Gleðilega þjóðhátíð!!!

60 ár síðan við losnuðum undan stjórn flatalandsins,, til lukku með það góðir landar. Nú er Illugaskotta farin að ganga um í miðaldabúningi í vinnunni, ég er sem sagt í kindaskinns skóm, serk sem eru í hör, hann er brúnn í jarðarlitunum og svo er ég með græn dökkt sjal úr ofinni ull, sem er fest saman á brjóstinu með víkinganælu úr silfri...og svo gerði Siggi belti á mig úr hlýraroði og ull og einnig hrafnaarm,,sem er úr hlýraroði þannig að nú get ég vafið því um hendina á mér og þar geta Manga og Imba, staðið. Ótrúlega flott múndering,,,ég á eftir að svífa aftur í aldir í þessum búningi.

Siggi heldur núna að hún Imba sé kall!! Nú versnar í því. Hrafnarnir eru ótrúlega skemmtilegar skepnur, með dreka tungur. Ég er farin að tala hrafnamál og þá er það orðið gott. Þær eru einnig miklar blómaáhuga konur, naga og klípa blómin í jurtagarðinum. Einnig velta þær sér upp úr blómum, stundum veltast þær um garðinn.

Nú skeiðar rauður með Illugaskottu austur á bóginn. Góða helgi til ykkar allra.

Ps, það var hringt í Illugaskottu í gær af SagaFilm, og henni boðið að taka þátt í gerð heimildarmyndar um Lagarfljótsorminn. Þetta verður seinustu vikuna í júlí, er að hugsa um að taka þessu kostaboði. Þarna verður fólk úr öllum áttum: skrímslafræðingur frá Evrópu, íslenskur skrímslafræðingur, ljóðskáld, kafarar, flugmenn, þjóðfræðingurinn ég.. og fleira og fleira fólk. Allt uppihald og ferðakostnaður er borgaður. Þetta getur ekki annað verið en skemmtilegt.

Lífið er skemmtilegt.

Sælinú!

Illugaskotta heldur barasta að það sé alltaf gott veður á Ströndum. Er núna á Kirkjubóli. Ester er að baka, fæ mér á eftir heimabakað rúgbrauð hjá henni. Elska allt sem er heimabakað og er brauð eitthvað. Ég og Ásdís erum búnar að hamast í herberginu sem verður mitt. Máluðum það hvítt, og ég má svo mála á veggina það sem mér dettur í hug. Hef hugsað mér að mála fjöll og galdrastafi, ásamt því að mála "medicen wheel" í loftið. Sem er tákn frá indíánum. Venjulega hef ég haft stjörnur í loftinu hjá mér, svo er glugginn minn stór og flottur. Þetta verður nú flottasta herbergið á Hólmavík og líklega líka á Ströndum.

Var að tala við Fríðu vinkonu áðan, hún býr í Danmörku. Kannski fer ég á miðaldarhátíð í Danmörku í endaðan ágúst. Sé til. Allar helgar eru eitthvað bókaðar. Ragga vinkona og hennar foreldrar koma á Blönduós um helgina. Það er jarðarför Þórðar Pálssonar, frænda. Hann bjó til besta reykta urriða sem ég hef smakkað. Kann ekki að reykja fisk eða kjöt, það væri gaman að kunna.

Verð að fara að byrja aftur á ritgerðinni minni, því ekki langar mig að hafa hana hangandi yfir mér það sem eftir er míns lífs.

Farin út í sumarið.

Sunnudagur. Draugar og aðrir árar hoppuðu og skoppuðu um allt Sæberg í nótt. Illugaskotta hvorki svaf né neitt annað. Fannst alltaf einhver vera að koma.

Hitti hana Margréti sem vann með mér á leikskólanum Lindarborg. Hún kom á Galdrasafnið ásamt nokkrum samstarfs konum. Það var gaman að hitta hana. Sagði þeim frá galdramálum og nokkrum göldrum. Siggi tróð upp sem galdramaður og kvað niður draug með þeim.

