta sig á því að lífið gerist ekki bara, það verður að taka á hlutunum svo þeir gerist.

Illugaskotta veit að það fólk hefur verið að baktala hana, rægja hana og ljúga upp á hana vegna atburða sem átt sér stað seinasta sumar. En hún getur ekki sannað það. Annað er það að enginn spyr út í þessar lygar, fólk samþykir þær bara.

Hvers vegna? Því er erfitt að svara.

Nú eiga goðakvæðin það skilið í Konungsbók eddukvæða að ég fari og lesi þau öll aftur.

Í fyrra dreymdi mig draum. Illugaskotta var að fara að brjótast inn í Þjóðmenningarhúsið ásamt vini sínum. Því Illugaskotta vildi hvorki meira né minna en sjálft handrit Konungsbókar eddukvæða fyrir trúlofunarhring!!!!! Dýrmætasta handrit Íslands, það er ekki slæmur trúlofunarhringur.

Ég er svo galin að ég er hætt að muna hvað ég heiti. En þetta mun allt koma. Er að berjast við sjálfa mig og allt það sem gengur á í hausnum á mér. Ég verð að fara að velja hvað og hvenær og allt það.

Mér líður fáranlega yfir öllu.

En það er gaman. Eins og Þrúður vinkona segir þá á maður að njóta þess sem gengur á í lífi manns hverju sinni, það mun ekki koma aftur!!!!

Það er hressandi veður úti, rok og rigning. Mikið er það gott, þá langar Illlugaskottu að vera heima og vinna eins mikið og hægt. Það eru komnar 37 síður af 100! Mun þetta klárast, gott fólk, vonandi og ég skal. Um það bil tíu síður verða með myndum þá eru komnar 47, svo þarf ég að skrifa um auðlindir, náttúruauðlindir og menningarauðlindir, eignarétt á þeim og hvernig listamenn sérstaklega hafa ekki verið feimnir við að taka á því að forma og móta ýmislegt úr menningarauðlindum eins og Eddunni, hin ýmsu verk. Hins vegar hefur verkfræðingastóðið ásamt Landsvirkjun og stjórnvöldum eignað sér náttúruauðlindir þessa lands með því að móta náttúruna eftir sínu höfði. Kannski eru þeir listamenn náttúruauðlindana? Ekki eru þeir hræddir við náttúruölfin og ekki er Þór þrumuguð það heldur, hann ræðst á náttúruaflið Miðgarðsorm sem hringar sig um öll höf og einnig drepur hann tröll.

Þetta allt velkist um í huga mér ásamt því sem ég hamast í Snorra-Eddu og er að fara svo aftur í Konungsbók-Eddukvæða. Með sama áframhaldi við skrif þá mun allur apríl mánuður fara í þessa ritgerð, en það er í lagi. Í mai eru skil, og þá hef ég tíma til að fínpússa og fá yfirlesningu.

Mikið er þetta leiðinlegt blogg hjá mér í dag. En þetta er líf mitt í dag, ritgerðin og Vesturbæjarlaugin. Á eftir að fara í sund í dag.

Var boðin í mat í gærkveldi og mikið var það notalegt, að sitja til borðs með tveimur öðrum og borða frábæran fiskrétt.

Annars þá er Illugaskotta í 44 tilvistarkreppu lífs síns, sem þýðir að hún veit ekkert hvert lífið stefnir. Það heldur áfram án þess að hægt er að ráða við eitt né neitt, bara að það sé eitthvað skemmtilegt þá er henni sama.

Ég eldaði tvær flatbökur í gær ásamt því að fara í reiðtúr og fá rasssæri,,,,það var gaman. Loksins finnur maður að skrokkurinn er á lífi.
Fínasti reiðtúr á honum Lýsingi og með henni Þórdísi.

Rasssærið olli því að Illugaskotta vaknaði mjög, mjög snemma og skellti sér í sund.

Fastagestirnir sem ég kannast við voru þarna á ferðinni. Þær spyrja alltaf hvor aðra afhverju þær hafi ekki mætt. Þær vita að oftast hefur eitthvað alvarlegt gengið á þegar fastagestirnir mæta ekki í langan tíma. Langur tími hjá þeim eru t.d. þrjár vikur.

Einn fastagesturinn kom inn. Hún heilsar. Hún var síðan spurð af einni gamalli hvort eitthvað mikið væri búið að ganga á í hennar lífi. Sú unga sagði að það væri margt erfitt búið að vera á ferðinni. Svo hvíslaði hún en samt heyrðist það upp og niður skáparöðina,,að hún væri með krabbamein og hún væri að fara í aðgerð.

Sú gamla tók þessu með ró, sagði hægt og lágt: "æ, æ." Sú unga sagði að svona væri þetta bara, vonandi myndi allt ganga vel, en sér fyndist óhugnanlegt hve margir væru með krabbamein og hve algengt það væri.

Illugaskotta varð hugsi. Þetta er rétt. Hvað veldur? Það er stór spurning. Myndi segja að það væru þrír megin þættir: Mengun í umhverfinu sem hefur áhrif á matinn sem menn éta ásamt því að alls kyns aðskotarefni eru alls staðar, stress er númer tvö og svo númer þrjú myndi ég segja erfðir.

Hvað er til ráða? Ekki verða stressaður, maður getur ekki slitið sig frá erfðunum, og reyna að éta hollt og íslenskt,,,ekki allt þetta drasl sem inniheldur endalaus E efni,,,og annað álíka. En hvað veit draugur að nafni Illugaskotta annað en líf hennar snýst um eina ritgerð.

Búin að fara í sund í morgun. Það var gott. Huxa mikið þessa daganna um tilgang, allt, hvers vegna, og hvað. Horfði mikið á hrafna sem voru í áköfum ástarleikjum í gær hér fyrir utan gluggann minn. Þeir svífa og svo skella þeir saman í loftinu, hrafninn er minn uppáhaldsfugl. Hans nafn á latínu er Corvus corax, ég kalla hann nú bara krumma. Krummi er samt pest þegar maðurinn fer að fæða hann óbeint, má þá nefna gorhauganna sem eru við bæinn minn fyrir norðan. Sláturhúsið þar skilur allt eftir opið og krummi nýtur góðs af, þarna er svokallað hrafnager.

Krummi verpir fyrstur hér á landi. Einu sinni björguðum við hrafnsunga úr laup, við erum nokkur úr minni fjölskyldu. Það var þegar við áttum enn þá jörðina Smyrlaberg. Þar verpa alltaf hrafnar, eitt par. Eitt sumarið þá sat einn unginn í hreiðrinu en hinir tveir flugu um loftin blá. Foreldrar krumma litla görguðu og görguðu á hann að skalla sér út í frelsið,sögðu honum að hætta að hanga heima, þar væri bara laupurinn. En krummi gargaði á móti að hann kæmist ekki úr hreiðrinu. Ég og bróðir minn fórum og athuguðum með hann krumma litla.

Þið sem ekki hafði séð hrafnslaupa gerið ykkur ekki grein fyrir því hvernig hann er. Hrafninn er ekki smekklegasti og snyrtilegasti fugl sem til er. Krummi velur allt sem er gróft og sterkt, sama úr hvaða efni það er. Þarna voru stórar greinar, ull, járnarusl eitthvað og svo var það sem hefti krumma að komast á brott, blátt baggaband. Baggabandið hafði vafist um fót krumma og stoppað blóðflæðið niður í klærnar, eins og við ökkla á manneskju. Við klipptum bandið í burtu og þá datt fóturinn af, þetta var einfættur krummi.

Við tókum hann með okkur niður á tún til að sýna einni lítilli hann, krummi gargaði næstum því úr sér tunguna. Svo slepptum við honum, hann hoppaði um túnið, gargaði ógurlega og svo flaug hann af stað. Ég hef oft hugsað hvort hann krummi einfætti sé enn þá á flugi einhvers staðar yfir þessu skrímsla landi.

Mun vinna til 17:00 í dag, hamast í þessu. Fer svo í heimsókn og þar munum við nokkrir snillingar baka flatbökur.

Áttavitinn er með skekkju í sér.

"Þetta eru allt asnar Guðjón"!, er nafn á bók sem Illugaskotta hefur ekki lesið, en hún notar þessa setningu oft.

Er heima búin að lesa Gylfaginningu, rífa úr henni það sem snertir á náttúruútskýringum, og þá kemur annað vandamál. Auðvitað verð ég að vera með kynningu á hver þessi goð eru, hverjir kraftar þeirra eru og hæfileikar. Það þýðir ekkert að segja að þegar Baldur hinn góði var drepinn með Mistilteini sem Höður hinn blindi skaut að honum, því Loki rétti honum Mistilteininn og þá bara dó Baldur og allir hlutir áttu að gráta Baldur svo hann myndi vakna aftur til lífsins, og það gerðu þeir. Steinar, dýr, mannfólk, og plöntur, en tröllkona nokkur að nafni Þökk, sagðist mundu gráta þurrum tárum. Og þess vegna var ekki hægt að fá Baldur til baka frá henni Hel. Hel er undirheima gellan, sem er með hálft andlit á lífi en hinn helmingurinn á henni er dauður.

Nákvæmlega skiljið þið eitthvað í þessu? Þetta er frekar eitthvað eins og það er í hausnum á mér. Vil hafa þetta auðvelt og áhugavert, fyndið og skemmtilegt.

Það skulu verða skrifaðar 25 blaðsíður í þessari viku, og fjandinn og allir hans árar hafi mig ef það gerist ekki.

Ég er sem sagt að skrifa um fornar útskýringar á náttúrunni, byrjaði í Konungsbók eddukvæða og er nú að garfa í Snorra-Eddu, en hann Snorri Sturluson á að hafa notað Konungsbók eddukvæða sér til halds og trausts. Langaði svo að stökkva inn í þjóðsögurnar og þjóðtrúnna okkar íslensku...setja fullt af flottum myndum með og slá í gegn, (sagt eins og í Stuðmannalaginu ógurlega)

En það er erfitt að koma þessu saman á þann hátt að þetta segi manni eitthvað, en það er mikill fróðleikur varðandi náttúruna falinn í þessum kvæðum og sögum.

Farin að skemmta mér meir...

Lífið er frábært! Alltaf eitthvað að gerast sem er ótrúlega ekki á mínum skipulagslista eða geralista....

Áttavitinn færðist vestur í mínu lífi.

Á sunnudögum á Illugaskotta frí, frá ritgerðinni þótt hún dveldi áfram í hausnum á draugnum. Gef mér þrjár vikur síðan ekki söguna meir.

Dagurinn var góður. Fór í Kolaportið með henni Guðrúnu Ósk,,,lékum okkur með fjarstýrða bíla, töluðum við eldgamlan vestfirðing sem var að selja harðfisk, hákarl og fleira íslenskt, einnig hittum við fyndna prjónakonu.