Imba og Manga fóru á Kaffi Riis, til að láta taka myndir af sér með starfsfólkinu þar. Það var flott.´

Fór í langan göngutúr eftir vinnu. Fylgdist með æðarkollum og blikum, sem voru að rífast um unga. Fann flottan klett sem er úti í hafinu, Steingrímsfirði.

Murra og mala, það gera Manga og Imba hrafnar Galdrasýningarinnar þegar þær eru orðnar saddar. Í dag eru þær búnar að borða: fugl, hakk og hundamat, ásamt hundavítamíni. Þær verða oft mjög þreyttar,,,liggja þá í blómabeðunum með haus undir væng. Þá set ég þær í laupinn sinn, svo fá þær að hoppa um garðinn.

Það rignir vel hér á Ströndum, sem er gott því hér er búinn að vera þurrkur í marga daga. Nú mun gróðurinn spretta hratt. Var að klára að lesa bókina "Saga Litla trés", ágæt bók uppvaxtarsaga indjána sem elst upp hjá afa sínum og ömmu. Núna er ég að fara að lesa "Gunnlaðar sögu" sem er eftir Svövu Jakobsdóttur. Hef ekki í 7 sumur getað lesið eða hugsað. Þetta er eitthvað nýtt og sniðugt.

Er að þurrka jurtirnar sem ég fann á flandri mínum um Goðdal, og svo mun ég fara að búa til jurtasmyrls. Það verður nú spennandi. Illugaskotta er einnig farin að fara í klukkustundar göngutúr hvern einasta morgun. Það er gott. Pabbi á afmæli í dag, hann varð 57 ára í dag. Hann segir að tíminn líði allt of hratt, það er líklega rétt hjá honum. Hlakka til að sjá þau öll um næstu helgi.

Skúraði forstofuna!

Fór svo í ferðalag, inn í Goðdal. Týndi grös, fór í bað í heitum læk og æddi aftur til baka. Fór svo í sund á Klúku. Sundlaugin er svo heit að kaldasta fólk myndi bráðna.

Svo dreif Illugaskotta sig af stað á fullu gasi til Hólmavíkur til að komast í ríkið fyrir lokun. Þá drap ég næstum því sjálfa mig og mann í gráum bens. Hann tók fram úr bil sem var að koma á móti. Munaði engu.

Hræðilegt ef ég hefði drepið mann bara vegna þess að ég var að drífa mig í ríkið.

3 vinnudagar framundan. Nóg að gera, klára blómaspjöldin, leika mér við hrafnana og leiðsegja fólki um sýninguna.

Nú eru hrafnarnir komnir á sinn stað. Nöfn þeirra eru Galdra Manga og Galdra Imba, sem voru og eru hinar mestu galdrakonur. Corvus corax er nafn hrafna á latínu. Galdra Imba skeit á bakið á Illugaskottu, sem var að monta sig með Imbu á öxlinni.

Sólin er búin að skína í allan dag. Búin að koma mörgum af mínum málum á hreint,og mun klára allt pappírs stand á morgun. Sat úti á tröppum í dag í sólinni: raðaði pappírum, skrifaði reikinga, sorteraði draslið mitt, gramsaði í töskunni minni, týndi pennanum, fann pennann, skoðaði hrafnana, hlustaði á sjóinn og kríurnar. Hugsaði: Þetta er ljúft líf.

Klifraði hálfa leið upp í Kirkjuturninn á Hólmavíkurkirkju, það eru stillasar utan á henni, fékk lofthræðslukast og sat bara við þakið og glápti yfir bæinn. Jón arkaði upp í topp og tók mynd af skjálfandi draug og öllum bænum,,,,þetta var fúlt, hef ekki upplifað svona lofthræðslu fyrr, kannski bara af því ég er draugur.

Vinna um helgina,,,,fer austur heim,,á Skagann þar næstu helgi,,sem ég sé héðan frá Steingrímsfirðinum, þá er fyrirhugað að klífa upp á Spákonufellsborgina af mér, Hugrúnu systur og Bjarna bróður.