Síðan fórum við í göngutúr, svo í verslun fyrir ömmu, drukkum hjá henni kaffi, síðan fórum við í sund, fórum yfir sundlaugina í handahlaupum, það var gaman. En vorum alveg ringlaðar eftir það.....hlógum mikið, fórum einnig á einhverja sýningu í Gerðubergi bara af því við vorum þarna í Breiðholtinu.

Síðan skutlaði ég henni heim, en ég sjálf fór á Kaffi Mokka að lesa blöðin og drekka kaffi.

Verslaði svo í matinn í Krónunni, sá fyrrverandi eitthvað...sem virðist elta mig uppi þessa daganna, en ömurlegt að rekast hundrað sinnum á manneskju sem maður hefur engan áhuga á að hitta....hann var vandræðalegur og Illugaskotta varð alveg bálill út í þetta kjaftæði..,,hennti mínum bökuðu baunum í poka og strunsaði út...

Gaman að vera pirruð og hress, kex.

Er að fara að heimsækja hann Tómas sem býr hér á 3. hæðinni. Skoða hjá honum myndir svo segist hann eiga rauðvín.....hvaða hvaða!!!!

Hlátur, og enn þá meiri hlátur. Marbendill er farin að hlæja á ný, það er svo margt að gerast í þessum heimi og hvað þá á þessu skrímsla skeri.

Sat inni langt fram á dag við ritgerðarsmíð, dæsti, æddi um gólf, gargaði, lagðist upp í rúm. Ákvað að þetta gengi ekki lengur, hætta eða halda áfram. Ákvað að halda áfram því að hætta eða gefast upp eru orð sem eru ekki til í orðabók Illugaskottu. Hélt áfram og fékk svo góðar hugmyndir að það lá við yfirliði í hugmyndum.

Gott fólk kom í heimsókn og æddi með þessu góða fólki á magnaða myndlistarsýningu sem er haldin í sal Ásatrúarfélagsins. Myndefnið er tekið úr Gylfaginningu, sem er eitt aðal lestrarefni Illugaskottu þessa daganna. Sýning heitir: Frumkraftarnir: Eldur, vatn. loft, vatn. Hvernig allt varð til í þessum heimi. Með honum stóra hvelli segja vísindamenn, ég segi það líka, en kannski gerðist það eins og segir í Gylfaginningu og Völuspá. Hver veit?

Garry Raven, öðru nafni Morning Star sagði mér einmitt að það væru þessi fjórir frumkraftar sem gætu drepið okkur en án þeirra gætum við ekki lifað.

Er ekki alveg ákveðin enn þá með sumarið, er að hugsa um að breyta yfir í hina vinnuna! Vá ég er svo galin að það nær engri átt. Gott að vera galin og skrítin og klikkaður og allt annað, svo lengi sem maður er ekki leiðinlegur þá er allt hitt afsakanlegt. Er það ekki?

Draumurinn er að vera að vinna úti í Canödu með indíánum, sigla um á kanóum, veiða fisk eða einhver landdýr og njóta lífsins í sátt við sjálfan sig, hina og landið. Ég og mig og henni og mér langar það.

Illugaskotta hefur sett landvörðinn í sér í frí, hann var hvort sem er orðinn þreyttur og pirraður, enda er hann hvíldinni feginn og sefur vært með marbendli einhvers staðar undir sæng. Þannig að í sumar verður Illugaskotta ekki landvörður og hún verður heldur ekki að vinna í útlöndum eins og áætlanir stóðu til.

Þetta er skrítin tilfinning að æða ekki í einhvern kofa á öræfum og búa þar í sumar, en ekki vond tilfinning nei, alls ekki.

Gærkveldið var fínt, með Valdísi Veru og Laufeyju Mattíönu, átum saman fínan heimagerðan mat ásamt því að við drukkum eina rauðvínsflösku, ég og Valdís.

Nú var ég að vakna eftir góðan svefn. Er komin með meira en nóg af andvökum þær eru andstyggilegar, ég ætla líka aldrei aftur að verða stressuð, því stress veldur sjúkdómum, það er ég viss um.

Þetta er nú búin að vera meiri dagurinn. Illugaskotta sofnaði í 2 tíma, og svo var vakað. Var að drepast í maganum, hélt að ég væri að fara að fæða skrímsli, en svo var ekki.

Vinur draugsins heimtaði að fá hann í sund. Dammmm,,,,fínasta ferð í sund, hittum hana Dagnýju. Sólin skein í heiði og rætt var margt skemmtilegt.

Svo sturta, og svo átti sér mikið drama stað í kvennaklefa Vesturbæjarlaugarinnar, sem draugurinnn var vitni af, og annar aðili sem byrjaði dramað,,,,,,og allar konurnar sem hlustuðu. Þetta var mér um megn,,,,dæs er að fara í kaffi,,gangslaus dagur,,,nema kannski í vina hópi.

Það var hringt í mig í gærkveldi. Ég var víst í bekk sem hét 4A,, já og það eru 10 ár síðan við urðum stúdentar og það væru endufundir með öllum þeim árgangi þann 15. maí á þessu ári.

Illugaskotta sá líf sitt fyrir 10 árum síðan. Meðan hún var að tala við þennan gamla bekkjarfélaga, þá skrifaði hún orðið "ojbarasta".

Eina sem hefur breyst er að liðið hefur fitnað eða grennst, það hefur fjölgað sér eður ei, það hefur unnið hér og þar og fjárfest í hinu og þessu. Mér er alveg sama hvað það hefur verið að bardúsa.

Afhverju á draugur að hafa samband eða blanda geði við lið sem draugurinn neyddist til að vera með í skóla?

Menntaskólaárin mín voru þau ömurlegustu sem ég hef upplifað.

Ég held ég fari heldur í vorið úti á land þann 15. mai í stað þess að eyða kvöldstund með fólki sem ég man ekki lengur einu sinni hvað heitir.

Er annars andvaka sem er hið mesta fjör, þá rúllar maður í hringi í rúmminu eins og rúllupylsa, dæsir og pirrast, þar til þetta gengur ekki lengur. Er að rita þetta hér ásamt því að éta AB mjólk og morgunkorn og svo er ég að fara að vinna. Klukkan er hálf fimm um morgun.

Illugaskotta mun ekki tjá sig um frétt frá Öræfum, en marbendill hló svo um munaði, hann hló svo mikið að ég varð að segja honum að hætta svo ég gæti farið að sofa, en hann neitaði að hætta að hlæja, hann er núna í Sigga Atla herbergi að hlæja,,,,húsið hrisstist......

Illugaskotta fór á söngsýningu hjá 10 ára frænku sinni. Það var gaman að horfa á hana og allar hinar sönghetjurnar. Stigu upp á svið, kynntu sig og svo sungu þau tvö lög, með undirspil frá skemmtara og allar græjur.

Einbeitnin skein af þeim, og allir áttu góðan dag. Ég, mamma og Guðrún Ósk fórum svo á kaffihús á eftir og áttum góða stund þar.

Illugaskotta er nú heima ásamt bjórnum sínum, við erum að huxa um lífsins tilgang og annað álíka léttvægt. Bjórinn er dýrið mitt, ekki bjór til að drekka. Horfi á fréttirnar með öðru auganum en er alls staðar annars staðar en hér, ég er þar.

Sela sagan hans Sigga Atla er góð lesning, og ég mæli með að þið kíkið á hana, er með tengill inn á síðuna hans. Flottar myndir af selum hjá honum Sigga.

Nóg af hugmyndum hamast í hausnum á mér, allt að gerast. Ritgerðin er hress og svo er ég líka.

Dagarnir líða og vorið er að koma rétt bráðum finnst mér.

Hvar verð ég í sumar? Það er mér hulin ráðgáta. Farin að skrifa.

Sólin er hress hér á suðurlandinu. Þórdís vinkona mín er bara úti að leika sér á hestum og að garfa í garðinum sínum, það get ég bráðum. Ég mun ekki láta freistast út, nema til að hreyfa mig sem er nauðsynlegt svo að heilinn virki.

Synti smá í gær og fór svo í göngutúr með fram Ægissíðunni í gærkveldi það var gaman, heyrði og sá nokkur sjóskrímsli.

Kaffið rennur ljúflega niður núna klukkan 9 um morguninn, svaf ógnar vel.

Er ekki búin með Haustskip en fór að lesa aðra bók sem er miklu áhugaverðarði, hún heitir "Endurminningar grænlensks galdramanns"
Þessi bók er full af einlægum texta ásamt því sem hún er ótrúlega óvenjuleg. Galdramaðurinn er fæddur 1892, og það er danskur prestur sem ákvað að skrifa niður þessa ævisögu.

Allir í sund!

Sólin sem vissi ekkert hvar hún átti eitt sinn heima eins og stendur skrifað í Völuspá, vann bug á prinsessunni þoku. En í íslenskri þjóðtrú er þokan talin hafa verið prinsessa í álögum er margur smalinn komst í kynni við.

Það eiga eftir að koma mörg hundrað góðir sólardagar, ég ætla ekki að láta þennan dag tæla mig út eða hafa áhrif á mig...fussum svei.

Þriðjudagur í dag, hún Guðrún Ósk frænka mín sem er 10 ára hefur verið að læra að syngja í vetur, draugurinn ætlar að sjá hana syngja núna á fimmtudaginn, það verður gaman. Hún syngur alla daga og er hinn mesti snillingur.

Fékk bréf frá indíánanum vini mínum í dag, hann sagði að það væri brjálaður snjóstormur í Manitoba núna og allir vegir að lokast eða þegar lokaðir. Það er skrítið til þess að hugsa.

Nú fer að líða að ákvörðun um sumarið,,,,hux með exi og mjög stórri exi.

Ég skoða af og til dagbækur fólks sem ég þekki ekki neitt, datt inn á dagbók Björns Bjarnasonar, sem er lúmskt fyndinn gaur. Hann er hér að tala um pistil sem hann sá í Fréttablaðinu...og vitna ég í hann hér, en kona að nafni Eva skrifaði þennan pistil þar sem hún er að tala um skoðanir sínar sem tengjast Gunnari í krossinum og Birni Bjarnasyni. Nennti ekki að lesa þetta allt en klippti hérna út úr dagbókinni hans. Vona að þetta sé í lagi herra dómsmálaráðherra?

Guðinn hans Gunnars er svo dómharður og leiðinlegur að ég næstum gubba, meðan minn er kærleiksríkur og alltumvefjandi.“ Hún segir síðar: „Birni hins vegar tækist seint að sannfæra mig um nauðsyn sérdeildarsveitar lögreglunnar og ég sat eftir með köfnunartilfinningu og óþol í sálinni, eins og alltaf þegar ég hlusta á málflutning Björns.“

Um leið og ég bendi Evu vinsamlega á að slökkva á viðtækinu eða fara á aðra rás, þegar ég birtist á öldum ljósvakans - ekki vil ég bera ábyrgð á, að hún kafni -

Farin að skrifa um tunglið, sólina, dag og nótt.