Sagan segir að í Spákonufellsborg hafi Þórdís spákona setið í fornöld, kemt hár sitt með gullkamdi, og horft yfir Húnaflóann. Þegar hún dó, þá lagði hún þau álög á allt það gull sem hún átti í kistu einni og geymdi í Spákonufellsborg að sú stúlka myndi erfa allt gullið, sem væri óskírð og hefði aldrei heyrt guðsorð. Enn er gullið í Spákonufellsborg, og ekki mun ég erfa það, en kannski einhverjir af mínum afkomendum.

Miðvikudagur við Steingrímsfjörð, sól og svali frá sjónum.

Í gær byrjaði að bubbla í klósettinu á Galdrasýningunni, ég vissi að þetta var ekki dreki, þetta var líklega klósettstífla. Og stífla í lagi!!! Hélt í mér í tvo tíma, hljóp heim eftir lokun sýningarinnar, og viti menn..heimkeyrslan full af rækjuvatni..Kjallarinn var fullur af vatni frá rækjuvinnslunni, lokaði bara hurðinni. Var ekki að trúa þessu, hljóp niður á veitingastaðinn til að komast á klósett, rakst þar á Jón sem æddi heim í hús móður sinnar.

Illugaskotta hatar ekkert meir en rækju, rækjuvinnslu, rækjulykt...enda vann hún í rækju í tvö sumur. Þvílíkur viðbjóður, þetta var sem sagt stífla í affalli frá rækjuvinnslunni...og ojbarasta. Ég, Jón, Addi og Ásdís bárum um það bil 150 lítra af vatni út úr kjallaranum. Loksins gátum við stoppað flóðið og sem betur fer flæddi bara á ganginum en ekki inn í hliðarherberginn. Meðan ég skrifa þetta hér úti á Kirkjubóli þá læðist rækjulyktin inn í nasirnar á mér..mér kúgast.!

Núna ilmar Sæberg af rækju! Ég ætla aldrei aftur að borða rækjusamloku eða neitt sem tengist rækju. Svaf samt ógnarvel því ég og Ásdís fórum í sund í Bjarnarfirðinum sem er með flottari stöðum sem ég fer á.

Nú er ég að útrétta, græja og vesenast í tölvunni, hringja og bla.
Mikið að gera í mínum málum.
Kv frá Skottu rottu.

Er komin aftur á Strandir, vona að nú geti ég farið að koma mér fyrir í mínu nýja herbergi, ásamt því að sortera bókhald og önnur blöð, koma mér í plöntusöfnun, jurtasmyrsla gerð og önnur nornastörf.

Ferðin suður var góð.

Á laugardaginn var ég úti á túni með Þórdísi að burðast með folald sem hafði fæðst um nóttina en vildi ekki og gat ekki sogið merina, mömmu sína. Þetta var nú meira basslið, en með þrjóskunni þá tókst að koma honum til að sjúga. Illugaskotta var öll út í merarmjólk í andlitinu og upp um allar hendur. Ég hélt folaldinu uppi við spenana á merinni, á meðan Þórdís mjólkaði framan í hann og reyndi að láta þennan stóra folalds strák læra á þetta. Allt í einu fattaði hann hvað átti að gera. Það sem eitt folald er þungt, þessi var um það bil 25 kg.

Þrjóskan er góður kostur myndi ég segja, og hljóðið sem heyrist þegar folald sýgur í fyrsta skipti er hljóð sem ég myndi segja að væri eitt af lífsins hljóðum, sog og garnalæti í folaldinu! og einnig vissa um að nú myndi hann lifa þetta allt af.

Síðan varð ég að fara í peysufötin, því ég var á leið í brúðkaup. Fínasta brúðkaup, og ég var sú eina sem var í peysufötum, það var fjör, en ekki þegar fólkið tók upp á því að dansa og rokka, þá ákvað Illugaskotta að nú yrði hún að fara heim að sofa, sem var nú um 3 um nóttina. Brúðhjónin Lára og Þorvaldur voru hress og allir hinir líka. Í miðju brúðkaupinu þá fór ég í 30 afmælið hennar Röggu, það var fjör lika og margt um gott fólk þar.