Ég horfði út um gluggann í morgun og áðan en sé ekki neitt. Það er svo mikil þoka og hún er svo þykk að það virðst vera að það sé hægt að skera hana í sneiðar.

Mér fallast oft hendur við þetta lokaverkefni. Núna er ég að vinna með þrjú kvæði úr Konungsbók eddukvæða, vingsa úr þeim það sem þau segja um sama efni en á mismunandi hátt, varðandi umhverfið, sköpun og allt það. Illugaskotta á eftir að skrifa 80 blaðsíður.....satann og djöfullll,,,það skal takast segi ég með mjórri rödd.

Í gær kláraðist kaffið mitt sem ég keypti í Delínu mínu og Binnu í New York. Besta kaffi sem um getur í sögu Illugaskottu. Hitti á hana Binnu á messanum, og þá kom í ljós að arabarnir vilja endilega senda Illugaskottu meira kaffi. Þeir eru víst alltaf að tala um drauginn, hummm,,,enda var gaman að spjalla við þá því er ekki að leyna.

Snillingar með sniðuga búð. "The Olive Tree Delhi", þar sem búðarkötturinn sefur í grænmetinu og stekkur stundum upp á axlirnar á gestum. Fór í útréttingar fyrir verkefnið mitt í dag.

Sá þá á göngu minni meðfram tjörninni að gæsirnar voru allar í baði, rifu af sér vetrarfjaðrirnar ásamt því sem þær hoppuðu um alla tjörnina til þess að ná af sér meiri skít, eða til að fá á sig meiri skít. Þegar ég fór að glápa á þær, fannst þeim eitthvað skrítið á seiði. En ákváðu svo að stressa sig ekki á mér.

Fór á málstofu um náttúruverndaráætlun, það var gaman. Þrjú með fyrirlestur, Siv ráðherra, Ari Teitsson bóndi og einhver frá sveitarstjórnum. Áhugavert að heyra sjónarhorn mismunandi hagsmunaaðila. Er nú á leið í eitt versta hús Reykjavíkur, Þjóðarbókhlöðu fjandann, þar er aldrei súrefni, bara dautt loft og enn þá dauðarar fólk.

Hef verið beðin með stuttu millibili að tala við grunnskólabörn um þjóðsögur. Illugaskottu dauðhlakkar til þess að gera börnin dauðhrædd og áhugasöm.

Nú fara mörg ríki að verða stressuð yfir því að hafa stutt heimska fíflið hann Bush!!!!! En eftir þær hörmungar sem áttu sér stað á Spáni þá myndi Illugaskotta segja að allt geti komið fyrir. Þetta skáletraða tók ég úr mogganum í morgun, en merkilegt er að þessi merkilega frétt er ekki á forsíðu Morgunblaðsisns einungis undir dálknum erlendar fréttir. Maður spyr sig margs vegna þessa.

Al-Quaeda samtökin hafa lýst ábyrgð á hryðjuverkunum á hendur sér og segja það í refsingarskyni fyrir stuðning spænsku stjórnarinnar við herförina í Írak en 90% Spánverja voru andvígir þátttöku í stríðinu gegn Saddam Hussein Íraksforseta.

Blikadalur sem er utan í henni Esju verður spændur upp í dag af tveimur skessum af norðan, síðan á að drífa sig í sund og svo heim fyrir Illugaskottu að vinna. Veðrið er með besta móti.

"Skyldi eitthvert lögmál vera fyrir því að Íslendingar gerast ævinlega drukknir þegar á reynir? Er það veðrið, eða er það ólukka landsins, eða er það einber og eilíf fátæktin"? Textin sagður af amtmanni árið 1759, tekinn af blaðsíðu 256 úr bókinni Haustskip eftir Björn Th. Björnsson.

Ég er enn þá að lesa bókina Haustskip, les oftast áður en ég er að fara að sofa og þá eru það svona fjórar síður,,,,,,,,sem sagt en bókin er að nálgast endalokin. Alltaf verið að senda fanga til Danmerkur, en hins vegar er merkilegt að þessir svokölluðu menntamenn, dómarar og sýslumenn á Íslandi, vissu ekkert hvert þessir fangar fóru þegar þeir stigu sínum þreyttu og dæmdu fótum á flata landið Danmörku.

Það voru þrír staðir sem þeir fóru á, en þeim var nokk sama um það hér á klakanum, bara ef þessar sálir myndu yfirgefa landið, þá leið þeim vel. Annars þá til að upplýsa ykkur aðeins meir, þá drápust þessir Íslendingar flestir þarna í steininum, þeir voru hýddir þar til sást í kjöt og bein, og síðan lagðist alls kyns óværa á þá. Flestir drápust innan árs, því matur var af skornum skammti ásamt því að nóg var um sjúkdóma sem Ísland var laust við. Mikið um ungt fólk sem hafði eitthvað hrasað í því að vera ekki að stela eða sofa hjá hinum og þessum. Einnig var fólk brennimerkt ef það stal, kallar á enni en konur á bak.

Ég sæi í anda ef allir þeir sem eru að sofa hjá hinum og þessum yrður dæmdir glæpamenn eða glæpakonur og send héðan frá Íslandi í fangelsi í Danmörku!