Bless frá Illugaskottu, sem þarf enn þá að finna Fjandafælu sem er planta.

Er komin suður.

Gisti í Dallandi sem er frábær staður, dýr og plöntur og fullt af öðru áhugaverðu.

Ragga er 30 ára í dag, til lukke gamle ven.

Ég er að stressast á þjóðarbókhlöðunni, auðvitað voru bækurnar ekki til sem ég bað um að væru á einum stað! en svona er þetta.

En dagurinn byrjaði vel, fór í tollinn tróð kvittunn í rassgatið á þeim! um að ég hefði ekki keypt það sem mér var sent, sem var mín afmælisgjöf frá Skotanum klikkaða. Og ég þurfti ekki að borga gjöfina mína út,,það lak af þeim fýlan, og ekki brosir þetta fólk.

Illugaskotta stökk hæð sína í loft upp í öllum herklæðum þegar hún stökk út í sumarið með þessa fínu afmælisgjöf.

Brúðkaup á morgun og allt er brjálað!!! og líka afmælið hennar Röggu,,hvar endar þetta allt!?

Í dag var meira unnið á Galdrasýningunni, ég er búin að finna út hvaða plöntur vantar og allt það.

Fórum áðan að skoða hrafnana tvo sem munu búa fyrir utan sýninguna,,þeir görguðu og görguðu. Mötuðum þá með brauði, þá stoppuðu þeir aðeins enn goggarnir á loft aftur,,,meira gargið í þeim, hrafnar eru víst alltaf svangir.


Fór norður í Bjarnarfjörðinn í kvöld, kom mér í laug Guðmundar góða, en sat bara á laugarbakkanum og sullaði, enda eins gott, var öll bitin af einhverjum óára. Mikið um toppendur hér á Ströndum, sá einnig mikið af álftum, æðarfugli og straumöndum. Það er gaman að skoða fugla.

Það var verið að þvo sundlaugina sjálfa, þannig að ég fór í heita pottinn sem er náttúrulaug, þvílíkt flottur, heitur, þægilegur..og allt það. Síðan fór ég til Magga á Bakka til að fá hjá honum nokkrar plöntur.

Við fórum að þræta! Já, geri Illugaskotta betur, ég og hann erum ekki sammála um plöntuna Lúpínu! sem Illugaskotta er ekki hrifin af en Maggi er það en hann hatar eitthver gras, sem ég man ekki hvað heitir.

Við þrættum um þetta þó nokkra stund, þar til ég sagðist ekki vilja tala um þetta meir, enda var draugurinn orðinn leiður á þessu þrasi. En kall vildi ekki hætta og þusaði meir um lúpínuna og þetta gras sem mun víst drepa okkur öll! Þetta bévítans gras! Hlátur núna en mér var orðið býsna heitt í hamsi, en fyndið eftir á. Nú er ég komin með lyfjagrasið, maríustakkinn og hvönnina, en vantar aðal gelluna, fjandafæluna.

Sem er að fela sig einhvers staðar í Kaldbaki, sem er fjall hérna á Ströndum. Ég og Maggi munum fara að finna þetta gras, það verður gaman. Þá munum við þrasa endalaust og þetta gras og þessa lúpínu og klífa fjallið.

Hvað ætli komi lifandi af fjallinu Kaldbaki? Ég, kallinn eða fjandafælan sjálf? Eða við öll saman? Það verður áhugavert að sjá.

Þrifum allt hátt og lágt á sýningunni, lærðum á kassann og erum að vinna í svæðinu fyrir utan sýninguna. Illugaskotta tók öll blómabeðin í gegn, reif arfa, hreinsaði og skráði niður þær galdraplöntur sem eru þarna og þær sem vantar.

Það vantar: hvönn, maríustakk, lyfjagras og hvítsmára. Þetta eru allt plöntur sem auðvelt er að nálgast hér í nágrenninu. Einnig vantar að setja smá mold í beðin.

Fékk góða gesti í dag, Ragga, mamma hennar og frænka þeirra. Fórum í sjoppuna hér á Hólmavík og fengum okkur sjoppufæði!!! sem er algjört æði.

Fór svo seinni partinn að versla mér í matinn, og fann þá kaffikönnu sem er alveg eins og mín, en Siggi Atla hefur átt í ástarsambandi við mína könnu sem veldur því að ég var orðin afbrýðissöm, þannig að draugurinn keypti könnuna, pakkaði inn og gaf kalli.

Hann skildi ekkert í því hvaðan þessi pakki hefði komið, ég sagði að kona í Kaupfélaginu hefði gefið mér hann og ég hefði átt að láta Sigga fá þennan pakka. Þá kom svipur á kall, og hann sagðist ekkert opna einhverja ómerkta pakka sem einhver kona væri að senda honum. Þá hló Illugaskotta hátt!! Þetta var fyndið, en sagði svo að ég væri þessi kona. Þá mildaðist hann, reif upp pakkann og brosti hringinn, hann varð ástfanginn af könnunni, og nú á ég mína alveg alein!

Góður dagur á Ströndum er að líða, hér er gaman að vera. Nenni alls ekki suður en þess er víst þörf.

Komin á Galdra Strandir. Veðrið er sól,blíða, kríur og kindur niðri í fjöru að jappla á þara og kannski dauðum marbendlum.

Mikil umferð að vestan og eitthvert suður á bóginn. Sumarið leggst vel í mig.

Fékk góða gesti í gærkveldi, sem voru að koma úr Skagafirðinum.

Skil ekkert í þessu öllu saman hvað allt breytist hratt og hvað maður er alltaf að prufa eitthvað nýtt.

Er að fara að vinna hér á Galdrasafninu í sumar, lesa margt og mikið um galdra, tala við fólk, skrifa lokaverkefnið mitt,,,(hlátur) og vinna í laugargrein um laugar að fornu, þjóðtrú tengda laugum og nytjar áður fyrr af laugum. Þetta mun svo birtast í laugarbók sem við nokkur erum að fara að skrifa saman. Alls kyns vitneskja um laugar á Íslandi, að fornu og nýju. Arkitektar munu skrifa, og einhverjir fleiri fræðingar.

Farin út í sumarið.

Veðrið gæti ekki verið betra. Á Blósnum er sól og blíða. Ætlaði að draga Hugrúnu í bíltúr en hún stökk í pottinn, letihaugur hún. Ofvirknin ég.

Búin að bóna bílinn, þrífa, laga hitt og þetta í honum.

Setja niður kartöflur með pabba og Hugrúnu, éta kökur og góðan heimamat. Slappa af og sofa. Klipa köttinn og njóta þess að vera til.

Fer á Strandir á morgun, verð komin þangað um hádegis bil, til þess að hitta á Röggu og hennar fólk á Hólmó, en þau eru að koma frá Bolungarvík.

Sumarið er æði, fyrir norðan er gott að vera. Fuglar og flugur á ferð og flugi, ég líka.

Tra la, la, la.

Norður fer ég í dag. Þarf fyrst að fara: Í Sölku, kaupa linsur, Tæknigarð, HÍ Aðalbyggingu að skrá mig úr útskrift, Þjóðarbókhlöðu bækur og ljósrita. Hitta Röggu og Valdísi í hádeginu. Kaffihúsið Bleika dúfan, þeir ætla að selja bókina mína. Viðtal í Mbl, en þar á ég að segja frá starfi landvarða, kveðja ömmu. Keyra út úr bænum, versla í Bónus í Borgarnesi...og fara heim í burtu frá lygum, ásökunum og öðrum leiðindum.

Verð á Blósnum um helgina, fer vestur á Strandir á mánudaginn til að taka við nýjum störfum og flytja í nýju 6000fm íbúðina mína. Það er ekki slæmt.