Illugaskotta dæsir og er hugsi yfir öllum sínum löndum sem drápust þarna úti rassgati í svokallaðri Kóngsins Köbenhavn, oftast vegna smáglæpa eða smá yfirsjónar. Ekkert var fangelsið hér á landi þá árið 1759 og eitthvað varð að gera við þessa glæpamenn. Sumir sýslumenn tóku upp á því að hengja þessa þjófa hér á landi, því oft var erfitt þegar ekki var skip sem fór til Danmerkur, þá sátu sýslumenn oft upp með sína fanga í heilt ár, þar til næsta haustskip myndi láta sjá sig.

Illugaskotta sá svo í sjónvarpinu um daginn fínt fólk frá Íslandi og Danmörku sem var að skoða ný uppsetna sýningu um sjálfstæðisbaráttu Íslendinga og hann Jón Sigurðsson sjálfstæðisbóndann sjálfan. Fyrst varð hún pirruð að sjá að sýningin gekk að mestu leyti út á langa texta á fínum og dýrum spjöldum og svo varð draugurinn reiður, því það er komið nóg af því að velta sér upp úr þessari andskotans sjálfstæðisbaráttu, enda er öllum sama um hana, nema kannski þeim sem vilja bara horfa á góða tíma þessa lands, og vilja ekki vita af hörmungum þeim sem Íslendingar hafa einnig gengið í gegnum.
Það ætti að gera sýningu um þá Íslendinga sem hurfu í gleymskunnar dá þarna í Danmörku. Saga þessa fólks er falin í dómsskjölum og annálum, öllum gleymd en stór partur af sögu þessa lands.

Ég kalla þetta sögurasisma. Að velja einungis að fjalla um þá sögu sem inniheldur forna dýrð og gleði en hafna því að setja upp sýninga um atburði sem ekki innhalda forna dýrð og gleði. Hugsið út í það ef sýning um hina íslensku fanga yrði sett upp í Jónshúsi í kóngsins Köbenhavn! Myndi það ekki falla í frjóann jarðveg!

Hvað finnst ykkur?

Ég get svo svarið fyrir það að ég heyrði í lóunni í morgun, eða kannski var það einungis löngun í vorið sem olli þessari eyrnabilun.

Fékk pakka í gær frá útlöndum.

Er að fara í göngutúr í bæinn ásamt nokkrum öðrum. Lítið og ekkert eiginlega að gerast.

Illugaskotta ætlaði að fara að hitta þjóðfræðinga í gærkveldi en treysti sér alls ekki vegna þess að hún lennti í smá hrakförum. Þannig að ekkert varð af bjórdrykkju og annari snilld.

Draugurinn fór sem sagt að aðstoða vinkonu sína seinni parts dags í gær. Illugaskotta fór að passa barn sem er þriggja ára, barnið var búið að borða súkkulaðiköku og kókómjólk fyrr um daginn, hoppa og skoppa um íbúðina áður en Illugaskotta sveif inn. Illugaskotta dreif barnið í útiföt því það er glatað að sitja inni þegar veðrið er aðeins að batna.

Margt um nýjar búðir á Laugaveginum, sáum beygluhúsið, sem er Amerískt frá helvíti, varð að sjá þetta. Æddum inn, barnið æddi inn í kæli og vildi Kókó mjólk, auðvitað keypti ég hana.

Svo slafraði barnið henni í sig, en rétti Illugaskottu allt í einu fernuna og sagðist vera södd, en fernan var einungis hálf. Haldið var áfram göngunni um Laugarveginn og margt heimspekilegt rætt. Barnið fór nú að rífa upp um sig úlpuna og strjúka á sér vömbina. Illugaskotta hélt að þetta væri bara eitthvað sem hún á vana til að gera, en svo var ekki lesendur góðir. Allt í einu var barnið orðið föllt í framan, og sagðist vilja fara heim. Já en smá labb meir bara að blómunum sagði Illugaskotta. En barnið vildi ekki lengra, það stoppaði og hélt áfram að strjúka á sér magann. Illugaskotta beygði sig niður að henni og spurði galdraspurningar sem kom öllu af stað,,,,,,,,,,"Er þér illt í maganum"?

Barnið ældi í einni gusu yfir sjálfan sig og yfir Illugaskottu. Þarna stóðum við. Stjarfur draugur og starft barn. Á miðjum Laugaveginum, allar búðir að loka og við allar í ælu. Komust loksins inn á kaffihús þar sem buxur og skór voru drifnir í vaskinn. Á leið minni á kaffihúsið í stjörfum gönguhreyfinum mætti ég fyrrverandi Blönduósingi, sem vildi eitthvað ræða við Illugaskottu,,,,nei, sagði bara sæl og bless,,, Blönduósingurinn hefur líklega haldið mig mjög svo merkilega með mig, en hún sá líka ekki æluna á mér og barninu.

En þetta var samt örðuvísi dagur og öðruvísi kvöld en Illugaskotta á að venjast. Börn og draugar eiga ágætlega vel saman þegar það koma ekki endalaust óvænt atvik upp, en kvöldið var einnig áhugavert.

Sami dagur í gær og í dag, nema annað veður. Helgin að koma, og mikið er ég samt fegin að hafa ekki farið út í gærkveldi, þá væri heilinn krumpaður í dag.

Spennan er að fara með mig. Langar norður á hestbak um helgina ásamt því að hitta fjölskylduna mína. Það er ekki heilbryggt að sitja allan daginn við tölvu eða yfir bókum. Það gerir hvern draug meðal brjálaðann!!!

Ætla að vera samt í bænum yfir helgina, þarf að vinna ásamt því sem ég ætla að ganga inn í Blikadal sem mér finnst merkilegt nafn. Blikadalsá, rennur út dalinn sem er á vinstri hönd þegar komið er upp úr Hvalnum...