Svo kem ég suður á fimmtudags kvöldið, vinna á þjóðdeild á föstudaginn, fara í brúðkaup og 30 afmæli á laugardaginn. Norður á sunnudaginn. Þetta er nú meiri flækingurinn.

Dagurinn á morgun fer í að vakna! Vinna fram á daginn. Skrifa bréf. Pakka fötunum mínum og taka niður myndavegginn sem mun fylgja mér í mitt nýja herbergi á Ströndum.

Föstudagurinn fer í að snattast, hitta Röggu í hádeginu, versla í Bónus, tala við LÍN, kveðja ömmu,og keyra norður í Ísbjarnarsýsluna,,,,Húnavatnssýslu, mína sýslu. Ég fer svo á Strandirnar á mánudaginn til að byrja ný störf.

Ég er búin að ákveða að sannleikurinn skuli koma, hvað sem tautar og raular. Ég vil að það komi fram afhverju Dagný Bergþóra Indriðadóttir var ekki ráðin til starfa sem landvörður en fólk án landvarðarréttinda og reynslu er ráðið til starfa sem landverðir.

Fánamálið spilar hér stórt hlutverk. En allir þegnar þessa lands hafa rétt til þess að hafa skoðanir og tjá þær.

Ég viðurkenni að ég óhlýðnaðist mínum yfirmanni en það var vegna þess að ég var að berjast fyrir réttindum landvarða og einnig fyrir því að Umhverfisstofnun myndi gera náttúruverndarþættinum hátt undir höfði í Herðubreiðarfriðlandi og Öskju. En sú varð ekki raunin. Umhverfisstofnun tekur hvað eftir annað upp hanskann fyrir Ferðafélag Akureyrar. En Umhverfisstofnun stendur ekki með sínum starfsmönnum. Hvað veldur? Svari hver fyrir sig.

Ég segi um þetta mál: "Heggur sá er hlífa skyldi"

Hana nú, ég mun ekki þreyta ykkur meir með þessum skrifum.

Rottan er róleg, turninn er góður staður til að búa í. Siggi Atla eldaði dýrindis steik í kvöldmat og gaf mér bjór með. Ég er alsæl, enda kann ég að njóta góðs matar en ég kann ekki að ljúga. Það er eitt sem víst er.

Skál og étið skarfakál, þá fáið þið ekki skyrbjúg.

Það er stutt í júní. Ég er ekki enn þá búin að koma mér út úr húsi í dag, er þreytt eftir átök gærdagsins.

En er að fara á Kaffi Mílanó að hitta tvær úr umhverfisfræðinni. Síðan held ég galvösk í verkefni gærdagsins sem er orðið verkefni dagsins, að safna heimildum á Þjóðarbókhlöðunni.

Stefni fastlega á útskrift í haust. En annað er óráðið með mitt líf, sem er spennandi. Er kannski að fara til Ameríku aftur, kannski að vinna með Guðjóni að hlaða úr torfi og grjóti, kannski að vinna áfram í lokaverkefninu, kannski að fá mér einhverja vinnu hér á Íslandi, kannski fæ ég barasta enga vinnu því að Árna Bragason segir það! smá grín á hans kostnað og minn, að minnsta kosti fæ ég ekki vinnu hjá Umhverfisstofnun.

Það er yfirlýsing frá mér í Morgunblaðinu í dag. Ég er ekki hress með það að ósætti landvarða frá því í fyrra við FFA sé blandað inn í þetta mál. Fánamálið og samskiptavandamál okkar við FFA eru aðskilin mál. Skrítið að Umhverfisstofnun standi með FFA, en ekki starfsmönnum sínum, starfsmönnum sem unnu 100% með náttúrunni þarna upp frá. Við vildum slíta samstarfi vegna þess að við getum ekki sinnt fræðslu eða eftirliti, því 80% okkar tíma fer í vinnu fyrir FFA og 20% í fræðslu og eftirlit. Þannig að friðlandið ber skaða af því að landverðir geta alls ekki sinnt því!!! Þess vegna þarf að slíta samstarfi. En það er ekki gert. Við sem unnum þarna upp frá vorum ekki að skemma 30 ára farsælt samstarf við FFA. Seinustu ár hafa landverðir átt í miklum vandræðum að vinna með FFA. Þetta er ekki ný bóla.

Illugaskotta huxar margt. Megið þið eiga ævintýranlega dag. Það ætla ég að gera, vonandi mæti ég tröllum og drekum í dag. Nóg var af þeim í kringum mig í gær.

Það er allt búið að vera brjálað í dag. Búin að hendast niður á Alþingi hálf sofandi, hlusta á þingpöllum og fara í viðtal í útvarpið og meir og meir. Fundur í kvöld. Margt er óhreint.

Í samtali Dagnýjar Bergþóru Indriðadóttur við Árna Bragason mánudaginn 17. maí kom fram að ég, Illugaskotta mun ALDREI!!! fá vinnu aftur hjá Umhverfisstofnun. Þetta er leitt að heyra og er þetta vegna þess að ég á að hafa óhlýðnast skipunum hans. Ég óhlýðnaðist honum, það er rétt, en það gerði ég til að berjast fyrir réttindum landvarða. Einnig tjáði hann sig við hana um skýrsluna sem ég hafði skrifað. En hann sagði að hún hefði verið eins og blaut tuska í andlitið, það væri fáranlegt að leyfa hverjum og einum landverði að skrifa sína skoðun og svo sagði hann að ég fengi aldrei vinnu þarna aftur. Hvað gengur þessum manni til? Afhverju segir hann þetta ekki beint við mig?

Mér finnst furðulegt að Umhverfisstofnun standi ekki með starfsmönnum sínum, þá meina ég landvörðum.

Þetta er skrítið land, ég hef ekki áhuga á þessu bulli, þetta er leiðinlegt mál. Það er leiðinlegt að Dagný fái ekki vinnu því hún hefur skoðanir á náttúruvernd og er ekki að hylja þær skoðanir.

Illugaskotta er samt hress, lífið er skemmtilegt, ég á marga góða og sterka vini, ég er að segja satt, ég berst fyrir náttúrunni. Að eiga góða vini og sterka fjölskyldu er fyrir öllu, einnig að hafa góða heilsu. Þessu fólki skal ekki takast að skemma neitt fyrir mér.

Þeir sem vilja kynna sér þetta mál er bennt á síðu Ögmundar Jónassonar. ogmundur.is

En þar er hægt að skoða þau skjöl sem Umhverfisstofnun sendi Illugaskottu/Björk, vegna þessa svokallað fánamáls, ásamt þeim svörum sem ég sendi.

Það er margt um óréttlætið í þessum heimi og einnig á Íslandi. Ögmundur Jónasson tók á einu af fáum mála sem tengist óréttlæti. Illugaskotta fagnaði. Þetta var það sem þurfti. Ögmundur sagði t.d. þetta sem er hér feitletrað.

Þá minntist hann á að landverðir sem mótmæltu í fyrra framkvæmdum á hálendinu yrðu ekki endurráðnir í sumar. „Ætlum við að láta ríkisstjórnina komast áfram upp með þessi vinnubrögð? ... Það er kominn tími til að beina íslenskri pólitík inn í annan og uppbyggilegri farveg en þessi ríkisstjórn hefur grafið...“

Við sem unnum á hálendinu í sumar, reyndum í einu og öllu að vinna með náttúrunni, sýna náttúruvernd í öllum okkar verkum, þess vegna óhlýðnuðumst við skipunum okkar yfirmanna. Þess vegna!!!! Eitt okkar sótti aftur um í sumar á hálendinu en fékk ekki vinnu. Hvað sem þessi landvörður hefur spurst fyrir þá hefur honum ekki verið svarað afhverju hann er ekki endurráðinn!!!!

Ég sótti ekki um aftur vegna þess að ég vissi að ég fengi ekki aftur vinnu sem landvörður. Vegna þess bréfs sem ég fékk frá lögfræðingi Umhverfisstofnunnar eftir að ég varð að fá mér lögfræðing, til að verja það að ég flaggaði í hálfa stöng utan míns vinnutíma á mína eigin fánastöng.