Ég vildi óska að allt væri klappað og klárt og smátt og skátt....prátt, mjátt, hátt,,,,,,en það er það ekki, best að una við spennu og annað fjör.

Svefninn er góður.

Draugurinn drattaðist í sund, og það var já lausn að hamast í lauginni með storminn í andlitið.

Í gær sagði kunningjakona mín mér frá því að hún hefði lennt í árekstri. Það var víst keyrt inn í hliðinna á henni þegar hún var að fara yfir á rauðu ljósi. Hún æddi út úr bílnum í hræðslukasti, gargaði á þá sem höfðu keyrt inn í hliðina á bílnum hennar. Þeir tveir drógu upp skilríki..og sögðu " Þér hafið lennt í árekstri við lögregluna, og við erum á ómerktum og bremsulausum bíl!" Ekki bara þetta, í kjölfar ófara hennar þá bombaði Thailensk fjölskylda aftan á hana!!!! Lögreglan ætti að skammast sín að keyra yfir á rauðu, og segja svo að þeir séu á bremsulausum bíl. Þvílíkt fordæmi.


Þessi saga er eins og hin mestu ýkjusaga, en hún gerðist hér á bæ, ásamt mörgum öðrum sögum sem aldrei verða skráðar einungis sagðar og hverfa svo í gleymskunnar dá. Á hverjum degi hér á skerinu og alls staðar annars staðar eiga sér stað sögur sem eru ótrúlega bæði að vexti og innihaldi. Ég væri til í að geta upplifað eitthvað af þeim.

Skriftir ganga vel. Sólin er farin að láta sjá sig. Liðið í sundi talaði bara um veðrið og að rokið væri það versta og leiðinlegasta. Ég segi að það sé pirrandi af og til, en það þeytir á haf út mengun og öðrum skít sem á ekkert að vera að angra okkur.

Illugaskotta átti andstyggilega nótt í turninum, andvöku nótt. Las Haustskip, át brauð, drakk vatn, snéri mér eins og hvalur sem kann ekki að vera á þurru landi, urraði að lokum á andvöku drauginn. Drapst einhvern tíma í nótt aftur, og jamm er að blogga núna.

Fór í sund í gær eftir vinnu, rakst þar á ótrúlega marga sem ég þekki og var margt skrafað í pottinum í Vesturbæjarlauginni. Sat í tvo tíma þar sem er persónulegt met og einnig pynting fyrir blóðkerfið.

Veit það ekki en þetta veður er farið að verða svoldið þreytandi, það er ekkert gaman að labba í þessu veðri, maður verður hundblautur, og svo fýkur allt út í vindinn.

Mig langar bara í snjó svo ég geti farið á skíði.

Finn ekki uppáhalds peysuna mína sem pirrar mig ógurlega, var nýbúin að kaupa hana í Skotlandi, með kraga og löngum ermum...sakna hennar, hvar er hún???

Dagurinn virðist ætla að verða góður þrátt fyrir allt dæs og væl hér á þessari færslu.

Þegar Illugaskotta er búin að losa sig við eitt atvinnutilboð þá dettur annað inn!!!!! Ekki auðveldar þetta völina, sá draugur á kvölina sem á völina. Eitt má ég segja að allar eru þessar vinnur klikkað áhugaverðar og ég vildi óska að ég gæti unnið þær allar, valið kemur brátt fram á síðum þessarar Skottu bókar.

Illugaskotta hefur ákveðið að afmælið verði haldið þann 17. apríl, langt fram á rauða og alls kyns lita nótt. Í boði verða kökur, mjólk og annar mjöður. Skrímsli og furðudýr eru sérstaklega velkomin.

Þetta á að vera skemmtilegur dagur í góðra vina hópi.

Annað er það að segja að það er gott að vinna í Tæknigarði, þarf að lesa og stúdera þegar ég er þar við vinnu. Ég æpi inni í mér yfir þeirri vitneskju að kannski get ég þetta ekki fyrir seinasta skiladag!!! og þá bara gerist það, andskotinn og allir hans niðjar mega eiga það.

Menning og umhverfi er nafn á eins dags ráðstefnu sem Sagnfræðingafélag Íslands og Þjóðfræðingafélag Íslands munu halda þann 22. maí 2004 á Draugasafninu á Eyrarbakka. Illugaskotta verður þar með einstaklega merkilegt erindi sem ber heitið,,,,veit það ekki. Nákvæmlega,,heitið sem sagt veltur á því hvert ritgerðin mun stefna, hún stefnir út í geim og svo aftur niður á jörð og inn á Íslands mið.

Fór út að borða í hádeginu í gær með foreldrum mínum og Fannari bróður, við fórum á stað sem ég vil mæla með hér,,,"Potturinn og pannan", heimabakað brauð, tvær gerðir af súpum, fullt af grænmeti og sex heitir réttir í borðinu, og svo er einnig hægt að kaupa af matseðli. Einnig er stór plús að þessi staður er reyklaus, þjónustan er snilld og svo er þetta ódýrt og hollt.

Illugaskotta er loksins búin að sjá allar þrjár myndirnar af Hringdróttinssögu og það er gaman.

Smégol/Gollum er mín uppáhaldspersóna, yndislegur með sitt undirferli.

Hvaðan kemur allt þetta vatn sem hamast á jörðinni? Það er eins og syndaflóðið sé að láta vita af sér hér á suðurhorni þessa skrímsla skers.

Fyrsti vinnudagurinn minn í Tæknigarði er í dag það er gaman. Hef ekki heyrt né séð rottuna hér í turninum enda er hún örugglega steinsofandi í öllu þessu veðri.