Ég ákvað að sækja ekki um vegna þess að ég frétti að ég fengi ekki vinnu þarna aftur. Vegna þess að ég tala máli náttúrunnar. Þess vegna fengi ég ekki vinnu aftur. Ég tala ekki máli minna yfirboðara, og hlýddi þeim ekki vegna þess að þeir unnu á móti okkar þekkingu og reynslu á svæðinu vegna þess að þeir vinna á móti náttúrunni.

Heggur sá er hlífa skyldi! Þetta segi ég um Umhverfisstofnun.

Þegar yfirmenn manns vinna á móti náttúrunni, sem eiga að vinna með henni, þá er manni öllum lokið.

Enda er Illugaskotta búin að draga sig inn í sitt greni en hugsar sitt og segir sitt.

Sól og blíða á suðurtánni. Keyrðum í Laka í gær, í mjög góðu veðri. Vegurinn sundurgrafinn enda ekki búið að laga hann, þurftum að fara yfir nokkrar ár og sprænur sem er gaman.

Illugaskotta ætlaði ekki að trúa sínum eigin augum þegar komið var á svæðið. Þetta er ótrúlega magnaður staður, risa gígar út um allt, hraunbreiðan og víðátturnar, sást upp á Síðujökul,Sveinstindur og þar fyrir neðan kúrir hann Langisjór, sem ég hef mikinn áhuga á að vernda en ekki virkja.


Hins vegar er ekkert búið að gera fyrir ferðamanninn!!!! Þarna eru smá skilti um að þú sért komin inn í friðlandið en ekkert annað. Ekki áningarborð, ekki sögu- eða jarðfræðiskilti um eitt mesta gos sem sögur fara af á Íslandi á sögulegum tíma, en gosið átti sér stað árin 1783-84. Lakagígar eru um 25 km löng gígaröð í Vestur-Skaftafellssýslu.

Þarna þarf að koma upp lítilli fræðslumiðstöð, með jarð-sögu,flóru og fugla upplýsingum....en mikið er landið okkar magnað. Ég segi ekki meir. Greinilegt er að hér liggur fyrir mikið verk í fræðslu og uppbyggingu á þessu svæði.

Nú er sólin komin og regnið farið í frí.

Margt brasað í gær, Jökulsárlón skoðað, það var mikið um ísjaka á því, krívarp labbað en engin egg komin, þvílíkt mikið af kríum, eins og horfa á snjókomu af kríum að líta upp í dökkann himininn. Síðan stoppuðum við á Kvískerjum til að tala við hann Sigurð sem þar býr. Hann er mikill sagn- og náttúrufræði áhugamaður.

Þegar hann er að spá í atburði sem gerðust 1362 eða 1789 þá er eins og þessir atburðir hafi átt sér stað fyrir um það bil viku eða mánuði. Allt þetta forna stendur honum næst,. Þegar hann var að segja frá heimsókn Sveins Pálssonar í sveitina þá leið mér eins og að Sveinn Pálsson hefði bara verið í kaffi þarna á Kvískerjum fyrir um það bil mánuði síðan, en það eru um meira en 200 ár síðan hann Sveinn var upp á sitt besta og fékk kaffi á Kvískerjum.

Sigurður er ógnar fróður og Illugaskotta hefði getað setið langt fram á dag og hlustað á sögurnar hans sem allar virðast vera ný skeðar, en maður fattar að þær eru gamlar þegar hann dregur fram ártölin. Það er gaman að hlusta á hann segja frá atburðum í mannlegu lífi ásamt því að tengja þá all oftast við einhverjar náttúruhamfarir sem hafa átt sér stað hér í Öræfasveitinni.

Hann sagðist spá mest í því sem væri honum næst, í sinni sveit, því það skilur hann best.

Í dag á að keyra í Laka. Þangað hef ég aldrei komið og ekki heldur Guðrún Ósk. Siggi frá Hnappavöllum sem við erum að heimsækja kemur einnig með.