Held það séu álög á mér og mínum göngutúr með vinkonu minni. Fyrir nokkrum vikum ætlaði ég að fara snemma til hennar og æða í göngutúr með henni og hundum hennar þrem, en þá kom nákvæmlega eins veður og er í dag. Ég ætla samt núna til hennar því hún býr til besta kaffi sunnan heiða.

Farin að reyna að finna út í hvaða fötum ég eigi að vera í dag, það getur oft verið hinn mesti höfuðverkur, því þau þurfa að vera hlý, ekki bert á milli, passa saman og vera flott, sem gerir þetta að enn þá meiri höfuðverk.

Gallabuxur, svartur lang erma bolur og lopapeysa???? humm ætla að prófa það,,,djöfulsins kellingarugl leynist í hugarfylgsnum mínum. Nú hlær marbendill, en ég er víst umskiptingur var mér sagt í óspurðum fréttum.

Öræfasveitin, sveitin milli sanda, litla hérað,,,,,,,,,,,hefur fengið enn eina vísuna orta um sig. Hann Steingrímur J. Sigfússon orti þennan stúf, sem mér finnst hið fínasta hraffl hjá honum. Heimild mín úr öræfa sveit klikkar aldrei.


Þú Öræfanna undra land
sem öllu færð að skarta,
með vötnin stríð um svartan sand
og sjálfan hjálminn bjarta.
Ekkert fyrr ég augum leit
sem unað slíkan veitir,
en næst við þig er Suðursveit
sem að litlu breytir.

Búin að setja dótið mitt inn í Tæknigarð, allt tilbúið og svo að mæta á morgun í lestur og ritun. Einnig verður gaman að taka upp gamlan og ljótan sið hann kallast"að henda bréfkúlum í fólk".

Þá stendur Illugaskotta ásamt meðhjálparanum sínum uppi á efstu svölum Tæknigarðs,,,en húsið er hannað þannig að það eru svalir inni í húsinu og svo getur maður séð þá sem eru að ganga á niðri á gólfinu. En sem sagt þá stundar Illugaskotta það stundum að henda krumpuðum bréfum í hausinn á fólki sem labbar fram hjá í sínu mesta sakleysi. Svipurinn á því þegar það lítur upp er magnaður og það er snilld að láta það ekki sjá sig en maður getur séð það,,,svo hrisstist Draugurinn úr hlátri og einnig meðhjálpari hans. Það er gaman að vera vondur sagði Láki jarðálfur....

Mig langar að tjá mig en hef ekki orð til þess. Hausinn er þver og þungur á mér í dag. En eitt er bjart ég er að fara að sjá Hringadrottinssögu í dag, mynd númer III, loksins. Þetta verður eitt alsherjar ævintýri.

Ætla í hádeginu á Pottinn og pönnuna að borða hádegismat með foreldrum mínum sem hendast hingað í bæinn í dag og aftur heim um kvöldið. Landsbyggðarfólk er ekki að setja það fyrir sig að skreppa í bæinn,,,bara og andskotast í öllu og svo koma sér heim sem fyrst því Reykjavík er víst full af stressi og löngum götum sem leiðinlegt er að keyra um.

Daaaa,,,,af því ég er búin að velja það að flakka um landið og heiminn og aðrar götur þá er dótið mitt í kössum hér og þar og helst myndi ég segja alls staðar. Ég mundi í gær eftir málverki sem Hulda Lilja frækna min málaði og gaf mér. Þetta er málverk af mér og henni þegar við vorum svona 8 og 9 ára, við erum að leika okkur á hól sem er á svínatúninu heima á Blönduósi og kríurnar eru að ráðast á okkur. Þessi mynd er full af litum og lífi. Ég sakna þessarar myndar. Einnig finn ég ekki Íslendingasögurnar mínar, þjóðsögurnar og Eddukvæðin mín. Þetta er hið versta ástand en ég held ég muni og vonandi bregst minnið ekki Illugaskottu í dag.

Hér á suðurhlandinu er rok og rigning. Endalaust spennandi veður hér á bæ.

Illugaskotta tekur vítamín og fær ekki kvef,hún er ekki þunglynd og nennir ekki detta lengur í það og reykir ekki. Hún bara vinnur með hausnum, hreyfir sig og étur hollt. Stundum þá finnst henni bara eintómur grænn grautur vella út úr hausnum á sér og ekkert vera þar inni.

Spurningin:" Hvernig gengur að skrifa?" er efst yfir þau atvik sem leyfa dráp á fólki!!!! Þannig að ef þið viljið hitta þá þarna hinu megin þá spyrið þessarar spurningar......

Illugaskottu vantar kaffibolla dagsins,,,farin í að búa til Delí kaffið frábæra.

Einangrun er lokið nú er Illugaskotta komin á suður horn þessa guðs volaða lands. Í gær, þá þvoði ég bílinn minn og bónaði hann, mokaði út úr fjárhúsunum með bróður mínum, við fórum svo í reiðtúr sem var frábært, heim, setja inn heyrúllu, rífa hana í sundur, hamast meir í bílnum, elda pizzu, drapst svo í heitu baði um kvöldið. Hefði ekki getað verið betri dagur.

Andskotaðist suður í dag, henntist til og frá á veginum, þetta var nú meira rokið, en hrisstir upp í fólki.

Skipulagið er það að nú mun ég vinna á einum stað og sofa á öðrum. Einbeita mér og vera með járn og stálaga á mér.

Bless